Feminien leiderschap: Van hard werken naar zacht leven

Een vraag van de zachte vrouw voor jou, wanneer je je gefrustreerd of verbitterd voelt. Een vraag die zachte magie in beweging brengt en er uiteindelijk toe kan leiden dat jij meer en meer van jezelf aanneemt. En je raadt het al: dat leidt tot een zacht leven :-)

Als jij zachter gaat leven, dan vraagt je lichaam op een gegeven moment om nog meer rust. Vaak op het kantelpunt waarop je hebt geleerd dingen te laten en je mag beginnen met dingen toevoegen. Als meer rust en ontspanning. Een super natuurlijk proces van het lichaam en heel logisch. Ik leg je het hoe en waarom uit van dit proces en wat het lastig maakt dit te volgen

Er zit een groot verschil tussen nemen en ontvangen. Lees goed, dit gaat dus NIET over geven, dat kunnen we vaak maar al te goed. Het gaat over iets pakken of krijgen, wat we vaak nog moeilijk vinden. Ik deel met je wat het (energetisch) verschil is. En waarom je soms niet ziet dat er iets is om te ontvangen. Èn waarom het belangrijk is te kunnen nemen. Want dat is echt een andere 'cup of tea' dan...

Soms zijn we op zoek naar de oorzaak van een probleem. En dat kàn dienend zijn....maar vaak ook niet. Zorgt het weten ervoor dat je in het hier en nu iets kunt veranderen, zodat het fijner wordt? Meestal niet. Meestal is daar iets anders voor nodig wat je echt vooruit brengt.

Je kunt het gevoel hebben dat je je òf stevig en krachtig kan voelen òf compassievol en warm. Alsof het niet beide tegelijk aanwezig kan zijn. En dat is super logisch! Maar het kan zeker èn èn!!

Ik maak me zorgen over hoe ik zie dat we als coaches mensen soms een verhaal geven, waarmee bestaansrecht wordt gegeven aan het probleem. Er is een dunne scheidslijn tussen een verhaal hebben wat inzicht geeft en een verhaal hebben wat bestaansrecht geeft. Laten we stopen met verhalen te gebruiken om het bestaan van wat jij voelt te rechtvaardigen en beginnen met dat gevoel in mensen zelf te verst...

Doorzetten, gek eigenlijk. Dat we denken dat we leren doorzetten als de situatie niet fijn is. Doorzetten in situaties die fijn zijn of in ieder geval zelf gekozen wordt eerder gezien als 'dat hoort er bij'. Dit vraagt echt om een ander perspectief op doorzetten. Op veerkracht, op leren omgaan met tegenslag. Want jezelf pantseren is niet de weg. 'Man up' is niet de weg.

Laat het stromen! Dat waar jij voor bedoeld bent. What you do best! Soms gebruik ik (en anderen) daar 'grote' woorden voor als 'in je grootsheid stappen', 'in je licht stappen', 'je volle potentie benutten'. Maar wat ik eigenlijk bedoel is, dat je het mag laten stromen!! Jouw gave, jouw talent, what you do best, wat zo typisch jij is. En als het niet volop kan stromen....Dan heb je iets te doen mo...

Stevig staan is niet sterk zijn of doen. Het wil niet zeggen dat je alles op orde hebt, dat je je zelfzeker voelt, dat je het alleen kunt dragen. Stevig staan heeft vooral te maken met de verbinding met jezelf kunnen maken en houden, juist als het even niet zo stevig voelt.

Goede voornemens, eigenlijk heel tof dat mensen bewust bezig zijn met te bedenken hoe ze het leven leuker kunnen maken. Maar eigenlijk is het ook maar een vreemd concept. Waarom begin je niet vandaag? En dan niet super groot, maar met iets heel kleins......

Voor bewuste mensen is het meestal heel vanzelfsprekend om te onderzoeken wat er in het leven is gebeurt, wat maakt dat we nu zijn waar we zijn. We lezen het verhaal van ons leven als het ware om dat wat er nu is te begrijpen. En juist daar lopen we soms zo vast, zonder dat we het weten.

Een aflevering voor (ouders van) gevoelige kinderen en grote mensen. Want feit is dat er prikkels zijn in de buitenwereld. Wanneer we daar gevoelig voor zijn kan dat super moeilijk zijn. Je systeem gaat constant in de overload. Belangrijk om te leren hoe je bij jezelf terug komt en blijft dus. Ik leg je uit hoe je dit kunt doen.

Het zijn niet de gebeurtenissen (de verhalen), die ons maken tot wie we zijn. Verhalen als in feiten: ik ben de oudste thuis, ik was enigste kind, ik heb jong een ouder verloren, ik ben gepest,.......en zo heb jij ook je verhalen. En we zijn geneigd te geloven dat deze gebeurtenissen hebben gemaakt wie je nu bent. En dat is niet (helemaal) waar. Het geeft jou veel regie en bewustzijn om daar ander...

Zit je vast in de emotie? Of in het verhaal? Hoe dan ook, vastzitten is nooit fijn, als het ervoor zorgt dat je jezelf kwijt raakte.

N.a.v. de verkiezingsuitslag gebeurt er vandaag veel. De beweging die ik zie deed me besluiten voor deze aflevering. Een oppepper, liefdevolle schop onder je kont, een duwtje in je rug en een ander perspectief. Met liefde gemaakt en een beetje emotie 😉!

Ik postte vanmorgen iets over tijd en wat mijn hoofd allemaal voor constructen heeft over tijd. En wanneer ik voel, er iets anders voelbaar wordt. Een uitnodiging om dat wat je gelooft eens nieuwgierig te onderzoeken. Wordt het leven zachter van. En hoe je dat bereikt? Daar deel ik ook nog iets belangrijks over.

Er zit een nuance tussen zelfverzekerd en zelfvertrouwen, een hele wezenlijke weliswaar. Een verschil tussen buiten en binnen, hoofd en lijf, controle en voelen. Het verschil tussen de energie 'hier sta ik' en 'ik doe er toe' . Beide wezenlijk, beide belangrijk, maar de basis ligt bij vertrouwen. En het risico op 'sterk doenerij' als je deze basis mist. Ik leg het je uit hoe ik hier naar kijk.

De tussenfase tussen het oude en het nieuwe. Wanneer je je beseft dat het oude niet meer past, maar je het nieuwe nog niet helemaal hebt gevonden. De fase van 'hoe dan'. In deze fase proberen we vaak met de 'hard werken energie' 'zachter te leven'. En dat kan anders, echt.

Onbewust en ongewild nemen we vaak informatie tot ons die ons niet voedt. Via tv, internet, socials, maar zeker ook in real life. Soms ook door de fear of missing out of het idee over wat wel en niet hoort. Neem tot je wat voedend is, verrijkend, inspirerend, fijn. En ik creëer momenteel zo'n plek voor jou...

Wat heb je los te laten, zodat het moeiteloos kan voelen? En wat heb je te omarmen? Het klopt dat groei niet altijd soepel loopt, dat dat met schuren en wringen gaat. Maar leven màg moeiteloos zijn! Of niet?

De directe aanleiding voor deze aflevering is een bericht van de juf. En tegelijkertijd gaat het niet over het bericht van de juf. Maar over onze neiging om kinderen (en onszelf) vooral verantwoordelijkheid te leren op het gebied van sociale normering: wat kun jij doen, zodat iedereen (in dit geval in de klas) het fijn heeft. Wat is jouw aandeel? En wat kan jouw aandeel zijn? Wat ik mis is de vraa...

Beide is ok. Als je een verlangen hebt dien je in beweging te komen om het te vervullen. En soms blijft die beweging uit. Is dan je verlangen niet groot genoeg? Of ervaar je in het hier en nu nog niet voldoende last van het onvervulde verlangen? En wat gebeurt er als jij aan het roer gaat staan van jouw keuze om in beweging te komen of niet? Psssst...Dan wordt het leven zachter

Het verschil tussen leunen op jezelf en leunen in jezelf. Tussen op jezelf vertrouwen en in jezelf vertrouwen. De sleutel ligt in jouw verbinding met je bekken. Kun je je door jezelf laten dragen?

Een kleine nuance met een wezenlijk verschil tussen hard werken Of zacht leven

Jezelf verantwoorden en leren punten zetten.