ZereSew ዘረ-ሰው Podcast

ጋውል ውስጥ ክረምት ገብቷል፤ ዘመቻው ለወራት ቆሟል፤ ሠራዊቱም በክረምት ሰፈሩ ውስጥ ተቀምጧል። በአንድ ድንኳን ውስጥ አንድ ጸሐፊ የሰም ሰሌዳ ይዞ ተቀምጧል፤ ሌላ ሰው ወዲያና ወዲህ እየተመላለሰ ይናገራል፤ ጸሐፊውም የተነገረውን በሰሙ ላይ ይቀርጻል። የሚነገረው ደብዳቤ አይደለም። መጽሐፍ ነው፤ መጽሐፉም ገና ስለ ተዋጋው ጦርነት ነው። በዓረፍተ ነገሮቹ ውስጥ ደጋግሞ የሚመጣ አንድ ስም አለ — የራሱ ስም። ስሙ በሰሙ ላይ ሲወድቅ፣ ስሙ የተጠራው ሰው ከጎኑ ቆሞ ነው። አሥር ጥራዝ ሙሉ፣ ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው፣ «እኔ» የሚል ቃል የለም። ያ ሰው Julius Caesar ይባላል። ከሞተ ከብዙ ዘመን በኋላ አንድ የእንግሊዝ የመድ...

በሞስኮ ክፍለ አገር ውስጥ ባለች ትንሽ ከተማ የወረዳው የፓርቲ ጉባኤ አጀንዳውን ጨርሷል። ስብሰባው ሊዘጋ ሲል አንድ ሰው ለ Stalin ምስጋና እንዲቀርብ ሐሳብ አቀረበ፤ አዳራሹ በሙሉ ተነሥቶ ማጨብጨብ ጀመረ። ሦስት ደቂቃ። ስድስት። ስምንት። ማጨብጨብ ስንት ደቂቃ መቆየት እንዳለበት የሚያዝ ሕግ የለም፤ ደንብ የለም፤ ወረቀት ላይ የሰፈረ ትእዛዝ የለም። ዐሥራ አንድ ደቂቃ ላይ የወረቀት ፋብሪካው ሥራ አስኪያጅ ተቀመጠ፤ በአንድ ሰከንድ ውስጥ አዳራሹ በሙሉ ተቀመጠ። በዚያኑ ሌሊት ተያዘ። ስሙ በየትም ቦታ አልተመዘገበም፤ ታሪኩ የተረፈው በአንድ መጽሐፍ ግርጌ ማስታወሻ ውስጥ ነው። ያ መጽሐፍ የሚጠይቀው ማን አዘዘው የሚል አይደለም...

ሆስፒታል ውስጥ ነን። ዘመኑ ዛሬ ነው። አገሩ የትም ሊሆን ይችላል። ጤነኛ ሰው በእግሩ ገብቶ አልጋ ላይ ይተኛል። ሐኪሞቹ ሆዱን ከፍተው ከጉበቱ ከግማሽ በላይ ቆርጠው ያወጡታል። የተቆረጠው ቁራጭ በበረዶ ተጠቅልሎ ወደ ሌላ ክፍል ይወሰዳል፤ በዚያ ክፍል ውስጥ ጉበቱ ያለቀበት ሰው ተከፍቶ ይጠብቃል። ከጥቂት ሳምንታት በኋላ ሁለቱም ሰዎች ሙሉ ጉበት ይኖራቸዋል። በሰውነታችን ውስጥ ካሉት አካላት ይህን የሚያደርግ ሌላ የለም። አንድ ሰው — ማን እንደሆነ አናውቅም — መጨረሻ የሌለው ቅጣት ማሰብ ፈለገ። ከሰው አካላት ሁሉ የመረጠው ጉበትን ነው። ንስር በየቀኑ ይመጣል፤ ጉበቱን ይበላል፤ ሌሊቱን ሙሉ ጉበቱ ያድጋል፤ በነጋታው ንስሩ ተመል...

በ1571፣ በኦገስት ወር፣ በቆጵሮስ ደሴት ላይ ያለ አንድ ምሽግ አሥራ አንድ ወር ተከቦ ከቆየ በኋላ ተጽፎ በተፈረመ ስምምነት እጅ ሰጠ። ስምምነቱን ይዞ ወደ ሥነ ሥርዓቱ የሄደው አዛዥ አልተመለሰም። ቆዳው ተገፎ ወደ ቁስጥንጥንያ ሄደ፤ ከዘጠኝ ዓመት በኋላ አንድ መርከበኛ ከመጋዘኑ ሰርቆ አወጣው፤ ዛሬም ቬኒስ ውስጥ በአንድ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ አለ። ሠላሳ ሦስት ዓመት አለፈ። ከዚያ በኋላ ለንደን ውስጥ አንድ ተውኔት መድረክ ላይ ወጣ፤ በዚያ ተውኔት ውስጥ ቬኒስ ቆጵሮስን ለመከላከል ጄኔራል ትልካለች። ተመልካቾቹ ግን ገና ልጆች ሳሉ ያቺ ደሴት ከቬኒስ እጅ እንደ ወጣች ያውቃሉ። ሁለት ጥያቄ ይዘን እንሄዳለን። አንድ መንግሥት ሠ...

እንደ አውሮፓውያን አቆጣጠር ሜይ 27 ቀን 1865። ቦታው ራቨና ናት፤ ከፍሎረንስ ሩቅ የሆነች የጣሊያን ከተማ። ሁለት የቤተ ክርስቲያን ሕንፃዎችን በሚያገናኘው ግድግዳ ላይ ሠራተኞች አንድ የተዘጋ በር እየከፈቱ ነው። አንድ ሠራተኛ ብረቱን ግንቡ ውስጥ ሰደደ። የቆየው ኖራ ተሰነጠቀ። ድንጋዩ ላቀቀ። ከውስጡ አንድ የእንጨት ሣጥን ወደቀ። ሣጥኑ ላይ በላቲን ቋንቋ ሁለት ቃል ተጽፎ ነበር፤ ትርጉሙም «የዚህ ሰው አጥንት።» ውስጡ አጥንት ነበር፤ ከአጥንቱ ጋር ደግሞ አንድ መነኩሴ አጥንቱን ያኖረበትን ዓመት፣ 1677፣ ጽፎ ስሙን ፈርሞ የተወው መስመር። ሰውየው Dante ይባላል፤ በፍሎረንስ የከተማ አስተዳደር ውስጥ የነበረ ገጣሚ ነው።...

399 ዓ.ዓ.፣ በአቴንስ ወደብ። አንድ ሰው ወደ አንዲት አሮጌ መርከብ ጭራ ወጥቶ የአበባ ጉንጉን አስሮ ወረደ። ያደረገው ያንን ብቻ ነው። ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ ግን መርከቧ ተመልሳ ወደብ እስክትገባ ድረስ ማንም ሰው በሕዝብ ስም አይገደልም። ስንት ቀን? የሚወስነው ነፋሱ ነው። ከወደቡ ወጣ ብሎ በአንድ የድንጋይ ሕንፃ ውስጥ አንድ አረጋዊ ተቀምጧል፤ ፍርዱ አልቋል፣ የቀረው ቀኑ ብቻ ነው፣ ቀኑን የሚወስነው ደግሞ ዳኛ አይደለም — ነፋሱ ነው። ሰውየው Socrates ይባላል፤ አንድም መጽሐፍ አልጻፈም፤ የመጨረሻው ቀኑ ግን ተጽፏል። ጥያቄው ይህ ነው፦ አንድ ሰው ያልጠየቀው ወር በእጁ ላይ ቢወድቅ ምን ያደርግበታል? የዚህኛው ሰው መ...

በመቄዶንያ ውስጥ ገና የጥቂት ዓመታት ዕድሜ ባላት ዋና ከተማ ውስጥ አንድ ቤተ መንግሥት ገና አላለቀም። ግድግዳው ላይ እንጨት ተደግፎ ሠዓሊ ወጥቶበታል። ከዚያ እንጨት ሥር፣ ጠረጴዛ ላይ፣ ዕድሜው ከሰባ ዓመት ያለፈ የአቴንስ ሰው ተቀምጧል። የሚጽፈው በአቴንስ ቋንቋ ነው፤ የሚጽፈውም ለአቴንስ መድረክ ነው። ያ መድረክ ግን የአንድ ወር ጉዞ ይርቃል፤ እርሱም ዳግመኛ አያየውም። እዚያው በክረምት ሞተ። ተውኔቱ ግን ያለ እርሱ ወደ አቴንስ ተመልሶ ሄደ፤ ሄዶም አንደኛ ወጣ። ጥያቄያችንም ይህ ነው፦ በዚያ ጽሑፍ ውስጥ ምን አለ? ከዚያን ጊዜ አንስቶ አንባቢዎች ጸሐፊው ከማን ጎን እንደ ነበረ መከራከራቸውን ያላቆሙት ለምንድን ነው? ክፍል...

ውጊያው አልቋል። የፋርስ መርከቦች ከአሸዋው እየተላቀቁ ናቸው። አንድ አቴናዊ ውኃ ውስጥ ቆሞ ከመርከቦቹ አንዷን ኋላዋን ይዟል፤ መርከቧ እየተነሣች ነው፤ እርሱ ግን አልለቅም ብሏል። ከመርከቧ ላይ መጥረቢያ ወረደ። በዚያው ሜዳ ላይ ከቆሙት አቴናውያን መካከል ግን ሌላ ሰው አለ፤ እርሱ አልሞተም። ወደ ከተማው ተመልሶ የቀጣዮቹን ሠላሳ ዓመታት ሙሉ ተውኔት እየጻፈ አሳለፈ፤ ዘጠና ገደማ ተውኔት ጽፏል ይባላል፤ በአቴንስ ውድድር ላይ ደጋግሞ አንደኛ ወጥቷል። ሲሞት ግን መቃብሩ ላይ የተጻፈው አንድም ተውኔት አይጠቅስም፤ አንድም ሽልማት አይጠቅስም፤ «ገጣሚ» የሚለውን ቃል እንኳ አይጠቀምም። የሚናገረው ስለዚያ ባሕር ዳር ነው። ጥያቄያች...

ከባቢሎን ወጣ ብሎ፣ በአንድ ሰው በተቆፈረ ቦይ ዳር፣ በኃይል ተነቅለው የመጡ ይሁዳውያን የሠፈሩበት ሠፈር አለ። የሕዝቡ ሽማግሌዎች ወደ አንድ ነቢይ መጥተው በፊቱ ተቀመጡ፤ ጥያቄያቸውም አገር እንዴት እንደምትጠፋ ነው። ነቢዩ በሦስት ስም መለሰ — ኖኅ፣ ዳንኤልና ኢዮብ። ስለ ሦስተኛው ግን አንድም የማብራሪያ ቃል አልጨመረም፤ ሰሚዎቹ ያውቁታል ብሎ ስሙን ጥሎ አለፈ። በዚያ ስም ውስጥ ያለው ሰው ባለጠጋ ነው፤ ልጆች አሉት፤ በጥቂት ቀናት ውስጥ ሁሉንም ያጣል። የዛሬው ጥያቄያችን ግን «ለምን?» የሚለው አይደለም። ምንም ያላጠፋ ሰው የመጠየቅ መብት ያለው ምንድን ነው? ማብራሪያ? ቀጠሮ? ችሎት? ወይስ ምንም? ክፍል 1 — ሦስተኛው...

አንድ ሰው ብቻውን ተዋግቶ ብቻውን ቢሞት፣ የሚያዜምለት ካልተገኘ፣ የሞተው ሁለት ጊዜ ነው። ትምህርት 9 | 4 ክፍሎች | አቅራቢ: ሳባ & ኢብሳ & አበባ | ውይይት: ዳዊትና ትግሥት ሺህ ዘጠኝ መቶ ሠላሳ ዘጠኝ፣ የጸደይ መጀመሪያ። በምሥራቅ እንግሊዝ Suffolk በሚባል የገጠር አውራጃ ውስጥ አንድ ሰው በሣር የለበሰ ጉብታ ውስጥ መርከብ አገኘ። መርከቢቱ ግን የለችም — እንጨቷ በስብሶ አልቆ የቀረው በአሸዋው ውስጥ የተሳለ ጠቆር ያለ እድፍ ብቻ ነው። የሚቆፍረው ነገር ራሱ ክፍተት ነው። ከዚያ ጉድጓድ የወጣው ነገር ደግሞ አንድ ግጥም የሚነበብበትን መንገድ ለወጠው፦ ለዘመናት እንደ ተረት ይነበብ የነበረው ግጥም የሚከፈተው በመር...

አንድ ሰው በራሱ ከተማ ቅጥር ላይ ወጥቶ ይራመዳል። ከሩቅ ጉዞ ተመልሶ የመጣ ነው፤ ተራራ አልፏል፣ ውኃ ተሻግሯል፣ የዓለምን ጫፍ አይቷል። እጁ ግን ባዶ ነው። ከቅጥሩ ላይ ሆኖ ወደ ታች ተመለከተና አንድ ዓረፍተ ነገር ተናገረ፦ ያደረግሁት ነገር መልካም ነው። ግጥሙ የሚያበቃው እዚያ ላይ ነው። እኛ የምንጀምረው ግን እዚያ ላይ ነው። ሁለት ጥያቄ ይዘን፦ ያ ሰው ከከተማው ወጥቶ ሲሄድ ምን ፍለጋ ነበር? ደግሞም ያንን አንድ ዓረፍተ ነገር አራት ሺህ ዓመታት አሻግሮ እኛ ጆሮ ላይ ያደረሰው ማን ነው? ክፍል 1 — ቅጥር ላይ የቆመ ሰውና ስሙን የያዘው ጭቃ (ሳባ) * ሦስቱ ዋና ነጥቦች — አንደኛ፦ የመጀመሪያው ግጥም የተጻፈው ስለ ማ...

በየመን ዋና ከተማ በሰንዓ ውስጥ አንድ ትልቅ ጥንታዊ መስጊድ አለ። 1972 ላይ ከባድ ዝናብ ጣለ፤ ግድግዳው ተጎዳ፤ ግንበኞች ጣሪያውን ሊጠግኑ ወደ ላይ ወጡ። በሕንጻው ውስጥ ሁለት ጣሪያ አለ፤ በሁለቱ መካከል ያለውን ጠባብ ክፍተት ሲገልጡት ተሞልቶ አገኙት — ብራናና ወረቀት፣ ተከምሮ፣ ተጨማምቆ፣ አቧራ በልቶት፣ ለብዙ መቶ ዓመታት ማንም ሳይነካው። ልማዱ ይህ ነው፦ የተቀደሰ ጽሑፍ ሲያረጅ አይጣልም፤ አይቃጠልም፤ ይቀበራል። በዚያ ክምር ውስጥ ደግሞ በዓለም ላይ ካሉት የቁርኣን ቅጂዎች ሁሉ ከመጀመሪያዎቹ የሚቆጠሩ ገጾች ነበሩ። አንድ ገጽ አንሥተህ ስታይ ግን ነጥብ የለውም፤ አናባቢ የሚያሳይ ምልክትም የለውም። ማለትም ያንን ገጽ...

ከአራቱ ወንጌላት አጭሩ ነው። በቋንቋው ደግሞ ሸካራው ነው። ብዙ ምሁራን እንደሚሉት ከአራቱ መጀመሪያ የተጻፈውም እርሱ ነው። ደራሲው ራሱን በስም አይጠራም። በአትክልቱ ቦታ ኢየሱስ በተያዘበት ሌሊት ግን አንድ ስም የሌለው ወጣት ከኋላ ይከተል ነበር፤ በሰውነቱ ላይ የተልባ እግር ጨርቅ ብቻ ነው ያለው። ወታደሮቹ ሲይዙት ጨርቁን በእጃቸው ጥሎ ራቁቱን ወደ ሌሊቱ ሮጠ። መጽሐፉ ስሙን አይነግረንም፤ ዳግመኛም አይጠቅሰውም፤ ከአራቱ ወንጌላት ውስጥ ይህን ወጣት የሚያውቀው ይህ መጽሐፍ ብቻ ነው። ጥያቄያችንም ይህ ነው፦ ይህ መጽሐፍ እንዴት ተሠራ? ደግሞስ አንድ የምሥራች የሚባል መጽሐፍ ለምን «ፈርተው ነበርና» በሚል ቃል ያልቃል? ክፍል...

ግብጽ ለሦስት ሺህ ዓመታት ጽፋለች — በግድግዳ ላይ፣ በሬሳ ሣጥን ላይ፣ በወረቀት ላይ። በዚያ ሁሉ ውስጥ «እስራኤል» የሚለው ስም የተጻፈው አንድ ጊዜ ብቻ ነው፤ የተጻፈውም «ጠፋ፤ ዘሩም የለም» ተብሎ ነው። ይህ ክፍል የሚጀምረው ከዚያ ድንጋይ ነው። ታሪኩን ብዙዎቻችን እናውቀዋለን፤ ስለዚህ ትምህርቱ የሚያሳልፈው ጊዜ በታሪኩ ላይ አይደለም። መጽሐፉ ስሙን ከየት እንዳገኘ፣ ማን ጻፈው በሚለው ጥያቄ ላይ ሁለቱ ወገኖች ምን እንደሚሉ፣ ግብጽ ራሷ ስለ ጡብ፣ ስለ ገለባና ስለ ሠራተኞቿ ምን እንደጻፈች፣ እናም — ከሁሉ በላይ — መጽሐፉ አርባ ምዕራፍ ሆኖ ሳለ ሁላችንም የምናውቀው አሥራ አምስቱን ብቻ መሆኑ ላይ ነው። የቀሩት ሃያ አም...

1785 ላይ በ London አንድ ቀጭን መጽሐፍ ከማተሚያ ወረደ — ከ Sanskrit በቀጥታ ወደ አውሮፓ ቋንቋ ተተርጉሞ የገባ የመጀመሪያው መጽሐፍ። የተረጎመው የንግድ ኩባንያ ጸሐፊ ነው፤ መቅድሙን የጻፈው ደግሞ የ Bengal ገዢ። ያ መጽሐፍ ራሱን የቻለ አልነበረም — መቶ ሺህ ስንኝ ካለው Mahabharata ውስጥ የተቆረጡ ሰባት መቶ ስንኞች ናቸው። ታሪኩም አንድ ብቻ ነው፦ አንድ ሠረገላ በሁለት ሠራዊት መካከል ቆሞ አይንቀሳቀስም። በላዩ ላይ ያለው ተዋጊ ከፊት ለፊቱ አያቱንና መምህሩን አይቶ ቀስቱን ጥሎ ተቀመጠ። ሠረገላውን የሚነዳለት ሰው ደግሞ ተከራከረው። ውይይታቸው ግጥሙ ነው። ደግሞም ያ ሁሉ የሚደርሰን በአንድ ዓይነ...

በሮም መካከል ባለ አንድ አደባባይ ላይ አንድ ሰው ፈረስ ላይ ተቀምጦ ከነሐስ ተሠርቷል። ከዚያ ዘመን የተረፈው በሮማዊ ንጉሠ ነገሥት ላይ የተሠራ ትልቅ የነሐስ የፈረሰኛ ሐውልት ይህ አንድ ብቻ ነው። የተረፈውም ስሙ ስለተሳሳተ ነው — በመካከለኛው ዘመን የነበሩ ሮማውያን የክርስቲያኑ ንጉሥ የ Constantine ሐውልት ነው ብለው ስላመኑ ወደ ማቅለጫው እቶን አልገባም። ሰውየው Marcus Aurelius ይባላል። አሥራ ሁለት ዓመቱ ላይ ፈላስፋ ልሆን ብሎ አልጋውን ትቶ መሬት ላይ ተኛ፤ አርባ ዓመቱ ላይ ግን የተሰጠው ዙፋን ነበር። ከዚያ በኋላ በኖረባቸው አሥራ ዘጠኝ ዓመታት ውስጥ ወረርሽኝ መጣ፣ ድንበሩ ተሰበረ፣ ወንድሙ ሞተ፣ ሚ...

በአውሮፓ ደቡብ ምሥራቅ፣ በተራራማ አገር ውስጥ ያለ ትንሽ ቡና ቤት። በአንድ ጠረጴዛ ላይ ቡና የለም — ማሽን አለ። ሁለት ክብ ሳህኖች አሉት፤ አንዱ ሲሞላ ሌላው ይጀምራል፤ ገመዱ ወደ ውጭ ወጥቶ በመኪና ባትሪ ላይ ተያይዟል፤ በዚያች መንደር ውስጥ የኤሌክትሪክ መስመር የለም። ከማሽኑ አጠገብ አንድ አሜሪካዊ የግሪክኛ መምህር ተቀምጧል። በተቃራኒው ወንበር ላይ ደግሞ ማንበብም መጻፍም የማይችል አዛውንት ገበሬ አለ፤ ባለ አንድ ገመድ መሣሪያ በጉልበቱ መካከል አስቀምጧል። ገመዱን ነካውና ዘመረ። ቆመ፤ ቡና ጠጣ፤ ቀጠለ። ማታ ተኛ፤ በማግስቱ ከቆመበት ቀጠለ። ሲጨርስ የዘመረው ግጥም አሥራ ሁለት ሺህ ስንኝ ያህል ነበር። ማንም ጽፎ አ...

በርሊን፤ የጸደይ ወር፤ ጦርነት ውስጥ ያለች ከተማ። አንድ ሠርግ አለ። ሙሽራው ኤበርሃርድ ቤትገ የተባለ ወጣት ፓስተር ነው፤ ሙሽሪቷ ረናቴ ሽላይሸር ትባላለች። ሠርጉን ማስፈጸም የነበረበት ሰው ግን በዚያች ከተማ ማዶ ባለ ወታደራዊ እስር ቤት ውስጥ ተቀምጧል። የሙሽራው የቅርብ ወዳጅ ነው፤ የሙሽሪቷ የእናቷ ወንድም ነው። ስለዚህ የሠርጉን ስብከት በእጁ ጽፎ ላከው፤ ሌላ ሰው ቆሞ ጮክ ብሎ አነበበው። ጸሐፊው ዲትሪሽ ቦንሆፈር ይባላል፤ ሁለት ዓመት ባልሞላ ጊዜ ውስጥ በናዚ መንግሥት ትእዛዝ ይሰቀላል። ዛሬ የምናወራበት መጽሐፍ መጽሐፍ ለመሆን የተጻፈ አይደለም — ደብዳቤ ነው፤ አንዳንዱ በሳንሱር ያለፈ፣ አንዳንዱ በጠባቂ ኪስ ውስጥ...