Առավոտը թանգարանում

1504 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Ֆլորենցիայի Սենյորայի հրապարակը ողջունեց իր նոր ու մշտական բնակչին` Միքելանջելլոյի առաջին «Դավիթ» –ին։

1495 թվականին իտալացի նկարիչ և գիտնական Լեոնարդո դա Վինչին ստեղծեց «Խորհրդավոր ընթրիք» որմնանկարը, որտեղ պատկերեց Քրիստոսի և նրա աշակերտների վերջին ընթրիքը: 

1512-13 թվականներին իտալացի նկարիչ և ճարտարապետ Ռաֆայել Սանտին ստեղծեց «Սիքստինյան տիրամայր» կտավը, որը դարձավ Բարձր վերածննդի դարաշրջանի ամենահայտնի աշխատանքներից մեկը: 

1948 թվականին սյուրռեալիզմի վարպետ Սալվադոր Դալին ստեղծեց «Ձմեռ պապը դարակներով» իլլուստրիացիոն աշխատանքը, որը դաձավ շնորհավորական բացիկներ արտադրող ամենամեծ ընկերություններից մեկի այցեքարտը: 

1964 թվականին բելգիացի սյուրռեալիստ նկարիչ Ռենե Մագրիտը ստեղծեց «Մարդու զավակ» կտավը, որը դարձավ արվեստի՝ անիրականն իրականին կապող ամենահայտի գործերից մեկը: 

1926-1936 թվականներին Արշիլ Գորկին ստեղծեց «Արտիստն ու մայրը» կտավի երկու տարբերակ, որոնք դարձան նկարչի կենսագրության ամենավառ ապացույցը: 

1907-1908 թվականներին ավտրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտը ստեղծեց «Համբույր» կտավը, որը դարձավ վիեննական մոդեռն արվեստի խորհրդանիշն ու նկարչի ամենահայտնի աշխատանքը:

1964 թվականին ամերիկացի նկարիչ և իմպրեսարիո Էնդի Ուորհոլը ստեղծեց «Չորս Մերիլիններ» կտավը, որը դարձավ Մոնրոյի ներաշխարհը պատկերող ամենաազդեցիկ աշխատանքը: 

1593-ից-1597 թվականներին իտալացի գեղանկարիչ Միքելանջելլո Մերիսի դա Կարավաջոն ստեղծեց «Բաքոս» կտավը, որը դարձավ կարավաջիզմ ոճի մասին պատմող ամենավառ օրինակը: 

1489-1490 թվականներին իտալացի նկարիչ, գիտնական Լեոնարդո դա Վինչին ստեղծեց «Կզաքիսով տիկինը» կտավը, որը դարձավ արվեստագետի խորհրդավոր ու մինչև վերջ չբացահայտված ստեղծագործություններից մեկը

2016 թվականին Հանրային հեռուստաընկերության 60 և Հանրային ռադիոյի 90-ամյա հոբելյարներին նվիրված արձան կառուցվեց, որը դարձավ ռադիոյի ու հեռուստատեսության մասին պատմող ամենատպավորիչ քանդակը: 

1480-ական թվականներին իտալացի գեղանկարիչ Սանդրո Բոտիչելլին ստեղծեց «Վեներայի ծնունդը» կտավը, որը դարձավ Վերածննդի դարաշրջանը հավերժացնող լավագույն աշխատանքներից մեկը: 

1942 թվականին Մարտիրոս Սարյանը ստեղծեց «Ինքնադիմանկար. երեք հասակ» փիլիսոփայական կտավը, որտեղ պատկերեց հենց իրեն` տարբեր տարիքներում: 

1891 թվականին ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Գոգենը ստեղծեց «Ծաղիկով կինը» կտավը, որը դարձավ Տահիտի կղզում ապրող կանանց մասին պատմող ամենավառ օրինակը: 

Հոլանդացի նկարիչ Յան Վերմեերը 1660-ական թվականներին ստեղծեց մի շարք նկարներ, որոնց թվում էր նաև «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը» կտավը: 

1656 թվականին իսպանացի նկարիչ, իսպանական ոսկեդարի ներկայացուցիչ Դիեգո Վելասկեսը պատկերեց Ֆիլիպ չորրորդ թագավորի ընտանիքի առօրյայից մի դրվագ ու կտավն անվանեց «Լաս Մենինաս»: 

1998 թվականին կոլումբացի քանդակագործ Ֆերնանդո Բոտերոն ստեղծեց «Կատու» քանդակը, որը 2002 թվականին հայտնվեց Երևանի սրտում: 

1863 թվականին ֆրանսիացի հնագետ Շառլ Շամպուազոն Սամոթրակե կղզում հին հունական մարմարե քանդակ հայտնաբերեց. հաղթանակի դիցուհի Նիկե Աստվածուհու քանդակն էր, որի հեղինակը Պիթոկրիտն էր: 

1947 թվականին հայ նկարչուհի Մարիամ Ասլամազյանը ստեղծեց «Հերոսուհի մայրը» խորագրով կտավ, որտեղ պատկերեց հայ կնոջ ու ընտանիքի հավաքական կերպարը:

1918 թվականին նկարիչ Մարկ Շագալը ստեղծեց «Քաղաքի վրայով» կտավը, որն ասես արտապատկերումն էր արվեստագետի կյանքի լավագույն դրվագների: 

1939 թվականին մեքսիկացի նկարչուհի Ֆրիդա Կալոն ստեղծեց «Երկու Ֆրիդաները» ինքնադիմանկարը, որտեղ պատկերեց իր երկու ես-երին` տարբեր հուզական աշխարհներում:

1850 թվականին հայազգի ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկին ստեղծեց «Իններորդ ալիք» կտավը, որը հետագայում դարձավ նկարչի ամենահայտնի աշխատանքը: 

1937 թվականին իսպանացի նկարիչ, քանդակագործ Պաբլո Պիկասոն կուբիզմի ոճով, սևի ու սպիտակի համադրությամբ մի կտավ ստեղծեց, որտեղ պատկերեց Իսպանիայի հյուսիսում գտնվող Գեռնիկա քաղաքի ռմբակոծությունը: 

Ֆրանսիացի նկարիչ Էդուարդ Մանեն 1862 թվականին ստեղծեց «Ծեր երաժիշտը» կտավը, որտեղ պատկերեց ոչ թե այն, ինչ կցանկանային տեսնել այդ ժամանակի բարձր դասի ներկայացուցիչները, այլ այն, ինչ տեսնում էին նկարչի աչքերը: 

1888 թվականին ֆրանսիացի նկարիչ, իմպրեսիոնիստ Կլոդ Մոնեն որոշեց ստեղծել 250 կտավից բաղկացած նկարաշար ու այն կոչել «Ջրաշուշաններ»: Յուղաներկով արված այս նկարներում Մոնեն պատկերեց բնությունը` օրվա տարբեր ժամերին: