Առավոտը թանգարանում

1963 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Բաղրամյան պողոտայում գտնվող այն տունը, որտեղ իր կյանքի վերջին տասը տարիներն էր անցկացրել բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանը, դարձավ նրա տուն-թանգարանն ու պաշտոնապես բացեց իր դռները:

1888 թվականին հոլանդացի նկարիչ Վինսենթ վան Գոգը ստեղծեց «Գիշերային սրճարան» կտավը, որը համալրեց արվեստագետի գիշերային տեսարաններ վավերագրող ստեղծագործությունների շարքը: 

1666-1669 թվականներին հոլանդացի գեղանկարիչ Ռեմբրանդը ստեղծեց «Անառակ որդու վերադարձը» կտավը, որը հետագայում դարձավ նկարչի արվեստի մասին պատմող ամենավառ օրինակը: 

1830 թվականին ֆրանսիացի նկարիչ Էժեն Դելակրուան Հուլիսյան հեղափոխությունից մի դրվագ պատկերեց կտավին ու այն անվանեց «Ազատությունը բարիկադներում», կամ, ինչպես ավելի տարածված է, «Ժողովրդին առաջնորդող ազատությունը»: 

1508-1512 թվականներին իտալացի քանդակագործ, ճարտարապետ Միքելանջելոն Սիքստինյան կապելլայի առաստաղը պատեց որմնանկարների շարքով, որը հետագայում դարձավ Բարձր Վերածննդի մասին պատմող ամենահայտնի արվեստի գործերից մեկը: 

1764 թվականին կայսրուհի Եկատերինա 2-րդի հրամանով հոլանդացի և ֆլամանդացի նկարիչների վրձնած 225 կտավ գնվեց և Բեռլինից տեղափոխվեց Պետերբուրգ: Դրանք իրենց տեղը գտան թագուհու ձմեռային պալատում, որն էլ հետագայում կոչվեց Էրմիտաժ: 

1434 թվականին հոլանդացի նկարիչ Յան վան Էյքը ստեղծեց «Առնոլֆինի ամուսինների դիմանկարը», որը դարձավ ամուսնական զույգի մասին պատմող առաջին աշխատանքը` եվրոպական գեղանկարչության մեջ: 

1917 թվականին իտալացի գեղանկարիչ և քանդակագործ, էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Ամադեո Մոդիլիանին ստեղծեց «Լեհ կնոջ դիմանկարը», որը դարձավ նկարչի ամենաարտասովոր աշխատանքներից մեկը: 

1880-ից 1882 թվականներին ֆրանսիացի քանդակագործ Օգյուստ Ռոդենը ստեղծեց «Մտածողը» քանդակը, որը հետագայում դարձավ քանդակագործի արվեստի մասին պատմող ամենավառ օրինակը։

1504 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Ֆլորենցիայի Սենյորայի հրապարակը ողջունեց իր նոր ու մշտական բնակչին` Միքելանջելլոյի առաջին «Դավիթ» –ին։

1495 թվականին իտալացի նկարիչ և գիտնական Լեոնարդո դա Վինչին ստեղծեց «Խորհրդավոր ընթրիք» որմնանկարը, որտեղ պատկերեց Քրիստոսի և նրա աշակերտների վերջին ընթրիքը: 

1512-13 թվականներին իտալացի նկարիչ և ճարտարապետ Ռաֆայել Սանտին ստեղծեց «Սիքստինյան տիրամայր» կտավը, որը դարձավ Բարձր վերածննդի դարաշրջանի ամենահայտնի աշխատանքներից մեկը: 

1948 թվականին սյուրռեալիզմի վարպետ Սալվադոր Դալին ստեղծեց «Ձմեռ պապը դարակներով» իլլուստրիացիոն աշխատանքը, որը դաձավ շնորհավորական բացիկներ արտադրող ամենամեծ ընկերություններից մեկի այցեքարտը: 

1964 թվականին բելգիացի սյուրռեալիստ նկարիչ Ռենե Մագրիտը ստեղծեց «Մարդու զավակ» կտավը, որը դարձավ արվեստի՝ անիրականն իրականին կապող ամենահայտի գործերից մեկը: 

1926-1936 թվականներին Արշիլ Գորկին ստեղծեց «Արտիստն ու մայրը» կտավի երկու տարբերակ, որոնք դարձան նկարչի կենսագրության ամենավառ ապացույցը: 

1907-1908 թվականներին ավտրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտը ստեղծեց «Համբույր» կտավը, որը դարձավ վիեննական մոդեռն արվեստի խորհրդանիշն ու նկարչի ամենահայտնի աշխատանքը:

1964 թվականին ամերիկացի նկարիչ և իմպրեսարիո Էնդի Ուորհոլը ստեղծեց «Չորս Մերիլիններ» կտավը, որը դարձավ Մոնրոյի ներաշխարհը պատկերող ամենաազդեցիկ աշխատանքը: 

1593-ից-1597 թվականներին իտալացի գեղանկարիչ Միքելանջելլո Մերիսի դա Կարավաջոն ստեղծեց «Բաքոս» կտավը, որը դարձավ կարավաջիզմ ոճի մասին պատմող ամենավառ օրինակը: 

1489-1490 թվականներին իտալացի նկարիչ, գիտնական Լեոնարդո դա Վինչին ստեղծեց «Կզաքիսով տիկինը» կտավը, որը դարձավ արվեստագետի խորհրդավոր ու մինչև վերջ չբացահայտված ստեղծագործություններից մեկը

2016 թվականին Հանրային հեռուստաընկերության 60 և Հանրային ռադիոյի 90-ամյա հոբելյարներին նվիրված արձան կառուցվեց, որը դարձավ ռադիոյի ու հեռուստատեսության մասին պատմող ամենատպավորիչ քանդակը: 

1480-ական թվականներին իտալացի գեղանկարիչ Սանդրո Բոտիչելլին ստեղծեց «Վեներայի ծնունդը» կտավը, որը դարձավ Վերածննդի դարաշրջանը հավերժացնող լավագույն աշխատանքներից մեկը: 

1942 թվականին Մարտիրոս Սարյանը ստեղծեց «Ինքնադիմանկար. երեք հասակ» փիլիսոփայական կտավը, որտեղ պատկերեց հենց իրեն` տարբեր տարիքներում: 

1891 թվականին ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Գոգենը ստեղծեց «Ծաղիկով կինը» կտավը, որը դարձավ Տահիտի կղզում ապրող կանանց մասին պատմող ամենավառ օրինակը: 

Հոլանդացի նկարիչ Յան Վերմեերը 1660-ական թվականներին ստեղծեց մի շարք նկարներ, որոնց թվում էր նաև «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը» կտավը: 

1656 թվականին իսպանացի նկարիչ, իսպանական ոսկեդարի ներկայացուցիչ Դիեգո Վելասկեսը պատկերեց Ֆիլիպ չորրորդ թագավորի ընտանիքի առօրյայից մի դրվագ ու կտավն անվանեց «Լաս Մենինաս»: