Feminien leiderschap: Van hard werken naar zacht leven

De stress wordt niet veroorzaakt door je drukke agenda, die vervelende collega, de druk van het gezinsleven... De oplossing ligt dus ook niet buiten jezelf Stress is een intelligente unieke reactie van jouw systeem hoe het heeft geleerd te reageren op prikkels. Gebaseerd op ervaringen, hoe je bent bedraad, veerkracht en meer. Stress is in de basis gezond. Maar wat doe je met stress die aanhoudt? O...

Ben je bereid de schuld te dragen? De onderliggende vraag als vrouwen aangeven: ik weer niet wat ik wil Jouw systeem vindt het vaak makkelijker jou in rondjes te laten draaien rondom de vraag: wat wil ik eigenlijk? Dan om de consequentie te dragen van de keuze die nodig is om daar te komen. Over angst, zelfleiderschap, verantwoordelijkheid, regie en aannemen Volg me voor meer inspiratie op instagr...

“Je kunt je kleine ik nog zo vaak ontmoeten, maar heb jeje grote ik al durven zijn”. Een wijsheid uit het nieuwe kaartendeck Stem van de vrouw. In persoonlijk ontwikkelingsland is er veel aandacht voor je kleine ik. Vaak kijken we hier dan naar de pijn van de vorige versies van jou, schaduwwerk. Maar heb je al voor je gekeken? Naar de vrouw die jij aan het worden bent? Jouw nog verborgen potentie?...

Je weet het wel, diep van binnen. Wat klopt, wat waar isvoor jou op dit moment. Maar soms is dat wat je van binnen weet spannend, eng, kwetsbaar. Gaat het in tegen wat je tot nu hebt geloofd of gedaan, breek je met normen of patronen door te luisteren. Dan gaan we buiten onszelf op zoek. Sparren, adviesvragen, checken, lezen, luisteren. En soms draaien we rondjes en komen we niet in beweging. Slui...

Kwetsbaar heeft vaak een wat negatieve associatie. Begrijpelijk, want je zegt eigenlijk ‘ik ben te kwetsen’. Dat is uiteraard niet wat je bedoelt als je zegt dat je je kwetsbaar opstelt. Maar het heeft iets teers over zich.  Wat nu als je kwetsbaar vervangt door raakbaar? Ik stelme raakbaar op? Dan open je je om je te laten raken, niet alleen door de minder fijne dingen, maar juist ook voor de moo...

Sterk doen, iets wat we met de paplepel krijgen ingegoten. Meestal onbewust, met de beste intenties. Maar massaal trekken we een pantser op, harnas aan, masker op. Vaak zonder dat we ons ervan bewust zijn, omdat het zo gebruikelijk is.  Wat we eigenlijk doen is onszelf telkens verlaten. Iederekeer als het moeilijk wordt trekken we het pantser op en daarmee sluiten we ons af voor onszelf en voor wa...

Focussen op datgene wat zich al ontvouwt geeft een veelgroter gevoel van overvloed, in plaats van focussen op het doel of eindresultaat. Het helpt je te zien wat er wél al is, in plaats van wat er nog niet is. Volg me op instagram voor meer inspiratie Instagram.com/bij-loes   Of neem een kijkje op mijn website www.bij-loes.nl

Ontvangen valt niet altijd mee. Maar op het moment dat jejezelf volledig kunt toestaan te mogen ontvangen, dan ontvang je meer dan je krijgt. En dit is geen kwestie van goed je best doen of niet goedje best hebben gedaan als je iets niet ontvangt wat je wel graag wil. Dit gaat over jezelf volledig lief hebben.   Volg me op instagram voor meer inspiratie Instagram.com/bij-loes   Of neem een kijkje...

Een wijsheid uit mijn nieuwste kaartendeck ‘Stem van devrouw’. We wachten vaak totdat we ‘er klaar voor zijn’, maar waar wachten we dan op? Vaak is het angst waar we last van hebben, of onzekerheid. En uiteraard, soms is het beter te wachten. Als je in hetdiepe wilt springen is het beter eerst de leren zwemmen. Maar daar  ga je niet op wachten, dan onderneem jeactie.  En wat nu hè, wat als je er t...

Veel innerlijk werk gaat over terugkijken. Over het geven aan je jongere zelf wat je gemist hebt: troost,veiligheid, warmte, begrip, ruimte etc. En dat is waardevol. Maar wat nu als dat pas het begin is? Wat nu als het echte werk pas begint wanneer je besluit om te worden wat zij nodig had? In deze aflevering nodig ik je uit om de beweging te maken van pijn naar volwassenheid. Van terug reiken naa...

In de vorige aflevering sprak ik over het universele verlangen om erbij te horen — en hoe we daar allemaal op onze eigen manier op reageren: de één door zich uit te spreken, de ander door zich juist terug te trekken. Vandaag neem ik je mee in het vervolg: wat gebeurt er als jouw dynamiek botst met die van de ander? Als jij graag de diepte in gaat, maar de ander liever op afstand blijft. Of als jij...

Spreek jij uit wat je voelt? Of slik je liever je woorden in? In deze aflevering duiken we in een universeel verlangen: erbij willen horen. En de universele angst die daarmee samenhangt: buitengesloten worden. Twee menselijke bewegingen die ogenschijnlijk tegenovergesteld zijn, maar in wezen uit dezelfde bron komen. Sommige mensen zoeken verbinding door te spreken, te bevragen, te delen. Omdat dat...

We leven in een wereld waarin doorgaan vaak makkelijker lijkt dan stilstaan. Waarin we relativeren, vergelijken, wegcijferen — onder het mom van: “het ging gisteren ook nog, dus vandaag lukt het ook nog wel.” Of: “anderen hebben het zwaarder, dus ik mag niet klagen.” En dus gaan we door. Zelfs als onze batterij allang leeg is. We vergeten wat we eigenlijk allang weten: dat rust geen eindpunt is. R...

In deze aflevering neem ik je mee in mijn verlangen naar relaties waarin de onderstroom vrij is. Vrij van voorwoorden, verwachtingen of de subtiele druk om aan iets te moeten voldoen. Relaties waarin het onvoorwaardelijk en kalm voelt, juist ook als het leven niet licht is. Dat betekent niet dat er geen verlangens of behoeften mogen zijn. Of dat je alleen contact zoekt als je je goed voelt. Juist...

In je kracht staan, een zin die soms kriebels oproept. Omdat het vaak gebruikt wordt om jou te laten geloven dat je in je kracht staat als je straalt, bruist, je je zeker voelt, je doet wat je leuk vindt. Maar écht in je kracht staan vraagt meer. Het is juist onzeker durven zijn, je durven te schamen of schuldig te voelen én tegelijkertijd ok zijn. In je kracht staan is de aanwezigheid van onzeker...

Je innerlijke wijsheid komt boven door te creëren. Dus jekunt je creatiekracht inzetten om je nog onbewuste innerlijke wijsheid aan te boren. Dat is het mooie van creëren: het gaat over het proces, niet persé over het resultaat. En in dat proces, als je goed luistert, kom je ontzettend veelte weten over jezelf, maar ook over wat jij van binnen allang weet.   Volg me op instagram voor meer inspirat...

De liminale fase, ook wel de tussenfase, is de fase vanhet niet weten. Je hebt het oude losgelaten, maar het nieuwe heeft nog niet helemaal vorm. Het is een fase waarin het kan voelen alsof je in de mist loopt. Je weet het niet. Een fase die kan zorgen voor onzekerheid, voor een wiebelig gevoel. En het is juist deze onzekerheid die het maakt dat we soms weer omkeren. En eigenlijk willen we door de...

We leren over grenzen stellen. Maar totdat je dit doet vanuit lichaamsbewustzijn zijn dit rationele grenzen. Niet persé verkeerd, maar ook niet persé de grens die jou het beste dient. De vraag die je jezelf dient te stellen is: waar voelt mijn systeem zich het meest veilig bij. Hiervoor hen je je lichaam te kennen, de signalen, de sensaties. Én heb je de tools nodig om je lichaam terug te begeleid...

De dramadriehoek: redder, aanklager, slachtoffer. Ongemerkt reageren we vrijwel dagelijks vanuit de dramadriehoek. We worden er onbewust veel eerder ingezogen. Vaak ook als respons op een situatie en gedrag van de ander. Dat gaat heel subtiel en is een energetische beweging.   Hoe blijf je uit de dramadriehoek? Want energetischgezien kost werken in de dramadriehoek veel energie. En geeft het veel...

We bezoeken haar vaak in helingswerk, ons innerlijk kind. Luisteren we naar wat ze nodig had gehad. Nemen we haar mee aan de hand als volwassen ik die we nu zijn. En precies daar zit de valkuil voor innerlijk werk. Want soms worden we erin meegenomen, terwijl we er nog helemaal niet klaar voor klaar zijn, met het risico dat we blijven hangen in innerlijk (kin)werk en de stap maar niet lijken te ku...

Angst en creatieprocessen, ze lijken als dikke vriendenhand in hand te gaan. Angst lijkt de kunst te verstaan van de meest heldere logica. Terwijl creëren de kunst lijkt te verstaan van verwarring en mist. Dit ervaarde ik zelf ook terwijl ik een nieuw kaartendeckcreëerde. Ik neem je mee in stukje creatieproces en welke rol angst daar in speelt. Volg me op instagram voor meer inspiratie Instagram.c...

De thema’s schuld, boosheid en vuur kwamen voorbij. Onder andere tijdens een podiumdag die ik volgde bij ReneeWesterbaan. En ik wist uiteraard van tevoren als dat dit geen ‘training in podiumvaardigheden’, maar iets wat leidt naar de diepere lagen. Precies wat ik zocht! En wat ik daar mocht ervaren over mijn vuur, was fantastisch. Je vuur leren kanaliseren is iets wat we vaak niet leren. Dus vuur...

Anders kijken is anders zien! Wat als we onszelf gaan zien de ritmische en cyclischewezens die we zijn? Wat zou het leven dan zacht worden. Want wat is het ooit hard werken: dat altijd maar constant moeten presteren. Want we hebben het idee daarmee in balans te zijn en het is juist het lineaireleven wat ons uit balans haalt. Wij bewegen op een ritme, iedere maand opnieuw. Wijbewegen op hormonen, e...

Wat zijn er veel vooroordelen over vrouwen en het vrouwelijke. Ja ook over mannen en het mannelijke, I know. Daarover wellicht later meer. Maar even terug naar de beeldvorming over vrouwen. In deze podcast licht ik er 3 vooroordelen uit die je zeker herkent! - vrouwen zijn te emotioneel - sterke vrouwen zijn dominant of moeilijk - zachte vrouwen zijn kwetsbaar En deze maken het leven soms zo hard...

Brave meisjes die bewegen naar naar moedige vrouwen komen onderweg allemaal uit de dramadriehoek. Van de slachtoffer- en reddersrol naar de aanklager. En deze aanklagersrol hebben we vaak nodig. Het voelt ergens krachtig om daar te staan. “Ik laat hetme niet langer meer voorschrijven”, “Ik zal laten zien dat...” Is er ergens de behoefte een middelvinger op te stekennaar het patriarchaat, naar de o...