Sürünün Dışında

İnsan babundan farklı olacaksa eğer ve insan bir babundan kendini daha yüce görüyorsa eğer, tüm gereklilikleri yerine getirmeli. Öyle değil mi? Bir Primatın Anıları isimli kitaba devam ederken aklımdaki soruların ve bu sorulara bulduğum cevap niteliğindeki benzerliklerin şokunu yaşıyorum. Sizler de yaşayın istedim. İyi dinlemeler, Buke

İnsanlığımı, hayvanları anlamaya çalışırken keşfediyorum. Onları izleyerek, gözlemleyerek ve gün geçtikçe daha çok onlara benzemeye çalışarak... Büke Evi'ne hoş geldiniz, burada tüm ruhlar kabul görecektir. Bu sebeple de Büke Evi'nde uzun zamandır gerçekleştirmeyi planladığım okumalara başlıyorum. İlk kitap, büyüdüğünde bir dağ gorili olmanın hayalini kuran ancak bunun yerine bir savana babunu ola...

Bu bölümde, arkadaşlığın değişen anlamını geçmişten bugüne gelecek şekilde düşünüyorum. Göçebe Türk kültüründeki güven, doğa, yoldaşlık kavramlarından yola çıkarak, 2025’in bireyselleşen, dijital dünyasında dostluğun nasıl dönüştüğünü sorgulamak iyi geliyor. Hayvanlardan alınan sadakat , eski obaların dayanışması ve modern çağın yüzeysel ilişkileri üzerine derin bir sesli yolculuk için Büke Evi&#3...

Doğada her şey birbirine bağlı; insan, hayvan, ağaç, rüzgâr… Hepsi aynı bütünün parçaları. Modern dünyanın gürültüsünde sessizlik ve kabullenmek bize unuttuğumuz merhameti hatırlatıyor. Yine bunlardan bahsediyorum. Bir de ruhumu hayalkırıklığına uğratan toplumdan. Büke Evi'ne tüm ruhlar hoş geldi.

Başka türlü nasıl olunur bilmediğimden, ben de yaşamı bitki ve hayvanların bu kutsal tezahürünü anlamaya çalışarak ve aslında kendimi çok da ifade etme gereği duymadan ve hatta kendimi anlatma arzusuna sahip olmadan farketmeye çabalıyorum. Bunu yaparken de önce yine kendim için ben bu yaşamı ne kadar ve nasıl algılayabiliyorsam öyle yaşayacağım, içimde biriken onca bitki ve hayvan olma anlayisini...

Bugün burada size sadece sokak hayvanlarından, onların acılarından ya da barınaklardaki korkunç şartlardan bahsetmeyeceğim. Bugün burada, çok daha büyük bir yıkımın, çok daha derin bir çöküşün parçalarını birleştireceğim. Çünkü bu ülkede sadece hayvanlar değil, hakikat de aç bırakılıyor, adalet de zincire vuruluyor, yaşam da susturuluyor. Hayvanları öldüren bu sistemin sessiz suç ortağı olmayacağı...

Kafam karışık, çok üzgünüm. Çok yıkılmış. Biliyorsunuz, Türkiye’nin her yerinde hayvan katliamları devam ediyor. Gözlerimin eriştiği ve uzanabildiği her an onları korumaya ant içmiş bir insanım. Ve sahadayım, barınaktayım, sokaktayım. Hangisini acıdan kurtarabilirsem, ona koşacağım. Bu üzgünlük sonsuz, ucu bucağı olmayan bir şekilde sardı etrafımız. Ben yine onları korumaya, kurtarmaya, ve elimden...

Sanki ne kadar çok yürürsem onlarla birlikte, sanki onlardan biri olma olasılığım her geçen gün çok da artıyor gibi. Her gün ne kadar çok hayvanlardan söz edersem, onları anlamaya çalışırsam sanki o varmak istediğim noktaya çok daha hızlı erişecek gibi hissediyorum. O yüzden onlar hakkında okumaya, onları izlemeye, onların dünyasına ait olmaya gün geçtikçe daha da çok çabalar halde buluyorum kendi...

Avatar olsaydım? Blö