Neşeli Cevaplar

Birinci bölümde şu sorunun etrafında düşünmeye başlamıştık: Takdir gerçekten eksik mi hayatımızda, yoksa bazen takdiri duyamıyor muyuz? Şimdi ise biraz daha derine iniyoruz. Çünkü mesele sadece takdir almak ya da takdir vermek değil. Mesele, insanın kendi değerini nereden ölçtüğü. Peki bunu fark etmeye nereden başlayabiliriz? Belki de ilk adım oldukça basit ama çoğu zaman atladığımız bir yerden ba...

Hiç düşündün mü…Bir insan neden takdir edilmek ister ama takdir edildiğinde de sanki bunu duymuyormuş gibi davranır? Ya da şu daha da ilginç bir soru olabilir: Biri seni gerçekten takdir ettiğinde neden bazen içinde garip bir huzursuzluk oluşur? Takdir eksikliği mi yaşıyoruz gerçekten… yoksa bazen mesele takdir değildir de, değerin kendisi midir? Bu bölümde tam da bu sorunun etrafında birlikte düş...

Kısır Döngü Nerede Biter? | Tekrar Eden Döngüler Hayatında hiç “Bu neden hep benim başıma geliyor?” diye düşündüğün oldu mu? Farklı insanlar, farklı ortamlar, farklı zamanlar…Ama hikâye sanki hep aynı yerden kırılıyor. İlişkiler değişiyor, sahne değişiyor, ama sonuç nedense benzer oluyor. Bu bölümde hayatımızda tekrar eden döngüleri konuşuyoruz. ·       Neden bazen benzer insanlara çekiliriz? ·   ...

İlk bölümde pusulaya bakmayı konuşmuştuk. Bu bölümde belki biraz daha yaklaşıyoruz. Sadece bakmak değil, o yönü hissetmek için. Duyguların bizi harekete geçirdiğini söyledik, ama her hareket ileriye doğru değildir. Bazen bir duygu bizi durmaya çağırır. Bazen geri adım atmaya. Bazen de sadece olduğumuz yerde kalıp daha derine inmeye. Ve belki de en zor olan, o çağrıyı duyduğumuz anda hemen bir şey...

Duygular çoğu zaman kapıyı çalmadan gelir; ne zaman geldiklerini tam olarak fark edemeyiz ama odanın havasının değiştiğini anlarız. İçeride bir şey yer değiştirir, ritim bozulur ya da yavaşlar ve biz çoğu zaman bu değişimi adlandırmak yerine hızlanmayı, dikkatimizi başka yöne çevirmeyi ya da olanbiteni “geçici” diye küçültmeyi seçeriz. Oysa duygular, gelip geçen misafirler olmaktan çok, yön göster...

Roller: Aidiyet mi, Fedakârlık mı? Hayat bize çoğu zaman bir sahne gibi sunuluyor. Daha çocukken başlıyor bu oyun: “uslu çocuk”, “başarılı öğrenci”, “sorumlu abi/abla”, “fedakâr evlat”… Zamanla roller çeşitleniyor, ağırlaşıyor, bazen de fark ettirmeden üzerimize yapışıyor. Ve bir gün durup şunu soruyoruz: “Ben bu rolü ne zaman üstlendim?” Bu bölümde konuştuğumuz roller tam olarak bunu yapıyor insa...

Önyargılar : Görmek mi, Varsaymak mı? Hiç tanımadığın biri hakkında, daha ilk saniyede bir fikir edindiğin oldu mu? Ya da bir cümleyi duyar duymaz, “Ben bu hikâyeyi biliyorum” diye içinden geçirdiğin? Bu bölümde önyargılara tam da buradan bakıyoruz. Çünkü önyargılar çoğu zaman sandığımız gibi kötü niyetlideğildir. Beynimizin bizi korumak için geliştirdiği, hızlı karar alma mekanizmalarıdır aslında...

İlişkiler hayatımızın her yerinde var. Romantik ilişkilerde, bedenimizle kurduğumuz bağda, aile içinde, işte ve arkadaşlıklarımızda…Ama çoğu zaman aynı yerlerde zorlanıyor, benzer duyguların içinde buluyoruz kendimizi. Bu seride ilişkileri tek bir başlık altında toplamıyoruz. İlk bölümlerde romantik ilişkilerde tekrar eden döngülere ve bedenle kurduğumuz ilişkiye bakıyoruz. Son bölümde ise aile ve...

İlişkiler hayatımızın her yerinde var. Romantik ilişkilerde, bedenimizle kurduğumuz bağda, aile içinde, işte ve arkadaşlıklarımızda…Ama çoğu zaman aynı yerlerde zorlanıyor, benzer duyguların içinde buluyoruz kendimizi. Bu seride ilişkileri tek bir başlık altında toplamıyoruz. İlk bölümlerde romantik ilişkilerde tekrar eden döngülere ve bedenle kurduğumuz ilişkiye bakıyoruz. Son bölümde ise aile ve...

İlişkiler hayatımızın her yerinde var. Romantik ilişkilerde, bedenimizle kurduğumuz bağda, aile içinde, işte ve arkadaşlıklarımızda… Ama çoğu zaman aynı yerlerde zorlanıyor, benzer duyguların içinde buluyoruz kendimizi. Bu seride ilişkileri tek bir başlık altında toplamıyoruz. İlk bölümlerde romantik ilişkilerde tekrar eden döngülere ve bedenle kurduğumuz ilişkiye bakıyoruz. Son bölümde ise aile v...

Bazen durduğumuzda her şey yavaşça yerineoturur. Zorlamadan, itmeden; sadece fark ederek. Bu bölümde değerlerle yeniden temas ettiğimizde hayatın nasıl sadeleştiğine bakıyoruz. Netliğin, kararların ve içsel dengenin daha doğal hâle gelişini konuşuyoruz. Değerler yerine oturduğunda hayat kusursuz olmaz; ama anlamlı olur. Ne yapılacağı kadar, neyin yapılmayacağı da netleşir. Bu sohbette; doğru olanl...

Bazen içimizde bir sıkışma olur; ne karar verirsek verelim, bir şeyler yerli yerine oturmaz. Bu bölüm, değerlerle aramıza giren düğümün fark edildiği yer. Hayatın içinde bildiklerimizle hissettiklerimiz, yapmak zorunda olduklarımızla içten gelenler arasındaki çatışmayı konuşuyoruz. Neden bazı seçimlerin bedeni yorduğunu, zihni meşgul ettiğini ve duyguları ağırlaştırdığını birlikte inceliyoruz. Değ...

Bazen bir huzursuzluk, hayatın ipliklerinin elimizden kaydığını fısıldar. Bu bölüm, değerlerle ilk temasın başladığı; durup gerçekten baktığımız yer. Hayatın içinde neden bazı kararların içimizi sıktığını, neden bazen ne yaparsak yapalım eksik hissettiğimizi konuşuyoruz. Değerler, çoğu zaman fark etmeden hayatı yöneten iplikler gibidir. Görünmezler ama yön verirler. Onlarla temas koptuğunda savrul...