Moja przygoda z .em

Dłuższe pauzy podczas rozmowy mogą budzić u niektórych zdziwienie i niepokój.

Miesięcznik „Nature Human Behaviour” przeprowadził badania, w których autorzy stwierdzili – badając liczbę komunikatów wymienianych między ludźmi – że przejście na pracę zdalną dla wszystkich pracowników spowodowało silosowanie sieci komunikacyjnej. W skrócie: więcej rozmawiamy w swoim zespole niż pomiędzy zespołami

Różnorodność obejmuje wszystkie różnice między ludźmi, dotyczące wszelkich cech, które odróżniają jedną osobę lub grupę od innych. W tym także cech osobowości i różnic kulturowych.

Przywoływanie w pamięci przykrej sytuacji powoduje uruchomienie się w organizmie reakcji podobnych do tych, które miały miejsce w trakcie wspominanej sytuacji.

Budowanie wypowiedzi mających wyraźną strukturę to nie bez powodu jedna z pożądanych umiejętności komunikacyjnych. Nie jest powszechna i wielu osobom sprawia mniejszą lub większą trudność.

Asertywność w tzw. wielkiej piątce Costy i McCrae’a to podwymiar opisujący ekstrawersję.

Włączanie do społeczności (inclusion) wymaga nie tylko odpowiednich procedur, ale także budowania zrozumienia i wzajemnego szacunku.

Mówi się czasami, że ktoś przeżywa takie lub inne negatywne zdarzenie.

Czasami jest tak, że różnice kulturowe i osobowościowe rysują jednocześnie różnicę pomiędzy ludźmi.

Skłonność do porządku to w tzw. wielkiej piątce Costy i McCrae’a podwymiar opisujący sumienność.

Większości z nas – nawet trwających w długotrwałych relacjach – zawsze wydaje się, że pewnych informacji nie można rozumieć inaczej niż tylko w jeden sposób.

Skąd wzięła się taka obserwacja badawcza, skoro z doświadczenia zawodowego pamiętamy, że ludzie agresywni i mało wrażliwi dość często docierali na szczyt?

Skracanie dystansu jest objawem dużej sympatii do ludzi i sporego kredytu zaufania

Altruizm w tzw. wielkiej piątce Costy i McCrae’a to podwymiar opisujący ugodowość.

Przypomnienie o tym, że w konkretnej sytuacji lepiej opanować swoją wybuchowość, pomaga trzymać reakcje pod kontrolą.

Trwa wojna o talenty. Najintensywniejsze starcia rozgrywają się w branży IT – to najtrudniejszy rynek.

Może to wywołać spore zdumienie, ale poczucie humoru nie zawsze jest wskazane. Zwłaszcza jeśli prowadzisz merytoryczną rozmowę z osobą skoncentrowaną na danych, faktach i starającą się wszystko precyzyjnie uporządkować.

Wyobraźnia w rozumieniu tzw. wielkiej piątki Costy i McCrae’a to podwymiar otwartości.

Trzeba wiedzieć, czym ono jest – to pewne.

Czasami naprawdę niewiele trzeba, aby zmienić odbiór danej osoby, a tym samym poziom zaufania do niej, gotowości do pomagania jej itd.

Interesujesz się tym, czym się interesujesz i nic w tym złego. Tyle że niekoniecznie wszystkie tematy, które proponujesz, są interesujące także dla innych. Fakt, że tego nie mówią, wynika z ich psychicznej konstrukcji, a nie potrzeb. Po prostu nie mają na tyle determinacji i umiejętności, by się skutecznie przebić przez Twoją narrację.

Towarzyskość to w tzw. wielkiej piątce Costy i McCrae’a podwymiar opisujący ekstrawersję.

Jedni oczekują, że ideę przedstawi im się w formie wielkich bloków widocznych z lotu ptaka, pokaże ogólną mechanikę, a szczegóły dopowiedzą sobie sami. Inni chcą czegoś wręcz przeciwnego – szczegółów, z których złożą sobie całościowy obraz w wysokiej rozdzielczości.

To, jak jesteśmy oceniani, w 90% zależy od tego, w jakim stopniu jawimy się jako kompetentni oraz przyjaźni.

Cytując klasyka: „Na każdym zebraniu jest taka sytuacja, że ktoś musi zacząć pierwszy” („Rejs”). Pewne jest, że 40% ludzi chętnie poczeka na taką osobę i na pewno nie przerwie panującej ciszy. Być może nie odezwą się też jako drudzy ani trzeci w kolejności.