Güler Misin Ağlar Mısın

Bu bölümde neyin kendim için iyi olduğu hakkında kendimle konuşuyorum, git kızım la Femme şarkısında dediği gibi incinecek bile olsan talihine inan. Şarkı; La Femme, va 🌼

Artık kırılmaz derken yeniden kırılan kalplerimiz ve yaslarımız. Kral Lear da geçtiği gibi tıpkı, öğret bana nasıl unutulur düşünmek? Oysa benim ruhumda savaş var, durmadan ölüyor içimdeki insanlar.

Wanna be yours şarkısını dinlerken gelen sorgulamam ve nihayet karar verip, elimi acıtan ipi salma kararımı kişisel tarihçeme bırakıyorum.

Merhaba bu bölümde içimde yaralı bir kuşu taşımam gerekirse diye dertleniyorum, madem ölmüyoruz yaşayacağız ve o kuşu taşıyacağız çare yok.

Bu bölümde son ayımdaki gelişmeleri aktarırken kesin çıkarımlar yapmaktan büyük konuşmaktan imtina etmeyi kendime anımsatarak, dalgalara teslim oluyorum. Bir şarkıda denildiği gibi yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe. İyi dinlemeler.

Toksik ortamda büyüdüyseniz siz de bol şekerli bir pasta gibi düşünün bunu, daha az şekerli kolanızdan bir fırt çekerseniz pastanızın ardından size su gibi gelir. İşte aşırı toksik ortamlardan sonra bir kaç birim daha az toksik ortamlar böyle pastadan sonra içilen kola gibidir ama hala şekerlidir aslında biz algılayamayız ama toksiktir hala. Anımsatıcı olsun istedim hepimiz için.

Bu bölümde pembe gözlüklerimi çıkarıyorum ve stalkı bırakıyorum, iyi dinlemeler.🌼🎈🎊

Hayat zor geldiğinde tutunduğum şeyleri sizinle paylaşıyorum, iyi dinlemeler 🎈🌼 Malum şu an hayatımın zor dönemlerinden biri..

Herkese sevgilim var dedikten sonra sevgili olmadığımızı anladığım için neden situationshipi ilişki ile karıştırmış olabilirim diye düşündüm uzun uzun, işte çıkanlar. İyi dinlemeler 🌼🎈

Bu bölümde güvenli bağ diye düşündüğüm şeyin aslında bir situationship olduğu gerçeğiyle yüzleşirken nasıl konumlandığımı anlatıyorum, iyi dinlemeler 🌼❤️

Bu bölümde sevilmeye izin verme serüvenimdeki tatlı farkedişi içtenlikle açıyorum, iyi dinlemeler 🌼

Neler neler oldu, ne çok sınadı tanrı bizi. (Umberto Eco) Anlatıyorum, bugünlerde yüzerken elini tutmayı sevdiğim biri olmasının bana verdiği tatlı tedirginliği bu bölümde açıyorum. Yakınlığı hem isteyip hem de ürkmek, biliyorum yalnız değilim. Sevgiler xoxo! 🌼 Kayıtta bahsettiğim Sevgili Eren Can Gülel’in Valse for Valentine bestesini bölüm sonuna eklemeyi başaramadım çünkü bu özellik kaldırılmı...

Kaçıngan insanların arada gösterdikleri ve sunmayı vaad ettikleri renkli ve ne kadar harika bir ilişki yaşayacağınıza dair o olan ümit fakirin ekmeği durumuna kapılıp kalıyorsanız bu bölüm sizin için. Belki de artık yaraları hayaliyle büyütmeme vaktidir , Kalben’in şarkısında dinlediğimiz üzere 🌼 ve kendimiz için bir yatak, bir oda ve bir ev isteme vaktidir dilediğimiz gibi.

Cesare Pavese’nin yazdığı gibi sadece kendimize bağlı olmayan şeyleri ciddiye almamalı mıyız? Yoksa olmama ihtimalini göğüsleyip yas tutma becerimize mi güvenmeliyiz? Gerçekten seneler sonra birine sevdiği rengi sormanın ağır gelmeyip bilakis neşe verdiği flört halimdeki duygu durumumu sizler için irdeliyor herkese tatlı flörtler diliyorum 🌼💕❤️😘🥳

Merhaba, bu bölümde yorum kisvesi altında sınırınızı aşan eleştirel yaklaşımları işliyorum tabiki de kendi yaşanmışlığım üzerinden. Kapak fotoğrafını kullanmama izin veren canım hocam divandaki terapist hesabına teşekkür en büyük borcum. İyi dinlemeler.

Bu bölüm başarısızlık korkusunun beni soktuğu depresyondan ve uykularımı kaçırmasından bahsediyorum. Bir Göksel şarkısında dendiği gibi: Gemilerini kaldırmış gidiyor hayat ve ben sahildeyim. Kaçırmış olma telaşı içindeyim. Varsa benzer hisleriniz bölüme bekleriz 👆🏼

Merhaba, bu bölümde ben olamadığım bir terapi odasından ayrılırken hissettiğim suçluluk hissini yıllar sonra irdeliyorum.

Sizi dert etmeleri gelip giden bir insanla karşılaştıysanız siz de bölüme tık tık. Gelip giden bir insana verdiğim ayarı bu bölümde sizle paylaşıyorum. İnceldiği yerden kopmasını bekleme, ipi kes ipi. Kapak fotoğrafı için diesem5 hesabına içten teşekkürlerimle 🌼

Bu bölümde sevilmeye layık değilim, yetersizim ve değersizim diye direten kusurululuk inancının bana yaptırdıklarını anlatıyorum. Tek kusurumuz, kusurlu olduğumuza inanmak olabilir mi?

Küçük Cansu’yu yuvada ziyaret ettiğim bir günü sizinle paylaşıyorum. Bilimsel ismi şema ekolünde yaşantısal çalışma olan bu ziyarete siz de katılmak isterseniz tık tık 🌼

“Ah hafıza, huzurumun baş düşmanı!” Cümlelerini yazan Cervantes’ e hak vererek, Gestapo bir anne tarafından büyütülmüş olduğumun gerçeği ile yüzleşmemin hikayesini sizle paylaşıyorum. İyi dinlemeler!

Hayatımın zorlandığım dönemlerinde depreşen temizlik takıntımı aslında kaçıntımı bu bölümde sizle paylaşıyorum.

Aldatıldınız ve ardından bende eksik olan neydi ki? Diğerinde fazla olan, daha iyi olan ne diye düşünüp şöyle bir kendinize baktınız mı hiç? Kendisine bu şekilde bakmış, terapi odasına taşımış, üzerine çok konuşmuş biri olarak bu bölümü yapmayı kendime hak gördüm, çok da iyi oldu iyi dinlemeler!

Bir insan sizi tek bir lafınıza istinaden küçümseyip karara varıyorsa, daha beterini kendine yapıyordur zaten. İnsan söz konusu olunca ceteris paribus deyip tek bir etmene bakıp yargılayamazsınız çünkü diğer etmenler sabit değildir, insan iktisattaki arz talep eğrisine ya da fen deneylerine benzemez çünkü. Evet bu bölümde diplomatik bir lady tarafından tek bir sözüme, hatama (!) istinaden küçümsen...

Bu bölümde defalarca duyduğum çok cesursun çok açık sözlüsün cümlelerinden yola çıkarak eskiden hiç de böyle olmadığımı, ailemdeki otorite figürüne ve diğerlerine benim de asla karşı çıkamadığımı, hatta bu şekilde babasına karşı çıkamadığı için ilkokul 4. sınıftan ailesinin isteğiyle regl olması sebebiyle alınan anneannemi anlatıyorum. Bir kere de olsa hayır ben okula gitmek isteyebiliyorum deseyd...