De kracht van creativiteit

Als iemand vraagt hoe het met je gaat, zeg je dan ook gewoon: goed? Of is er iets wat je liever niet zegt, omdat niemand er tijd voor lijkt te hebben? Maar de meeste barsten zie je niet. Wat we met ons meedragen blijft vaak binnen, níet omdat het niet mag, maar omdat niemand ernaar vraagt. In deze aflevering vertel ik over twee vragen op twee kleine kaartjes, een witte en een gouden: wat draag jij...

Bij Studio Blijmakers groeit binnenkort een bijzondere wand. Deelnemers, begeleiders en stagiaires maken allemaal hun eigen schaapje, met daarop hun naam. Schaapje voor schaapje. Naam voor naam. Verhaal voor verhaal. Want Studio Blijmakers is meer dan een plek waar je creatief bezig bent. Je hoort erbij, je wordt gezien en je laat iets van jezelf achter. In deze aflevering van Gouden Verhalen vert...

Na mijn herseninfarct moest ik veel opnieuw leren. Lopen, schrijven, praten, denken. Creativiteit kreeg daardoor voor mij een andere betekenis. Want als woorden niet komen, kunnen je handen soms wel beginnen. In deze aflevering van Gouden Verhalen vertel ik wat ik zelf ontdekte en wat ik nu terugzie bij Studio Blijmakers en Het Dobbyhuis. Het gaat niet om wat iemand maakt, maar om wat het maken me...

Afgelopen zaterdag was de open dag van Het Dobbyhuis. De boeken lagen op tafel, de Dobby-methodiek en het herinnerboek lagen ter inzage en bezoekers konden de vertel- en gevoelskaartjes bekijken. Kinderen beschilderden een eendje of maakten een Dobby-kleurplaat. Maar het mooiste van die middag hadden we niet voorbereid. Deelnemers begonnen uit zichzelf bezoekers te vertellen over wat ze hadden gem...

Wanneer voel je dat je ergens echt welkom bent? Wat is ervoor nodig om gewoon jezelf te mogen zijn, ook wanneer je leven plotseling verandert? Voor Studio Blijmakers schreef ik het lied *Hier mag je gewoon jezelf zijn*. Tijdens onze barbecue lieten we het horen en gaven we het cadeau aan onze mensen. Maar een lied is meer dan muziek alleen. Het kan hoorbaar maken waar een plek voor staat en woorde...

Soms lijkt het heel lang alsof er niets gebeurt. Je stuurt een mail, voert een gesprek en probeert opnieuw. En dan gaan er ineens meerdere deuren tegelijk open. In deze aflevering vertel ik over mijn volle agenda, nieuwe contacten, lezingen, mijn nieuwe boek en de ontwikkeling van Dobby. Maar gebeurt dit allemaal echt ineens? Of was het al veel langer onderweg? Een aflevering over blijven bewegen,...

Wat kan een oude fles limonade nou bewaren? Meer dan je denkt. In Het Dobbyhuis zette een oude Exota-fles ineens een hele tafel aan het praten. Er kwamen herinneringen, verhalen en herkenning naar boven. Niet omdat we ernaar zochten, maar omdat één eenvoudig voorwerp iets wakker maakte. Dat gesprek bracht me op het idee voor Dobby’s kast met verhalen. Een verzameling oude, herkenbare voorwerpen di...

Wat doe je wanneer iemand je iets verdrietigs vertelt? Zoek je meteen naar een antwoord? Geef je advies? Of probeer je de stilte zo snel mogelijk op te vullen? Maar wat als echte aandacht soms juist begint wanneer we stoppen met praten? In deze aflevering vertel ik waarom aanwezig zijn niet hetzelfde is als niets doen. Over luisteren zonder meteen een oplossing te zoeken, de stilte durven verdrage...

Wanneer is kunst eigenlijk geslaagd? Is dat wanneer een schilderij technisch perfect is of wanneer anderen het mooi vinden? Voor mij zit de echte waarde vaak in wat er tijdens het maken gebeurt. In deze aflevering van Gouden Verhalen word ik geïnterviewd door mijn man Dan. We praten over kunst, creativiteit en de mensen van Studio Blijmakers en Het Dobbyhuis. Over iemand die tijdens het maken weer...

Hoe gaat het met je gezondheid? Heb je nog pijn? Lukt het allemaal nog? Het zijn belangrijke vragen. Maar als iemand ouder wordt, ziek is of afhankelijk wordt van zorg, verdwijnen andere vragen vaak langzaam naar de achtergrond. Waar droom je nog van? Wat maakt je blij? Wat zou je nog één keer willen doen? In deze aflevering van Gouden Verhalen vertel ik waarom juist deze vragen zo belangrijk zijn...

Wanneer ben je eigenlijk jezelf niet meer? Is dat wanneer je namen vergeet, je kinderen niet meer herkent of niet meer kunt vertellen wie je vroeger was? In deze aflevering van Gouden Verhalen sta ik stil bij identiteit en dementie. Want jezelf zijn zit niet alleen in wat je onthoudt, maar ook in wat je voelt, in hoe je reageert en in wie je altijd al was.

Wat zie je als je iemand met dementie ontmoet? Zie je de diagnose? Of zie je nog steeds de mens? In deze aflevering van Gouden Verhalen sta ik stil bij de invloed van onze blik. Want soms is niet de ziekte het pijnlijkst, maar het moment waarop iemand niet meer écht wordt gezien. Een verhaal over aandacht, menselijkheid en waarom één oprechte vraag het verschil kan maken.

Sommige gevoelens laten zich moeilijk uitleggen. Verdriet, hoop of verandering. Herinneringen die diep vanbinnen zitten. In deze aflevering van Gouden Verhalen vertel ik waarom creativiteit soms meer kan zeggen dan woorden. Over mensen met dementie, mensen met niet-aangeboren hersenletsel en over mijn eigen ervaring na mijn herseninfarct. Want soms vertelt een kleur meer dan een zin. En soms zegt...

Wanneer iemand dementie krijgt, gaat veel aandacht terecht naar degene met de diagnose. Maar naast die persoon staat vaak iemand anders. Een partner. Een dochter. Een zoon. Iemand die zorgt, regelt, onthoudt en blijft. In deze aflevering van Gouden Verhalen sta ik stil bij de mensen naast de mensen: de mantelzorgers. Over liefde. Over trouw. Over levend verlies. En over een vraag die we misschien...

"Het ergste is niet dat ik dingen vergeet. Het ergste is dat mensen me niets meer vragen." Die uitspraak vormde het vertrekpunt voor mijn nieuwste aflevering van Gouden Verhalen. In de zorg, op de werkvloer en in het dagelijks leven gebeurt het vaker dan we denken: mensen worden niet buitengesloten door kwade wil, maar doordat anderen het gesprek van hen overnemen. We vullen antwoorden in, we make...

Ik neem deze aflevering op vanuit Spanje. De zon schijnt, mensen lachen op terrassen en op het eerste gezicht lijkt alles zorgeloos. Maar hoe langer ik om me heen keek, hoe meer ik dacht: We hebben allemaal iets wat anderen niet zien. Een zorg. Een verlies. Een herinnering. Een onzekerheid. Een onzichtbare barst. In deze aflevering sta ik stil bij de verhalen die mensen met zich meedragen, zonder...

Deze week sprak ik een vrouw met dementie die in een paar zinnen uitlegde wat veel boeken en onderzoeken niet kunnen. Ze zei: "Ik heb allemaal kamertjes in mijn hoofd. Vroeger draaide ik de sleutel om en ging de deur open. Nu staan sommige deuren op een kier, sommige zijn dicht en gaan pas open als ik de juiste sleutel vind. Maar sommige deuren blijven dicht. Daarvan is de sleutel verdwenen." Haar...

In deze aflevering van Gouden Verhalen praat Erica de Winter over de angst achter dementie. Niet alleen over vergeten, maar over iets waar veel minder over gesproken wordt: het verdriet, de schaamte, de boosheid en het gevoel langzaam de grip op je leven kwijt te raken. Vanuit gesprekken in Het Dobbyhuis deelt Erica wat mensen met beginnende dementie haar vertellen: over de angst om afhankelijk te...

Steeds vaker lijken mensen online harder dan in het echte leven. Onder berichten ontstaan discussies, oordelen en soms complete ruzies tussen mensen die elkaar niet eens kennen. Maar wat gebeurt er eigenlijk met ons zodra er een scherm tussen zit? In deze aflevering van Gouden Verhalen denk ik hardop na over sociale media, boosheid, anonimiteit en de vraag waarom nuance online soms zo ver te zoeke...

In deze aflevering van Gouden Verhalen vertel ik over deuropeners. Over de mensen die ervoor zorgen dat Dobby steeds verder groeit. Niet door grote campagnes of reclame, maar door kleine ontmoetingen, gedeelde verhalen en mensen die een deur openen naar een nieuwe plek, een gesprek of een samenwerking. Ik neem je mee terug naar Elephant Parade Land, waar Dobby ooit begon als een klein wit eendje t...

Wat gebeurt er als iemand zegt: “Ik kan het niet meer”… en toch begint? In deze aflevering van Gouden Verhalen neem ik je mee in de kracht van creativiteit. Aanleiding is een artikel over hoe kunst het brein beïnvloedt en zelfs hoop kan geven bij geheugenverlies. Maar voor mij is het geen theorie, het is iets wat ik al meer dan tien jaar dagelijks zie bij Studio Blijmakers en Het Dobbyhuis. Ik ver...

Wat is een thuis? Het lijkt een simpele vraag. Maar als je er echt bij stilstaat, merk je al snel dat het antwoord niet zo vanzelfsprekend is. In deze aflevering van Gouden Verhalen neem ik je mee in een zin die ik vaak hoor: “Ik wil naar huis.” Een zin die niet altijd letterlijk bedoeld is, maar vaak iets anders vertelt. Over onrust, over zoeken en over het verlangen naar een plek waar je je veil...

In het Dobbyhuis hoor ik vaak dezelfde zin: “Ik kan het niet meer.” Soms gaat het over schilderen. Soms over bewegen. Soms over iets wat ooit vanzelf ging en nu ineens niet meer lukt. In deze aflevering van Gouden Verhalen neem ik je mee in dat moment. Wat er gebeurt als iemand dat zegt, en wat er kan ontstaan als je niet meteen overneemt, maar even blijft. Als je samen begint, hoe klein ook. Ik v...

In deze aflevering neem ik je mee in de gesprekken die ik voer met mantelzorgers in het Dobbyhuis. Over doorgaan, over liefde, en over iemand langzaam zien veranderen terwijl die er nog is. In het Dobbyhuis spreek ik ze vaak. Mantelzorgers die zorgen, doorgaan en zichzelf soms een beetje verliezen. In deze aflevering neem ik je mee in die gesprekken. Over wat er gebeurt als iemand verandert, maar...

We zijn vaak geneigd om barsten te verbergen. Om alles heel en netjes te houden, alsof er niets mag veranderen. Maar het leven laat zich niet zo sturen. Iedereen krijgt barsten. Door verlies, door verandering, door dingen die langzaam anders worden. In deze aflevering van Gouden Verhalen vertel ik over kintsugi, een Japanse kunstvorm waarbij gebroken aardewerk wordt hersteld met goud. De barst wor...