Boutigha Podcast
شعر کست | SherCast
پادکستی برای شنیدن اشعار خوب و درجه یک و معروفِ شعر و ادبیات فارسی (محتوای تکمیلی در بوطیقا ) Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
No dejes de visitar la web del podcast y apoyar a su creador: shows.acast.com
Autor
Boutigha Podcast
Categoría
Web del podcast
Último episodio
18 de nov. de 2026
¿Dónde escuchar?
Podcasts en la app Replaio Radio Muy prontoLos podcasts llegarán muy pronto a la app. Instálala ahora y sé el primero en descubrir una forma totalmente nueva de vivir los podcasts
Episodios
صد و پنجاه - مرغ باغ ملکوت: همام تبریزی 19.10.2026 13:41
ساقیا بر سر جان بار گران است تنم باده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم من از این هستی خود نیک به جان آمدهام تو چنان بیخبرم کن که ندانم که منم نَفْس را یار نخواهم که نه زین اقلیمم چه کنم صحبت هندو که ز شهر ختنم گل بستان جهان در نظرم چون آید روضهٔ باغ بهشت است نه آخر چمنم پیش این قالب مردار چه کار است مرا نیستم زاغ و زغن، طوطی شکّر سخنم مرغ باغ ملکوتم نیَم از عالم خاک دو سه روزی قفسی ساخت...
صد و چهل و نه - جام تعب: سلمان ساوجی 19.10.2026 5:03
گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود گفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بود گفتم که بسی خط خطا بر تو کشیدند گفتا همه آن بود که بر لوح جبین بود گفتم که چرا مهر تو را ماه بگردید؟ گفتا که فلک بر من بد مهر به کین بود گفتم که قرین بدت افکند بدین روز گفتا که مرا بخت بد خویش قرین بود گفتم که بسی جام تعب خوردی ازین پیش گفتا که شفا در قدح باز پسین بود گفتم که تو ای عمر مرا زود برفتی گفتا که فلانی چه...
صد و چهل و هشت - مست مَیگون: حیدر شیرازی 18.10.2026 12:59
ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است ببین که در طلبت حال مردمان چون است به یاد لعل تو، بی چشم مست میگونت ز جام غم می لعلی که می خورم خون است ز مشرق سر کوی، آفتاب طلعت تو اگر طلوع کند طالعم همایون است حکایت لب شیرین کلام فرهاد است شکنج طرهٔ لیلی مقام مجنون است دلم بجو که قدت همچو سرو دلجوی است سخن بگو که کلامت لطیف و موزون است ز دور باده به جان راحتی رسان ساقی! که رنج خاطرم از جور دور گر...
صد و چهل و هفت - از من چرا رنجیدهای: منسوب به سعدی 18.10.2026 5:30
ای یار ناسامان من، از من چرا رنجیدهای؟ وی درد و ای درمان من، از من چرا رنجیدهای؟ ای سرو خوشبالای من، ای دلبر رعنای من لعل لبت حلوای من، از من چرا رنجیدهای؟ بنگر ز هجرت چون شدم، سرگشته چون گردون شدم وز ناوکت پرخون شدم، از من چرا رنجیدهای؟ گر من بمیرم در غمت، خونم بِتا در گردنت فردا بگیرم دامنت، از من چرا رنجیدهای؟ من سعدی درگاه تو، عاشق به روی ماه تو هستیم نیکوخواه تو، از من چرا رن...
صد و چهل و شش - عشق و عشاق: عطایی 18.10.2026 3:02
ای صِفاتِ کبریائِت برتر از اِدراکِ ما قاصِر از کُنْهِ کَمَالتْ فِکْرَت و اِدراکِ ما مَا چُو خاشاکیم در دَریایِ هَستی رویپُوش مَوْجِ وَحدَت کی بِساحِلِ اَفْکند خاشاکِ مَا مَا به جولانگاهِ وَحدَت غَیْرِ شَه را نَنگْریم؛ گَر دو عالَم را ببَندَد بَخت بر فِتراکِ مَا از وَفاداری، چُو خاکِ پایِ اهلِ دِل شدیم قِبْلَهٔ اهلِ وَفا شد تا قیامت خاکِ مَا دَرْدِ راحتبخشِ خود، بر مَا حَوالَت کن، که نی...
صد و چهل و پنج - نیش و نوش: حسین خوارزمی 18.10.2026 3:55
ای صِفاتِ کبریایت برتر از اِدراکِ ما قاصِر از کُنْهِ کَمَالتْ فِکْرَت و اِدراکِ ما مَا چُو خاشاکیم در دَریایِ هَستی رویپُوش مَوْجِ وَحدَت کی بِساحِلِ اَفْکند خاشاکِ مَا مَا به جولانگاهِ وَحدَت غَیْرِ شَه را نَنگْریم؛ گَر دو عالَم را ببَندَد بَخت بر فِتراکِ مَا از وَفاداری، چُو خاکِ پایِ اهلِ دِل شدیم قِبْلَهٔ اهلِ وَفا شد تا قیامت خاکِ مَا دَرْدِ راحتبخشِ خود، بر مَا حَوالَت کن، که نیس...
صد و چهل و چهار - خلیل عشق: حسین خوارزمی 18.10.2026 3:34
ز درد جور آن دلبر مکن ای دل شکایتها که دردش عین درمانست و جور او عنایتها کلیم درگه اویی گلیم فقر در برکش ز فرعونی چه میجویی سریر ملک و رایتها خلیل عشق جانانی درآ در آتش سوزان نه نمرودی که تا باشی شهنشاه ولایتها چه راحتهاست پنهانی جراحتهای جانان را دریغا تو نمیدانی جفاها را ز راحتها اگرچه ناز معشوقی کشد تیغ و کشد عاشق به هر دم میکند لطفی به پنهانی حمایتها بیا وز عشق مویی را ز...
صد و چهل و سه - سرود آنکس که برفت و آنکس که برجای ماند 13.10.2026 12:50
شاملو: بر موجکوبِ پست که از نمکِ دریا و سیاهیِ شبانگاهی سرشار بود بازایستادیم؛ تَکیده زبان در کام کشیده، از خود رمیدگانی در خود خزیده به خود تپیده، خسته نفس پس نشسته به کردارِ از راهماندگان. در ظلمتِ لبشورِ ساحل به هجای مکررِ موج گوش فرا دادیم. و در این دم سایه ی توفان اندک اندک آیینهی شب را کدر میکرد. در آوارِ مغرورانهی شب آوازی برآمد که نه از مرغ بود و نه از دریا، و در این هنگام زورقی شگفت...
صد و چهل و دو - گفتگو با گل 21.08.2026 6:49
مجیر بیلقانی گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت با باد صبا حکایتی گفت و بریخت بدعهدی عمر بین که گل در ده روز سر بر زد و غنچه کرد و بشکفت و بریخت انوری ابیوردی با گل گفتم شکوفه در خاک بخفت گل دیده پر آب کرد از باران گفت آری نتوان گرفت با گیتی جفت بنمای گلی که ریختن را نشکفت انوری ابیوردی با گل گفتم ابر چرا میگرید ماتم زده نیست بر کجا میگرید گل گفت اگر راست همی باید گفت بر عمر من...
صد و چهل و یک - لایِ شراب: صائب تبریزی 06.08.2026 3:06
صائب تبریزی مَریز آبِ رُخِ خود مَگَر بَرایِ شَراب که در دو نَشأَه بُوَد، سُرخرو، گِدایِ شَراب مَن این سُخَن زِ فَلاطونِ خُمنِشین دارَم عِلاجِ رِخنَهِ دِل نیست غِیرِ لایِ شَراب هزار سالِ دِگَر مانده اَست ریزَد آب زُلالِ خِضر به آن روشنی به پایِ شَراب حُبابوار سَرِ فَردی، از جَهان دارَم بَر آن سَرَم که کُنم در سَرِ هَوایِ شَراب به اِحتیاط زِ دَستِ خَضر پیالِه بِگیر مَباد آبِ حَیاتَت دَهَ...
صد و چهل - پیران با تدبیر: صائب تبریزی 24.07.2026 5:35
صائب تبریزی سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را کز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را دشمنِ خونخوار را کوته به احسان ساز، دست هیچ زنجیری به از سیری نباشد شیر را حسن را خطِ غبارش بینیاز از زلف کرد احتیاجِ دام نبود خاکِ دامنگیر را ریشهٔ نخلِ کهنسال از جوان افزونترست بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را عقلِ دوراندیش بر ما راهِ روزی بسته است ورنه هر انگشت پستانی است طفلِ شیر را بادپیمایی است...
صد و سی و نه - قند وصل: مولانا 31.12.2025 6:26
مولانا چون جانْ تو میسِتانی چون شِکَّر است مٌردن با تو ز جانِ شیرین شیرینتر است مٌردن بردار این طَبَق را زیرا خلیلِ حق را باغ است و آبِ حیوان گَر آذر است مردن این سَر نشانِ مُردن وآن سَر نشانِ زادن زانسَر کَشی نمیرد، نی، زین مراست مردن بُگذار جسم و جان شو, رَقصان بِدان جهان شو مَگریز اگر چه حالی, شور و شَر است مردن والله به ذاتِ پاکش, نُه چرخ گشت خاکش با قندِ وَصل, همچون حلواگر است م...
صد و سی و هشت - عَقیقِ یَمان: سعدی 31.12.2025 14:31
سعدی روزی که زیرِ خاک تنِ ما نهان شود وانها که کردهایم یکایک عیان شود یارب به فضلِ خویش ببخشای بنده را آن دم که عازمِ سفرِ آن جهان شود بیچاره آدمی که اگر خود هزار سال مهلت بیابد از اجل و کامران شود؛ هم عاقبت چو نوبتِ رفتن بدو رسد با صدهزار حسرت از اینجا روان شود فریاد از آن زمان که تنِ نازنینِ ما بر بسترِ هوان فِتد و ناتوان شود اصحاب را ز واقعهٔ ما خبر کنند هر دم کسی به رسمِ عیادت ر...
صد و سی هفت - چرخ هفتمین: خاقانی 14.11.2025 6:40
خاقانی از گشت چرخ کار به سامان نیافتم وز دور دهر عمر تن آسان نیافتم زین روزگار بیبر و گردون کژ نهاد یک رنج بازگوی که من آن نیافتم نطقم از آن گسست که همدم ندیدهام دردم از آن فزود که درمان نیافتم از قبضهٔ کمان فلک بر دلم به قهر تیری چنان گذشت که پیکان نیافتم خوانی نهاد دهر به پیشم ز خوردنی جز قرص آفتاب در آن خوان نیافتم بر ابلق امید نشستم به جد و جهد جولان نکرد بخت که میدان نیافتم بر...
صد و سی شش - سِرّ سویدا: سعدی 02.10.2025 7:35
سعدی به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست به غنیمت شمر - ای دوست - دم عیسی صبح تا دل مرده مگر زنده کنی کاین دم از اوست نه فلک راست مسلم نه ملک را حاصل آنچه در سر سویدای بنیآدم از اوست به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقیست به ارادت ببرم درد که درمان هم از اوست زخم خونینم اگر به نشود به باشد خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم از اوست غم و شادی بر عارف چ...
صد و سی و پنج - قدیسان کافورینه به کف: شاملو 18.09.2025 17:51
احمد شاملو باید اِستاد و فرود آمد بر آستانِ دری که کوبه ندارد، چرا که اگر بهگاه آمدهباشی دربان به انتظارِ توست و اگر بیگاه به درکوفتنات پاسخی نمیآید. کوتاه است در، پس آن به که فروتن باشی. آیینهیی نیکپرداخته توانی بود آنجا تا آراستگی را پیش از درآمدن در خود نظری کنی هرچند که غُلغلهی آن سوی در زادهی توهمِ توست، نه انبوهیِ مهمانان، که آنجا تو را کسی به ا...
صد و سی و چهار - اوج زحل: خیام 04.09.2025 4:23
خیام از جرِم گل سیاه تا اوج زحل کردم همه مشکلات کلیّ را حل بگشادم بندهای مشکل به حیَل هر بند گشاده شد به جز بند اجل خیام ای خواجه! بِدان کین فلکِ بیهُدهدو همچون من و تو، دید بَسی کهنه و نو آغاز و سَرانجامِ جهان را چه کنی؟ از عمر، نصیبِ خویش، بردار و برو! لینک های پادکست پادکست بوطیقا - قسمت سی و یکم شبکه های اجتماعی : یوتوب بوطیقا | اینستاگرام بوطیقا | تلگرام ب...
صد و سی و سه - لولیان شوخ: حافظ 21.08.2025 5:43
حافظ اگر آن تُرکِ شیرازی به دست آرد دلِ ما را به خال هِندویَش بَخشَم سمرقند و بُخارا را بده ساقی مِیِ باقی که در جَنَّت نخواهی یافت کنار آب رُکنآباد و گُلگَشت مُصَلّا را فَغان کـاین لولیانِ شوخِ شیرینکارِ شهرآشوب چنان بردند صبر از دل، که تُرکان خوانِ یَغما را ز عشقِ ناتمامِ ما جمالِ یار مُستَغنی است به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را مَنَ ازْ آن حُسنِ روزافزون که یوسُف داشت...
صد و سی و دو - مردمان سخت کوش: حافظ 07.08.2025 5:18
حافظ دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش گوش کن پند ای پسر وز بهرِ دنیا غم مَخور گفتمت چون دُر حدیثی، گر توانی دار گوش در حریمِ عشق نَتْوان زد دَم از گفت و شنید زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش در بساطِ نکتهدانان خودفروشی شرط نیست یا سخن دانسته گو ای مردِ عاقل، یا خموش...
صد و سی و یک - سگ بند: محمدِ وَصیفِ سَگزی 24.07.2025 5:21
محمد بن وصیف سگزی ای امیری که امیرانِ جهان خاصه و عام بنده و چاکر و مولای و سگبند و غلام ازلی خطی در لوح که مُلکی بِدهید به ابی یوسف یعقوب بن اللیث هُمام به لَتام آمد رتبیل و لَتی خورد به لنگ لَتره شد لشکر رتبیل و هبا گشت کنام لِمَنُ المُلک بخواندی تو امیرا به یقین با قَلیلُالفِئه کن زاد در آن لشکر کام عمرِ عمار ترا خواست و زوگشت بری تیغ تو کرد میانجی به میان دد و دام عمر او نزد تو آ...
صد و سی - غمگن و سزوار: رودکی 10.07.2025 7:03
رودکی ای آن که غَمگِنی و سزاواری وندَر نهان، سِرِشک همی باری از بهر آن کجا بِبَرم نامش ترسم ز بخت، اندُه و دشواری رفت آن که رفت و آمد آنک آمد بود آن که بود، خیره چه غم داری؟ هموار کرد خواهی گیتی را؟ گیتیست، کی پذیرد هَمواری مُستی مَکُن، که ننگرد او مُستی زاری مَکُن، که نشنود او زاری شو، تا قیامت آید، زاری کن کی رفته را به زاری باز آری؟ آزار بیش بینی زین گردون گر تو به هر بهانه بیازار...
صد و بیست و نه - فکر معاش 26.06.2025 4:18
واعظ قزوینی بر درگه خلق، بندگی ما را کشت هر سو پی نان دوندگی ما را کشت فارغ نشویم یکدم از فکر معاش ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت! اوحدالدین کرمانی عالم همه محنت است و ایام غم است گردون همه فانی است و گیتی ستم است فیالجمله چو در کارِ جهان مینگرم آسوده کسی نیست، وگر هست کم است خیام از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکن فردا که نیامدهست، فریاد مکن بر نامده و گذشته بُنیا...
صد و بیست و هشت - پیرهنچاک: حافظ 12.06.2025 10:23
حافظ زلفآشفته و خویکرده و خندانلب و مست پیرهنچاک و غزلخوان و صُراحی در دست نرگسش عَربدهجوی و لبش افسوسکنان نیم شب، دوش به بالین من آمد، بنشست سر فرا گوش من آورد به آوازِ حزین گفت: ای عاشقِ دیرینهٔ من، خوابت هست؟ عاشقی را که چنین بادهٔ شبگیر دهند کافر عشق بُوَد گر نشود باده پرست برو ای زاهد و بر دُردکشان خرده مگیر که ندادند جز این تُحفه به ما روزِ الست آن چه او ریخت به پیمانهٔ ما...
صد و بیست و هفت - دم آتشین: سعدی 30.05.2025 8:45
سعدی تو را عشقِ همچون خودی ز آب و گل رباید همی صبر و آرام دل به بیداریش فتنه بر خَد و خال به خواب اندرش پای بند خیال به صدقش چنان سر نهی در قدم که بینی جهان با وجودش عدم چو در چشم شاهد نیاید زرت زر و خاک یکسان نماید برت دگر با کست بر نیاید نفس که با او نماند دگر، جایِ کس تو گویی به چشم اندرش منزل است وگر دیده بر هم نهی، در دل است نه اندیشه از کس که رسوا شوی نه قوت که یک دم شکیبا شوی...
صد و بیست و شش -آستین ناز: خاقانی 08.05.2025 6:41
خاقانی ما دل به دست مهر تو زان باز دادهایم کاندر طریق عشق تو گرم اوفتادهایم ما رطلهای درد تو زان در کشیدهایم کز رمزهای درد تو سری گشادهایم گفتی که دل بداده و فارغ نشستهای اینک برای دادن جان ایستادهایم ما آستین ناز تو از دست کی دهیم چون دامن نیاز به دست تو دادهایم تا همقدم شدیم سگ پاسبانت را از فرق فرقدین قدم برنهادهایم کس را چه دست بر ما گر عاشق توایم مولای کس نهایم که آزا...
Podcasts similares
Replaio no es editor de podcasts; los nombres de los programas, las portadas y el audio pertenecen a sus autores y se distribuyen a través de canales RSS públicos