BİRKAÇ SATIR ŞİİR

Bu şiir bir içsel çatışmanın sesi, içsel bir mahkemeye sesleniştir. “Merkez” tek bir şey değildir. Şairin benliği, aşkın merkezi, duygularının kaynağı, bazen karşısındaki kişi ve bazen kendi iç sesi; hem de hayatla/aşkla olan hesaplaşmanın metaforudur. Şiir, kendine, aşkın merkezine bir itiraftır. Şairin iç sesiyle yaptığı bu hesaplaşma, aşkın geçiciliğini fark edişini, kendini kandırma sürecinden...

Bu şiir bir ithaftır.. bir zamanlar birlikte uyuduğun, sarıldığın, gülüp şarkılar söylediğin, ama artık yanından dahi gecemediğin, geçsen de “merhaba” bile diyemediğin ve artık başkasının tam alnından öptüğü o kişiye ithaftır.. ******************** Artık kimse doğru düzgün öpmeyecek mi beni ? Bunu halletmemiz lazım yoksa takılır kalırım Takılmalar meşhurdur bizde bak mesela babam Anneme kırk yıldı...

Sen benim kim olduğumu biliyor musun Bilmiyorsun elbette. Bilsen severdin. Tanısan azalırdı sevgin. Öyle olur. Tanıyınca azalmayanını görmedim. Tma yine de yeterdi bana beni tanıdığında kalacak olan. Sana basmakalıp cümleler kurardım. Herkeslerin herkeslere kurduğu türden cümleler. “Parmakların çok güzel” derdim mesela elini tutmanın bahanesi olur diye belki. “Şurada çok güzel bir park var, dolaşa...

Bir şeyler yapmalıyımla bir şey yapmak arasında
elimden gelmiyor ya rabbi bir çiçeğin susuzluğunu gidermek Kaldırıp bir taş atamayacak kadar zalimim, yok değilim Mazlumun yanındayım herhalde ya rabbi bana öyle geliyor Hatta hep mazlumum ve kaldırıp taş atacak kimsem de yok, tuhaf
 Sustum, elimdeki taşları sakladım, son kertede istikrar sürmeli. Sürmeli. 
Ve ben o kızı alabilmek için okulları geçme...

İnsan sadece bir kez 20 yaşına girer. Aynı masada oturmuştuk da sen o genç edebiyatçıyla ilgilenmiştin Münevver. O çay boğazından ne güzel iniyordu öyle. Hiçbir kadın sigara içerken güzel olmaz ama sen bir başka oluyordun. Hiç ilgilenmiyordun benimle. Özenle taranmış ve pahalı bir şapka kondurulmuş o saçlara  – o edebiyatçıya- ne çok şey söyledin. Tamam kayda değer değildim. Uzun cümleler de kuram...

Kalenderiz, sesimiz çatal, suyumuz karanlık
Karanlık ve acı mı? Acı da ne demek? 
Kaderimiz bir Pazar’ın akşam saatleri
Gel Allah’ın zabıtası topla bizi Kalenderiz, sakalsız, taraksız, cascavlak
Rabbini tüysüz bir oğlan suretinde gördü Şah
Zahit bizi tayin eyleme, ta’n eyleme, tam eyleme
Höykürür Zebur, kamburumuz Arafat Kalenderiz, cemaat değil, dernek hiç
Etkili yakınlarımızı yaktık güne zinde b...

Sevdiğimiz ölüler var ve sevmediğimiz diriler çok Geçtim aralarından kirin pusun ve telaşın Gövdemden geçtim önce sonra aklımı kaybettim Yalnızdım hep ve bunu mesele yapmayacak kadar şuursuzdum sanırım Son çare sana geldim Merhamet et merhamet bir bakışınla mümkün Çok zaman kaybettim çok üzgünüm ne desem boş İhtimal var bir daha o da ölmek olmasa keşke! Akla ziyan kaygılara fon oldu zavallı ömrüm...

Olsun diyorum, yine de değiştirilebilir bütün kirlilikler geçmiş günlerin kıskacından çekilip alınabilir belki terlerin, kanların, hazzın kanırtan dişlilerinden kurtarılabilir belki bütün günahlar bir kapı durmaksızın açık pişmanlıklara her şeyi yeniden başlatmanın kapısı her şeyi, yeni hataların günahlara karıştığı vicdanla kargışlanmış tepelere yeniden çıkmanın pişmanlıkla kutlandığı kapısı ham...

Yağmur dinmedi, dinsin de istemedik. Bu şiirle kendi ilkimi gerçekleştirdim, kitaptan okuyarak seslendirdim :) Evet, bundan önceki tüm şiirleri ezberimden okumuştur.

Gördüğümüz şeyleri gördük mü gerçekten Eğilir, yerden bir zeytin tanesi alır gözlerin. Gözlerin; o siyah gül, geceye rengini veren. Gece, alnıma ıslak mendil bırakan ellerin, Ellerin, bilmediğim bir şarkı çalıyor, neden sevgilim. İnceliyor sesin daha önce hiç bakmadığı işlek caddeleri Ortada tohum bile yokken açan çiçekleri gören gözlerin nerede Söylesin şimdi o günler, aklımı şakaklarımda gezdire...

Teşekkür ediyorlar, çok yaşıyorlar, işe geç kalmıyorlar
Çeyrek altını önemsiyorlar, küresel ısınmayı ve beş çaylarını
Ortadoğu’yu ihtiyaç halinde seviyorlar, gökdelenleri her haliyle Eve geç gelmeyi borsaya bağlıyorlar, geriye kalanları astrolojiye
‘Konuşan tartı’lardan korkmuyorlar bir de, -Ben bazen korkuyorum- Artis diyorlar erken ölenlere bir akşamüstü her yer kalabalık
Her yer kalabalık, üzgü...

Dostumsan, Yardım et senden uzaklaşayım
Yok eğer sevgilimsen,
Yardım et, senden şifa bulayım 
Bileydim aşk bu kadar tehlikelidir
Sevmezdim
Bileydim, deniz derin bu kadar
Açılmazdım
Sonumu bileydim, Başlamazdım 
Özledim seni
Öğret bana özlem duymamayı
Öğret bana yüreğimin derinliklerinden,
Nasıl çekip koparırım köklerini sevginin 
Nasıl ölür? Öğret bana Gözlerimde gözyaşların
 Öğret bana bir kalp n...

Neriman’ın Sonbaharda Çektirdiği Fotoğrafıdır- I (Yüzü)
Neriman bir sonbahar yağmurunda kahkülü nemli
gözlerinin mavisi iyice belirsin diye
çevresi karanlığa bürünmüş sanki
kirpikleri siyah ve uzun
kaşları alınmamış ama düzgün ince düzgün bembeyaz parmaklar tırnakları kısa
elleri kapalı da değil açık da
Neriman, üçten sonraki bütün hallerin resmi. sağ ayağı biraz önde
ve sol ayağına dönük
dingin b...

Ve hanımefendi, bir kurşun ilerliyor içimde olay mahalline

Sen böyle eskimeyen bir ırmağa benzeyip Aktıkça yüksek rakımlı dağlardan içime Kuru yapraklardan dökülen bir sonbahar kalacağım ben Yağmur rengi bir mevsime özenip Ufukta incelerek dolunayla birleşen yolu sarınıp Sürgün esmerlik coğrafyasında Adına kardelenler büyüteceğim Karın masumiyetini süsleyip Uğruna bir bozkır bağışlayacağım Eğer ben şairliğe özenmeyi bırakmazsam -yani annem patiğe kafiyeli...

Saçlarını topuz yap, kollarını kavuştur geç karşıma Otur, bilmiyorum ne diyeceğimi ama böyle iyi Dinle beni, uzun uzun söyleşelim Söyleyecek sözü olan insanlar gibi Eski insanlar, en eskileri Birinin suyu temiz Diğerinin iyi ekmeği Senin saf yüzün, benim bilgece seçilmiş kelimelerim Adı bu olmasa da açıkça ortada bir şey olan yoksulluğumuz Hayatın hakikati gibi duran Seni benden ayrı, beni yalnız...

Yine gelsene Yine seveyim seni Çizgilerini ezberlediğim o yüzüne, kimsenin dokunamayacağı hislerle dokunayım tenine hasret ellerimle Gittiğinden beri solgun bir gökyüzü gözlerimden yansıyan insanların göz bebeklerine Yine sen ol yansıyan gözlerimden Yeniden göreyim göz bebeklerinde kendimi Güldüğünde güneşi karanlıkta bırakan gülüşünü ne çok oldu görmeyeli Gecenin karanlığını silip, dünyayı aydınl...

Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen Kum taneleri var ya onlardan birindeyim Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı Kötü bir anlatıcıyım oy...

Saçlarını kimler için bölük bölük yapmışsın Saçlarını ruhumun evliyalarınca örülen Tarif edilmez güllerin yankısı gözlerin Gözlerin kaç kişinin gözlerinde gezinir Sen kaç köşeli yıldızsın Fabrika dumanlarında resmin Kirli ve temiz haritaları doldurmuşsun Hâtırasız ve geleceksiz bir iç deniz gibi Aşka veda etmiş topraklarda durmuşsun Benim geçmiş zaman içinde yan gelip yattığıma bakma Ben geleceğin...

Aysel git başımdan ben sana göre değilim ölümüm birden olacak seziyorum hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim Aysel git başımdan istemiyorum Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün dağıtır gecelerim sarışınlığını uykularımı uyusan nasıl korkarsın hiçbir dakikamı yaşayamazsın Aysel git başımdan ben sana göre değilim benim için kirletme aydınlığını hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim Islığımı denese...

Çeşmek Be-zen Sitare Ezmen Mekon Kenâre” Nerden çıktın karşıma böyle Sitare Efsaneler dökülüyor gülüşlerinde Kirpiklerin yüreğime batıyor Telaşlı bir kalabalığın ortasında Ayaküstü konuşuyoruz Nedimin nigehban nergisleri gibi Üstümüzde bütün nazarlar Çok utanıyorum Sitare Dün oturup hesap ettim Sen doğduğun zaman Ben bir askeri mektepte talebeymişim Sen bilmezsin Sitare Burada gündüzler çekip durd...

Gitme, henüz en güzel saatleri günün Ve en güzel tarihi, 30 ağustos bugün Gitme, bir zafer daha yaşansın Bu sefer yüreğimde Ve savaşla değil, sevgiyle Bir kez de ben kazanmış olayım hep kaybettiğim bu aşk oyununu Ellerimle teslim ettiğim gönül kalelerini, ben zapt edeyim bir kez de Ve ardından bir bayram havası, bir şetaret. Ardından kutlayan çocuklar bu zaferi Sevgi sokaklarında Gitme, en güzel s...

Deli gibi uykum var Nermin gözlerimi yumsam mayınlar patlayacak çobanlarımda kuzular geceye kırık bir kaval gibi dizilecekler elimden hiçbir şey gelmiyor inan dünyasız kaldıkça böyle aklıma seni düşürüyorum karnıma bir tank giriyor gibi seni düşünüyorum alnımda harp kaşlarıma basa basa yürürken çehreme çalınmış hilal kalbimden küllerle fışkıracak neredeyse dönüp baksan ölümün elimden olacak bir te...

Bekarlar İçin Pratik Ütü Teknikleri Omuzumdaki kırışık gömleğimin ütüsüzlüğüyle açıklanabilir bir durum değil. Kokusu duyumsanır bir evliyanın geçtiği vaki olmayan bu kuyuda, bekarlık olsa olsa boynu bükük bir sonuçtur. İnsan, insana değdikçe genişler Bu kuyu bir kişiye dar gelir. Omuzumdan esaslı bir bahis açılacaksa dişlerimin keskinliğine bir şerh düşmek lazım gelir. Saçlarını çözüp Saçlarını t...

Monna Rosa, siyah güller, ak güller; Gülce'nin gülleri ve beyaz yatak. Kanadı kırık kuş merhamet ister; Ah, senin yüzünden kana batacak, Monna Rosa, siyah güller, ak güller! * Ulur aya karşı kirli çakallar, Bakar ürkek ürkek tavşanlar dağa. Monna Rosa, bugün bende bir hal var, Yağmur iğri iğri düşer toprağa, Ulur aya karşı kirli çakallar. Zeytin ağacının karanlığıdır Elindeki elma ile başlayan......