saadia / سعدیا

|موسیقی: کارن همایونفر| بیت نخست: ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست به قول هر که جهان مهر برمگیر از دوست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh96

|موسیقی: فرهاد فخرالدینی| بیت نخست: آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست موقف آزادگان بر سر میدان اوست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh95

|موسیقی: کیهان کلهر| بیت نخست| خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست طوبی غلام قد صنوبر خرام اوست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh94

|موسیقی: کیهان کلهر| بیت نخست| یار من آن که لطف خداوند یار اوست بیداد و داد و رد و قبول اختیار اوست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh93

|موسیقی: فرهاد فخرالدینی| |بیت نخست| کس به چشمم در نمی‌آید که گویم مثل اوست خود به چشم عاشقان صورت نبندد مثل دوست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh92

|موسیقی: فرخزاد لایق| خوانش این غزل تقدیم میشود به ایشان| |بیت نخست| |سفر دراز نباشد به پای طالب دوست که زندهٔ ابدست آدمی که کشتهٔ اوست| |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh91

فایل آرشیوغزل‌های ۸۱ تا ۹۰ بدون تدوین با موسیقی

|موسیقی: مهبد شفیع نژاد| |بیت نخست| سرمست درآمد از درم دوست لب خنده‌زنان چو غنچه در پوست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh90

|موسیقی: پیمان یزدانیان| بیت نخست: بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست که زندگانی او در هلاک بودن اوست متن غزل در گنجور https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh89

|موسیقی: کامبیز روشن‌روان| بیت نخست با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست متن غزل در گنجور https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh88

|موسیقی: کریستف رضاعی| بیت نخست: گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است یا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh87

|موسیقی: پیمان یزدانیان| بیت نخست بخت جوان دارد آن که با تو قرین است پیر نگردد که در بهشت برین است https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh86

|موسیقی: کیهان کلهر| بیت نخست:  با همه مهر و با منش کین‌ست چه کنم حظ بخت من این‌ست |متن غزل در گنجور| https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh85

|موسیقی: علیرضا عجمی بختیاروند| بیت نخست:  ز من مپرس که در دست او دلت چون است ازو بپرس که انگشت‌هاش در خون است https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh84

|موسیقی: کارن همایونفر| مگر: قطعا| معاینه: آشکارا دیدن| مضایقه: خودداری و دریغ| اقتدار: توان| غمگسار: غمخوار| مسکین: بیچاره| بیت۱۰: اگر خواست تو ناکامی من است، برای من کامیابی و ناکامی فرقی نمیکند، من تنها خواستار خواسته‌ی تو هستم

|موسیقی: مرتضی حنانه| صواب‌گویان: راست‌گویان، درست‌گویان| حظّ روحانی: بهره معنوی| دواب: چهارپایان| هر آینه: قید مرکب در معنای بی‌شک، بی‌تردید| اولی‌تر: شایسته‌تر| بیت ۱۰: (مصرع اول) من نفس خود را مبرّا نمی‌دانم و آن را از هوای نفس پاک نمی‌شمارم [اشاره به آیه: «و ما اُبَرِّی ءُ نَفْسی اِنَّ‌النَّفس الامّارهُٔ بالسُّوءِ الّا ما رَحِمَ ربّی، إنَّ رَبّی غَفورٌ رحیمٌ/ من نفس خود را تبرئه نمی‌کنم، چرا...

|موسیقی: روح‌الله خالقی| مگر: انگار، گویی| سلیمان: پسر داوود از پیغمبران و پادشاهان بنی‌اسرائیل| عماری: کَجاوه و مَحمِل| جوف: میان| برج: هر ماه ۳۰ یا ۳۱ روزه| زهی: افسوس| بدار: مهلت بده| مهر: خورشید| میغ: ابر| غدر: بی‌وفایی و پیمان‌شکنی| پنجه‌ کردن: کنایه از زورآزمایی کردن

بدون تدوین| غزل ۷۱ تا ۸۰

|موسیقی: کریستف رضاعی| •خط: دست‌خط| بنان: انگشت| نُقلِ حدیث: سخن شیرین| عَبیر: نام ماده خوشبویی که از صندل و گلاب و مشک می‌سازند| ساخت: درگاه| مگر: حتماً، بی‌گمان| خُتن: سرزمینی در ترکستان| عبارت لطیف: طرز بیانِ مهرآمیز| کفایتِ بیان: فصاحت و زبان‌آوری| منطق: سخن و گفتار| شکرفشان: کنایه از محبوب شیرین‌سخن| روان: جان| 

|موسیقی: کریستف رضاعی، مسعود شعاری| خط: نخست: دست خط, دوم: موی تازه رسته رخسار| مرغ: استعاره از عاشق| وقتِ آشیان است: زمان آن فرا رسیده که به آشیانه بازگردی| بیت ۹: دل‌آزردگی یاران همدم از یکدیگر و جدایی از هم همانند دوری و جدایی میان جسم و جان است که دردناک است| حِبْر: مرکّب| دُخان: دودی که از آتش برآید

موسیقی: پیمان یزدانیان  شعر از بیژن الهی میان برنامه 

|موسیقی: کارن همایونفر| علیرغم: بر خلافِ مِیل| نَکهَت: بوی خوش| قول: گفتار، سخن| مُعَلَق: گرفتار و در بند| سایه برنگرفتن: عنایت و پشتیبانی از کسی دریغ کردن| خوشه‌چین: آنکه از حاصل کار(دانش،هنر یا خرمن) کسی اندکی برگیرد. ریزه‌خوار| فراخ: گشادگی| مجال: میدان، عرصه| چشمِ سوزن: سوراخ سوزن، کنایه از کوچکی بسیار| شیرین: معشوق| مگس: کنایه از عاشق| بادبیزن: بادبزن، کنایه از رقیب| بیت ۹: ستمِ نگاهبانان کوی...

|موسیقی: پیمان یزدانیان| صبوحی: شرابی که در صبح بنوشند| خمر: باده، شراب| مُحْتَسِب: مأمور رسیدگی به اجرای احکام شرعی| خام: کنایه از فرد بی‌تجربه| اندیشه بردن: نگران بودن| کام:(نخست: دهان؛ دوم: آرزو)

|موسیقی: پیمان یزدانیان| هر دَم: هر لحظه| دیو: نوعی از شیطان| ربیع: ایهام؛ فصل بهار، ماه قمری ربیع‌الاول یا ربیع‌الثانی| محرّم: ممنوع| سنگ‌دل: بی‌رحم| خونِ تازه: خون گرم و جهنده| مرهم: دارویی که بر زخم گذارند| مُمسِک: بخیل و خسیس

|موسیقی: پیمان یزدانیان| • پُرخَم: کنایه از اندوه بسیار| غم(مصرع اول بیت دوّم): این غم محصول عشق است| شادی: به سلامتی| دور: «ایهام» روزگار، حلقهٔ شرابخواران| داد دادن: حق چیزی را ادا کردن| مُلک: فرمانروایی. معنای بیت ۴: اینگونه که دل من حق هر غم را به تمامی ادا میکند(تا آنجا که می‌تواند غم میخورد) بی‌شک و از روی انصاف فرمانروایی سرزمین عشق حق مسلم اوست| آیا چه جاست...: اینجا دیگر چگونه جایی‌ست که...