زمزمه ادبی

از پشت پنجره اتاق هتل، خيابان در آن پايين دنياي ديگري به نظر مي آمد. دنيايي كه هم مرا فراري مي‌داد و هم بسوي خود مي‌كشاند. هم چنگالهايش را بسويم دراز كرده بود و هم درهايش را برويم مي‌بست. دو روز بود كه به هنگ كنگ آمده بودم و دو روز بود كه در اين هتل زيبا ساكن شده بودم، دو روز بود كه حتي يك دقيقه هم از اتاقم خارج نشده بودم.

ارتباط بین آنها در سطح خیلی ساده و دوستانه، بدون هرگونه اشاره ای به پیشرفت ارتباط تا یکسال پیش ادامه داشت. یکسال پیش هر دو در یک زمان دست از تماس کشیدند. چرا؟ سوالی که ادنیسا بارها از خود پرسیده بود ولی جوابی برای آن نداشت...

راننده از توی آینه نگاهی به ادنیسا انداخت و لبخند زد و زیر لب چیزی زمزمه کرد. اما قبل از اینکه او بتواند جویای علت لبخند راننده و اینکه شاید فکر کرده او کمی «در دنیای دیگری سیر می کند» بشود، رایبود نفس عمیقی کشید و تند و تند شروع کرد به انگلیسی چند جمله را تکرار کردن...

هنوز آن را نديده بود ولي پاهايش به سمت آن در حركت بود و وقتي ديدش آه از نهادش برآمد. زانوانش به لرزه درآمد و توي دلش غوغایی برپا بود که بقول يكي "انگار چنگ انداخته بود به رگ و پی قلبش". ولي هر چه بود، نمي توانست چشم از آن بردارد.

تصميم خودش را گرفته بود و ديگر هيچ چيز نمي توانست مانع از رفتن او بشود، اما مشكل أن بود كه هيچكس نبايد از مقصد اصلي او باخبر شود. اگر بفهمند كه او قصد چه كاري را دارد حتما سعي خواهند كرد او را منصرف كنند...

زلزله‌اي مهيب رخ داد. نيمه شب بود. در اين كابوس زن به سمت كودك خردسالش هجوم برد و او را در آغوش خود پناه داد و به سمت در خيز برداشت، اما خبري از در نبود، خبري از ديوار نبود، خانه بمانند غاري گرسنه دهان باز كرده بود اما نه براي بلعيدن بلكه براي بيرون انداختن...

...يكي بود يكي نبود، توي اين دنياي بزرگ فيلي بود و فنجاني كه گاهي خوش بودند و گاهي غمگين، گاهي خوشي فيل، فنجان را لبريز مي‌كرد و شادی ببار مي‌آورد و گاهي غم فنجان، فيل را هم از پا در مي‌آورد. دوستي و دعواي آنها به اندازۀ قد و بالايشان بود... .

داستان کوتاه «زمان ساز»  اولین قسمت مجموعه داستان های کوتاه تخیلی است. The first story "Zamansaz" from the collection of short stories written by the iranian author Farangis Aryanpur.