Virðing í uppeldi

Í þessum sjötta þætti komu þær Auður Bjarnadóttir jógakennari og Soffía Bæringsdóttir doula og fjölskylduþerapisti og töluðu við Guðrúnu Björnsdóttur og Guðrúnu Ingu Torfadóttur um síðustu dagana fyrir fæðingu barns, fæðinguna sjálfa og þau bjargráð sem hafa nýst okkur.

Í þessum þætti spjöllum við um grunngildi RIE-stefnunnar. Þessi þáttur er einungis fyrri hluti í þeirri umfjöllun okkar en seinni þátturinn birtist í byrjun júlí. Þær sem mættu í hljóðver voru Elsa Borg Sveinsdóttir, Eva Rún Guðmundsdóttir, Guðrún Birna le Sage, Guðrún Björnsdóttir, Gyða Björg Sigurðardóttir, Perla Hafþórsdóttir, Svava Margrét Sigurðardóttir og loks Guðrún Inga Torfadóttir sem stý...

Hér mættu nokkrir pabbar saman í hljóðver og tóku upp spjallið sitt um virðingarríkt uppeldi. Þeir mæta aftur síðar, galvaskir og til í þetta. Sérstaklega ef þú biður þá um meira. Eiríkur Stefán Ásgeirsson stjórnaði þættinum. Guðgeir Sturluson, Gunnar Helgason og Karl Magnús Bjarnason tóku þátt. Guðmundur Hrannar Eiríksson stjórnaði upptökum.

Við ræðum í þættinum um útiveru með börnunum og áhættuleik barna. Áskoranir fyrir okkur foreldra felast í hvoru tveggja, að koma sér út fyrir hússins dyr sem og að leyfa börnum að spreyta sig í hárri hæð, miklum hraða o.s.frv. Ef við getum endurhugsað hvernig við sjáum náttúruna og sett hana inn í daglegt líf okkar, mun líf okkar batna. Rannsóknir sýna að börn verja færri stundum úti við en okkar...

Uppeldi, sérstaklega fyrstu árin, krefst afskaplega mikilla fórna. Foreldrar lenda á vegg reglulega og takast á við svefnleysi og fábrotna, langa daga. Foreldrar þurfa að upplifa gleði og nóg af henni. Góðu fréttirnar eru þær að bestu leiðirnar til þess að upplifa vellíðan eru góðar fyrir börnin líka. Við ræddum þetta efni í þættinum og deildum okkar sögum og ráðum því tengdu, með þeirri von að þæ...

Í dag er komið að umræðuefni marsmánaðar: að kenna eða kenna ekki. Foreldrar eru oft spenntir að sjá börnin sín ná hverju þroskaskrefinu á fætur öðru. Auðvelt er að gleyma sér og bíða spennt eftir lokaniðurstöðunni frekar en að fylgjast með og njóta hverrar stundar. Er fyrr endilega betra? Eða er kannski barnið þitt að gera akkúrat það sem það á að vera að gera, einmitt nú?