Şiirlenelim

Şimdi bulabildiğim tüm soru cümlelerini üst üste yığıp, bulabildiğim en merhametli cevabın dizlerine yaslamak istiyorum başımı. Bulabildiğim en müşfik cümlenin önünde bir an olsun düşünmeksizin, iyiden iyiye bitik, yorgun vücudumu yere bırakmak istiyorum. Uzanmak ve hangi günahtan kalma olduğunu kestiremediğim acıların yorgunluğunu bir parça olsun üzerimden atmak istiyorum. Uyumalıyım. Hayatımın p...

Ağaçta sebepsiz bir korku. Dallardan gökyüzüne tüten ilk dua. Her şeyin sustuğu bir saatte, Günahından eriyen dağ Her dağ, bir gün açıklar sürgün bir deniz olduğunu Cam sıkılınca kendinden, Kum dilinde konuşur Gece, bir çakıl taşı operasıdır kurbağaların söylediği Sonsuzluğun dudağında, mavi bir uçuktur gök Kızılcıklar, O yanık yağmurlar... Her ırmak, Açıklar bir gün, yüzünü hiç görmediğini Düşünc...

Ne kadar güzelsin Dünya, ne kadar görkemli Işığa itaatin ne kadar kusursuz ve güneşe teslimiyetin ne kadar asil Ne kadar sevgi dolusun gölgenin altında ve yüzün ne kadar cazibeli bilinmezlikle maskelenmiş. Şafağının şarkısı ne kadar huzur verici ve ne kadar haşin akşamının övgüleri. Ne kadar kusursuzsun Dünya, ne kadar büyük Düzlüklerine yürüdüm, kayalık dağlarına tırmandım, vadilerine indim, mağa...

Bir yazının sürekli olarak kendini yazdırdığı bir süreç...Seneler geçer, geride kalan onca sözcüğe karşın nerede olduğunuzu bir türlü kestiremezsiniz. Ama sonuç ne olursa olsun, yaşadıklarımızın tümü, bir özleme tutsaklıktır. Sürekli ertelenen umutlara ayrılan zaman giderek daralıyor. Bir küçük hikaye ile bir çok anı ve ilişki anlam kazanabilir. Saate baktım, 25 yaşındayım Saate baktım, müthiş bir...

Şuh bir bahar sabahı, şuh,ama düşman. Gülümseyişleri nispet verir gibi. Saadet, mevsimlerin dışında yaşamak. Mevsimler, meçhule giden kuşlar gibi seni uzaktan selamlayıp geçecek. O şehirde kirli-temiz hiçbir hatıram yoktu. O bembeyaz sayfaya hayatımızın en güzel şiirini yazdık. Ankara yoktu benim için. O hayal ülkesini halkeden sendin. Aynı şehirde iki insan yaşıyordu. Birbirleri için yaratılmış i...

Geldiğiniz günden, beri gece demezsin gündüz demezsin, yazarsın da yazarsın. Ne bitip tükenmez yazıdır bu? Mektup desem değil; mektup, deftere yazılmaz. Kitap desem değil, Bizim bildiğimiz, kitabı saçlı sakallı ulemalar yazar. Sen parmak kadar çocuksun. Öyleyse ne yazarsın böyle durup dinlenmeden? Çalıkuşu, bu dağlardan, yine gurbet kokusu almaya başlıyordu. Gurbet kokusu! Bu kokuyu bütün ruhuyla...

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin... Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan... Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü, Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır... Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu? Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi… Güzel günler zorlu duraklardan geçer. Damla damla birikiyor insan, Damla damla... Bir gün akıp gideceğiz hayata... Duvarlar yıkılaca...

Ben, kimden korkarım? Sevgili benimle beraber olunca, artık korkum kalır mı? Zülfikar benim yanımda olunca, bir iğneden korkulur mu? Nasıl olur da susuz kalırım? O ırmak, beni arıyor! Gönlüm gamlanır mı? Gamımı dağıtan gam ortağım benimle beraber! Nasıl olur da ağzım acılaşır? Acılık çekerim? Ben, şekerler ve helvalar arasındayım! Kış, bana ulaşabilir mi? Ben, ilkbaharımla beraberim. Eğer ben göky...

Biz her şeye, Esirgeyen ve bağışlayan, Çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan, Hep esirgeyen ve hep bağışlayan rabbin adıyla başlayan adamlarız anna. Büyücülerin, haramilerin, korsanların bankacıların elinden kurtulmamız da bundan. Karanlık, rutubetli, çok bağırışlı, Çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız Bir fabrikada hayatta kaldık sırf bu yüzden Piyasaların...

“Bir varmış bir yokmuş” derler hani: Sevginin küçük sandalı, hayat ırmağının akıntısına kafa tutabilir mi? Elvada diyor çiçekler bana, Başlarını eğiyorlar aşağı, Sen hep gülerdin oysa, gülüverirdin Bir bakardım, eğilmiş su içiyor gamzelerinden kuşlar. Bir bakardım, gözlerinde güneşli ve sıcak iki hurma. Bir bakardım, hayata dikleniyor Acı çaylar içer ve bakardım karanlık sulara Bir balığın uykusun...

Kurşun aktı kulaklarıma. Belirsizlik güzeldir de, örneğin, kesinlik çirkin. Sessizlik, her zaman iyidir. Düş gücü, iç zenginliği verir insana. Dünyanın usul usul ağaran o puslu sabahları, ve günün turuncu tülleriyle örtünen dingin akşamları bu yüzden etkiler bizi, duygulandırır. Anlık izlenimler, sürekli görünümlerden her zaman daha güçlü, kalıcı ömürlüdür...Alışkanlıklar öldürür güzelliğimizi, bi...

Hayatımın adım adım çöküşüne, olmaya özendiğim her şeyin ağır ağır sulara gömülüşüne tanıklık ettim gizlice. Diyebilirim ki, gönlüm neyi arzuladıysa ya da bir anımı, en üst kattaki bir saksıdan düşmüş bir taş gibi kapımın önünde bin parçaya ayrılmıştır. Lafı dolandırmadan söylenebilecek ölü gerçeklerdendir bu. Hatta Kader'in oldum olası en büyük eğlencesi, kendine ait şeylere karşı bende sevgi ya...

Şimdiden bir hatırasın Bulutsa, tozsa, uçarsa Bütün (aşklar) paranteze alınsın Rüzgar çanısın, rüzgarın diline dolanırsın Ne bir şarkısın, ne de dillerde nağme adın Artık bazı şarkılar kadar yaralısın Günler izmarit diplerinde biriksin O zaman mutlaka bir trenle gelirsin Köpüklerdensin, mavisin, sakinsin İstesen suyun tenine bitişirsin Ellerimi bıraktım, artık bunu sana yazsın İçimde iki yaşlı bal...

Ben rüyâların dokumacısıyım Rüyâ bekçisiyim ben. Yavaşça uykunda yürürüm Ve kalbine görüntüler yerleştiririm. Yumuşak gece rüzgarları üstünde yolculuk ederim. Rüyâ Ruhlarının ülkesinde kesintisiz... Uyurken seni korurum. Ben Koruyucu Ruhum… Senin Rüyâlarının Koruyucusu… Evet, ben rüzgârla dansettim… Sıçrayıp oynarız rüzgâr ve ben Günışığının tarlalarında ve yüksek çayırda. Aslanağzı çiçeğinden ruh...

Seni bir görüp bir yitirmek seni, Seni bir görüp bir yitirmek... Gür bir ormanda, ayrı türden bir ağaç gibi, Hedefine varmayan bir serseri kurşun, Ya da bir büyük kavganın dışında kalmak, Yatağını şaşırmış bir nehir olmak, Bilmediği denizlere akmak ya da... Ihlamurlar kokan bir parkın içinde, Ünlü heykeller ortasında, Ünsüz dolaşmak ya da; Hiçbiri bu duygusal kederin benzeri değil, Benzeri değil h...

Lal Ded, okyanusta yüzen bir sandal. Okyanus, aşk, üryan. Yollara düşmüş Lal. Sevgiliye: “Gök de sensin, yerde sensin! Hem alansın, hem verensin! Hem çiçeksin, hem derensin!” diyor. Mektubunu okurken o Keşmir’li dilberi hatırladım. Kelimelerinde ezeli Nur’un en muhteşem lem’aları. Birden bir vahada buldum kendimi; Bir çöl akşamı ve gök kubbede gülümseyen yıldızlar. Kelimelerin mektupdan göğe uçtu,...

''...Kutuplarda ayı avcıları, buzların içine jilet kadar keskin bir baltayı yerleştirir, keskin tarafın üzerine biraz kan sürerlermiş. Bunu bilmeyen ayı, gelip kanı yalarken kendi dili kesilirmiş. Ama kanın tadından dilinin acısını fark edemez, kendi kanını yalamaya başlarmış. Damarlarındaki kan tükenince olduğu yere yığılırmış. Avcıda gelip derisini yüzermiş. Anladım ki, dilim yıllardır kesikmiş...

Yenilgi, yenilgim, yalnızlığım ve kimsesizliğim. Binlerce yengiden de, bana değerli olan sen! Dünyadaki tüm parlak başarılardan, sensin yüreğime yakın olanı! Yenilgi, yenilgim, başkaldırım Ve de benim kendimle tanışmam. Sayendedir ki, hala ben, ayağı yere basan Ve solmuş defneler peşinde koşmayan biri olduğumun bilincindeyim; Ve sende yalnızlığımı buldum Ve de herkesten uzak, Ve de gururlu olmayı....

Birini, pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek lazım. His boşluğu ve iç burkulması denen bir şey varmış, sevince anladım. Hayat, o evde yerin yok diyor. Yerini bil. Evdeki ve sokaktaki tüm savaşları kaybettiğim yerdeyim. Hala güzel olduğunu bilmeden, güzel duranı seviyorum. Ellerini takip ediyorum, hala. Elin ısısıyla kalbin ısısı birbirine ne yakınmış. Kalp sıkışıyor, el buz. Yüzümü yağmura...

Başlarken, Saçsız dağların, engebeli örtüsünü geçip, arkasındaki o yeşil vadiye varırsınız. Bir dostun bir dost için düşünebildiklerini düşünürsünüz o an, o vadide. Ve günlerin nasıl akıp gittiğini görürsünüz. O vadideki o akarsuda. Belki bilim adamı gözüyle. Belki normal, sade bir vatandaş gözüyle. Belki de bir dağ adamı gözüyle seyredersiniz. O tertemiz görünümü. Ve arkasından da dersiniz ki:”Mü...

Bir zamanlar biri vardı. Avuçlarının içinde denizler, hani susayınca içersin avuç avuç. Onun dünyanı yaratan ellerinden içersin. Ve susuzluğun hiç dinmez. Seni tuzuyla yakıp kavurana kadar içersin içersin, için yangın, dışın deniz. Sonra bu yangın alır başını gider, büyür büyür. Seni de yakar çocukluğunu da yakar, her şeyi yakar, herkesi yakar. Bütün bir atlas yanar. Artık haritasızım. Artık bir t...

Hey gidi çocukluk saatleri, Sadece geçmiş, gitmişten fazlası varken figürlerin ardında Ve gelecek yokken önümüzde, Büyüyorduk elbet Ve bir an önce büyük olmak için sıkıştırırdık kendimizi kimi zaman, Büyümüş olmaktan başka şeyi olmayanlar hatırına biraz da... Ve kalıcı olanla eğlenirdik yine de kendi başına yürüyüşümüzde Ve orada dururduk, Dünya ile oyuncak arasındaki fasılada; Kim gösterebilir ço...

                                                                  &nbs...

Sana diyeceklerim çok birikti Tanrım... Kağıttan kumbara yaptım, Biliyorum, kağıtlar da ağaçtan Cadde kenarları, ağaçların öksürük krizleri, egzozlar cılız ağaçlar, eski Türk filmleri, ince hastalıklar… Çok ağaç yok buralarda, ağaçların dallarında çaputlar Dua ederken soyduğum elma kabukları tek parça Dualar da birikir kağıt kumbaralarda Güzel elma soyarım, bir de kağıt kumbara yaparım Benim adım,...

Bu mevsimler, hepten yalancı, Sonra hep kar yağıyor, sonra hep kızıl-kıyamet... Senin saçlarına kar yağmaz mı hiç? Senin bıyıkların donmaz mı tipilerde? Sen üşümez misin? Sen üşürsen ben ağlamaz mıyım? Ayaklarına kapanayım, bu karda-kışta yolu tutma... Ne olur gitme... Masallarım kahramansız kalıyor, Zambaklarım soluyor, Zümrüt kanatlı kuşlarım ölüyor... Baba, ben bu saklambaç oyununu hiç sevmiyor...