Şiirlenelim

Artık anlaşılmıştır günün akşamlılığı, Kesin mat yok, iyi oyun vardır sadece Ve satranç, aslında dalgınların oyunudur Dalgının ölüm karşısındaki sükuneti, Düşmana, ölümün dehşetinden korkuludur “İzimi süren bir panter var: Bir gün beni öldürecek olan... Acıları, mutsuzlukları, karşılıklı haksızlıkları h a t ı r l a m a ğ a b i l e d e ğ m e z... Uzun yıllar bu şehirde hangi sofraya baktıysam, Gözü...

Dün gece, düşümde can dostu gördüm Ulu bir çınardan dal verdi bana Uzandım yüzüne, yüzümü sürdüm Ben zehir istedim, bal verdi bana Dağ yanarsa yağmur çiser mi dedim, Ten yanarsa, rüzgar eser mi? dedim Can yağarsa, canan küser mi? dedim Çağırdı yanına, el verdi bana Can dostum, dostum kül verdi bana Ben aşkı sırtıma vurdum da geldim Hasretin acısını çöl verdi bana Can dostu görünce, eridim....bitti...

Gizem, bir geyik başı gibi uzanıyor aramızda. Boynuzlarında senin karmaşan ve sana ait bilmediğim, Bilmek istemediğim onca şey. Buna benzer çözemediğim bir çok şey. İki geyik ormanın kuytularında birbirine sarılmış yatıyor, Boynuzları birbirine geçmiş Kırmızı bir yunusun havada sıçraması olurdu senin gülüşün, Ama gülmüyorsun. Geyiğin boynunda kırmızı bir leke var. Melankolimin tozu alındığında, ka...

Öylesine bütünlüklü ve öylesine sade güzelliği var ki bu erken yaz sabahının, başka hiçbir güzelliğe içinde yer bulunmuyor; belki de ilk kez, bir başka güzelliğin, bir mısranın, bir şarkının, hatta uzun bir şampanya kadehinin içinde duran şu çiçeklerin, derin bir duygunun, eğlenceli bir düşüncenin bozabileceği böyle bir vakte rastlıyorum. Sabah, sanki bir beyaz manolya yaprağı... Parlak, mavi bir...

"ve o kadar sabırsızım ki, çölün sonuna kadar koşmak, dağın tepesine kadar tırmanmak istiyorum uzaklardan bir ses beni çağırıyor." İstediğin kadar güneş, istediğin kadar bağlılık, Ben bir elmayla hoşnutum, Ve bir papatyanın kokusundan. Ben bir ayna, bir saf bağlılıkla yetiniyorum. Bir balon patlasa, gülmüyorum, Bir felsefe ay’ı ikiye bölerse, gülmüyorum. Ben bıldırcın tüylerinin sesini tanıyorum,...

Sen yürürsün rüzgar yürür Sabahlar sığmaz olur gözlerine Her adımda çözülür bir karanlık Şafaklar çiçek sunar ellerine Gün tutuşur, Dağlar aydınlanır, Yeniden aydınlanır... Yeniden canlanan bu yaşam Türküler dizer saçının tellerine Sen yürürsün, rüzgar yürür Alıp savurur saçların En kalabalık alanlara götürür Bir cellat çıkar, apansız Bir fidan yeşermeden çürür Ve kana bulanır ırmaklar Baştan başa...

Kim bu süvari, gece yarısı fırtınada giden? Bir Baba ve çocuğu, atın üstünde binen Oğlanı kollarıyla emince sarmış Sımsıkı ve sımsıcak tutmuş, sormuş; Oğul, neden korku içinde suratını gizlersin? Sen Baba, Gürgen Kralını görmez misin? Gürgen Kralını, tacı ve şanıyla? - Oğlum, o sadece bir sis kuşağı.- Gel Çoçuk, gel, benimle gel! Güzel oyunlar oynarım seninle, gel; Sahilde kimi rengarenk çiçekler...

Bana gözyaşlarını gösterme anne Söyle, yazgısına çarptıkça kendini azdıran bir yüreğin Kırk yılda bir kırklara karışacakken, Akdeniz'de işi ne? Bir açıklaması olmayacak mı hayatın? Bir şey söyle Oğlunun kırk yılda bir adam gibi sevişine bir şey söyle Nasıl olur yok mu sonsuzu anlatan bir masal? Ben şimdi çocuklara ne derim anne? Kırık bir tekneyim çılgın sularda Artık kırklara karışır giderim anne...

 Şükürler olsun ışığına sabahın, Şükürler olsun köpüren denize, Yaylalarına New Hampshire’ın, Yeşil saçlı ormanın cömertliğine; Şükürler olsun yürekli insanlara, Erdenliğine kutsal aklın, ve hevesi kırılmayan Yaşam oyununda gözüpek delikanlılara Asla ardına bakmayan. Heybetli otellerin kentleri büyük, Saray yavrusu zengin konutlarınızın, Odalarına yuva kurar kötülük, Altında arduaz çatılarını...

 ''...Dünyanın Domuz Kasabı, Araç Yapımcısı,  Buğday Yığıcısı,  Demiryollarının Oyuncusu,  Yük Taşıyıcısı Ulusun;  Fırtınalı, dayanıklı, gürültülü şehri...''

Giz, çoğaltır karanlığı. İşte, tekliğimi hazırlayan yüzüm Beklemenin en duruk durağı, Gelir gelir geçer karıncalar Yüzüm... Yolcu gelir geçer güzü akşamın Ya beni kim alır yüreğimden sabrımı? Kaçırtır bir eşkıya akşam Birikmiş tortusunu hüznümün Durulsa gök İnce bir güneş düşse durağa Yolcu yüzüm hiç güneş görmemiş Bir yanları bir yanları vücudumun, hiç güneş görmemiş... Üşümüş acıları toplarım vü...

''O zaman güneş soğudu, Ve bereket topraklardan gitti.'' Ve çöllerde yeşillikler kurudu Ve balıklar denizlerde kurudu Ve toprak Ölülerini kabul etmez oldu artık. Bütün solgun pencerelerde gece Belirsiz bir düşünce gibi Birikiyor durmadan ve taşıyordu Ve yollar Sonlarını karanlığa bıraktılar Kimse aşkı düşünmez oldu. Kimse düşünmez oldu yengiyi Kimse Hiçbir şey düşünmez oldu artık. Kötü günler geld...

Kim açtı sana, ey Güzellik! Bu gönül kapısını, Âşık eden saf dillik Hem kutlu hem lanetli olanı? Aradan geçen zamanda yaşlandığımı söylersin; Ne işe yaradı sonunda? Harcandım mı dersin? Gözlerim seni görür görmez, Kölen olduğumu anladım, Büyülü çekimine kim girmez? Zorba ama sevimli hükümdarım! Kana kana içerim suyunu acı vefasız çeşmenden senin; Sen hem yakın hem yabancı, Sen ki sonuncu olur biri...

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezm...

 Haykırmak istiyordu - daha fazla dayanamayacaktı. Sesini duyabilecek kimse yoktu orada; kimse duymak istemiyordu. Kendisi de korkuyordu sesinden,  içinde boğuyordu sesini.  Patlamak üzereydi susuşu.  Birden, havaya uçtu gövdesinin parçaları. Özenle, sessizce toplayacaktı bu parçaları, hepsini bir bir yerlerine yerleştirecekti delikleri kapamak için.  Ve rasgele bir gelinc...

''...Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı  görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu? Bir güz düşünün ki Ömür hanım, ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış,  böyle bir güzün hüznü hüzün müdür? Başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze alm...

Küçük bir basamağı bütün varlığıyla geçmeye çalışıyor yeni yürüyen bir çocuk; bütün gücüyle, bütün acemiliğiyle, bütün sevimliliğiyle. Basamak duvar oluyor, set oluyor. Ana-babalar denizde, eğlencede yemekte. Tahtıravalli inip kalkıyor, salıncağın etekleri rüzgârda Renklerle, ışıklarla cıvıldıyor bahçe. Yeni yürüyen çocuk basamağa bakıyor: Çok uzaklara bakıyor sanki, çok uzaklara. Eylül oluyor sev...

''...Edim Dünden hazırdı güzelliği, Güzel olan her şeyi köhne yığından kaçırmaya. Çünkü boy atmaya can atarken bir fidan, Umursamaz çokluktaki kösteği. Eylem gerek tohumu çatlatmak için Yalnız doğurandır doğruyu bulan Çok toprakta gökte ne çoksa Bir an gelir Biriciklik burcuna edimle varır Eylemdir Tazeler, harap eder, küstürür, gönül alır... Eylemle uçar bezginlikteki kir Dirilik erki kalırsa Yal...

 Ve bir öğretmen dedi ki "Bize eğitimden söz et" Ve o dedi ki: Bildiğim kadarıyla hiç kimse Size içinizdeki bilginin şafağında Yarı uvur olandan fazlasını açıklayamaz. Mabedin gölgesinde takipçileri arasında yürüyen bir öğretmen Size sadece bilgeliğini değil, İnancını ve sevgisini de verir Eğer gerçekten bilgeyse, sizi bilgeliğin evine davet etmektense Kendi aklınızın eşiğine yönlendirir. Bir...

İnsanla dolup taşan bir kent, bir düşler kenti, Gündüz bu görüntüye her geçen durup bakar! Bu dev kitlenin ince damarlarıysa, sanki Ağacın özsuyudur, her yanından giz akar. Sabahleyin bir ara kasvetli bir sokakta Boyları sis içinde yüksek görünen evler, Oyuncunun ruhuna benzeyen bir ortamda, Taşmış bir nehrin iki rıhtımı gibiydiler, Kirli ve sarı bir sis her yana nem saçarken, Yürürdüm bir kahrama...

Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde Oysaki seninle güzel olmak var Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor. Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte Sen de bir başkasına  veriyorsun daha güzel O başkası yok mu bir yanındakine veriyor Derken karanfil elden ele. Görüyorsun ya bir sevdayı büy...

Bir roman yazmaya başladığım o gece için..... Yalnız bırakma beni bu paragrafın başında Bu boşluğu bir masal doldurmaz Kanalizasyondan fırlar bir cadı, Başını engizisyona çarpar. Ölürüz belki ikimiz de ucuz bir aşk romanının sonunda. Patlamış mısıra benzerdi senin mısraların Isınır ve patlardı Beyaz çiçekler açardın sonunda Bahar dallarının hatırına beni anla. Küçük bir tırtıl gibi büzüştüm yatağı...

''...Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra.''

''...Ve ben yontulmamış bir akılla düşünürdüm: Dalardım usulca bir kaç kulaçta...''

Yüzünü rüzgar kokularına sürmelisin  Anılarla çoğalan yalnızlık akşamlarına Kuşkulu araba farlarına Sokak fenerlerine Ve hatta yoksul işçi evlerinin perdesiz güneşli camlarına Yüzünü hayatın her yerine sürmelisin Geceleri yüzünün her çizgisinde  darağaçları kurulup Sabahları yıkılır yeniden Umarsız katledilir şiir Bir içimlik aşklar yüzünden Leyleği hep yuvasında görüp Baca temizleyicile...