Şiirlenelim

"Ey ruhum, sana 'zamanında' ve 'önceden' der gibi, 'bugün' demeyi ve her şeyin üstünden neşeyle dans edip geçmeyi öğrettim. Ey ruhum, bütün köşe bucaklardan seni çıkardım. Ve üstünde ki tozu, örümceği ve loşluğu silip süpürdüm. Ey ruhum, seni küçük utançtan ve kaçamak erdemlerden temizledim, ve seni güneşin karşısına çıplak çıkmaya ikna ettim. Ruh denen fırtına ile kabaran denizinin üstüne üfledim...

Bana gözyaşlarını gösterme bebek Bilemezsin nehirler mi taşacak yüreğimden İçimden alev alev bir deniz mi yükselecek? Söyle, senin de vardır mutlaka bir hikayen Paramparça mıdır benim gibi göğündeki yıldızlar? Karışmış mıdır birbirine geçmiş ve gelecek? Karışmıştır ama çağla gözlerine gözlerimden bir ışık... Yazgından bir parça yüreğime yüreğinden, Bir kapı kapanmış, bin kapı açık... Benimse aklım...

Ve bu, Benim, Yani yalnız bir kadın Ve soğuk bir mevsimin eşiğinde, Belirsizliğini anlamanın başlangıcında, tüm yeryüzü varlığının Akıp gitti zaman Gitti zaman Ve saat tam dört kez çaldı Dört kez çaldı Aralık ayının yirmisi bugün Ve artık mevsimlerin gizini biliyorum Dakikaların söylediklerini, Gitti zaman, Ve saat tam dört kez çaldı Sokakta rüzgar Sokakta rüzgar Ve ben çiçeklerin sevişmesini düşü...

Ne düşünüyorsun? Çamura saplanmış kayığın kırık yelkeni değil midir yaşam? Afiyet renginin kaçtığı bu harabede, Kapalı yolun sonu değil midir yaşam? Ne korkunçtu olaylar seli! Açtı bir ejderha gibi ağzını, Ayrıldı yerle gök birbirinden, Yıldızlar döküldü salkım salkım, Ve güneş battı vadilerin morluğunda. Hava kötü... Hangi rüzgârla gidiyorsun sen? Hangi kara bulut sardı göğsünü? Gece gündüz, bin...

Şövalye olsaydım, senin şehrine hücum etseydim, dudaklarını görünce kılıcımı düşürür, atımdan düşerdim. Hiçbir zaferin erişemeyeceği tatta bir yenilgi olurdu. Ellerin... boğumları kudretten, zarafet şaheseri yüzükler gibi. İnsan kıyamaz dokunmaya. Avuçların desenli kurabiyelere benziyor. Öpsem, ağzımda şeker tadı bırakacak, kesin. Parmaklarının ucunda tırnakların, küçük deniz kabukları gibi parlıy...

Size rastladığım zaman, içimde yeni kapanan bir yara vardı. Size rastladığım zaman, yorgundum. Ve arıyordum. Beklenileni, ümit edilmeyeni. Sesiniz bir vaatti, bir müjde idi. Aşkın birinci safhası, merhabanızla başladı. İşte rüyalarımın kadını dedim. Orada ne arıyordunuz? Burası beni ilgilendirmiyordu. Orası yoktu artık. Başbaşa kaldığımız insansız bir vuslat yuvası idi her yer. Ama senin için acı...

Yüzün diyorum, Bir bir bir bir, Yüzün diyorum, iyi bir gün başlıyor. Çoktan durmuş gibi bir şeyler orda. Saatler durmuş, sesler durmuş, savaşlar durmuş. Ne geç kalma telaşı kadınların, Ne bir köpek havlaması sokaklarda, Uyanmayı beklemiş sanki bir yüzyıl boyunca, Boynunla saçların arasında. Yüzün bu âlemmiş de sanki, Gökyüzü sanki senden esinlenmiş, Binlerce renge doğru koşmuş yüzün, Bilinmez renk...

Bir mevsimin kıyısından tutarsan, Kurak ovalara yağmurlar yağar Ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi, Kalbin şiir olup vadilerini sular... Senin de vadilerin vardır! Kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini Doktorum.... Ben bu kalbimi sarınır örtünürüm Kış gecelerinde onu yakar, ısınırım Üşürsem, mahvolacağımdan korkarım Doktorum, Gayya kuyusuna inmek istemem Bana bir ip uzat, yağmurlar istemem...

On altı yaşındaydım, sarışındım Üvey annemdi benim, ben sarışındım Bulanık çıkmış fotoğraflar gibiydim, görünümsüz Yalnızdım, karışıktım Beni tanıyan kimseler yoktu Hiç yoktu İçime kapanıktım Büyük ağaçların altında, Havuzun kırık taşları arasında, Bilmezdim mutluluk nedir, Bilemezdim, Alıp başımı gitmek isterdim İsterdim ama, kalırdım Sanki kar yağışlarının ardından Uzun süren kar yağışlarının ar...

Sen evden çıktın ya, eşik önünden aktı, pencere ardından koştu. Kalabalık içinde yabancı kalma diye aynadaki gülüşün, kâküllerindeki rüya, sandıktaki kokun, üstüne gökyüzü oldu. O uzak, soğuk, kocaman şehir birden ev içine döndü. Ben titreyerek baktım ardından. Kötü bir yalnızlık seni incitmesin diye, avuçlarındaki hayat çizgisinden sessizce öptüm. Hatırlar mısın, sokağın başında bir kadın, ölüme...

Bir başkasını sevmeye, bir başkasını dost edinmeye niyet ediyormuşsun; bunu yapma! Ey ay yüzlü sevgili; gök bile, senin aşkınla alt üst olmuş! Bizi yıkıyor, yerlere seriyor, alt üst ediyorsun; etme! Sen yüzünü gizleyince, ay bile derdinle kararır! Ayın tutulmasını mı istiyorsun? Kastın bu mu? Yapma! Sen bize kırılıp darılınca, bizim dudaklarımız kurur! Neden gözlerimizi gözyaşları ile ıslatırsın?...

Bana esintini yolluyorsun ara ara. Hoş, uzaktan hoş geliyor ya sesin soluğun. Tıpkı balından koparılmış arıyı, şekerle kandırmak gibi bir şey bu. Bu..Bu yetmez bana; daha çok konuşmak istiyorum oysa seninle. Kendi iklimimden bambaşka iklimlere götürmeni ve de. İçimde güç gösterisi yapan, amansız kasırganın şiddetinden öfke nöbetleri tutar oldum. Bütün bu olanların öncesinde sessizlik vardı elbet....

İyi bir şeydir insanın uzaktan bakabilmesi hayata, Ve anlayabilmesi hayatın kendini nasıl algıladığını, Ayakta kalabilen, atıldıktan sonra tehlikenin kollarına, Fırtınalarda ve rüzgârlarda yolunu bulabilmiş birisidir. Ama güzelliği tanımış olmaktır daha da iyisi, Bütün bir hayatın düzeni ve yüceliği olan güzelliği, Harcanan çabaların zahmeti mutluluğun kaynağı olduğunda, Ve bilmek, zaman içindeki...

Sadece deli! sadece şair! Kararan havayla, çiyin avuntusu olmaktayken Yeryüzüne doğru, görülmezce, işitilmeden Anımsarsın sen, sıcak gönül, anımsarsın, Bir zamanlar nasıl susadığını, Kutsal gözyaşı ile çiy yağmurlarını özleyerek yanıp tutuşurken, bitkinlikle susadığını, Kem gözlü akşamüstü güneşinin bakışları Sararmış otlu patikalar üzerinde Kararmış ağaçların içinden geçip dolaşırken çevrende, Gü...

Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen  Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu  Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen  Kum taneleri var ya onlardan birindeyim  Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor  Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte  Çocuksun sen, sesindeki tipiye tutulduğum... Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun  Sesin bir çağlayan olup d...

Sizi düşündüm biraz Sizi ve ellerinizi Vakit gece yarısından az ötedeydi Geceyi giyinip, Cüzdanıma birkaç şiir sıkıştırdım Her an size acıkabilirim diye.. Sahil boyu yürüdüm sanki Dudaklarıma takıldı bütün eski şarkılar Fasıl muhabbetlerinde sabahlayan çocukluğumu hatırladım Rakı kokan kahkahaları Uykusuz coşkuları Dilimin ucuna gelip de bir türlü söyleyemediğim seviyorum’ları Çok sonraları öğrend...

Uykuya daldığında sessizce çektim ellerimi Örttüm düşlerini Ve gözkapaklarının altında gizlenen bala daldım Dualar ettim dermanı kalmayan ayaklara İki büklüm oldum, kalp atışlarına karşı Bir buğday gördüm, mermer ve bakır üstünde Bir damla kan süzüldü gözlerimden Titredim Evet, yatağımda uyuyordu park Kapıya koştum Hala uyuyordu bir tanem, canım Dönüp bakamadım Eski ayak seslerini duydum, yüreğimi...

Kim vurduya gitti aşkımız Faili meçhul değilse nefsi müdafaadır… Ellerimizdeki kelepçenin anahtarı sende Kavgamızın tek seyircisi bu şehir Tutunduğumuz tek dal içimizdeki isyandır Söyle sevgilim sen söyle Akan kanımızın hesabını kime soracağız? Kim toplayacak gözyaşlarımızı Kim koyacak sevgiyi içimize Gittik gittik gittik Acılara gittik Keşkelere gittik Ben sana sen bana gittik Sonra öğrendik ki d...

Herkes dört gözle tatili beklerdi Bense okulların açılmasını Çünkü seni görmek vardı koridorlarda Ve bana güleceği günü beklemek. Ben okul bahçesindeki ağaca, baş harflerimizi Sen gönlüme sevdanın adını yazmıştın Sen sırama isimlerimizi Sen kalbime ilk aşkı yazmıştın. Senden sonra sana yazdığım şiirlerden Haberin bile yok Ve yağmur yüzüme vuruyor Ve soğuk. Okuldan sonra Her dolma kalem, her lacive...

İnsan telefon defterini temize çekerken, bazı isimleri eski defterinde bırakır. Onlar artık bir daha asla aranmayacaktır. Garip bir hüznü barındıran bu silik isimlere bakılır, bakılır. Kimi okuldan sınıf arkadaşı, kimi çok çabuk unutuverdiğimiz bir sevgili, kimi bir kafede aylarca her şeyi ama her şeyi paylaştığımız birisi; ya da istifa ettiğimiz bir yerden bir iş arkadaşınız. Soyadları sorulmamış...

Yaz başıydı gittiğinde, Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim. Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim, durdum. Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum. Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine, Çerçevesine sığmayan Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine Lirik sözcüğü en çok yüzüne yak...

İlk sevgilimin gülüşüne benzer, Bir Nisan havası değil mi esen? Zincirlere, kelepçelere inat, Kanatlarımı açmak zamanıdır; Allahaısmarladık kaldırımlar. Giyenler düşünsün dar elbiseyi; Ölçülü sözü, hesaplı adımı Ben kurtuldum kafeste kuş olmaktan; Saltanat sürer gibi uçuyorum, Hayranım bu şehrin bacalarına. İrili ufaklı, hep bir ağızdan, Nasıl derinden gökyüzüne doğru bir türkü söylüyorlar, öyle s...

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak, Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak, Camdan dışarı bakıp, puslu şarkılar mırıldanmak…. Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır Çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun... Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar...Acı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz. Çıplak bir yar...

Bir yerlerden sonra, Her şeyi ve herkesi görmezden geliyorsun Artık kimseden acı çekmiyorsun, Birine bağlanmıyorsun Benim kaderim bu, Öylece karşına oturup seyrediyorum yüzünden geçen zamanları... Küçük bir çocuk olan yüzün, annesinin kalbinin kapılarında kalmış... İlk, gençlik oluyor yüzüm, Öyle eksik, öyle yarım kalmış büyümelerden durgun... Sevdayla ışıyan, Çaresiz aşkların şiirlerinde mısra mı...

Yaz yağmuru sıcak, Nasıl ki ağır bir damla düştüğünde, sarsılır tüm yaprak, İşte öyle sarsılır yüreğim sen düştüğünde içime Kırık ikindiler üstüne, Kuşkulu bir yağmur yağıyordu Yağmurlar yağdı ve hiç dinmedi Her biri, saydam çiçeklenen saçında Öksüzdüm, Ben bir buluttum öldüğümde, Yağmur olacak kadar kelime yoktu elimde İyi ki bilmiyor kalabalıklar Yağmura bakmayı cam arkasından Unutmak istemiyord...