Şiirlenelim

Bir keresinde bana, kapıdan çıkıp gitmenin, birinin sahip olduğu en değerli anıları bile unutmasına sebep olabildiği söylenmişti. İyi anılar, kötü anılar, sevgi ve kayıpların anıları, hepsi topluca saklandılar. Yağmurlu günlerde örtünmek için tutulan eski püskü battaniyeler. Ve zaman zaman ortaya çıkan kötü alışkanlıklar gibi depolandılar. Ya da bir arkadaşının, senin kalbini bıraktığın son yerdek...

Yaz ayları uzadıkça uzadı. Sıcaklar tahammül edilmeyecek derecede. Her şey sarardı, etrafta yeşillik namına bir şey kalmadı. Karşıdaki koyu yeşil tepeler soluk, yanık bir renk bağladı. Uzakta, yaz güneşinin kamaştırıcı ışıkları içinde kocaman kül yığınları gibi cansız ve manasız görünüyor. Sıkılıyorum. Boğulacak gibi, ölecek gibi sıkılıyorum.  Koridordan çıkarken gözüme ilişen bir ayna, sıkın...

Evdeyim. Dışarda yağmur yağıyor. Herkes odada. Seninle başbaşa kalmak için İngiliz edebiyatına sığındım. Bu da bir sohbet. Sıkılmadın değil mi? Meşhur “Ansiklopedi Üzerine Nutuk” gibi bir şey. Zaten bugün sesini duymayacağım. Nerede olduğunu da bilmiyorum. Gözü yaşlı bir hava. Ama ben bütün rüzgâra, bütün fırtınaya rağmen yine denize gideceğim. Yanan tenimi ancak dalgalar serinletebiliyor. Serinle...

''Yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin?'' Şimdi bulabildiğim tüm soru cümlelerini üst üste yığıp, bulabildiğim en merhametli cevabın dizlerine yaslamak istiyorum başımı.  Bulabildiğim en müşfik cümlenin önünde bir an olsun düşünmeksizin, iyiden iyiye bitik, yorgun vücudumu yere bırakmak istiyorum.  Uzanmak ve hangi günahtan kalma olduğunu kestiremediğim acıların yorgunluğunu bir parça ols...

Öteki kapımdan gel, bunu açamazsın Eski gözlerinle gel öldürmek vakti gel Hanidir ben bu evde saklanıyorum Adımı değiştirdim başka bir adla yaşıyorum Gece gündüz siyah gözlük kullanıyorum Öteki kapımdan gel bunu açamazsın Neden karanlık,  Neden hep sessiz, neden hep çıkmaz bütün sokaklar? Neden hüzünlü, neden umutsuz, neden yağmurlu bütün şarkılar? Neden hiç duymaz, neden durdurmaz, neden kon...

İlkyaz kendiliğinden, Sana hiç sormadan gelir Dokunsan, uçar gider Az önce buradaydı Bir kelebeğin kanadında Bir demet çiçek gibi dalın üstündeydi, gördüm Bir yapraktan süzüldü Dağıldı suyun parlak yüzünde Sonra yayıldı yere Gün kavruldu,  Deniz kirlendi,  Sonbahar ve ilkbaharlar aldı başını gitti hayatımdan Az önce buradaydı Bu çıplak geceler yok mu Bu plak, böyle ağlamıyor mu Camları k...

''....Ben karşımdakinin beni yolun ortasında terk edeceğini bile bile kendimi ona adıyordum. Hayatta bazı anlat vardır, olmayacağını bile bile şansınızı denediklerinizden. O beni terk edeceğini bile bile, benden sevgimi ona sonuna denk kanıtlamamı istiyordu. Aslında işin doğrusu, ben gerçek anlamda önceden hiç beklemediğim bir ihanete uğramaktan çekiniyordum. Dizginleyemediğim bir acının beni kirl...

Kurumuş güller duruyor masada. Kimin aldığını hatırlıyorum da, ne için aldığını bilemiyorum. Bir zamanlar - bir zamanlar dediysem, çok eski de değil: Birkaç ay önce, gül alırdık. Biz. Hepimiz. (gülümse) Her şey için, yerli yersiz gül alırdık bir zamanlar. Biz.  Hepimiz.. Gülleri de eskittik. Zaten,artık almıyoruz.  Gül zamanları geçti.  Rüzgâr esti, Sert esti  Jestler bitti. Ke...

Sevgi, en solgun mevsiminden geçiyor belki de ve biterken bir kahramanlık çağı bu kanlı operayı seyrettiğim,  alevlerle gölgelenmiş aynadan kendime tutkun ayrılıyorum Bu artık son kez dokunuşum akşamın parmak uçlarına Ey uyumlu şizofrenler, hüzünlü benciller, bağışlayın bana bu akşamı... Kimsesiz çocukların gözlerinde seyrettiğim bu akşamı... Sevgi,en solgun mevsiminden geçiyor belki de Ve ka...

Uzaktan o şarkı dökülüyor yarıncıl yanımdaki hüzzam yağmura Yan masada kalbine kanatlar çizen adam, Ölüyor avucunun içine aldığı, Kadının ojeli parmaklarına, Sigara bulutları altında lulu diye seslendiği kadının Sazlı sözlü gözleri Bardaktaki yapma karanfillere hüzünle yönelen o buğulu bakışı Daha çok rakının marifeti Kaçır beni haydut!  Kaçır diyor Kaçır beni kendi yalnız dağlarına Yarın bul...

Tanrım, seninle biraz konuşmak istiyorum. Yalnız Türkçe konuşabilir miyiz? Üzgünüm başka dil bilmiyorum da. Dayım senin yalnızca başka diller bildiğini düşünüyor ama sen bizim tanrımızsın ve bütün dilleri bilirsin. Tanrım ben, babamı yanına alışın konusunda konuşmak istiyorum, kızmazsın umarım. Çünkü senin bu çeşit konuşmalardan hoşlanmadığını söylüyorlar ama bu işte biraz aceleci davranmadın mı?...

Eskiyen bir kalbi vardır her âşığın İçinde çiğnenmiş hayal Dalgın bir yaz ikindisi Geçip giderken tattığımızdır uzaktan içimize bakan Hatıra daha uzun hayattan Ben bir hiçim. Kimseyim, Her şeyim. Hem yerli, hem muhacir. Burada doğmayıp, Burada ölen. Gece kadar beyaz Gün kadar siyah. Gün batımı, şarap kırmızısı Bir kadeh rengindeydi Bu gece şehir siyah beyaz Saçlarında kar bembeyaz Bir adam geçiyor...

Suyun kaynama noktasını biliyorum hayatın, buz dağının arkasına sakladığı soğuğu da.  Kirli beyaz bir silgiyle silmek istiyorum yüzümü aynalardan. Fotoğraflardan değil, bir tek aynalardan silmek istiyorum huysuz, dünyayla uyuşmayan yüzümü. Su yatıştırıyor bir tek sokağa çıkarken buz dağının arkasına sakladığım hüznümü. Biri “gülümsemeyi unuttum” dese, ona aşık olacağım.  Biri bir sokak k...

Saat dokuz buçuk Ufukta bakır renkli bulutlar, Bu saatte bütün umutsuzlara yaklaşmalıyım Ellerimle silmeliyim gözyaşlarını Onlara barıştan, savaştan söz açamam Her şeyden önce çünkü, yaşamak Uzun zaman sonra gün ışığına çıkmışım Anıların kıyısında yürümüşüz Bir ateşböceği ile bir an aydınlanan, korkmayan, yüzünü hatırlıyorum. Kusura vardım, benimdir dedim bu eski söz Kime açıldıysa kapılar, Kapana...

''...Bu satırları yazarken bir elimde tabanca, diğerinde kılıç tutuyorum. Kılıcı baston olarak kullanan bir Samuray kadar bitkindim. Bütün yapraklarını dökmüş bir orman kadar bitkindim. Artık başıma iyi veya kötü hiçbir şey gelmez duygusundaydım. Matemin, kederden başka hiçbir şey yetişmeyen uyuşuk karanlığına gömülmüştüm. Alınyazım silikleşmişti. Ufuk çepellenmişti. Kadim Çinli savaşçılara göre '...

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız Birden nasıl oluyor, sen yüreğimi elliyorsun Ama nasıl oluyor  Sen yüreğimi eller ellemez sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor Bütün kara parçalarında Afrika dahil Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun, eksik olma Tanrıya kalsa seninle yat...

Bana, geceleri sıkıntıyla ve uykusuzlukla nasıl baş ettiğimi soruyorsun. Bir mum gibi. Öyle ki, sabah olduğunda söndürüyor, ihtiyaç duyduğumda yeniden yakıyorum.  Tersine, dün gece iyi uyudum. Ama ben uykuyu, uykusuzluk için seviyorum.  Öyle gözüküyor ki ben, uyumak denen bu rahatı, dışarıdan bir rahatsızlık gibi gözüken o şeye tercih etmeyeceğim. Bu karanlık gecede, hayaletlerle ve umut...

Gecenin gölgesinde, kendisiyle konuşan düşünceli bir yaprak sandım onu önce...Oysa gencecikti. Üçüncü kattaki evimden, içindeki gün ışığı görülecek kadar güzeldi. Kaldırım kenarına oturmuş bekliyordu. O, kuzeyden gelmişti. Yukarılardan, en kuzeyden. Soğuk yağmurların, yalnızlığı bekleyen sislerin, kendine özlem duyan buzulların ülkesinden gelmişti. Çünkü kuzeydeki bu ülkede ''seni seviyorum'' çok...

İçimde müthiş bir yaşama isteği var...Kırıldıkça, yaralandıkça, boğuldukça artan bir yaşama isteği. Her gün yeniden, ama ilk kez fark ediyorum bunu... Hemen her gün hayıflanıyorum kendime Neden az sevdim, Neden az yaşadım, neden az hissettim diye... Her gün suçluyorum kendimi gitmediğim, görmediğim yerler için... Çukurların içinde bile binlerce şiir var Öyle bir zamana geldim ki, neye dokunsam son...

Filozofların, şairlerin, yazı yazarken burunlarını kaşımak, çenelerinin  derilerini çekiştirmek gibi garip garip huyları vardır ya... Kalemi ısırmak, saçlarımı gözlerimin üstüne dağıtmak da benim düşüncelere daldığıma alâmettir.  Benim düşünce saatlerim çok nadirdir. Çünkü o takdirde hayatım masallardaki meşhur kadınların hayatı gibi, karmakarışık  bir saç kümesi içinde geçecekti.&n...

Bu hüznü siz de bilirsiniz, anlat deseniz anlatamam, enine boyuna yaşarım ancak Söyleseydim, büyürdüm Büyük olurdum Anlatmadım Dudaklarıma bakan bunca akılsız varken karşımda Ben kendimi ucuza satmadım,  Boşuna ağlatmadım Tanınmadığın bir kentte ne denli isterdin yitip gitmeyi Ama öyle kolay değil Henüz rüzgarlara doydun mu?  Sor kendine... Henüz bulutlara doydun mu? Yeterince haykırabil...

Kısacık yoğun bir akşam Herkesin yüzünün bir anıya karıştığı Yoğun bir akşam Bana bir memur gibi davrandılar hastanelerde Ve bir intihar üstüne söylenti Bütün kıyıları dolaştı durdu Kısacık bir akşam Kısacık serin bir akşam Kelebeklerin atlarla yarıştığı Yoğun bir akşam Bazı mektuplar damgalandı postanelerde Oturuldu bir takım şarkılar söylendi Bir adam bir kadının kapısını vurdu Kısacık bir akşam...

I Üzerine düşen - iri ela gözlerin gölgesinde Bir avuç su -küçük kasede- içinde birkaç yasemin bayılırdı bu kokuya küçük kız Kaybettiği ablasını hatırlatırdı II Karşısında daha da iri bakışlarla Güçlü duruşunun altında Bitmiş bir kadın...pencerede Çeşme’nin sert rüzgarında Beyaz beyaz yuvarlanıyor Şiir yazdığı kağıtlar Yelkenliyle süzülüyor hayalleri Anılarda kurumuş Ege’nin tuzu Kurağında acı Umu...

Hayatı senden öğrendim Bir gelinciğin taç yapraklarının nasıl sevileceğini Dünya'nın nasıl "müthiş" bir meyva olduğunu İnsan bundan henüz habersizken Senden öğrendim. Hayatı senden öğrendim Kıskanarak kazanamayacağımı kimseyi Sevince ölçüyü bir yana bırakmayı Senden. Dövüşmek zorunda kalmaktan hep ürktüm Büyüdüğüm bağlarda yoktu en küçük bir çelişki bile Nurtopu gibi bir oğlandım ilk aşkımda "Sama...

Üç kişi olmamız gerekirdi. Böylesine karanlık olmasaydı, Neden böyle yalnız kaldığımı Anlardım belki. Öylesine unutmuştum ki her şeyi... Baştan Başlamalı yolculuk. Ne zaman çıkmıştık yola, o zaman, üçümüz? Bir yerlerde rastlamış mıydık yoksa ... Yürüdük bir ara birlikte, Yol gösterdiği sürece bize parlak bir yıldız. O mu değiştirdi yolunu, yoksa ben Mi göremiyorum artık hiçbir şey? Nerdeyim şimdi,...