Şiirlenelim

Ne kadar sürdü bilmiyorum düşüncelerimin belirsizliği. Sanki beynim bir çöp yığını. Bir çöp kamyonu gelse ya! Döksem ne varsa içimdeki pisliği…  Birkaç insan gitse, Birkaç anı, Birkaç söz, Birkaç kadın, Birkaç adam. Boşalsa beyin kıvrımlarım. Belki daha fazla beyazlığa kalır ortalık. O zaman dağılan o pislikten arta kalan tüm odalarıma yapacağım şöyle bir bahar temizliği. Tabiatta olur mu bil...

Cehennem uyruklu misafirime getto tokadı atıyorum. Yani ne bulursam fırlatıyorum. Yerden avuçladığım suyu suratına çarpınca iyice ayılıyor. Yatağımdan akan su, evde bir akarsu yatağı oluşturmuştu. Dereyi görmüştük. Hatta, derenin içindeydik. Su çeken ayakkabılarımı çıkardım. Mahmur bir neşeyle sırıttım: '' Benim nazarımda, kuduz bir maymunun ağzındaki köpük kadar bile değerin yok.'' Emekliliği yak...

Geceleri seher çağına dek, benimle bulun da, gecenin birinde Ay doğuversin…Doğsun da yoldan da kurtul, kötü yoldaştan da. Acı olsun, tatlı olsun, ne söylersen hoş… Gözün de, gönlün de ışığısın, canısın, cana canlar katarsın sen. Ne yücelerdensin, ne aşağılardasın, ne de altı yöne sığar bir cansın…Altı yönü de ne edecekmişim? Kanlar sızan gönüldesin sen. Başını eğ… yüzünü gördüğüm günden beri, gönü...

Tanrım beni yarattığın için sana şükürler olsun!  Bana yanan bir anne ve seven bir baba yarattığın için şükürler olsun. Sana şükürler olsun ki, akan suları ve bol meyveli ağaçları yarattın! Bana çalışmam için el verdiğin için sana şükürler olsun. Dünyanın güzelliklerini göreyim diye verdiğin gözler için şükürler olsun sana! Güzel müzikleri duyayım diye bana verdiğin kulaklar için şükürler ols...

Adrenalin sarhoşu olmuştum. Midem, tımarhane mutfağında pişmiş akrep zehri reçeliyle doluydu sanki. İkizini idam eden bir cellat gibi, şeytan görmüş bir keçi yavrusu gibi, kıyametten sağ kurtulmuş bir deli gibi ağlıyordum. Dışarıda, çimento fabrikası bacasından çıkmış gibi pis bir gökyüzü. Dünden kalan bayat bir kar, kırıntılar halinde yağıyor. Kalabalık...Bakanlık binasının merdivenlerinden, cehe...

İnsan haysiyetini boğazlayarak, kışın soğuk bir gününde, dilim bağlı, dört duvar arasına  koydular beni. Her adam kendi dünyasını yaşıyordu. Bir kadına tutkundum o sıra. Onu en iyi tanıyanlar, elbette ki benden önce tanıyanlardır.  Çiçeği ve kadını. Yaşamımda belki de ilk kez, her şeyi sağlıklı bir insan gibi irdeledim. Eskisi gibi yalnızca  heyecanın ve sabırsızlığın etkisiyle yoru...

''Kalbinizden vurulursanız sizi öldüren kurşunun sesini duymazsınız.'' Ben, Vera. Ötekiyim. Tıpkı senin gibi. Herkes gibi. Ve sen....Sen her kimsen. Senin de içinde biri var, bazen yatağa yattığında "Işığı kapatma " diyen. İçinde biri daha var. Annenin ölümüyle büyüyen. Birisi var, içten içe seni ayıplayan. Ve yine biri var, hep ayıplanmanı sağlayan.  Kaç kişi var içinde? Saydın mı? Hiç dinle...

Sevgili Dost, Bir zarfı açmak kadar kalbi titreten ne vardır?  Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü, kör oldum Babamdan ummazdım bunu, kör oldum Siz hiç hamama gittiniz mi? Ben gittim, lambanın biri söndü Gözümün biri söndü, kör oldum Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak Şöylelemesine maviydi, kör oldum Taşlara gelince,  Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi Taşlarda yüzümün yarısını...

Kimseden karşılık beklemiyorum. Ben monologdan yanayım. Sevgisiz acımaya karşıyım. İnşallah bu arada, hangi bardak kimindi unuturum. Çaydanlığı bezle tutmayı unuttu; elini yaktı. Parmaklarını bir süre havada salladı. Bunu daha önce yaşamıştık. Gecekonduda bile eski düzen, her yerde eski düzen.  Korktum albayım; hiç bir şey yaşamamışım gibi geldi birdenbire bana...Anlamıyorlar, nazlanıyorum sa...

''...Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki, ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor. Ben ağacı severim. Canım gibi severim. Mesleğe girince öğrendim ki, bir ağaç, bir çocuk kadar kıymetlidir vatan için. Öğrendim ki, balıkların çoğu, yaşlanınca ömürlerini boşuna geçirdiklerini söyleyip yakınırlar. Sürekli sızlanıp herkesten şikayet ederler. Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde d...

Bir kül yığınıdır içten değilse söz İçten değilse, sırsız bir aynadır dostluk Sevgi değilse içten, bir yüzüdür ölümün Renk içten değilse,  Ezgi içten değilse, Karanlığıdır huzursuz bir aydınlığın İçten değilse şiir, çarpar bir tezgah gürültüsüyle yüzümüze  Yaşamak, içten olmaktır her uyanışa Acılar, kaygılıdır ve korkak Sevinçler kaygılıdır ve kaypak Nedensiz değildir barışla başlamak gü...

Sen, üçüncü yolsun. Üçüncü yol, yani saadet. Kâbusdan hemen kurtulunmaz. Zaman zaman şımarık, zaman zaman nankör, zaman zaman bedbin görünüyorsam bu ıstırapların eseridir. Aradığımı, istediğimi buldum. Ama şimdi yine yalnızım. Trajedi burada. 48 yıl ve 15 gün. Beklemek..Kaç yıl yaşayacağım daha? Kaç ay yaşayacağım? Mektubunda rezil bir kelime var, kapris olarak başlayan bu sevgi, diyorsun. Kapris...

''Bu ne biliyor musun? Hayatına neredeyse eksiksiz devam eden bir kadının yüzleşmesi bu...'' ''Bu ne biliyor musun? Bu sevilmeyen bir kadının sevgiliye çok açık mektubu. Bu bir teklif, bir çağrı. Bu bir itiraf. Bir kavuşma umudu...''

Sevgilinin bize misafir olarak geldiği gün, ne hoş bir gündür...Gözümüz, onun güzel yüzünü görünce, bir güzellikler diyarı olur.  Gönlümüzde ayrılık derdi varsa, onun güneş gibi parlak olan yüzünden o derde derman bulunur.  Gülerek içeriye gir Acılığı yok et!  Ey gönüllerin uyanık kişisi! İstediğin kadar bana bak! Bütün gücünle, dikkatinle bak Fakat yine de beni tanımazsın. Çünkü be...

''....Bir insan nasıl sevilir hatırlamıyorum. Öğret bana. Tut elimden. Gözlerimin içine bak. Okula başlamış çocuğa alfabeyi öğretir gibi, sabırla öğret bana sevmeyi...İnsanlar içinde bir sana inandım. Bir seni sevdim kendimden başka. Merhameti elden bırakma. Öyle bir bak ki bana, hırçınlığım, gözlerinin buğusundan utanıp, kendini yok etsin.''

Bir gecedir bütün geceler gibi Gözlerinde maceraların en derini... Sana anlatırlar aydınlıkları Ne varsa, kendincedir Pencere camlarında ışıklar parlar İç içedir sokaklar, evler, odalar Ve senin, üzerinde bin bir düşünce,  Her şey düşünmektedir seninle Birden bir rüzgar eser, Sana doğru, senden Seninle çoğalmaya başlar kendisiyle bitenler Sen gelirsin, kuşlar gelir bahçelerden Papatya kokusu...

Yanmıyor, neden? Henüz kül oldu parmak uçlarım O yüzden mi babacığım? Bak! İşte tam şurası. Annemle öptüğünüz yer şimdi kül olmuş, uf olmuş babacığım... Sana sormak istediğim onca şey var ki, Mesela, Neden omuzların dağları aşıyor baba? Gözlerin, neden Ay'dan daha parlak? Ellerin, beni sev diye mi bu kadar yumuşak? Baba, peki annem? Neden annem... Annem neden orada baba? Öğretmenimiz demişti Bulut...

Bunlar son satırlar... Farzet ki, bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından Ya da bir yağmur sel oldum sokağında Sonra toprak çekti suyu... Kaybolup gittim, belki de bir rüya idim senin için. Uyandın ve ben bittim... Beni güzel hatırla! Çünkü; sevdim seni ben, herşeyini... Sana sırdaş oldum, dost oldum, Koynumda ağladın. Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini, Beni üzdün, kınamadım. Alışıktım vefasızlığa,...

Gece yağmaya başlayan kardan mı nedir? Saklamak zorunda olduğum kocaman bir sevinç varmış gibi Çok güzel şeyler söyleyecekmişim de, Söyleyemiyormuşum gibi. İnsanca bir gülümsemeye rastladım, Baloncunun peşinden koşan çocuk gibi  Al, yeşil, sarı balonlarımız olsun n'olur diyen Bağlara gidelim, Asma çardaklarda yatalım gecelerde, İsteyen sabahlasın, istediği kitapla İncir, üzüm, nar, şeftali He...

Ağır pazar örtmüş kaynayan kanı, Haftalık ağırlık çömelmiş kaslarına, Kendi içine düşmüş nedensiz Çalan çanları bulmuş  Ve biz de mutlu olacağız zincir sesleriyle Çanlarla birlikte içimizde çaldıracağımız... Bizi kamçılayan bu dil ne? Neden ışıkta irkiliyoruz? Sinirlerimiz, zamanının avuçları içinde Ve kuşku, geliyor tek bir renksiz kanatla Açılmış, buruşuk bir kağıt gibi, Bir başka yaşın arm...

Göz, gamın ne olduğunu bilseydi, Gökyüzü bu ayrılığı çekseydi, Padişah bu acıyı duysaydı; Göz gece demez, gündüz demez ağlardı Padişah bakardı ününe, Tacına, tahtına, kemerine, Gece demez gündüz demez ağlardı. Gül bahçesi güzün geleceğini duysaydı, Uçan kuş avlanacağını bilseydi, Gül bahçesi hem güle hem dala ağlardı, Uçan kuş, uçmaktan vazgeçer ağlardı, Ecel bu çığlığı duysaydı, Cellâdın yüreği o...

Bir sabah tanıdık bir şehre giderken Sıcak ve dost şeyler düşünür insan Tanıdık bir yatak bekler sizi Bir çocuk yüzü gülümser anılardan Dost şehirler, sevgili, anne şehirler Bir sabah tanıdık bir şehre giderken,  Hüzünlü, tuhaf şeyler düşünür insan Sadece o şehrin değil, Kendisinin de değiştiği duygusundan... Yaşamak nedir göçebelikten başka? İnsan bir adada daha iyi kavrıyor bunu Bir ada, ya...

Bilmez miyim hiç? Bütün bu sözler ne der ona? Bu sözler ve bu sözlerin içinde çırpınan uzaklıklar? Dolaşıyorum bir başıma, Kıyılar bomboş, kır yolları da Soluğumu duyuyorum ara sıra, bir onu duyuyorum Duymuyorum belki de, biliyorum yalnızca Eksikliğe mi alışmışım ne? Mutsuzluğa mı yoksa? Tam o sıra bir vapur yanaşıyor iskeleye  Uzun sürecek bir sonbahar gibi Her gün bu kadar güzel mi bu deniz...

İki kalp arasında en kısa yol: Birbirine uzanmış ve zaman zaman Ancak parmak uçlarıyla değebilen İki kol. Merdivenlerin oraya koşuyorum, Beklemek gövde gösterisi zamanın; Çok erken gelmişim, seni bulamıyorum Bir şeyin provası yapılıyor sanki. Kuşlar toplanmış göçüyorlar, Keşke yalnız bunun için sevseydim seni. Eşdeğeriyle yan yana yürürken Cehennem sokağında birey olmak, Ve en inceldikten sonra, i...

''İnançlarım gereği, bazı şeyleri tadında bırakıyorum.'' ''Biz çocukken, leylekler sürüler halinde göç ederken, gökyüzüne bakıp kollarımızı açarak dönerdik. Ve kuşların düğünü! diye haykırırdık. Tilkilerin düğün günü mü?'' Vay canına. Kahkahamı frenliyorum.  Bu basit, mutedil sorularım onu yoruyor. Çok bitkin görünüyor. Ağzı aralık, kafası öne doğru sallıyor. Derin bir nefes alıyor. Fakat har...