Şiirlenelim

Değişen ben değilim Dönüşen, savaş Yaşlanmakla ıslanmak aynı şey: Bir yağmurun gölgesinde ihtiyarlamak... Değişen ben değilim Artık zaman bile yetmiyor yaşadığımızı sanmaya Yine de, ışıklar bu kenti güzelmiş gibi gösteriyor geceleri... Bugün boğulmanın ne kadar süreceğine baktım Bugün bir pencerenin önünde durdum  Ve uçmanın nasıl bir şey olduğunu hayal ettim Beni kafese kapatan çerçevenin dı...

Yerin seni çektiği kadar ağırsın Kanatların çırpındığı kadar hafif… Kalbinin attığı kadar canlısın Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç… Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin... Yaşadıklarını kar sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna Ne kadar yaşarsan yaşa, Sevdiğin kadardır ömrün... Gülebildiğin kadar mutlusun Üz...

''Gözler, ruhun gücünü gösterir.'' Neden kahraman değilim? Ne kadar çok kelimelerim var.  Şimdi artık tabiat ruhani bir sessizlik içinde. İnsanın yaratıcı düşüncesi hızlanır; şiir dünyası zenginleşir, gönülde sevgiler daha ateşli, dertler daha acı olur. Kötü ruhlar da, günahkar düşüncelerde daha çabuk gelişir. Şimdi kibritini çak ve bana insanların birbirlerinin acılarından nasıl zevk alabild...

Sabahları ağzımda bir acılık, başımda bir ağırlık, içimde bir boşlukla uyanır ve bir gece evvelki hareketimden pişmanlık duyardım. Benim için anlatmak, açıklamak, ancak kelimelerin anlamını değiştirmekle mümkün olacak galiba. Ben kelimelerin anlamlarını doğru dürüst bilmiyordum bile. Zaten hiçbir zaman kelimelerin anlamını doğru dürüst bilemedim. Her zaman kelimelerin, cümlelerin, insanın üstüne b...

Şimdi iyiyim...Yağmura karışmış gözyaşlarımın, çiçekleri suladığı ve onu koklayan bir insan olarak, yaşadığım inceliği paylaşmak istiyorum seninle. Acının ve ızdırabın silindiği toprağın üzerinde sadece kalan ayak izlerimin sırlarıyla. Sadece dalarsın. Resminin önüne geldiğinde deli diyebilecek kadar yüreklenen insanlara rağmen.  İzlerinin sürüklediği yollarda ismini arıyorum Sonsuzluğa yenik...

Bir Çin darbımeseli: ''Yerin kulağı varsa, kapıların da göz vardır.''  Minyatür bir bavuldan ibaret olan yükümü kapıp çıktım. Aksilikler, tesadüflerin takviyesiyle felaket katına yükseldi. Adrenalin sarhoşu olmuştum. Sol elimin parmaklarını bükerek, çenemin altına kenetliyorum. Kar, ön camı kapatıyor. Artık başıma iyi veya kötü hiçbir şey gelmez duygusundaydım. Eğer heykeltıraş olsaydım, Şebn...

Dut ağacını düşünüyorum sık sık Çocukluğumun komşu duvarında Dut dut, yaprak yaprak Sever mi ki beni şimdi de? Durduğu yerden Öylece,  Orada,  Kımıldamadan evler Aşırı sevgi üreten Dut ağacını sık sık düşünüyorum Gözlerimi kapatsam, cenneti düşünürüm Denizi görürüm, Bahçeleri, bağları Elmayı,  Narı Kavakları, Kapatsam gözlerimi, Cenneti görürüm Kumruları duyarım, Gözlerinizi kapatsa...

''Sessizliğe gömülen geceler kaybolmazmış aslında. Kiminin acısını, kiminin sevdasını, kiminin de gözlediği yolları saklarmış. Sırrı en iyi o geceler saklar, kadere de ortak olurmuş hiç belli etmeden. Esen her rüzgarda bir şeyler fısıldarmış. Kimi zaman göz yaşını silercesine narin bir esintiyle, kimi zaman da insanı kendine getiren fırtınalar kopartarak belli edermiş kendini.... Ben bir güzellik...

''...Buradaydım, şu akasya ağacının arkasında. Bütün gün seni izliyordum. Ama senin bundan haberin yoktu. Hiçbir yere gitmedim, hissetmedin mi? Yanındaydım.  Sana şunu sorayım. İnsan kalbine inanır mısın? Sadece organ anlamında sormuyorum besbelli ki. Şiirsel anlamda konuşuyorum. İnsan kalbi. Böyle bir şey olduğunu düşünüyor musun? Her birimizi özel yapan, birey yapan bir şey? Eğer birisi mil...

Tertemiz zatıma,  Padişahlık güneşime and olsun, seni sana bırakmam ben Lûtuflarla, keremlerle yüceltir dururum  Lûtfum seni onarmak, seni iyileştirmek için belini bağlamıştır. Zaten onarıp iyileştirme, kavuşturup buluşturma bereketlerinin kaynağım ben. Görmüyor musunuz ? Gül, ötelerden kokular getirdi, güzel renkler getirdi; bahçede gelişini kutlamak istiyor!  Diken,  beraber...

Sen bir çocuksun,  Bir çocuksun sen, ezberindeki şiirlerle bulmak zorundasın çölde yitirdiğin yolu Yeryüzü şenliğinin azımsanamaz bir parçasıdır yaktığın ateş,  Kıvrıldığın dönemeç,  Açtığın şemsiye, Kucakladığın yaşlı ağaç... Tuhaf bir çocuksun Burnunu tıkasalar, gözlerinle soluk alırsın Gözlerini bağlamaya kalksalar, kalsiyum ve kalker destekler seni,  Yeraltı suları destekle...

Allah der ki;  Kimi benden çok seversen onu senden alırım.  Ve ekler;  Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım.  Ve mevsim geçer,  Gölge veren ağaçların dalları kurur,  Sabır taşar,  Canından saydığın yar bile, bir gün el olur.  Aklın şaşar,  Dostun düşmana dönüşür.  Düşman kalkar, dostun olur.  Öyle garip bir dünya,  Olmaz dediğin...

Seni tanıyorum ve anlıyorum. Nasıl bir kimse olduğunu sana söyleyeceğim, küçük adam, çünkü senin büyük geleceğine ciddi olarak inanıyorum. Kuşkusuz o gelecek sana ait! Bunun için gerekli olan ilk şey, senin kendine bakmandır. Gerçekte ne isen, ona bak. Sen “sıradan ve küçük bir insansın.” Bu bir çift sözcüğün anlamını iyi düşün, “küçük” ve “sıradan”... Kaçma. Kendine bakma yürekliliğini göster!&nb...

Senin benim yaşamımdaki önemini şimdi daha iyi anlıyorum. Sen yokken, daha bir varsın Uzaktayken, daha bir yakın. Rüyalarımda sağsın, sapasağlamsın Ve yadırgamıyor bunu beynim. Yeni anılar ekliyor anılarımıza beynim Zihnim nice anılarla dolup taşarken. Hayatta iyi bir iş mi oldu,  “Bu, kesin annemin işidir” diyorum,  “Cenneti de, cehennemi de örgütlemiştir, Kesin bir şey ayarlamıştır ben...

''...Kar yağacak diyorlar yollarda  Tuz gezdirecekler Kar yağacak diyorlar  Nasılsın, ellerin hala sıcak mı? Kar yağacak diyorlar  Ellerini diyorum....Buraya kadar uzatsan Kar yağacak diyorlar, iyi bak göğe  Sakın bırakma! Kar yağacak diyorlar  Bir şiirde geçiyormuş bunlar  İyi misin? Kar yağacak diyorlar Yağsın! Evdeyim, kendimi yakıyorum kızma bana! Sessizliği verin...

Gizem, bir geyik başı gibi uzanıyor aramızda.  Boynuzlarında senin karmaşan  Ve sana ait bilmediğim, Bilmek istemediğim onca şey. Buna benzer çözemediğim bir çok şey.  İki geyik ormanın kuytularında birbirine sarılmış yatıyor,  Boynuzları birbirine geçmiş... Kırmızı bir yunusun havada sıçraması olurdu senin gülüşün, Ama gülmüyorsun. İki geyiğin birbirine geçtiği yerde orman ışı...

Sen gittin,  Ve herkes ölmeye başladı. Önce teyzem öldü, sonra dedem, sonra babaanne. Sonra büyük büyük deprem.  Ama ilk ölen hep babammış gibi geldi bana yıllarca. Öyle değilmiş yeni anladım. Sen gittin ve herkes ölmeye başladı. Zaten kim tam anlamıyla sağ kaldığını iddia edebilir ki? Hissiz olmak, kolaydır. Bir şeyi önemsemekse, cesaret ve ahlak ister. Yalnızlıktan çıldırmış bir çocuğu...

Bir şey söyle Denizler tutuşturulduğunda Dağlar yürütüldüğünde Bir şey söyle Yıldızlar semadan bir bir döküldüğünde  Bir şey söyle Söyle Yer başka, gök başka olduğunda Hani biz, ateşin etrafını sarmış pervaneler gibi olduğumuzda Bir şey söyle... Kalplerde gizlenenler ortaya döküldüğü zaman, Gök yarıldığı zaman, Ve ayaklarımızın altından toprak kayıp Dümdüz eğildiği zaman Bir şey söyle Defterl...

Çaresizliğin en amansız olduğu yerdeyim şimdi. İlk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeyim. Uykusuz gecelerin yorgun sabahlarında seni düşünüyor, Ve korkularla yine sana doğru koşuyorum Hep aynı soru düşüncemde “Ya severse?” O zaman neler olabileceğini düşünmek korkutuyor beni... İlk defa yenileceğimi anlıyorum. Karşımda kendinden emin gözlerin, Dudakların, Ellerin bunu söylüyor bana Seni...

Ve yağmur yağıyordu İstanbul’a günlerden bir gün Mevsim sonbahardı Katar katardı bulutlar, Gök, kurşuni bir efkârdı Dolup dolup boşalan içimizde bir hüzündü, anlatılmaz Büyüdükçe büyürdü Uzadıkça uzardı Günlerden bir gün Yağmur yağıyordu İstanbul’a Mevsim sonbahardı. Seninle bir ormandaydık akşam vakti Unutulmuş bir zamandaydık Bilmem hatırlıyor musun, Bin sincap geçti yakınımızdan Tüyleri pırıl p...

Acıyla geçtiğim yoldan geçiyorsun İzlerime rastlıyorsun, bıraktıklarıma, Orada, o yolda çekmiştim ruhumu patlatan fitili Benden savrulan parçalar kurusa da, İzleri var hala yolun kenarında. İzini sür yolun, acının ormanı büyütür insanı Vakit geniştir, ufuk sandığından daha yakın Acıyla geçtiğim yoldan geçiyorsun, Ustası olacaksın içine gerdiğin tellerin Hangi sızıyla titrer içinde, hangi sesle Büy...

İnandır beni dünya İnandır yaşadıklarıma Güçlüydüm, Uzaklardan gelir, Uzaklara gider, Sonbaharlara şaşırmazdım Sonsuzluğu istiyorum. Çünkü, yazılmamış şiirlerim, Ve çizilmemiş resimlerimle buluşacağım orada. Dünya incecik bir çınar yaprağı düştü üstüme, Toprağa yağmur düşüyordu Bir harf durmadan üşüyordu Uzaklardan gelir, Uzaklara giderdim  Hiç kimse gecenin yolunu geçmeden şafağa ulaşamaz. B...

Sonsuz bir bitkinlik çöktü üzerime. En yüksek burca tırmanmıştım.  Düşünüyordum: “Niçin bu yıldızlar?”  Ve yurtluklarımı gözlerimle ölçerek, kendi kendime soruyordum: “Niçin bu inilti?” Kendi dilini konuşmayan, tutarsız bir kalabalıkta, bir yabancı gibi şaşırıp kalmıştım. Çıkarılıp atılmış bir giysi gibiydim. Bozuk, ve yalnız. Oturulamayan bir evden farksızdım. Köşe taşım yoktu, çünkü ar...

En güzel düşünce, seni her zaman sevdiğim gerçeği, bu mu? Bu kelimelerin ne anlama geldiğini bilmeden önce bile, seni sevdiğimi ve senin tarafından sevildiğimi biliyordum. Adını, nereli olduğunu, bazen mutlu ya da belki üzgün olduğunu bilmeden.  Sesinin sesinde hayal ettim Ve aşkının renginde yıkandım Senin de dışarıda bir yerde olduğun düşüncesinde teselli aradım,  Geceleri sık sık gözl...

Hayat bir mizansen gibi türlü kapılar açıyor sana. Ve her kapının ardında, yeni bir kapı daha!  Yürüyorsun...Belki yoruldun, belki henüz erken vazgeçmek için. Lakin yürüyorsun...Çünkü insan yürümekle mükelleftir, kapılar yürüsün diye var. Kalabalıklar arasında herkes yalnız. Bu kanıya varmak zor olmadı.  Yaşadığımız devir, maalesef herkesi yalnızlığa sürüklüyor. Kalbini açmak zayıflık, d...