Şiirlenelim

Geceleyin nasıl tanırız bir akarsuyu Ay yoksa,  Atlılar çoktan gitmişse, Bir boşluk bırakmışsa bakışların yönü, Kalma düşüncesi yer değiştirmişse olanla, Karanlığın hırpaladığı eğiminde batının toprak yeni bir ölüme hazırlanmışsa? Elbette çok söz söylenebilir Nesneler, su birikintileri ve beklentiler üstüne Tek tek sayılmış hayvanları üstüne gecenin Kaç kez gidildiği halde, nasılsa unutulmuş...

Bu yağmur, bu yağmur, bu kıldan ince, Nefesten yumuşak, yağan bu yağmur. Bu yağmur, bu yağmur, bir gün dinince, Aynalar yüzümü tanımaz olur. Bu yağmur, kanımı boğan bir iplik, Tenimde acısız yatan bir bıçak. Bu yağmur, yerde taş ve bende kemik, Dayandıkça çisil çisil yağacak. Bu yağmur, delilik vehminden üstün, Karanlık, kovulmaz düşüncelerden. Cinlerin beynimde yaptığı düğün, Sulardan, seslerden...

''Eğer hala kızıyorsan, Kendin ile olan kavgan bitmemiş demektir... Eğer hala kırılıyorsan, gönül evinin tuğlaları pekişmemiş demektir.. Eğer hala kınıyorsan, Af makamına ulaşmamış, Düşüncelerin yeterince berraklaşmamış demektir... Eğer hala karşılıksız, koşulsuzca sevmiyor Ve sevginde ayrım yapıyorsan, Hala akıl ve mantığını kullanıyorsan, İçindeki sevginin yoğunlaşmasına engel oluyorsun demektir...

Yağmur gecenin karanlığını gökten söküp atarken, Rüzgar vurup bulutlarına, Beyaz şimşekler çakarken, Uykusundan uyanmış çocuklar, korkmuşlar ağlarlarken İçlerinden biri:  ''Neden? Tanrı çok mu üzgün ki?'' derken Göç yollarında kuşlar kaybolmuş ölürlerken, Bir deniz kıyısında bir adam hala onu sayıklarken, Sustu içimdeki Kalbim burada kalırken, Ellerim sessiz, soğuk,  Ve suskun öyle durur...

Tabutuma ilk çiviyi kim çakar? Doğrusu bunu merak etmiyorum da İlk kim merak eder ayakkabı numaramı? Üstelik dünyaya yürümelerden kurtulduğum sırada        Ayakkabı numaram kalacak, biliyorum        Ayaklarım değil de İlk kim anar adımı yas günlerinden? Çıktıktan hemen sonra? Ve de lanetle Üçten fazla düşmanım olmadı benim Uğraş...

''Sevgili 20 Yaşım, 30 Eylül 1960’ta doğmuşum ben. 1980 yılında 20 yaşındaydım. Hayaller vardı. Umut vardı. Yazıya adanmış bir hayatın nasıl geçeceği düşüncesi yoktu. Tutkuyla bağlanmak vardı. İlk kez okunan yazarlar, romanlar, şiirler vardı. İlk kez izlenen filmler. Bir tür çocukluktu 20 yaş. Ama aslında çok daha yaşlı biri gibiydim. Çünkü o yaşa gelinceye kadar büyük tehlikelerle karşılaşmış, vu...

''Yaşadıklarımız, öldürdüklerimizdir.'' Yaşamın yalnızca anlaşılamaz, Bilinemez olmakla kalmayacak, Yer yer yaşanamaz hale de gelecek Kendini öyle durumlara sokacaksın ki, İçinden çıkılamaz bile değil, Daha, İçine girilemez bile olacaklar Yaşamdan ne istediğini bilememekle de kalmayacaksın Bakacaksın ki, ne olduğunu bilmediğin şeyler istemişsin İstediğinin ne olduğunu bilmeden de, Ne olduğunu bilm...

Yalnızım Bir manastır gibi yalnız Ve günahkar Sinirlerim gergin Sinirlerim gergin bekliyorum Balta gibi Isırışı gibi baltanın Ağacın gövdesini ısırmış balta gibi bekliyorum. Mesele: Yenilirken, yenmiş gibi durabilmekte Yenerken de yenilmiş gibi olabilmekte Kuru tahtaya düşen toprağın, ''son'' diye fısıldadığı güne kadar, Toprağın,  Bütün yenilgileri, Gözyaşlarını  Sevinç çığlıklarını ört...

İki paralel çizgi çekiliyor gökyüzüne Ve yeryüzüne biri kaba davranınca, Camlar bile sarsılıyor Seni sevmeyi öğreneceğim Daha önceki zamanlarda yaptığım gibi, Ruhlarımızla 7. göğün 7. katına çıkınca, seni unutacağım... Daha önce nasıl oluyordu bilmiyorum Şimdi ceketini bile düşününce kadar uzaklara gidiyorum ki senden Diyorlar ki ''ikimiz yapamayız'' Arada çok engel var diyorlar Ama ben biliyorum...

Günaydın sabah sevinci, uykulu gamze, kuyuların rüyası… Günaydın zamanın tanrısı,  Yürüdüğüm gökyüzü… Günaydın bulut türküsü El çırpan ağaçlar… Çok karanlık bir cümlede durmuş gibiyiz Herkesin yanılıp bir yerlere gittiği bir cümlede durmuş gibiyiz Bütün mektupların durmadan yanlış verildiği sapsarı bir cümlede  Yalnız kaldıysan, Kalkıp pencerenden bir bak Biraz dinlen ve yürü,  Kabu...

Beni öldürme Sadece kaçmama yardım et Herkesten kaçacak bir yere ihtiyacım var Yüzümü kapatabileceğim yere Kafam parazitlerle dolu Kara delikler, görmemi engelliyor Bana kötü bir şey olmak üzere Ne olduğunu bilmiyorum Ama geldiğini hissediyorum Yağmur yağıyor, dünya karanlık  Seni beklerken çöller, dağlar eridi bu karanlıkta Tanrı biliyor ve ben de biliyorum Her bulut olup uçuşumda Endişeli r...

Ey her candaki gizli hazinem, her harap gönüldeki inci tanem, her kanatsız kuştaki gizli kanadım, Ey sevgilim, Aşk derim, erimek isterim. İki değil, bir olmaktır derdim.  Aşk değil midir yağmuru yağdıran? Suyu buluta,  Bulutu suya dönüştüren? Aşkla toprağı kavuşturan, Tüm tohumların içine zerk olan? Kimdir ki bu toprağa ümit tohumu ekmiştir de, onun ba­har keremi bire yüz bağışlamamıştır...

Kimdir bana gülümseyen yeşillik balkonundan? Demek, gecelerden sonra, nihayet gün doğuyor Bugün ne? Saat gecenin bir buçuğu… Bugün günlerden ne? Gözlerinden uyku akan bir taksinin içindeyim Geçip gidiyorum bütün hayatımı da, seni de Bir gülüşündür, Döndürdü gençliğimi yollardan Yanan şu alnım, elinin gölgesiyle soğuyor  Başkent en pahalı örümceğini biriktiriyor, Biliyorum sen kaldın...Bir de...

Kör bir bıçağın üzerinde Şu yazılıydı: ''İçimizdeki ve üstümüzdeki anlatılamaz olana...'' Bir şey değişmedi. Anlaşılacak bir şey yok. Sadece bedenimi kesen suyun uzaklığına bırakabilirim kendimi. Anlamak için gitmeyi. Bir şey değişmedi. Güneşin erittiği şarkı söylendi burada Ölümün tükettiği şarkı. Dağlara yürümekle anladığım dikenlerin dili söyledi bana Gitmeliyim, Gitmiş tüm kavimler gibi. Dinle...

Anladım, aramalıyım gökyüzünün fıskiyesini Gülleri ve gökkuşağını bulmak için Yakılıp yıkılmış köyler bulmalıyım Ağlamaya hazır yeni doğmuş çocuklar, Hoyrat savaşın ölüleri arasında acıdan yapılmış çiçekler Saf, beyaz çiçekler Çoğalan çiçekler, Boynu bükük çiçekler, Dağ sularıyla açan yabanıl çiçekler Kurşun yanığı çiçekler Gözyaşlarından yas uçuran çiçekler aramalıyım ay ışığında Gölgelerin giysi...

Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım  Bilmiyorsunuz.  Darmadağın gövdemi, çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.  Karanlıkta oturuyorum. Işıkları yakmıyorum.  Yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.  Bir yağsam pahalıya malolacağım.  Bir süredir plastik vazolar gibi, hiç kırılmıyorum  Fakat korkuyorum.  Gün akşam oldu diyorum&nbsp...

Akşam yemeği yiyorum biraz aydınlık pencerede. Oda kararmış, gökyüzü görünüyor.  Dışarı çıkınca geniş kırlığa götürür dingin yollar az sonra. Göğe bakıyor ve yiyorum  Kim bilir, şimdi kaç kadın yemek yiyordur gövdem dingin; sersemleştiriyor gövdemi iş ve her kadın. Dışarıda akşam yemeğinden sonra, yıldızlar gelip Geniş ovanın toprağına dokunacaklar.  Yıldızlar canlı, değersiz ama bu...

Deniz yok olursa diyor bir çocuk Balık kaybolursa Ne derim benden sonraki çocuklara? Ey çocuk Nasıl varır okyanuslara? Adı karanfil, suçu rengidir Özgürlük dilinde bir imge Tutsaklık dilinde bir söylencedir Karanlıkta bir el koparır dalından Artık ölüme varmış bir işkencedir Orman yok olursa diyor bir çocuk Ağaç kaybolursa, Ne derim benden sonraki çocuklara? Ey çocuk Nasıl meyvelenir sana ve diğer...

Bir kanat sesidir, Ay düşmüş ormanlarda,  Yankısı yıldızları çağırır Yalayıp geçer dorukları Islık gibi duyulur ufkun ardından Bir kanat sesidir Taşır kuzey ovalarının serinliğini, Yağmurlarını Karadeniz'in, Safran buğdaylarını İç Anadolu'nun, Bakar maviye çalan gözleriyle Ege'nin Gülümser yüklü beyazlığıyla Akdeniz'in Gecede kanat sesleri var, Akan kuşların çığlıklarıdır, Kar ıssızlığında kı...

Sahici bir kuşla yer değiştirip, bu dalların üstünden gökyüzüne kanatlanmayı, yukarıdaki ay illerinde kaybolup giderek, bu dünyadaki insanların yüzlerini artık görmemeyi ne kadar istiyordum. Gecedir... Alemlerle göçülmüş, Yangın yıkıntısında şehrin, Sinsi bir karanlık uyur sanki. Bedenimde büyüyen, Benden değil, Kara taştan bir ur sanki... Toprak böyle kızıl kan iken, Gökte görünmek onur sanki......

Bir kaç kısa gün...Aynaya bakmaya pek cesaretim yok. Saçlarımın ağarmış olmasından korkuyorum.... Ve bu kalp, ah, bu o kadar ihtiyar ki. Geceleri, gözümü yummadan geçiriyorum. Uykuyu artık aramıyorum bile. Nasıl olsa bulamam. İçimde ümit uyuyalı gözüme uyku girmiyor. Artık ıstıraplar bile hep yoruldular. Bana işkence etmekten yoruldular. Halbuki göğsümün içinde ıstırapların hançerlerini taşımak, c...

Çok kalabalık. İğne atsan yere düşmez. Zaten atmaya da değmez. O kadar kalabalık ki, yavan benzetmelerle anlatılamayacak kadar yoğun bir insan yığını. Ve yalnızım...Benim yalnızlığım, insanlarla dolu. Dayanılmaz bir şey var. Göğsümde oturan öküz, yerini hiç yadırgamıyor. Gören de ev sahibi sanır. Sonra yavaş yavaş aymaya başlıyorum. Dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş, insanlarmış. Suskun sanıy...

Sarılmalı koşarak Uyur uyanık çıkmalıyım sabahları evden Ama kokusunu tadarak, Ama doymayarak öpmelere. Uyutmasa da kızmayıp.... Beni gecelerde uyutmamalı, Bir çocuğum olmalı  İlk kelimesi “anne” olsun, fark etmez, İlk annesine doğru yürüsün... Gülmeli masum masum, Burnumu, yanaklarımı çizmeli bazen, “Bizim haylaz yaptı” demek için soranlara. Yolumu gözleyip çikolata beklemeli, Koşmalı evin i...

Benim kaderim bu. Öylece karşına oturup seyrediyorum yüzünden geçen zamanları...Küçük bir çocuk olan yüzün, annesinin kalbinin kapılarında kalmış...İlk, gençlik oluyor yüzüm. Öyle eksik, öyle yarım kalmış büyümelerden durgun...Sevdayla ışıyan, çaresiz aşkların şiirlerinde mısra mısra yaşlanan yüzüm...Hava güneşliydi, ama ılık bir kan gibi yağıyordu yağmur yine de...İki büklüm olmuştuk. Kimdin sen?...

Yeni bir gün doğuyordu. Milyonlarca defa doğmasına rağmen hiç eskimeyen bir şeydi sabah. Her defasında yeniydi.  Her defasında taze,  Her defasında kuşlarla geliyor,  Her defasında beliren aydınlıktan yeni bir şeyler ummamızı sağlıyordu... Bostan dolabının yanındaki, suları bana kahverengi gözüken, o küçük ve eskimiş havuzdaki solgun ve kederli nilüferlere bakardım çocukken. Babam o...