Şiirlenelim

Bütün çizgiler soluyor  ''şey ile şeysiz'' arasında Biz deniz çizsem, bulutun hatrı kalıyor Çıkmayın desem de, koşuyor ayaklarım Ne kadar düşündüm desem de boş Biz çizgi deniz,  Bir akıl kaçkın Bir deniz yuttu bir dalga Ne zamandır üşüyor yağmurun altındaki çocuk şapkası? Nereye varır sessizliğin kollarında akıp giden bir paçavra? Dünyaya bir kadın eli değse Şöyle ağır bir halı gibi çırp...

''Sevgili Bilge... Sen olduğun gibi yaşamak istiyorsun kafamda.  Bir varlıkkavram olarak çıkıyorsun karşıma.  Yaşanırken düşünülmesi ve düşünürken yaşanması gereken bir mesele olmak istiyorsun.  Bilge'yi senin gibi hissetmemi istiyorsun. Nasıl olur? Yani Albayı da, kendimi onun yerine koyarak mı düşüneceğim? İşte bu nedenle, kurmak istediğim dünya, senin yüzünden yıkılıyor.  Bü...

Aşk mıydı o? Olsa tanırdım, bilirdim üstelik. Tamam, belki çok uzun zaman oldu uğramayalı kapıma. Çalmayalı zilimi. Ama aşk olsa tanırdım çoktan... Peki, aşk değildi diyelim. O vakit neydi bu ateşler? Neydi avare eden beni? Bir başka diyarda desinler...Kanatırdı dudaklarımı.  Onu hele bir görmeyeyim, önümde boylu boyunca uzanan bahçeler, Açılan çiçekler, Gökten inen o güzelim pamuk bulutlar,...

İçimdeki küçük kız, sık sık seni sahipleniyor Seni sarmalayıp, korumak istiyor Pes etmek istiyorsun değil mi? Kendini o boşluğun içine bırakmak, ve her şeyden vazgeçip öylece gitmek istiyorsun.  Mücadele etmekten yoruldun.  Gücünün tükendiğini düşünüyorsun. Ve artık ne olacaksa olsun diyorsun değil mi? Şöyle bir silkelensen, Üzerindeki toprağı döksen, Şöyle inanarak son bir gayret göster...

''Hani derler ya, Gördüklerin, duyduklarından fazla değil. Numarasını ezberlemişsin, unutamıyorsun...Ama bu asla sevmek değil. Sadece hafızan iyi.  Onlardansın işte. Kaçamayanlardan. Özgürüm derken, bağımlı kalanlardan.  Mesele silmek değilmiş, onu öğrendim.  Ben, çok sen olmuşum. Meğer silinmiyormuş hayaller. Meğer benim senden başka düşüm yokmuş.  Anlatamamışım, anlamamışsın....

''Sevgili 20 yaşım, Mayısın sekizinde Ankara'ya giden mavi trene bineceksin. Yapayalnız. Hiç destekçin yok. Boyalara, fırçalara, kağıtlara dokunan sihirli ellerine kıymet verecekler. Kimsenin seni tanımadığı devasa salonda, yabancı ellerin alkışlarıyla, en arkadan sahneye doğru hızla koşacaksın. Mesafe uzun, düşmekten çekineceksin. Ne olursa olsun.  Konu malzeme değil burada. Mesele, kendi iç...

Dünya farkında, sen değilsin Kim var karşımda?  Bu sen değilsin Nasıl göründüğünü söyle bana Hep aynı mısın? Gel bana sor  Duydun mu hiç kaybolan hayalleri? Gördün mü yanındaki insanın artık gelmeyeceğini? Hissettin mi? Yıkılan yuvaların,  Sonu gelmez yolların, Yaşanmamış yılların hatrını bana sor… İçimin göğüne ağsam diyorum Yoruldum kelime hamallığından Derler ki, zaman her şeyi i...

''Ey Tanrı, hangi günahım için beni öldürdün? Ölmemek elimizde değil ki bizim: İyi yaşamamak beni tek korkutan.'' Zaman çok şey öğretiyor insana. Gün geliyor,  Yanlış insanlara kıymet verdiğini öğreniyorsun. Gün geliyor, Bazı şeylere boşu boşuna üzüldüğünü... Zamanla, herkese değer verilmeyeceğini, Ve bazı şeylere üzülmemen gerektiğini öğreniyorsun. Bir bakıyorsun ki, seni acıtan onca yara ço...

Elimden tut, Yoksa düşeceğim Yoksa, bir bir yıldızlar düşecek Eğer şairsem, beni tanırsan Yağmurdan korktuğumu bilirsen, Gözlerim aklına gelirse, Elimden tut, yoksa düşeceğim Yağmur beni  götürecek yoksa beni Geceleri bir çarpıntı duyarsan, Telâş telâş yağmurdan kaçıyorum Sarayburnu'ndan geçiyorum, Akşamsa, Eylül'se, ıslanmışsam, Beni görsen belki anlayamazsın İçlenir, gizli gizli ağlarsın Eğ...

''Biliyorum, kavgada bile söylenmez bu söz, ama söyleyeceğim: Seni seviyorum.''

Sevgilim kuşlara bakacak düşmekten korkmasa Bir rüzgâr esecek etimde, sonsuz Bense bir ağaçtan çıkıp geleceğim böyle yeşil Böyle baştan aşağı yeşil Baştan aşağı kin ve kuşku Sevgilim anımsa diyecek Ellerimi,  zor ve ağır ellerimi Esrik bir yaprak olacak titrerken, Titrerken, duyacağım çıplaklığın sesini Duyacağım ve yarılacak tohumun sancısı Sevgilim yağacak üstüme Öylece yağacak, Hazır dağıl...

Saçlarımı erken rüzgarlarla dağıttım Alnımdaki lekeler eylül ıslıklarından Yüzüm, kör bir aydınlıkta nedensiz şimdi Yani nedensizim, yani yolum uzun, gün kısa Eşikte terlik unutulmuş Zaman içinde. Bir ev evler içinde, Bir ev avlu içinde, Unutulmuş evler içinde, Unutulmuş kaç yüz, Kaç ses zaman içinde. İç içe üç yol, Üç su unutulmuş bir dal orman içinde. Alıştım, artık çiçeklerle deniyorum kendimi...

''Kitapsız,  Çiçeksiz,  Hayvansız,  Vicdansız,  Doğrusuz insandan uzak dur. Umudu öldürüp,  Nefreti toprağa dikmek isteyenlerden uzak dur. Mutlu olmanı,  Sorgulamanı,  Düşünebilmeni, kendilerine yapılmış bir tehdit olarak görenlerden uzak dur. Kendilerine duydukları yabancılık yüzünden, karşısındakini kötü bilenlerden uzak dur. Nefreti evinin kapısına koyan,&nbsp...

Kapkaranlıktı. Karanlıktan başka bir şey hissedemiyordum. Acıyı, anlaşmazlığı gördüm Ve bizi karanlıkta ayıran nice isyanı. Tanrım, bizi neden terk ettin? Tanrı olmadığımızı biliyorduysan, Zayıf olduğumuzu biliyorduysan? Tanrım, son ver artık bu işkenceye!  Gücümün kalmadığını görmüyor musun? Tanrı sağır mıydı ki kendisine yalvarıldığını işitmiyordu? Ne olduğunu bilmesem de, Boş bırakmıyor be...

Sana yazıyorum. Az önce mahkum edildim. Bu mektubun bile senin eline geçip geçmeyeceğini bilmiyorum. Bir gün, her yer güvenli olacak, dünya isterse. Gözlerini kapattı. Onun, uykuya dalmadan önce düşüneceği son insan olmaması için ne kadar zaman geçmesi gerektiğini merak ediyordu. Canı acıyordu. Ama bir yerleri kırılmamış gibiydi. Arkasını döndü. Göğsündeki acı ağırlaşıp keskinleştiğinden, gökyüzün...

''Sahip olduğun mutluluğun kıymetini, iş işten geçince anlayacaksın.'' Ben nerenin yanlışıyım? Hangi sokağın çıkmazı? Ağaramayan gün gibi gecenin körüne tutsak, İçlerden uzak bir sızı, evlerden ırak bir kasvet Tanrım iki yanımda üç boyutlu duvarlar var Rica etsem, yıksan onları...Bak, hareket edemiyorum İttifakla ihtilaf vesilesiyim  Neredeysem, Ve kiminleysem, neredeyse vazgeçecek gibiyim&nb...

Düşüncelerin ürperti havasında dolaştığı bu yaşlarda, insan bir şey istiyor. Tek bir şey. Bir sıcaklık. O gölgeye gelecek tek bir ışık istiyor. Bir başka yüz, bir başka sahil kasabası, masum gözlere dalıp gitmek... İnsan gerçekten istediği şeyi elde edemediğinde, onun kadar değerli olmasa da, onun yerini tutabilecek bir şeylerin peşinden koşma isteğine engel olamıyor. Sevgili hayat,  Aldıklar...

Yaşadığım süre boyunca, hep merhametimin arkasından yürüdüm. Beklentilerimi arkada bıraktım. Kimseden bir şey beklemedim. Doğrusu bu sanıyordum çünkü. Yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımı içimde sakladım. Sustum. Olsun....dedim insanlık bende kalsın. Ben en iyisini yaşatayım ki, istemeye yüzüm olsun dedim. Verdim. Hep verdim. Karşılığını alıp alamadığıma bakmadan...Aslında güçlü olmak değildi istediği...

Her geçen saniye bana daha yabancı Yıktığım, atladığım,  Söndürdüğüm bir yangın yerindeyim Ben hariç herkes doğru Bir ben yanlışım Bakmışım ufuklara Sorma nelerden olmuşum Bir bakmışım, yok olmuşum Havanın sisliliğinde kaybolmuşum Herkesten kaçıyorum derken Gizlice kendimi arıyormuşum Etrafıma bakıp duruyormuşum Ama sadece duvarlara Acı bir izmarit kokusu sinmiş sanki Yok...Yok  O izmari...

Her insan ömrü içinde çeşitli roller oynar Ve yedi perdeye bölünmüştür hayatı: Birinci perdede, bebektir Süt ninesinin kollarında, salyalarını akıtarak ağlar Sonra sızlanan bir okullu Sırtında çantası, tertemiz sabahlık yüzüyle isteksiz, Sümüklü böcek gibi, sürünerek okula gider Ve sonra, aşıktır Fırın gibi derinden nefes alır Sevgilisinin kaşlarına türküler dizer Sonra pars bıyıklı bir askerdir....

''...Kimse yoksa, ben yanındayım. Kimse seni sevmiyorsa, ben seviyorum. Kimse için bir anlam taşımıyorsan da, benim için anlamlısın. Kendini üzme...Senin değerini bilmeyenler utansın. Senden gidenler, gittikleri yerde, senin gibisini bulamasın. Tekrar söylüyorum, iyi ki varsın...''

Kendisi kısacık belki ama, saatleri 24'ten fazla bu gece Herkesin aklına mazideki bir anısı canlanmış olacak ki duyguların yoğun olduğu bir gece! Memur gibi hissettim kendimi dolaşırken  Bir intiharın arkasından ne söylenirse,  O kadar cümle gezindi durdu beynimin içinde Ne kadar uzun olsa da o kadar kısaydı bu gece Kendisi, kısacık serinliği bir deniz boyu Atların sırma yelelerine keleb...

Bir deniz, bir denize taşınacak bu akşam.  Bir adam, tiftiklenmiş pamuklar gibi çoğalıp duracak Gece sokaklarına köpükler yürüyecek Yalnızlık birden kalabalık olacak Uzaklık susacak. Buluttan ve topraktan iki avuçla kucaklayacağım seni.  Ağzın gözlerinden önce ışıyacak... Gerçek zamanla yüreğin zamanı nasıl karışıyor böyle? Geride de kalabilirdim  Uzun uzun, demli bir yas da tutabil...

Biliyorsun çoktan yaşlandı ağaçlar Dün gördüm Bir iki beyaz yaprak düşmüştü ulu gövdeden  Biliyorsun çoktan yaşlandı artık rüzgârlar Sarıp sarmalamıyor bahçedeki güneşi Sonra limon ağacını, hurmayı  Ve kan rengi gülü tanrının, sabırla taşıdığı sulara İri bir nilüferle bir meleğin aşkı düşmüştü Toprak da tütmüyor Ne de yanıt veriyor sarp kayalıklar Pembe bir rüzgâr esiyor Kim bilir yollar...

Günün tükendiği bu saatlerde Tüm doğa canla başla çalışıyor. Gece vakti bu yıldızlardan inen Ne acayip bir korkudur kim bilir? Kaygılı, bir yandan tir tir titriyor, Karanlıkta, bilinmeyen bir gücün Gözlerini üstünde hissediyor. Ne büyük dehşet kendini tanımak! Kaçışı olmadan, durmadan çalışmak... Ebediyetin içinde devinen Varlığın merhametine kalmak... Bu nasıl kara?  Zor bir bulmaca Amaçlar...