Şiirlenelim

Sana bir uygarlığı getirdim Anlamadın Yavuz kahramanları, Şiirin burçlarını, Ayak ucuna koydum gecenin saçlarını Sana hükümdarlığı getirdim Anlamadın Sevda suya karışır, sızar kan dağlarına Irmaklar bilmediğin kadar hülyalı akar Her vadi, bir yanıyla senin yüzüne bakar Seni bir yıldız gibi koyacağım göklere Bir yanında münzevi hıçkıran Leyla kuşu Her gece ışığını ruhumdan alacaksın Bir kuş gibi çı...

Bu şiirde iki göz var Biri senin; biri onun Senin o karanlık, küf kokulu matem gözlerini terk ediyorum Biliyorum Saçlarının sarısı gözlerinin yeşiline karışmış Biliyorum Sana benzemek için, melikeler birbiriyle yarışmış Fosforlu ve derin bakışlarına çağlar boyu nice destanlar yazılmış Oysa ben görülmedik bir lale yaprağına gökleri kıskandıran bir destan yazıyorum Gözlerin değişip kaplasın karanlığ...

Ve böyle hep kargıyla delinmedir bu Üşüşen arılar gözün üstüne Üşengenlik Ve böyle hep çıplak böğürdür Ve böyle hep diri diri gömülendir bu Ve böyle hep yıkılmış tapınak, Irmağa karşı savaşan kirpik gibi güçsüz kol Ve böyle hep geri dönen gece... Boş ve gözetleyen uzay Ve böyle hep eskimiş kolan Ve böyle hep diri diri gömülmüş kişi Ve böyle hep çöken balkon Anımsayan yüreğin dibindeki çimdiklenmiş...

Sendin gökkuşağındaki yedinci renk Sendin denizdeki uçsuz bucaksız mavilik Sendin içimdeki ateş, yüreğimdeki sızı Ve sana karşı koyulmaz hasretlikti gönlümde olan Masallarda adı geçen güzel sendin Kafdağındaki zümrütü Anka kuşu gibi Bana benden yakın, bana benden uzak olan Akşamları gökyüzümdeki yıldız sendin Sendin kaderimdeki yalnızlık, Şiirimdeki kadın sendin İçtiğim kadehdeki şarap Gördüğüm rü...

Bir gün bir yalnızlığa düştüm yine. Başımı ellerimin arasına aldım, sessizce ağlamaya başladım, Önümde yarıya gelmiş bir konyak şişesi 'beni iç' diye fısıldıyordu, 'beni iç'. Sonra yalvarmaya başladı: ''Ne olur' dedi' ''Ne olur hadi iç beni'' Bir bardak doldurdum, tepeme diktim . Şişe rahatladı, sustu Hani ellerimiz birbirine değince nasıl oluyorduk?...

En sevdiğim yolculuklar, tren yolculuklarıydı Eski zamanlardaki gibi... Hani o demir rayların üstünde, Dumanı tüten dev demir yığınları vardı ya Görüp geçirmiş, yaşlı, ruhsuz canlılar İşte onları severdim Eskiden severdim hep, Seni de eskiden seviyorum artık Turnaları bilir misin? Bir gün gelirsen onlara sor beni Onlar sana anlatır benim yetim olduğumu Eskiden ne de güzeldi her şey Sevginin bile e...

Bir kente, bir insana nasıl başlanır? Takvimlerden düşmekte olan soluk bir pazartesiye? Mor karanfillere, taş basamaklara... Yeşil bir su akıyor gecenin içinden, Saat kaç olursa olsun, Umutsuz bir ilişki değildir gökyüzü. Bir güvercin kadar hafif kelimelerle konuşalım isterseniz Kıyasıya mutluluklar dileyelim birbirimize Ama sonra herkes döksün kimliklerini ve sıfatlarını ortaya Çünkü hayatı temiz...

Varsın her şey sonraya kalsın Sonraya, en sonraya Sözgelimi 2641 mil. Bir papatya ne kadar uzağı görebilirse O kadar yakın kalplerimiz birbirine Ölü bir denizi bile bir tartışmaya çevirdik, Kayaları taş devrine göre ölçtük, biçtik Kalemlerimizi kesilmiş çiçek sapları gibi attık Kapıları açarken birbirimize ağladık. (Ne kadar da çok severmişiz birbirimizi Sahi, ne kadar da çok severmişiz) Yıllarca,...

''...Sen ki, benim için yaratılmıştın. Sen ki, sevmemiştin, sevilmemiştin. Sen ki, uykuda dolaşan bir hayaldin...''

Dönüş yolunda karşılaştıkları çiçeği çok beğendiler Ve güzelliği için, onu toprağından mahrum ettiler Çiçeğe sormadılar Gitmek istiyor musun demediler Onlar her zaman kendilerini düşündü, kendileri için yaşadı Senin o çiçek olmana izin veremezdim Dalından koparılıp köhne bir evde solmanı bekleyemezdim Zamanı durdururdum gerekirse sen bir gün fazla gül diye Çünkü sana zaman borcum vardı benim Sen b...

Senden korkuyorum Küçük Adam. Eskiden böyle değildi. Böylesine korkmazdım önceleri. Milyonlarca Küçük Adam arasına karışmış bir Küçük Adamdım ben de çünkü. Sonra doğa bilimci ve bir tıp doktoru oldum. Senin ne kadar ağır bir hasta olduğunu ve hastalıklı halinle, ne kadar tehlikeli olduğunu öğrendim. Günün her saatinde, dışsal bir baskı söz konusu olmaksızın, günün her saatinde bu hastalığın seni e...

Bütün mektupları unut Frida....Sonsuza uzanan bir aşkın özeti say. Zaman eziliyor. Ve kararsız bir mevsim giriyor aramıza. Aşk nedir ki? Belki bir dudak tiryakiliği. Bulutsuz bir göğe içimizi çizmek belki. Küçük bir el, ipek dalgası ya da kaygılı bir ses çözüp çözüp bağlıyor küskün yanlarımızı. Hayatın tarihi de böyle bir şey Frida. Temiz yüzlü bir çocuktan doğuyoruz. Sonra bütün defterleri denize...

O masallara inanırmış Sen ona prenseslerin babalarını anlat Müziğin insan ruhundaki en derin, En saklı yaraları bile iyi edeceğine inanırmış Aşka inanırmış, Şiirlerde ve gençlikte olur aşk Kalp bir kastır, yıllarla yorulur. Ona, stresin bastırılmış duygular olduğunu anlat Anlat ona, bir cümle kurmadan olanları Sevgimi anlat ona, hasretimi, onu asla unutmayacağımı. Daima içimde yaşattığımı ve yaşat...

Tenime yabancılaştım Etime Kollarıma, Bacaklarıma yabancılaştım. Saçlarım o eski güzelliğini çoktan yitirdi Şimdi yalnız.... bilmem neden Zaman zaman yüzüme vuran bir utancı perdeliyor sadece. Oysa önceleri, Oysa eskiden, Salınca tarakları tel tel, Düşler ülkesinden, Sevgiler ülkesinden, Yağmur serinliğinde, incecik Yumuşacık bir el Bulutlardan yüreğime kayardı. Gözlerim kaçamak bakışlarda, Kirpik...

Hayat işte...Evde hayal kuruyor, sonra sokağa çıkıyor ve hepsini tek tek gömüyorsun bir yerlere. Ha­yatın aklındakiyle alakası yok. Eve dönmek istiyorum artık. Kendime dönmek. İnsan aya da gitse, bazı şeyleri farkında olmadan götürüyor yanında. Sen o yana bakmazken bavuluna gizlice sızıyor bir şeyler. İnsan kırılır, sevgi körelir. Zaman her şeyi affetmeye yetmez bazen. Çok sevdiği için, her şeyi s...

Şehirden uzakta bir evimiz olsun isterdim. Bir penceresinden bakınca, uçsuz bucaksız deniz görünmeliydi. Kapımıza kadar gelmeliydi dalgalar. Geceleri, denizin uğultusu kulaklarımızdan hiç eksilmemeliydi. Ansızın, serin bir rüzgar esmeliydi. İliklerimize kadar üşümeliydik... Ocakta yanan odunların parıltısında, gözlerinin en açık rengini görmeliydim. Alevlerin aksi yüzüne vurmalıydı, Öptükçe yanmal...

- Neden güçlü olmak zorundayım? - Değilsin. - O zaman neden ağlamamam gerekiyor? - İnsanlar onları mutsuz etmenden hoşlanmadıkları için böyle söylüyorlar. İstediğin yerde, istediğin kadar ağlayabilirsin. Neden böyle hissediyorum? -Çünkü böyle hissettiriliyorsun. Kim tarafından? -Sabah uyanıp maruz kaldığın her şey tarafından. Bütün bu şeyler neden hayatımda? -Bilmiyorum. Ben neden buradayım? -Uzun...

Canların canı dost, gel, Etme, dinle beni. Küsme Feleğe, değmez Yeme kendini; Otur gürültüsüz bir köşeye, Seyret bu hengamede olan biteni. Kederli olduğunuz zaman, yüreğinize bakın Göreceksiniz, Aslında, bir zamanlar neşe kaynağınız olan için ağlamaktasınız. Bugün katlandığımız acılar, yarınlarımız için defne çelenkleri olacak. Sen gölgede yetişen bir çiçek gibisin... Narin yel gelip tohumunu güne...

Dünya bu kadar soğuk değildi Herkes gitmiş ama Her şey yerli yerinde Dünya sanki var olmak için değil, Kaybolmak için bulunduğumuz bir yer Aldığın yaş, katettiğin yola denk değil Her şeyi duyguların düzene koyduğu yaşlardayım Mutsuzluğun da bir yürek türküsü olduğunu, ben de insanlarla birlikte yeniden öğreniyorum Bir düşü büyüten, onun uzaklığı değil midir biraz da? Yağmur değişir mi? Altında ısl...

Senin bir tek hatırana bütün aşklarımı bağışlayabilirim Kederli ve memnun türkülerimi Çiçeklerimle, Ağaçlarımla, gözyaşlarımla Sözlerin ve kalbimin el pençe divan durduğu bakışına, Sen, parmaklarından güneşler emziren çeşme Şarkıların seni bilmeyen tutsaklıkları, Bir leylâdan öbürüne yanık sevdaları, Sonradan yazılmış defterler  Ve askılarda bırakıp kitapları adın öpülecek  Sen kadim âşı...

Elimde fener Karşımda fener: Karanlığa karşı savaşa gidiyorum. Yorgunluk beşikleri gelip gitmelerin çekişmesinden duraksamışlar Ve derinliklerden bir güneş küllenmiş  Evrenleri aydınlatıyor. Yıldırımın asi haykırışı Ve üzüm ağacının suskun acısı Ufak koruğun uzun sarmalın sonunda filizlendiği an Bütün haykırışım acılardan kaçmaktı. Çünkü ben, En korkunç gecelerde güneşi umutsuz dualarımla ist...

''...Bunları bilince, bunları hissederek yaşayınca kimseye kızamıyor insan. Öfke dönüp dolaşıp geliyor, yine içte patlıyor...İçimde patlıyor... Çünkü kime kızıp, kimi lanetlesem en sonunda onu içimde buluyorum...Suçladığım herkeste biraz ben varım. Kimi yargılasam, elimde kanı var. Kime bağlansam, onda haksızlık ettiğim ömrüm, susuz bıraktığım Tanrı’m var. Kime koşup sarılsam, onda kolları bağlı e...

Seni ayın altında unuttular,  Günlerin eksik bıraktığını ay tamamlıyor şimdi Uzak sessizliğin ki anı kadar siyah Sözleriyle hicran kuyusuna kapattı beni: Ay nice batsa da, Meğer insanlar kadar karanlıkta bırakmazmış kimseyi!  Sen bütün Geceyi topladın üstüne  Ve bir bir söndü Masumluğun küçük fenerleri,  Yıldızlar Bir kez aydınlatır çünkü gövdeyi,  Bir kez gölge düşmesin a...

Dünyanın bütün bulutları günah çıkardı Saat unuttu kendini akşam olurken Anıdan yoksun Ağacı sessiz Denize doğru- Unuttu kendini akşam olurken Kanat çırpmalardan yoksun Yüzü kımıltısız Denize doğru- Akşam olurken Sevgiden yoksun Ağzı kararlı Denize doğru Ve ben içinde, kendime çektim durgunluğu Ne zaman gerçekten bizim oldu yaşam? Ne zaman kendimiz gibi olduk? Kötü tanınıyoruz,  Bir çiziğiz a...

Herkes kendince seviyor baharı Kimi ufuklarda yaşamı karşılıyor Kimi bakışlarda yeni başlayan aşkları Yasa bürünen mayıs sabahları Kimler onarıyor şimdi dallarda dağılan kuşsuz yuvalarını? Yapraklar üstünde yanan gözyaşları tutulan yasın gizli sözleri Yine tan vaktinde anneler mi ağlıyor? Ben bu baharlara bahar diyemem, Dersem şivan düşer bahçelere Nerde yaşamın o fidan coşkuları? Kim kimden alını...