Şiirlenelim

Kimse okumuyor, herkes yazıyor. Kimse öğrenmiyor, herkes biliyor. Kimse susmuyor, herkes konuşuyor. Bir şey söylemeden gidenler Bir şey söyleyip de, unutanlar... İnsan dersen Ha var, ha yok. Vefasızlık insanın büyük yalnızlığı Küçük ölümü, kendine verdiği bir eksilme cezası Tam kendini seveceksin, Ölüyorsun... Zamanla alıştığını hissedersin. Yerinde duran şeylere saygı duyarsın. Seni bekletenlere...

Sol şeritten ağır ağır giden o eski traktöre herkes söylenirdi Ama kimse korna çalmazdı Meyveler dallarında olgunlaşır, Dallarında çürürlerdi. Kimse toplamazdı Karıncalar ölü örümcekleri nasıl taşırlardı yuvalarına, yahut bir karınca yolunu kaybedip nasıl takılırdı örümceğin ağına, Kimse aldırmazdı. Sevgisiz büyürdü çocuklar. Korunaksızlardı, yalnızlardı. Tırtıl kozasındaydı hala. Umudu nasıl da a...

''Duvar o yumruğa hazırdı da, el bu acıyı hiç tatmamıştı.'' Mağlup olunmuş bir savaşın ertesi sabahı Telefonu kapattı. Göğsünde adını bilmediği bir ağrı vardı. Geceyi omzundan atamadı, içinden çıkamadı kendinin. Geri dönülmez yolların kenarında bağdaş kurmuştu. Yarım kaldım zannediyordu, hiç başlamamıştı. Yangınlardan, Yanılgılardan, Ve yalnızlıktan sıyrılmak için duvarları yumrukl...

Sevgili 20 yaşım, Aydınlanma çağının ilk ışıklarıyla birlikte, "rutin"e meydan okumaya başlamıştım. Özgürlüğünü bayrak yaparak, teke tek kavgaya girecektim onunla. Yaşamın sıradan uğraşılarına teslim olmayacaktım. Ancak bazı beklentiler, umulmadık limanlara savuruveriyordu insanı. İnsan bir kere doğar ve binlerce kez ölür. İnsan hem iyi hem kötü olur. Hem bostan hem mısır eker pazara gör...

Gerçekleri görmeni engellemek için, Gözlerinin önüne çekilen bir dünya bu ''Ne gerçeği'' Bir köle olduğunun gerçeği "Gerçeği" nasıl tanımlarsın? Eğer, hissedebildiğin koklayıp, tadıp, görebildiğin şeylerden söz ediyorsan, "Gerçek", beyne iletilen elektrik sinyallerinin yorumlanmasıdır. Mesele de bu değil mi? Neyin gerçek olduğunu bilmezsek, karşı da koyamayız. H...

Ey düşlerin mavi dönemi! Can bunaltan havada, bir sıkıntı sağanağı Konuşuyor kendinin değilmiş gibi sözler Örselenmiş anıların buruk içtenliğiyle Haklılık duygusundan, bir utanca geçerek Toprak dilsiz Su yalnız Ateş bir gözyaşı külü İnsan dersen, Ha var Ha yok Çengeli mezarına asılı bir soruyum dünyanın ortasında İnsan neden ölür? Ölüm neden vardır? Herkes boşluğun fotoğrafı Bir bilen yok Ölüm yaş...

İlk zamanlarda kendimi fırtınadan sonra, harap tarlasını seyretmeye giden çiftçiye benzetiyordum. Geçirdiğim fırtınanın ruhumda neleri yakıp yıktığını yeis ile görüyordum. Başımdan bir iki gençlik macerası geçmemiş değildi. Fakat bunlar süreksiz hevesler, gelip geçici gönül eğlenceleri kabilinden şeylerdi. Hiçbiri kalbimi yorup yıpratamamıştı. Özellikle akşam üstleri gayriihtiyari insanın omuzları...

İnsan olmalarını beklemeyeyim mi yani? -Hayır bekleme...ister olurlar, ister olmazlar. Bu senden bir şey çalamaz. Uzak durmalarını beklemeyeyim mi yani? -Hayır bekleme...İster senden uzak dururlar, ister durmazlar. Karar senin, başkalarının değil... Sen uzaksan, zaten yakın duramazlar. Mesele yine onlarla ilgili değil, seninle ilgili. Neden durmadan konuşuyoruz? Neden sürekli bir şeyler söyleme ih...

Güven içinde olduğumu bilmem hiç Sevildiğimi, önem verildiğimi Benim başkaları gibi arandığımı bilmem... Dünyanın bütün suçlarını işemiş, bütün yanlışlarını ben yapmışım gibi, yaptığım her işten tedirgin oluyorum İçimde sürekli bir horlanma korkusu Bir kekeme tutukluğu ürkek dilimde... En iyi bildiğim konuda bile çekine çekine konuşuyorum Çekilip sonra kabuğuna küskünlüğün, Kendime düşlerden sığın...

Sana söyleyemediğim şeyler var Kocaman bir mevsim devrilirdi içimize Dünya hafta sonları da anlaşılmazdı Sana söyleyemediğim şeyler var Kırmızı bir mumdun şamdanına yakılan Hayata benzeyen bir yanın vardı Bakımsız bir bahçe görüntüsüydün Yüzünün çitlerini onarırdım Çiçeklerini sulardım Ruhunu beslerdim arsenikle Tam yükselirken, öperdin ruhumu sen Mavi kuşlar düşlerdim Mavi çocuk mezarları Mücevhe...

Beni bir dağda buldular, Kolum kanadım yoldular Dolaba layık gördüler, Derdim vardır, İnilerim Geldi geçti ömrüm benim Şu yel esip geçmiş gibi Hele bana şöyle geldi, Şu gözü yumup açmış gibi Ben âşık-ı bîçâreyim, Baştan ayağa yareyim. Ben bir deli dîvâneyim, Akıl da yâr olmaz bana. Nazlan Sitem et Kırıl bana Ya elim al kaldır beni Ya vaslına erdir beni Çok ağlattın....güldür beni Öyle bir söz söyl...

Sığınaklara indirelim kuşları Ne ciğerlerinin dayanabileceği gökyüzü Ne içebilecekleri bir yudum su kaldı Sığınaklara indirelim balıkları Kurşuni gövdeleri kurşunlaşmadan Sığınaklara indirelim ağaçları Cevizleri, çınarları, servileri Üzerindeki sincaplara dokunmadan Arı bakışını çocukluğun indirmeliyiz sığınağa Kirli bir kâğıt para gibi buruşmadan elinde hayatın Ucu işlemeli mendili, Kavun kokusun...

Yağmura çok teşekkür ederim Bu gece yalnızca cesedime yağdı Bana bir şey olursa diye korktum Seni birkaç saniye düşünürsem, Düşünürken, üşürsem diye korktum Oturup siyah portakallar yedim Oturup korkunç kitaplar okudum İçimde bir sıkıntı gibi cinayet İçimde bir sığıntı gibi telaş İçimde felaket gibi bir merak Hislerimin uzağına düştüm, şimdi çok üzgünüm Şimdi çocukluğumun uzağına da düştüm Daha da...

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez. Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya, Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında Ne çarşaf halden anlar ne yastık. Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık. Onun unutamadığın hayali, Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine. Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın. Sevmek ne imiş, bir gün anlarsın Bir gün anlarsın aslında her şe...

Nasıl bu kadar gülümseyebiliyorsun? -Yalnızca çok ağlamış olanlar yaşamı tüm güzelliği için­de algılayabilir, keyifle gülebilirler. Ağlamak kolay, gül­mek güç. Sen de tez anlayacaksın bu gerçeği. Gülümseyen insanların hiç acı çekmediklerini düşünme. Onlar sadece acının kendilerini kontrol etmesine izin vermiyorlar. Nasıl kaybolur insan? -Bizim neslimiz Büyük Depresyon'u ya da Büyük Savaş'ı...

Bir balık vardı kalbinde; Çin denizlerinden getirmiş; Ufacık, gelir geçerdi bazen Gözlerinin içinden. Ötekinin sabun vardı dilinde; Yıkadı sözlerini, sustu Dünya dümdüz, dalga dalga deniz Yüzlerce yıldız ve gemisi; Çeşmeler görmüştü Roma'da Ve yanık yüzler Küba'da, Gözleri suda. Birçok kere yitirdim denizde kendimi Yeni kesilmiş çiçeklerle dolu kulaklarım Dilim sevgiyle, acıyla dolu. Birço...

Konuşanlar var Konuşup, bilmeden ve öngörmeden kendilerinin de kavrayamadığı bir hakikati ortaya çıkaranlar Bir de, hakikati içlerinde taşıyıp da, kelimelere dökmeyenler var Bana sessizliği ver ki, bilinmezliklerine dalayım gecenin... Sen körsün, bense sağır ve dilsiz; o halde elini ver ki, birbirimizin farkına varalım... Şikayet edersen, O şeye büyüteç tutarsın. Daha fazla ve büyük oranda yaşamay...

Üzüme yetişsem de, Şaraba geçmiyor sözüm Işığınla ışıldasın gittikçe kararan yüzüm Diyorsun ya ''Kendine mukayyet ol'' Bu ana, bir taze İstanbul sığdırmalıyız alelacele Özgün bir ecel, Özel bir ızdırap sığdırmalıyız Bu ana bir anne, Bir çocuk; Bir anne: Bir çocuk: Ruhsuz. Kötü yola düşmüş gecelerden geliyorum Büyük cümleleri sen kur Küçük kelimeler bana yeter Kim bilir ne hoştur Ki...

''... Düştükçe kalkmayı öğrendim. Kalktıkça, kimsem olmadığını...Ne tuhaf, insan hiç düşmeyeceğini sanıyor. En azından ben öyle sanmıştım. Ama düştüm. Öyle bir kereyle de sınırlı kalmadı üstelik. İnsanın çocuk olabilmesi için yaşının başının, boyunun posunun ne olduğu değil, anne babasının kim olduğu önemliymiş. Ayakkabılarımı ilk babam bağlamıştı. Ayağımdan çıkmasın diye öyle bir düğüm at...

Sevgili Dost, Bugün yazmak değil, konuşmak istiyordum se­ninle. Ama yine yazdım. ‏‏‏‏‏‏‏ Sevgili Dost, Yağmur korkuyu, çaresizliği ve yalnızlığı süpü­rüyor evimizden. Rahmet! Toprak kokusu geliyor pen­ceremizden. Başlangıç topraktı. Son da toprak. Üzül­me... Sevgili Dost, Bugün bayram ama parlamıyor gözlerin. Lütfen gülümse fotoğrafın çekiliyormuş gibi her an. Neşesi yağmalanmış bir bayramdan geri...

İnsanlar gerçeğe karşı kördür Sadece istediklerini görürler Zihnin hapishanesinde tutsaklar Halbuki tek yapacakları, bakış açılarını değiştirmek. Ve kendilerini dinlemek. O zaman her şeyi kavrayabilirler Sana sesten bahsetmeme izin ver ''Bu'' sesten değil İçeride olandan O fısıldayan sesten Bana neyin doğru, Neyin yanlış olduğunu, Ne zaman bırakıp gitmem gerektiğini söyler O Shakes...

Seni arıyorum kalabalık caddelerde Tanımadığım insanlar geçiyor, Sen yoksun Perişan hayallerimin başladığı yerde, Sana sesleniyorum. Duyuyor musun? Beyaz güller açtı bahçelerde, sevdiğin... O karanfil, baygın kokulu çiçek... Gel! Yalnızlık bahçeme Beyazlar giyin, Anladım ki, bu ömür sensiz geçmeyecek Taş zindanlar, Korkunç mağaralar gördüm Derken Sen çıktın karşıma Sende yıldızlar, sende güneşler...

Engindir dünya ve Ve nicedir diyarlar Ben hepsini tanıdım Bütün kulelerden seyrettim kentleri, İnsanları Ve engindi dünyanın ağzı bir dolu sözcükle kulaklarımda Sende, kadınların ağlamadığı bir ülke görüyorum. Yoksa sen, Çocukların açlıktan ölmediği, bir dünya mı biliyorsun? Beni de götürsene oraya... Kalbimde kapanmış bir yarasın Ama geçmiyor izi Silip atmak istediğim bir anısın Aylar unutturmuyo...

Yaşam öylesine güç bir çaba ki. Gençtim ya, Ne far keder deyip geçerdim Nehrin uğultusu da olur, dalların hışırtısı da Gözyaşı, çiğ tanesi, Gizli dert veya verem Ne fark eder demişim Bilmeden farkı istemişim Yola madem çöllerdeki başına buyrukluğu yalvartmak için çıkmıştım, Hava bozar, yüzüm eğik giderdim yine En kuduzuyla sabahlar, yola devam ederdim Ölmeye sevdalı olan da bendim. Zaman, yaşamı g...

Eğer şu cihan, tamamıyla yok olsa, ne gam! Sen gözden uzak düşünce, Göz de senin arkana takıldı gitti. Can, gözsüz kaldı da kanlar saçmaya başladı. Bana inciler yağdırasın diye, toprak kesildim sana Başımı kaşıyasın diye, kıl gibi inceldim sana karşı Elimi tutasın diye, varlığımdan el yudum... Gönlüme gelesin diye, hayale döndüm Gönül doğusundan ay gibi doğup başgösteresin diye, gece-gündüz aşıklı...