Şiirlenelim

Antik diyarlardan bir gezgine rastladım İki büyük ve çıplak taş bacak, dedi; Duruyor çölün ortasında dikili. Hemen yanında, kumların üzerinde, Yarısı yere gömülmüş bir çehre; O çatık kaşları ve soğuk dudakları Belli ki, onu çok iyi resmetmiş heykeltıraşı. Öykünen bir el ve besleyen bir yürek ile, Öyle bir damgalamış ki tutkuları o cansız şeylere, Dayanabilmeyi başarmış ta bu güne. Kaidesinde ise ş...

Ne zaman seni düşünsem, Bir ceylan su içmeye iner. Çayırları büyürken görürüm. Her akşam seninle Yeşil bir zeytin tanesi, Bir parça mavi deniz, Alır beni. Seni düşündükçe Gül dikiyorum elimin değdiği yere, Atlara su veriyorum, Daha bir seviyorum dağları.

Saatim yok, Tam olarak bilemem Biraz bira, Biraz şarap önceydi Nasıl oluyor? Vakit bir türlü geçmezken, Yıllar, hayatlar geçiyor Nasıl da dışardan bakıyorum kendime Nasıl da yabancı... Nasıl da tedirgin... Kayıp bir bavul gibiyim havaalanında Çok mu ayıp hâlâ mutluluk istemek? Sanki girmediğim mücadeleleri bile kaybettim Bütün arkadaşlarım gitti Ben buralarda kaldım Ama çok şey öğreniyor insan, öz...

Daha az seviyorum seni Giderek daha az Unutur gibi seviyorum Azala azala Aramızdaki uzaklığın karanlığında geceler kısalıp, gündüzler uzuyor böyle olunca Daha az seviyorum seni Kendini iyileştiren bir yara gibi Daha az Ve zamanla Sen geceyi tutuyorsun, ben nöbetini Uzak dağ kışlalarında görmüyoruz birbirimizi Usul usul sis iniyor kopmuş yollara Işığı hafif, uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum...

Yalanlı, dolanlı, alçak, doğruca yaşanmamış Bir gözsüz, kulaksız elsiz, ayaksız, güdük bir gün Bütün yitiklerim, karalarım üst üste Bütün karışıklığım Gelip geçtiğim macera, Şu kadar binler yıllık Şu kadar, binler yıllık karalarım Karışıklığım üst üste Usul usul, insan insan, ölüm ölüm üst üste Şu kadar güneş, Şu kadar su Şu kadar su yılanı Şu kadar düzen Ben sebepliyim denizlere, aylara, kavgalar...

“Hayat hiç mavi yerinden vurmadı… Çünkü ben maviyi beyazı koruyan masumiyet olarak tanırım, karanlığı görünür kılan bir renktir mavi, öyle bilirim… Sürükleyendir, bitmeyendir…Mavi olarak anlatmalıyım her şeyi… Kaldırın başınızı gökyüzüne, görmek istediğinizi değil gördüğünüzü söyleyin bana! Yaşamın ta kendisidir mavi… Belki de sadece bu yüzden ölmeye değil… yaşamaya mahkum edilmiştir… Maviyi soruy...

Kadere inanır mısın? -Hayır. Neden? -Çünkü hayatımı yönlendiremediğimi düşünmeyi sevmiyorum. Geçmiş günleri mi düşünüyorsun? -Hayır, o günleri değil. Yalnızca o günlerde hayalini kurduğum yaşamı özlüyorum. Hayat hep böyle zor mudur, yoksa sadece çocuk olduğunda mı böyle gelir? En içten dilediğimiz şeyler, acılarımızdan doğmuş olanlardır. Vücudun haraplığı zekanın olgunluk zamanına tesadüf eder. Ma...

Anne, ben geldim Yavrunun karnında sızı, Kalbinde ağrı, Aklının her kuytusunda karıncalar koşuyor.... Alazlanmış şahdamarı Yine eskisi gibi başucumda bekle Tertemiz bir bez ıslatıp, alnıma koy Geçer, Düşer bu ateş diyemiyorum Yok! Yüzüm yok anne... "Ne bu hal?" dersen, Konuşacak sözüm yok Ben geldim anne Yalancı nasılsınlardan kaçıp, Sözde iyiyimlerden kapına vardım Yıllardır olmayacak r...

Aşksız ve paramparçaydı yaşam Bir inancın yüceliğinde buldum seni Bir kavganın güzelliğinde sevdim Bitmedi daha sürüyor o kavga Ve sürecek Aşk demişti yaşamın bütün ustaları Aşk ile sevmek bir güzelliği Ve dövüşebilmek o güzellik uğruna. İşte yüzünde badem çiçekleri Saçlarında gülen toprak, Ve ilkbahar. Sen misin seni sevdiğim o kavga? Sen o kavganın güzelliği misin yoksa? Bir inancın yüceliğinde...

Yazılı olarak cevap versem de hep bir yeri eksik kalacak. Çünkü korkumu ve sonuçlarını yazmak bile, aramızda bir engelin yükselmesine neden olacak... Sorunun büyüklüğü hafızamın ve aklımın sınırlarını epey aşıyor. Bana öğrettiğin ilk ve tek şey bu çiçek, Ve adı baba...Bana yaşamasını öğretmedin. Savaşmayı öğretmedin. İyiliği öğretmedin. Beni sevmediğin için, kimseyi sevmeyi öğrenemedim. Bu yüzden...

Zaman iki gündür Güvenli ve tehlikeli Hayat iki hayattır Huzurlu ve kederli Görmez misin denizin üstünde birçok leş yüzer durur Oysa derinlerinde nice inciler bulunur Bir tebessüm ki, altında hazin bir kalp yatar... Gökyüzünde varsa da sayısız yıldız, Sadece Ay, Ve güneş tutulur Ne zamana kadar yeryüzü gözyaşlarıyla ıslanacak? Ne zamana kadar gökyüzü benim ahlarımın, feryadlarımın harareti ile tut...

Hava aniden soğuyor Gök kararıyor. Köpekler uluyor, Tavşanlar çömeliyor, Geyikler telaş içinde koşuyor Kuşların bile kafası karışıyor Tepeler çökecek mi? Cennet üzerimize mi düşecek? Dünya altımızdan açılacak mı? Bilmiyoruz. Bilmiyoruz bize hücum eden tam tutulmayı... Ama yersiz korkmak Denizleri aşarak ancak iklimini değiştirsin Ruhunu değil Eve gitmek zor... Biriyle kalmak Ne olursa olsun onları...

Aylardan Eylül Aylardan hüzün Kendime doğru bir çıkış yolu bulduğum güzel bir zamanda... Doğumla ölüm arası, topu topu bir savaş parçası Bu kartı sana içi boş bir dünyadan atıyorum Çok Türkçe bir aşkın ortasında Çok Türkçe bir yağmurun mağarasında Kelimelerden, Beni aşağılayan, Bir hiç yerine koyan kelimelerden... Ve tehlikeli, Korkunç hayvanlardan kurtulduğum, Kendime doğru bir çıkış yolu bulduğu...

Sevgili 20 yaşım, Seni gördüğüm vakit, evvelce kaybettiğim bir şeyi bulmuş gibi oldum. Sen gittin gideli, içimde öyle bir sızı var ki. Ama biri bana, “İyi misin?” diye sorduğu zaman, ''Hayır, değilim,'' diyemem. ''Bana yardım et,'' de diyemeyeceğim gibi. Sevgili 20 yaşım, Sana isim koymayacağım, hayır. Çünkü sen kelimelerin kaldıramayacağı kadar anlamlı, sözlükte ka...

Son umutla sana sarılıyorum. Dünya nereye giderse gitsin, bir tek sen kaldın bu kentte. Burası içimi kanatarak hızlanan bir kent. Boşluğum kendi kendine alıştı. İçimde gördüğüm, yaşadığım her şeyi, yeniden hayata yansıtma hırsı, yerini dinginliğe ve sadeliğe bırakmıştı… Kendine neden bu kadar eziyet ediyorsun, diyor yanımdaki arkadaşım. Şimdi geçmişe bakıp bunu söylemek kolay tabii. Hani yüzlerce...

Elimiz boş gidemeyiz Öyle misafir gibi hiç gidemeyiz Sıkıntılarla boğmalıyız yüreğimizi Ve güzelliklerle Genç bir kız sevmeliyiz dalında Ve dalında bırakmalıyız Bir çok düşmanla savaşmalıyız meydanda Ve meydanda barışmalıyız Yaşamayı da sevmeliyiz Ölmeyi de Yani elimiz boş, Yüreğimiz boş gidemeyiz Gidemeyiz alelade Yoksa dile kolaydır her şey Doğruyu söylemek kolay, yapması zordur Özlü sözleri bir...

Hadi uyan, Gün ışığı çilemeye başladı başucunda Denizler bir mavilik edindi günden Seher yeline uyup kuşlar tüneğine uçtu Bu türküyü dinlemeyecek misin? Hadi uyan Aydınlığa çık da, çil gözlerin ışısın İlkyazlar sıcağı biriksin yüreğine Yoksul olsan da uyan Garip olsan da uyan Madem ki güzelsin, güzeli yaşatmak için Madem ki iyisin, iyiliği yaşatmak için Madem ki umutlusun, umudu yaşatmak için Hadi...

Açılmış sarmaşık gülleri, kokularıyla baygın En görkemli saatinde yıldız alacasının Gizli bir yılan gibi yuvalanmış içimde keder Uzak bir telefonda ağlayan yağmurlu genç kadın Rüzgâr, uzak karanlıklara sürmüş yıldızları Mor kıvılcımlar geçiyor dağınık yalnızlığımdan Onu çok arıyorum, onu çok arıyorum Her yerinde vücudumun ağır yanık sızıları Bir yerlere yıldırım düşüyorum Ayrılığımızı hissettiğim...

Ama enine olmayı tercih ederdim. Ben kökünü toprağa batırmış bir ağaç değilim Taşları ve o ana sevgisini emen Bu yüzden büyüyemiyorum parlak yapraklara her nisan, Bir çiçek tarhının güzelliği de olamadım ne yazık ki Sanki özenle boyanmıs ve kendi payına düşen hayranlarını kabul eder gibi, Pek yakında bütün yapraklarından birer birer döküleceğini bilmeden. Benimle karşılaştırılırsa, ölümsüz sayılır...

Ben, sayfaları arasında sarı yapraklar, şairler, kurutulmuş çiçekler barındıran bir sanat dergisiyim; okumayı bırakmış bir öykücünün kitaplığında güneşi bekleyen; hani o titreyip, nasıl batacağını unutmuş gölgeli güneşi. Yağmuru izleyen; bir gün yağar, canlanır şairlerim, kuru yapraklarım diyen ben, şafak delisiyim, o dergideki kurumuş şairlerden birisiyim. Her şiir için ölgün bir kelime çıkaralım...

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı Kırlara yayılan ilkbahar gibi Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı Göğsümün içinde ateş var gibi Bazı nur içinde, bazı sisteyim Bazı beni seven bir göğüsteyim Kah el üstündeydim, kah hapisteydim Her yere sokulan bir rüzgar gibi Aşkım iki günlük iptilalardı Hayatım tükenmez maceralardı İçimde binlerce istekler vardı Bir şair, yahut bir hükümdar gibi Hissedince sana...

Sen elimden tutunca, Deniz basardı içimi Sen elimden tutunca, yüreğim Yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşisıra gitmek isterdi. Günlerce, gözbebeklerini tutuşturan o gizli alevin kaynağını Sorardım kendime. Geceler boyu yolumu arardım zor ve aşılmaz tepelerde Sonra ışıklar söner, sonra yıldızlar Düşerdi içimdeki serin göllere. Sen elimden tutunca, Ben miydim, yoksa bir başkası yü...

Tüm saatleri durdurun, telefonu kesin, Köpeği havlatmayın arkasında sulu bir kemiğin, Piyanoları susturun, ve çalarken boğuk sesli davullar Tabutu çıkarın dışarı, gelsin yas tutanlar. Uçaklara inleyerek daireler çizdirin göklerde Yazarken bu haberi, “O öldü.” diye, Siyah fiyonklar takın beyaz boyunlarına güvercinlerin, Trafik polislerine siyah eldivenler giydirin. O benim Kuzey’imdi, Güney’imdi, D...

İki kalp arasında en kısa yol: Birbirine uzanmış ve zaman zaman Ancak parmak uçlarıyla değebilen İki kol. Merdivenlerin oraya koşuyorum, Beklemek gövde gösterisi zamanın; Çok erken gelmişim, seni bulamıyorum Bir şeyin provası yapılıyor sanki. Kuşlar toplanmış göçüyorlar, Keşke yalnız bunun için sevseydim seni. Eşdeğeriyle yan yana yürürken Cehennem sokağında birey olmak, Ve en inceldikten sonra, i...

''İnsan gördüğüne, dokunduğuna inanç besler. Tanrı bir paroladır sadece, rüyaları ısıtır.''