Refleksje o procesie edukacyjnym

Ritchhart, R. (2015). Creating cultures of thinking: The 8 forces we must master to truly transform our schools. Jossey-Bass & Pfeiffer Imprints, Wiley. Zastanawia mnie behawiorystyczne podejście do uczenia. Można nim wiele osiągnąć, jednak skuteczność chyba nie jest moim najważniejszym celem. Po spotkaniu z książką Ritchharta mam dużą niepewność, może moje humanistyczne podejście pozostawia u...

Rafał Węgrzyn - psycholog i filozof, w swoich działaniach naukowych zajmuje się utopiami, psychologicznym, kulturowym i literackim aspektem tych zjawisk. Poza tym specjalizuje się w projektowaniu doświadczeń użytkowników, głównie odbiorców usług internetowych.  Utopie to temat, który powraca po lipcowej rozmowie z Urszulą Jasieńską. W rozmowie z Rafałem przyglądamy się temu jak utopie powstaj...

Jakim prawem my oceniamy ludzi. My nauczyciele. Czy jesteśmy wyjęci spod ogólnych reguł, czy raczej jest to element pewnej kultury, która jeszcze powstaje?   Prawie ostatnia część rozmowy z Urszulą Jasieńską (instagram: @ulauczy), osobą odpowiedzialną za hashtag #takuczę, która buduje w internecie sPokój nauczycielski, miejsce do wymiany realnych refleksji na temat pracy nauczyciela. Poza sie...

Utopia edukacyjna to zjawisko rzadko ruszane. Mamy je, żyjemy z nimi, karmimy i bronimy się nimi. Pewnie jak każda forma wyobrażania sobie świata idealnego ma w sobie coś złowrogiego, dystopicznego, ale ma w sobie tez możliwość wskazania tego, co należałoby zmienić. zastanawiamy się po co to robić i czy w ogóle karmić w sobie utopie.   Druga z trzech (a właściwie czterech) część rozmowy z Urs...

Pierwsza z trzech część rozmowy z Urszulą Jasieńską (instagram: @ulauczy), osobą odpowiedzialną za hashtag #takuczę, która buduje w internecie sPokój nauczycielski, miejsce do wymiany realnych refleksji na temat pracy nauczyciela. Poza siecią uczy w programie IB PYP, pracuje z uczniami nad projektami, które w ramach tego programu kończą się wystawami.  Rozmawiamy o tym, jak nauczyciele się uc...

Często zdarza nam się żegnać z wyobrażeniem o czymś w naszej edukacyjnej drodze. Z wizją spokojnego zaliczenia, bezproblemowej realizacji przedmiotu. Poganiamy smutek, staramy się zabrać do pracy. Jednak powoduje to, że nie mamy czasu na docenienie tego, co mogło być, tego co już się nie stanie, ale przez chwilę z nami było

Korzystamy z obrzydzenia. Staramy się obrzydzać to, co zdaje nam się być obrzydliwe, niepożądane, szkodliwe. Jednocześnie nasi uczący się starają się obrzydzić nam przeszkadzanie im, przekraczanie ich granic. Jednak efekt jest trochę inny niż zakładamy i często bardzo nas to dziwi. A nie powinno

Radość zdaje się być uniwersalnie uznawana za dobrą, a przynajmniej pozytywną, przyjemną emocję. Jednak dziś gdy zastanawiam się jaka jest jej rola w edukacji na pierwszym planie pojawia się dość niebezpieczne zjawisko. Mam wrażenie, że to, czym faktycznie warto cieszyć się w edukacji umyka uwadze. Cieszymy się z rzeczy mało istotnych i nie podejmujemy wysiłku tłumaczenia tego, co w uczeniu faktyc...

Zdziwienie to nie tylko motor do uczenia się. Ma swoje kluczowe znaczenie w nabieraniu dystansu. W dzisiejszym filmie z serii emocje w edukacji o tym jak się dziwić, jak nie trwać w dziwieniu i co robić, żeby być gotowym na ciągle nowe zdziwienia.

Trochę sama z siebie rozpoczęła się seria filmów o emocjach w edukacji. Nie jest to oczywiście podręcznik, a raczej krytyczne spojrzenie na to jak w pewnych edukacyjnych sytuacjach obsługujemy osoby przeżywające konkretne emocje. Dziś o gniewie i tym, co za nim idzie. Bo założenie, że jest to zawsze agresja jest co najmniej niesprawiedliwe.

Edukacja bez strachu nie istnieje. Jednak chroniczne wystawienie na strach powoduje w nas subtelne (trudne do zauważenia) zmiany. Poza tym ten strach dotyczy wszystkich, więc trudno dostrzec jak to jest jak go nie ma, bo każdy go ma. Nie ma punktu odniesienia. Jednak jest pewna zasada związana ze strachem, która pozwala dostrzec kiedy się boimy i wysyła nas na poszukiwanie źródła

Bezpieczeństwo w edukacji to nie jest oczywista sprawa. Często trzeba je porzucić, by można było dokonać zmian, nauczyć się wiedzy, opanować umiejętności. Jednak by być w tak niebezpiecznej sytuacji potrzebne jest zaufanie i uważne patrzenie na swoje potrzeby.

Można wiedzieć, ze się nie uda zanim się nie uda. Często jednak ładujemy zasoby w projekty, bo komuś obiecaliśmy, bo źle nam będzie ze sobą jeśli nie dowieziemy. Ponadto często w naszych głowach to, kim jesteśmy łączy się z tym, co robimy. To szkodliwe i utrudniające nam myślenie z perspektywy przyszłości   Dzisiejsze nagranie jest elementem trzyodcinkowej serii, w której rozwijam to, co powi...

Motywacja zewnętrzna nie ma dobrej prasy. Raczej jesteśmy nakłaniani do tego, by czerpać motywy do własnych działań od siebie. To ma dawać niezależność. Jednak dla mnie w budowaniu przyszłości kluczowe jest by potrafić oprzeć się na tym, co płynie z relacji z osobami, które robią coś zbliżonego do tego, co my. Dzisiejsze nagranie jest elementem trzyodcinkowej serii, w której rozwijam to, co powied...

Meta to nie koniec. Tak w sporcie jak w edukacji i w życiu w ogóle osiągnięcie celów nie powinno się wiązać z tym, że opadamy z sił i nie stać nas na kolejne działania. Sustainable education to koncepcja w której mierzymy siły nie tylko na zamiary, ale przede wszystkim na ciągłe i trwałe zaangażowanie. świadomość zasobów pozwala nam tak zabierać się za zadania by pozostać w ruchu.   Dzisiejsz...

Łatwo nam przychodzi bagatelizowanie siebie. Trochę dlatego, że inni to robią. Trochę dlatego, że jesteś my osamotnieni w ocenie wagi, tego, co mówimy. Mam wrażenie, że ważnym zadaniem dla tworzenia edukacji, która dotrwa do przyszłości jest otwarte i częste dyskutowanie naszych doświadczeń. Tak, żeby proces uczenia innych był otwarty i ekscytujący, a nie prywatny i monotonnie męczący

Zbiegły się dwie rzeczy. Po pierwsze wróciliśmy ze zdalnego. Spotykam się ze studentami w budynku. Po drugie mam wrażenie, że osiadam w miejscu, gdzie aktualnie uczę. W tych okolicznościach złapałem się na tym, że nie mam kleju. Nie mam takiego poczucia, że jestem ważny dla studentów, a oni dla mnie. Wiem, że tak jest, ale tego nie czuję. Podobnie mam z wagą tematów i przedmiotów. Zastanawiam się...

Maj. Przed nami festiwal maturalny. Media na chwilę skupią się na edukacji. Tu kilka refleksji o maturze, jej roli i potencjale.

Presja publikacji i wykazywania niekończącego się pasma sukcesów jest dla uczących taką codziennością, że wizja zrobienia czegoś do szuflady brzmi jak propozycja wyprowadzenia się na biegun północny. Gdzieś jest w nas wspierana systemowo potrzeba robienia, a czasem markowania rzeczy, które są pożyteczne, skuteczne i spektakularne. Dziś chciałbym się podzielić ulgą, która przychodzi z robienia rzec...

Rozważania o nierozumieniu prowadzą mnie do refleksji o byciu sobą, świadomym decydowaniu o swojej wiedzy, ale też o tym, czego nie zgłębiamy, nie podejmujemy.

Poczucie sprawstwa i samo sprawstwo to nie to samo. Jednak dojście do istoty różnicy nie jest tak oczywiste. Dla mnie kluczowe jest znalezienie sposobu na umożliwianie działań zamiast udawania ich. Zadanie to jest niewdzięczne, jednak daje więcej siły niż prowadzenie uczących się sprawdzoną drogą

Stanąłem ostatnio przed filozoficznym pytaniem. Sam je na siebie ściągnąłem, bo zacząłem uczyć historii myśli psychologicznej. A ta, jak zresztą każda myśl ma swoje miejsce w filozofii. Pytanie brzmiało: „Po co nam to?”. I poruszyło mnie to jak bardzo jestem na nie nieprzygotowany. Dla mnie jest to tak oczywiste, że nawet się nad tym nie zastanowiłem. A teraz snuję refleksję o roli uczenia się his...

Wiedza, zwłaszcza ta, o tym jak powstaje wiedza pozwala nam w pełni korzystać z wolności, z możliwości wybierania tego w co wierzę, co uznaję za prawdopodobne. Dwa podejścia do współczesnej edukacji są dla mnie punktem wyjścia do refleksji nad tym jak przyjmować i opierać się nowej wiedzy, interpretacji i polemice

Po rozmowie z Kubą Dubikiem, który tworzy Bank talentów uderzyło mnie to jak istotne i rewolucyjne nawet może być otwieranie klas. Pokazywanie relacji uczącego się z uczącym, narzędzi, atmosfery i może gdzieś efektów, ale to nie jest najważniejsze. To chyba ten sam pomysł co #takuczę Uli Jasieńskiej, ale jakoś na nowo to do minie dotarło i pokazało mi gdzie jest faktyczna zmiana w edukacji, a gdzi...

Refleksja na temat motywacji na przełomie semestrów pozuje mi, że często zabieramy się za rzeczy z nadmiernym rozmachem, mamy tyle sił, że nasze zamiary tego nie wytrzymują. Myślę, że trzeba z uwaga planować "content drip" tak, by nie trzeba było na koniec walczyć z drapieżnikami. Myślę też, że dotyczy to w równym stopniu uczących i uczących się.