Moja przygoda z .em

Dobre relacje w zespole nie biorą się znikąd.

Nawiązaliśmy współpracę z dr Agnieszką Siennicką z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.

Nie tak dawno zrezygnowałem z uczestnictwa w procesie rekrutacyjnym na szefa marketingu. Nie dlatego, że to była zła oferta albo że proces był słaby. Wręcz przeciwnie. Firma z dużymi możliwościami, a podczas rekrutacji było profesjonalnie i miło. Niezbyt częsty miks.

Masz czasami wrażenie, że jesteś otoczony przez idiotów? Zdarza się.

Empatia – to brzmi tak miękko, że nie przystaje nam do wzorca twardego, psychopatycznego przywódcy biznesowego rodem z lat 80. XX wieku.

The art of communication is called an art form for a reason.

Środowiska pracy stają się coraz bardziej i bardziej zróżnicowane.

Jak wiadomo, nie ma start-upu bez pitchdecku, a my jesteśmy start-upem, bo budujemy od zera coś, co ma potencjał globalny i rozwiązuje istotny problem. Musimy mieć pitchdeck.

Minęło trochę czasu od momentu, gdy pisaliśmy o modelu biznesowym. Nie jest to jednak temat, który pozostał nietknięty.

Empatia w relacji pacjent – lekarz jest bardzo interesującym tematem.

Praca nad modelem biznesowym to – bazując na wiedzy osób, które przeszły tę ścieżkę kilka razy – być albo nie być biznesu.

Tysiąc słów z briefu obrodziło obrazami. Chcieliśmy, aby Empatyzer funkcjonował jako logotyp w dwóch postaciach, czyli jako cała nazwa oraz wersja skrócona do imienia Em.

Wiemy, czym jest Empatyzer oraz kim jest Em, ale nie wiemy, jak ten zestaw wygląda.

Chcąc przyczynić się do poprawy jakości edukacji młodych ludzi, czytamy także materiały, które łączą psychometrię z edukacją.

Zaczynamy szukać dostawców oprogramowania wśród osób, z którymi pracowaliśmy wiele lat wcześniej. Większość z nich jest całkowicie zajęta. Albo mają swoje firmy, albo pracują dla software house’ów.

Wszyscy interesują się psychologią – do momentu, aż trzeba wypowiedzieć się np. o alfie Cronbacha, odchyleniu standardowym albo teoriach osobowości . Wtedy maski opadają i na pokładzie zostają ludzie, z którymi chcemy rozmawiać.

Wciąż jesteśmy na etapie szukania dostawcy. Drugi kandydat, również niewielka firma. Wszystko się niby zgadza.

Irka mieliśmy okazję poznać osobiście; książka ma jego własnoręczną dedykację. To zbiór opowieści z zawodowego życia autora, każda z nich jest starannie wybrana i opracowana.

Pracujemy nad tekstami na stronę internetową. Język jest giętki, daje więc dużo możliwości. Ale im więcej możliwości, tym większe ryzyko błędów.

Zaczynamy pracować nad układem elementów. Na razie skupiamy się na stronie głównej.

Pierwszy dostawca. Przyjemna firma IT z polecenia zaufanej osoby.

To jedna z tych książek, którymi można spokojnie pozbawić kogoś przytomności ze względu na jej wagę, ewentualnie zrobić bardzo solidną podstawkę pod cokolwiek. Blisko 700 stron formatu A4 drobną czcionką może zniechęcić do lektury, a byłaby szkoda.

„To zróbcie" nie działa. Nigdzie. Szczególnie w IT. Zwłaszcza gdy budżet jest ograniczony i nie można w nieskończoność płynąć w stylu agile.

Po badaniach przyszła pora na UX. Staramy się przede wszystkim zrozumieć oczekiwania użytkowników.

Rozpoczęło się poszukiwanie najmniejszej liczby słów, które dotkną sedna tego, co chcemy przekazać o Empatyzerze.