Fikirperver Dergi

John Steinbeck tarafından kaleme alınan ve ilk kez 1939 yılında yayımlanan 556 sayfalık bir eserdir. Oldukça sarsıcı ve kafa karışıklığına sebep olup günlerce etkisi altında bırakan Gazap Üzümleri, Steinbeck’e Plutzer ödülünü kazandırmış ve en çok okunan klasikler arasında yer almayı başarmıştır. Tom Joad öfkesine hâkim olamayarak bir cinayet işler ve hapis cezası alır. Hapishanede sakin, uyumlu t...

İzmir Uğur Böcekleri olarak her ay yapmakta olduğumuz Bir Film Bir Kitap etkinliğinin ocak ayı toplantısında İranlı Azeri yazar Behrengi’nin Küçük Kara Balık kitabını ve yönetmen Victor Salva’nın 2006 yılı yapımı Dingin Savaşçı filmini konuşmuştuk. Dan Wilman’ın kendi hayat hikayesinden çıkarak yazdığı Way of Peaceful Warrior (Dingin Savaşçı) romanından beyazperdeye uyarlanan filmde olimpiyatlara...

İpek yeni bir kapı görür. Kapıdan sızan ışık o kadar parlaktır ki adeta arkasında gizemli bir dünya vardır. Koşarken başka şansı yoktur sanki. Çizgi çizgi kapıdan giren güneş ışığından  geçiverir. Kapının ardında çok sevdiği beyaz renkli bir köpek görür, yaklaşır ve onu kollarına alır “Senin adın Pamuk olsun.” der ve arkadaş olurlar. Arkadaşlık birbirinin yanında olmak değil midir? Tamda öyle...

Aşk nedir sizce? Sevdiğini doya doya sınırsızca yaşayamamak, sana dünyadaki bütün zorlukların üstesinden tek başına gelebilirmişsin hissi uyandıran bir şey. Aşk belki biraz da tutsak olmak, acı çekmene rağmen yanında kalmayı istemek, ona bütün kalbinle kızmışken bir bakışıyla yelkenleri suya indirip hayata tekrar bağlanmak. Ayakların yerden kesilmişken tekrar yere basmasından korkmak. Gözlerine ba...

Gerçekleri önemserim. Bir gerçek onlarca masaldan çok daha memnun eder beni. Bu yüzden kimsenin istediği gibi biri değil, sadece kendim oldum. Kimsenin de benim istediğim gibi biri olmasını değil, olduğu gibi olması gerekliliğini savundum. Her şey net, şeffaf olmalı ve bütün karanlıklar aydınlatılmalıydı. Bu satırlar bir yerden tanıdık geldi mi? Eminim çoğu insana yabancı değildir! Okumak için: ht...

Geçtiğimiz günlerde 80 dakikalık yoğun, yorucu ama doyurucu bir dersin ardından arka sıralardan bir öğrencim söz istedi: “Hocam,” diyerek duraksadı. Söyleyeceği şeyin yadırganmasına sebep olmasından korktuğunu fark ettiğim kaçamak bakışlar attı diğer arkadaşlarına. Derin bir nefes eşliğinde döktü zihnindekileri, “Ya bu anlattıklarınızın hepsi yalansa?”Öğrencimin bu tertemiz sorusu, dersin sonuna d...

Bir gün hiç bilmediğimiz bir ülkenin, hiç bilmediğimiz bir şehrinin, hiç bilmediğimiz bir evinde bir masalın içine doğarız. Sene bilmem kaç, günlerden hangi gün, saatin kaçı? Hepsi tam zamanlı olarak yazılmıştır kaderimize. Kurgulanmış bir dünyadır bize sunulan. Kısmetimize yazılmış bir masalın hangi kahramanının rolü biçilmişse üzerimize, onu kuşanırız günün birinde. Roller türlü türlüdür, hâller...

Hikaye anlatıyor, Robin diye birini Babası Sherwood Ormanında kralın görevlisi. Robin’in isteği, büyüyünce olmak babası gibi. Bir gün kötü bir iftira babasını bitirdi. Artık orman koruyucusu değildi. Annesi dayanamadı haksızlığa, göçtü gitti. Ya babası, dayanabilir miydi?... Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek...

İnsanın ömrü yollarda mı geçer yoksa yollar ömrün kendisi midir? Ne zaman kalkmak üzere olan bir uçağın ya da otobüsün camından dışarı baksam bu soru aklıma gelir. Ömrünün büyük bir kısmını yollarda geçiren ben, hâlâ bu soruya cevap bulabilmiş değilim. Öyle bir sarmal ki neyin içinden neyi çekeceğime bir türlü karar veremiyorum. Şu an bu satırları hareket etmekte olan aracımızın küçücük penceresin...

Günlerden bir gün, yerlerden bir yerde kurmaca bu ya -öyle arzu etmiş yazanın paşa gönlü- büyük mü büyük bir orman içinde lakin illaki evvel zaman içinde, kalbur saman içinde develer var mıymış bilinmez ama bir grup minik kuzucuk bu orman içinde hoplaşa zıplaşa bir oyun içindeymiş. Efendim ne işi varmış bir grup minik kuzucuğun orman içinde derseniz kurmacayı kuranın paşa gönlü değil bu defa paşa...

Vakti zamanında uzak diyarlardaki memleketlerin birinde sabır otu adında şifalı bir bitki yetişirdi. Mor renkte çiçekler veren bu bitki, insan sesinin değmediği yamaçlarda biter, o baş döndüren rahiyalı, kadifemsi mor çiçekleri ömründe sadece bir kere verirdi. Bu bitkinin nerelerde olacağını, çiçeklerinin nasıl toplanacağını, bundan nasıl şifalı bir merhem yapılacağını sadece tek bir hatun bilirdi...

Akıp giden zaman mıdır, yoksa zamanın içinden geçen şehirler mi? Herkes ve her şey sustuğunda duyulan hangisinin sesidir? Irmak kenarına kurulan bir şehirde yaşıyorsanız, bu soruya cevap vermeniz pek de kolay olmayabilir. Her bakışınızda fikriniz değişir sonra yaşadığınız kararsızlıkla pes eder ve akışa teslim olmayı seçersiniz. Gerçekten de önemli midir hangisinin aktığını bilmek? Ya ikisi de akı...

Otururken masadaki kalem elime değiverdi. Aydınlıkta aklıma gelmez bu kadar karanlıkta düşündüklerimi yazıvermek. Sokak lambasının ışığında bir kâğıt bir kalem yetiyordu düşüncelerimi aktarmaya. Ortaokul son sınıfta yaşadığım bir olayı anlatmak istiyorum sizlere. Öksüz olan komşu kızı da orta ikiye gidiyordU o vakitlerde. Benden bir yaş küçüktü yani. Her gün birlikte okula gidip gelirdik. Öğlen ev...

Kar tanesi, tek olmayı, zarafeti ifade eder. Kar her şeyi her yeri örter, dünyanın kusurlarını gizler, telaşlıları sakinleştirir, ruhu dinginleştirir. Beyaz, sessiz pullar gibidir kar taneleri. Sanki her bir kar tanesi birine mektup gibidir; ayrı ayrı adreslere ayrı ayrı şeyler söyler. Yani “Bir kar tanesi…” dememek lazım. Üstüne şarkılar yazılmış, türküler yakılmış, benzetmeler yapılmış; kar tane...

Karanlık ve uçsuz bucaksız bir boşluğun içine çekilmenin bilmem kaçıncı gecesiydi. Kollarını balkon demirine yasladı. Başını gökyüzüne doğru kaldırdı ve sonsuzluğun içinde kaybolur gibi yıldızları seyrederken bir yıldız kaydığını gördü. O an bütün bedeniyle irkildi. Kalbinin bir parçası koparılmış gibi hissetti ve açık kahverengi gözlerinden süzülen gözyaşını elinin tersiyle sildi. Bu kayan yıldız...

‘’Karlar düşer, düşer düşer ağlarım.’’ şarkısı doksanlardan beri kulaklarımızdaki yerini korumaya devam ediyor da karlar eskisi gibi düşmeye devam etmiyor ne yazık ki. Bakmayın siz kar turizmi modasının yıldan yıla bir kartopu gibi büyüdüğüne. Çocukluğumuzda içine yatıp yuvarlandığımız karlardan eser kalmadı... Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Der...

Gök kubbeye bak! Onca yorgunluğunun ardından. Çilesi çekilmiş sıkıntıların nihayete erdiği tam o noktadan, bir diğerine karışmadan evvel usulca uçuşan kuşlara bir bak. Ruhunun bedenine yetişmeye çalıştığı ve ekseriyetle geride kaldığı şu dünya hayatında bir sokak kedisinin sırnaşmasına, sana sevgisini sunmasına izin verecek kadar soluklan. Ardına bakmadan yol almalarının süregeldiği akışkan modern...

90'lı yıllarda her ilkokul sınıfının duvarında mevsimleri gösteren bir pano olurdu.  Bu panoda sonbahar dökülen sarı yapraklarla temsil edilirken kış, kardan adam ve kartopu oynayan çocuklarla anlatılırdı. İlkbahar ise yeni açan çiçeklerle ve yapraklarla yansıtılırken bize, yaz denize giren çocukları resmederdi. Benim yaşıtlarımın gözünün önüne gelmiştir bu tablo. Ne kadar doğal ve tekdüze de...

“Dünyanın kulakları olsa ilk duyacağı ses ne olurdu?” diye sormuştu radyo spikeri konuğuna. Ya da tüm dinleyicilere mi sormuştu? Ayırt edemedi kadın. Yoksa sorunun muhatabı direkt kendisi miydi? Belki de spikeri sadece kadın duyuyordu. Sadece kadına sesleniyordu, “Merak etme anlıyorum ben seni.” diyordu belki ve keşke... Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikir...

Geçen Aralık ayının ortalarında Cengiz aradı. Fikirperest Dergi olarak her yılın son hafta sonu adını FİPİX koydukları bir etkinlik planladıklarını ve benden de 15 dakikalık bir konuşma yapmamı istediklerini söyledi. ‘Fi’ nin ‘güzel olan her şey’, ‘Pi’ nin ‘sonsuzluk’ ve ‘X’ in bilinmeyen olduğundan ve hepsi bir araya geldiğinde “Sonsuz Bilinmeyende Güzel Olan Her Şey” anlamına geldiğinden bahsett...

“Bütün dağları tepeleri aşmışım da kapının eşiğindeki taşa takılıp düşmüşüm gibi” sözü içimde de düştüğüm kapılar gibi çoğu zaman hayatı anlatır. Ömür onca çabanın sonunda o son adımda ulaşılacak eşiğe gelince tepetaklak olmak gibi değil midir ?  Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Metropolün keşmekeşine ve sözüm ona modern fabrikasyonluğuna inat bir pazar sabahına uyandım bugün. Yine bir “o bar bu bar” cumartesisinin sonuydu ve annem gece kaçta eve döndüğümü bilmiyordu. Ben söyleyeyim, artık saat pek de gece sayılmazdı. Tam 03.45’te anahtarı kapının kilidiyle kısa süreli bir buluşmaya sokmuş ve bu buluşmanın sessiz olmasını, annemi uyandırmamasını dilemiştim. Sessizdim, uya...

“Tahta bir sandalyeye oturmuşum, elimde saçları iki yandan örülmüş bez bir bebek. Dört, beş yaşlarındayım. Hemen yanımda babam oturuyor, kolunu omzuma dolamış. Çitlerle çevrili tatlı bir bahçedeyiz, domates kokusu havayı tazeliyor. Karşımızda annem, kırmızı bir salıncağı sallıyor. Salıncağın içi boş. Annemin gözleri geceden karanlık. Salıncağın gıcırtısıyla uyanıyorum uykumdan. Yine aynı rüya. Üç...

Şu uzun gecenin gecesi olsam Sılada bir evin bacası olsam anam anam anam Dediler ki nazlı yarin çok hasta Başında okuyan hocası olsam anam anam anam Hey Allah'tan korkmaz kuldan utanmaz Gönül defterinden sildin mi beni anam anam anam... Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Bu ay satırlarımla birlikte lise yıllarıma gidiyorum. Hadi sizde buyurun. Lise birinci sınıftayım. Edebiyat dersinin dışında birde kompozisyon dersimiz vardı. Ondan da yazılı sınav olurduk. Öğretmen iki konu başlığı verirdi. İkisinden hangisini istersek onu açıklamaya çalışırdık. Bu konu başlıkları genelde atasözü ya da deyimler olurdu. İlk başlarda çok seviyordum. Her seferinde çok yüksek puan al...