Fikirperver Dergi

''İnsan, pek güzelmiş. Beşer kalmak, deriden, bir ten kafesinden öteye anlam devşirememek acıymış, bahşedilen öze hürmetsizlikmiş.'' Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Otelde kalan sadece iki Amerikalı vardı. Odalarına gidip gelirken merdivenlerden yan yana geçtikleri hiç kimseyi tanımıyorlardı. Deniz gören ikinci kattaydı odaları. Aynı zamanda parkı ve savaş anıtını da görüyordu. Parkın içinde büyük palmiyeler ve yeşil renkli banklar vardı. Güzel havalarda her zaman şövalesiyle bir ressam bulunurdu. Ressamlar, palmiyelerin büyümesini ve de denize ve parka bakan...

Fikirperest Nisan sayısının kapak konusunun kedi olacağını öğrendiğim anda hayatım boyunca kedi ile ilgili yaşadığım anılar, dinlediğim şarkılar ve okuduğum şiirler zihnimde bir film şeridi gibi aktı. İlk olarak aklıma küçük bir çocukken yavrularını sevmek için elimi uzattığımda anne kediden yediğim tırmık geldi nedense. Anne kedi içgüdüsel olarak yavrularını korumak için bana zarar vermişti. Sevm...

Üstün Dökmen’in Küçük Şeyler kitabında ilişkiler ile ilgili bir bölüm okumuştum. Üstün hoca şöyle diyordu “Kedilere nankör derler, aslında kediler nankör değildir. Kediler ilişkilerinde bağlıdır, ama bağımlı değildir. Kediye sevgi gösterip ilişkinizi sürdürdüğünüzde kedi size karşılık verir, kendini sevdirir. Ancak ne zaman kediyi köşeye sıkıştırırsanız, başka bir tabirle kuyruğuna basarsanız döne...

-Kim demiş romantik bakışmalar sadece insanlar arasında olur diye! Biz de böyle bakarız çoğu kez, lâkin kendi idrâkine varamayan insanoğlu bizim bakışlarımızı nasıl fark etsin! -Gerçekten de fark etmezler mi? -Fark etmezler değil, edemezler. Kendi kayboluşunu göremeyen bir varlığa bizim varlığımızı anlatmak bile başlı başına bir dert iken bir de bakışlarımızı görmelerini mi bekleyeceğiz. O kadar u...

''Yüreğim deli….. Ne pranga bilir, ne de hesap vermeyi Ben bir serseri, hayat denilen şu yolda...'' Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde çoook uzak diyarlarda bir Periler Kraliçesi varmış. Bu kraliçe çok iyi ve çok yardımsever bir kraliçeymiş. Ne kocası varmış ne babası yani kraliçe unvanını kendi hak etmiş. Halk da kraliçesini çok severmiş. Kraliçe çok adaletli ve çok bilgeymiş. Gece gündüz çok çalışır, halkına hep iyilik yaparmış. En dikkat ettiği konular ise adalet ve eşitlikmiş. Günlerden...

Eylül ayında, Isparta Gönen İlköğretmen Okulu’na gittik. Yıl 1957. İlkokuldan sonra altı yıl. Yazılı ve sözlü imtihanları ile okul kazanılıyordu. İmtihanlar, ilçe merkezlerinde yazılı yapılıp, yazılı evraklar Öğretmen Okulunda değerlendirilerek mülakata çağrılacaklar seçiliyordu. Çevre illerde Gönene müracaat ediyordu. Yani bölge bölge düzenlenmiş. Mülakat bir hafta sürüyordu. Her neyse okuş başla...

Duygu adamı olmak hele hele de bunun hakkını yaşam boyunca vermek meşakkatli bir iştir ki bu iş, Nazım Hikmet olarak edebiyat dünyasına kazınmıştır. Tüm dünya otoritelerinin, şairlerinin, varoluşçu felsefecilerin, aydınlarının ve tabi ki yaşadığı ve yaşamaya hasret düştüğü toplumun, duygu dünyasına girmeyi başarmış, evrenselliğinin tek ses olarak tüm nabızlarda atmasını sağlamış nadide bir şairdir...

“Seni dağladılar değil mi kalbim? Her yanın içi su dolu kabarcık. Bulunmaz bu hâlden anlar bir ilim; Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.” (NFK, 1972) Kime kolay olmuş ki sana kolay olsun ey kalbim! Taşıdığın yüklerin altında ezildiğin kadar ezseydin, belki de yeryüzünde taş üstünde taş kalmazdı. Ne anlatabildin kopan fırtınaları ne de önünde durabildin boranların. Herkesin hesabına düşen başka başk...

Sabah uyanınca pencereye koşup gökyüzüne baktım. Güneşli bir gün geçirmek istiyordum. Aman Tanrı’m gri bulutlar isteğime inat gökyüzüne kaplamakla kalmamış, tane tane değil de bir anda yeryüzüne ulaşmaya çalışıyordu sanki... Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Günümüz toplumunda, çoğumuz hayatı yaşamıyor gibi yaşıyoruz. Sabah erkenden kalkıp henüz güneş doğmadan iş için yola çıkıyoruz. Apar topar hazırlanıp geç kalmamak için kahvaltı bile yapamadan, hayatın karmaşasına günün ilk adımlarını atıyoruz. Trafikle boğuştuktan sonra işe varıyoruz ve işyerinde bize verilen görevleri tek tek yaparak mesaimizi bitiriyoruz. Eve gitmek için yola koyulduğumuzda ise...

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne Allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar Oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında Dünyayı çocuklara verelim Kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar Bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı Çocuklar dünyayı alacak elimizden Ölümsüz ağaçlar dikecekler Nâzım Hikmet RAN Düşün...

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra  insanlık o çapta büyük bir kıyımı bir kez daha yaşamadı. Ancak ne yazık ki aradan geçen zamanda, dünyanın her yerinde barışın hâkim olduğunu söylemek mümkün değil. Dünyanın pek çok köşesinde siyasi, etnik, dinî, ekonomik çıkarlar için ya da salt üstün olma uğruna, devletler arasında sürekli çatışmalar yaşanmakta. Bugünlerde Rusların Ukrayna’yı işgal etmesi de e...

Gecenin bir yarısı bir hayrete uyandım ben. Adına kar denilen zerreler gök kubbenin sonsuzluğundan köyüme, çocukluğuma usulca uzanıyordu. Ocakta ısıttığım su, bu hayretimi alıp sobanın ateşine, odunun çıtırtısına, kerpiç duvarlara yansıyan ışık oyunlarına götürüyordu. Arkadaşım çocukken, ailesinin ona orucu anlattığı gün günlüğüne bir insandan bahseder gibi “Bugün Ramazan geldi” yazmış. Öyle gerçe...

“Sevinin küçükler,övünün büyükler “ sesi dolanıyor yine bu mevsim  çocuk zihnimde,kalbimin bir köşesinde. Hatta sesini iyice arttırıp gün içinde benimle yol alan adımlarımda. Bu sesi yeniden duymaya başladıysam içimde ,bir yerde bir bayram havası başlamış demektir .Dünyanın bir yerinde sevinen çocuklar ve övünen büyükler var demektir .Yüzyıllık bir emanetin coşkusunu taç yapıp göğsümüze takıp...

Çocuk; küçük korunmaya muhtaç insan. 18 yaşından küçük her birey çocuk. Ve çocuklar için her şey ayrı. Kanunlar, okullar, sinemalar, tiyatrolar, hastaneler, yiyecekler, oyunlar, oyuncaklar vs. Çünkü onların fiziksel, duygusal, ruhsal gelişimleri, yetişkinlere göre farklılık gösteriyor. Bu nedenle kategorize edilmiş, bu alanlarda uzmanlaşılmış. Tıp alanında olduğu gibi çocuk doktoru, çocuk psikoloğ...

Yeryüzünde masumiyeti işaret edin deseler hiç düşünmeden “Çocuklardır” derim. Parlayan gönüllerinde kesinlikle yer vermezler kötülüğe ve kine. Size bakan minicik bir çift gözün tek derdi oyun oynamaktır. Yüreklerinden sadece sevgi pınarı akar. Cömertçe sunduğu gülücükleriyle hayatın neşe kaynağıdır. Gökyüzünün yedi renginde siyah yoktur ya çocuk kalbinde de yoktur siyah. O zaman nokta kadar siyahı...

Kadınlar gününde konuştuğumuz konulara dikkat ettiniz mi hiç? Gerçi neyi konuşacağız değil mi? Kadınlar üzülmesin, ağlamasın, öldürülmesin, yaşama hakkına sahip olsun… Bunlar tamam. Bakın şimdi sonu o kadar ironik ki şaşırmamak elde değil; “TÜM KADINLARIN, EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ KUTLU OLSUN!” Neyi tebrik ettiğimizi sormak geliyor içimden. Kadınlığı kutlamak için neden bir güne ihtiyaç var? (Günün ha...

Çocuk dediğin sevgi dolu Çocuk dediğin mutluluk dolu Çocuk dediğin enerji dolu Çocuk kalbi dünyada dolu Çocuk her şeyi bilen Her şeyi görüp,duyan Herkese sevgi dağıtan Dünyaya başka açıdan bakan Okumak için: https://fikirperverdergi.com/ İnstagram: @fikirperverdergi Fikirperest Dergi - YouTube Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Bu ayki yazımı pencere kenarında, elimde sıcacık bir çay ve müzik eşliğinde yazıyorum. Dışarıya baktığımda acayip hummalı bir çalışma var. Bu ay kar Isparta’yı esareti altına aldı. Üst üste yağan kar ve şehrin hazırlıksız yakalanması hayatı yavaşlattı. Bir haftadır görevliler yoğun bir çalışma içinde. Elektriğin dört beş gün verilemediği bölgeler oldu. Buna bağlı olarak doğalgazlı evler ısınamadı....

Konunun başlığı yıllar önce gittiğim uluslararası bir konferanstan. Güvenlik temalı konferansın ev sahipliğini yapan kurumun yöneticisinin açılış konuşmasının ilk cümleleri buydu. “…İşte bunun için buradayız. Daha güvenli bir dünyada yaşamak için.” Konferansta yüzü aşkın ülkeden katılımcı vardı. Zaten bu başat cümle olmuştu ve her şeyi açıklıyordu: “En büyük tehlike hiçbir şey yapmamaktır. Bizleri...

Bu yıl ilkokuldan mezun oldum. Yaz tatili başladı. Geçen yıldan bahçeli evinize kavuşmuştuk. Ben yatılı öğretmen okulu imtihanlarına hazırlanıyorum. Bu sırada babam bir kuzu almış bahçemizde otlasın diye. Ben hevesimden dolayı boynuzlarından sicime bağlayıp götürmeye başladım. Uzun ipin diğer ucunu tutarak otlatıyorum. Bazen bir yere bağlıyorum. Kuzu ipin etrafında yayılıyor. Ben de ders çalışıyor...

“Hişşşt! Orada mısın?” dedi. “Buradayım, ne var?” dedim. “Özlemişsindir beni” dedi. Özlemiştim aslında ama bunu onun bilmesine gerek yoktu. Sevildiğini bilip de bunu suistimal etmeyecek bir olgunluğa sahip olduğundan emin değildim. Bir yıldan fazla olmuştu onu susturalı.  Kapa çeneni, demiştim ve susmuştu. Bir süre kendimi yapayalnız hissetmiş ama sonra her yokluğa alışıldığı gibi alışmı...

“Bir varmış bir yokmuş…” ile açılır hep düş dünyasının insana sınırsız gibi gelen kapıları. Kapının gerisindekiler, düşsel dünyanın gerçeklikle eşleştirilmesi mücadelesine dönüşür farkında olmadan. Tamamlanamadan çıkılamayacağı hissi ise kesinlikle bir  tekâmüle erişileceğinin güveni ile dikkatle dinlenir. Masallar; hele de anlatıcının ruhu da içeride ise pek bir tadına doyulmaz bir iştahla s...