Dr.Rahele Abdolahzadeh's podcast

خسرو که سوار بر پیلی در قلب سپاه قرار گرفته است، به فاصله یک میل با سپاهیان نیزه در دست، محافظت می شود. بزرگ امید پیشاپیش خسرو پرویز با استفاده از اسطرلاب در حال رصد ستارگان و اجرام آسمانی است تا بهترین طالع را برای زمان حمله برگزیند و سرانجام سپاه خسرو بر سپاه بهرام چوبینه پیروز می شود در حالی که جویی بزرگ از خون کشته شدگان بر زمین جاریست.

این پادکست به گزارش نبرد سهمگینی می‌پردازد که میان سپاه بهرام چوبینه با سپاه خسرو درگرفته است. این درگیری کُشته های بسیاری برجای می گذارد؛ به گونه ای که زمین و آسمان در سوگ سروران کشته شده سپاه گریبان چاک کرده و بیقراری می کنند.

پس از آن که خسرو، چند روزی با قیصر روم به طرب بنشست، از او لشکری انبوه برای نبرد با بهرام چوبینه درخواست کرد و به یاری این سپاه به بهرام شبیخون زد.

خسرو در گریز از شیرین و ملک ازمن، راه زوم را در پیش می گیرد. قیصر روم که با دیدن خسرو، بخت را بر دل خویش می یابد،با شرطهای فراوانی، مریم را همراه با برادر خویش به عنوان فرمانده سپاهی در اختیار خسرو پرویز قرار می دهد تا بتواند قدرت از دست رفته خویش را باز به چنگ آورد.

خسرو خشمگین از سرپیچی شیرین، او را ترک می کند و به برای سرنوشتی تازه به سوی روم می شتابد...

خسرو که بر شیرین خشم گرفته، گناه دشوارهای زندگی کنونی، آوارگی از ملک ایران و از دست رفتن قدرت ولیعهدی خویش را به گردن شیرین می افکند و ناتوانی یا بداقبالی خویش را سرچشمه گرفته از عشق شیرین می داند.

شیرین به جای فرمان برداری از خواسته خسرو، او را بر به دست آوردن تخت شاهی ملک ایران تشویق می کند. خسرو که از نافرمانی شیرین خشمگین شده است، از او روی بر می تابد.

شیرین می کوشد تا خسرو را قانع کند که نخست پادشاهی ملک ایران را به دست آورد و سپس در پی پیوند با شیرین برآید.

شیرین در تلاش است تا خود را از کامجویی های خسرو دور نگاه دارد.

شیرین سرانجام با سخنان خویش خسرو را به عقب نشینی از خواسته خویش وادار می کند.

شیرین می کوشد تا خسرو را از خودکامگی غریزی و کامجویی برحذر دارد و او را به تلاش برای نیک نامی تشویق کند.

خسرو در تلاش است تا شیرین را به ماندن و پذیرفتن تشویق کند.

خسرو که با پرهیز شیرین رو به روست، از او طلب بوسه ای می کند. بوسه ای بر دست یا آستان او.

خسرو نیاز و تمنای هوس آلود خویش را با شیرین در میان می گذارد ولی شیرین که تمامی حرکات او، حتا نازَش هم گیراست، همچنان بر پرهیز و پاکدامنی پای می فشارد و خودداری می کند.

شیرین برای آن که تب داغ خسرو را در هیجان و شور و گرمی عشق و نیاز فرونشاند، با فروتنی می گوید که باید منتظر ماند تا این شور فرو نشیند و بتوانند با عقل تصمیم گیرند. او گرچه پرهیز می کرد ولی در دل و دیدگانش صد مهر نسبت به خسرو داشت.

دو نکته: ۱. تلفظ صحیح واژه در بیت ۱۸، بَخته است که به معنی گوسفند چاق و پروار شده به کار می رود. ۲. در هنگام بیان معنی بیت ۲۴، به دلیلی نامعلوم فقط موزیک پس زمینه ضبط شده است. به همین دلیل معنی این بیت را برایتان می نویسم. اگر کالای گران بهایی مانند نیل در اختیار داشته باشی، به برای آن خواهان و خواستگاری پیدا شود، حتا اگر در کشتی و بر روی رود نیل بودی، بارت را باز کن و آن را بر خریدار عرضه کن.

وقتی سر میهمانان به واسطه نوشیدن شراب، از خمار سنگین می شود، میل به ترکِ نشست و خوابیدن بر آنان غلبه می کند. خسرو زمان را مناسب می یابد؛ شیرین را در آغوش می کشد و آرزوی خویش را می خواهد...

در این بخش، وصف بزم خسرو ادامه دارد.

بزم ادامه دارد و خسرو همچنان آرزوی وصال را در ذهن می پروراند.

خسرو و شیرین در میانه بزم، مست از نوشیدن شراب، به اشارت های چشم با یکدیگر سخن می گفتند. اما خسرو در پی یافتن فرصتی برای وصال بود...

با شنیدن این سخنان، شیرین گرم می شود و جامی از شراب لعل فام، به دست خسرو می دهد. اما گردش آسمان، مراقب شیرین هستند و با دست ندیمانی که شیرین را برای رقص و شراب، دوره کرده اند، او را از کام جویی های خسرو در امان نگاه می دارد.

مثل گویی در بزم ادامه دارد و پس از شاپور، شیرین و خسرو نیز هر یک به نوبت سخن می گویند...

در بزم، به پیشنهاد خسرو، ندیمان هر یکی مثل و داستانی تمثیلی می گویند تا آن که نوبت به شاپور می رسد...

هر یک از دختران به استعاره در باره عشق شیرین و خسرو مثالی می زنند و سرانجام نوبت شاپور می رسد...