Besta platan

Sabbath voru afgreiddir í þætti #33 á „öld Bibbans“, en nú er komið að framhaldssögunni: sólóferli Ozzy Osbourne.

Gervigreind. Mun hún hjálpa okkur að búa til betri músík? Eða tortíma tónlist eins og við þekkjum hana?

Tónlistarhátíðir eru í fullum gangi um sumarmál og síðustu helgi lauk einni frægustu þeirra, Glastonbury. Tímasetningin til að fara yfir þennan geira popp- og rokkmenningarinnar er því fullkomin!

Hin írsk-enska sveit My Bloody Valentine er óhikað með áhrifamestu neðanjarðarsveitum allra tíma. Doktorinn sveiflar dúskinum af krafti og teflir hiklaust fram breiðskífu sveitarinnar frá 1988, Isn’t Anything, sem hennar bestu en bæði makker og upptökustjóri hafa margt til mála að leggja í þessu snúna máli.

Íslenska sumarveðrið í ár hefur valdið vonbrigðum til þessa, en hér er meðalið. Með Huey Lewis í eyrunum eru nefnilega allir dagar sólardagar.

Í þetta sinnið var hinn opni vettvangur frímínútnanna nýttur undir pælingar um tónlistargagnrýni. Hvað er hún, hvernig er hún og hvaða tilgangi þjónar hún? Ágætlega var mannað í setti þar sem fóru tveir tónlistarmenn og einn tónlistargagnrýnandi, gersamlega hokinn af reynslu.

Falsmálmurinn er fjarri góðu gamni í þætti vikunnar, þar sem fjallað er um bandarísku stórsveitina Manowar. Athugið að þátturinn spilast eingöngu á 10.

Frumburður Sinéad O’Connor frá árinu 1987 vakti gríðarlega athygli á þessari írsku söngkonu og er sú plata hennar sem doktorinn stillir fram sem hennar bestu. Að öðru leyti fór teymið á djúpið í vangaveltum um mikilvægi þessarar mjög svo áhrifaríku tónlistarkonu. 

„Kubbinn“ þarf vart að kynna. Ekki bestu plötuna hans heldur. Hlustið bara og njótið.

Mikil költaðdáun fylgir bandarísku neðanjarðarrokksveitinni The Replacements sem tók drjúgan þátt í að kollvarpa tónlistarlandslagi níunda áratugarins. Haukur Viðar teflir fram þessari plötu hennar frá 1984 sem hápunkti meðfram því sem hann og félagar hans grennslast ærlega fyrir um áhrif þessarar merkissveitar.

Það er löngu búið að taka fyrir bestu plötu Metallica, en við vildum skoða aðeins „seinni hálfleikinn“ í tilefni af útgáfu nýju plötunnar.

Tónlist er nótur og hljómar en líka framsetning, stíll, sjarmi og holning. Í þessum frímínútum förum við ofan í rótina á bestu yfirskeggjum poppsögunnar. Já, þú last rétt!

Kaliforníusveitin Fear Factory kom eins og stafrænn stormsveipur inn í miðjan 10. áratuginn með sérstakri blöndu sinni af melódísku þungarokki og dynjandi teknói. Platan Demanufacture frá árinu 1995 er til umfjöllunar hér, enda besta plata Fear Factory.

Breska sveitin Suede tekin til kostana og hún skoðuð í krók og kima. Stóra samhengið, lagasmíðahápunktar, drama og allur pakkinn!!

Sveitarómatíkin svífur yfir vötnum í þætti vikunnar, þar sem tímabilið frá sirka stríðslokum og fram að bítlinu er tekið fyrir. Upp með söngbækurnar!

Norska eitíssveitin a-ha fór með himinskautum árin 1985 - 1988 og dældi út smellum linnulaust. En var eitthvað meira í gangi en “Take on Me” sem Haukur segir að kjarni níunda áratuginn í tónlist fullkomlega? Eru þetta einsmellungar eða þrettán-smellungar? BP-teymið lagðist í rannsóknir…

Djassgoðsögnin Billie Holiday lifði í 44 frekar nöturleg ár, en á þeim stutta tíma afrekaði hún meira en flestir. Hún gaf að vísu ekki út LP-plötur fyrr en undir lok ferilsins, en það er um nóg annað að tala.

Við kölluðum eftir spurningum úr sal og fengum þær. Hér eru svörin!

Tvær áhrifaríkustu þungarokkssveitir allra tíma eru Black Sabbath og Celtic Frost. Besta platan hefur þegar farið í saumana á Black Sabbath en nú er það svissneska sveitin Celtic Frost sem feðraði nærfellt allt öfgarokk samtímans. Doktorinn teflir fram To Mega Therion (1985) sem hátindi sveitarinnar en auk þess velta þeir félagar fyrir sér mótunarárum hinna ýmsu öfgarokksstefna (e. extreme metal)...

Tom Waits er skrítin skrúfa, sem er í guðatölu hjá enn skrítnari skrúfum. Platan Swordfishtrombones frá 1983 varð ofan á hjá Hauki, en það var hnífjafnt í efstu sætum framan af. Afsakið biðina.

Í þessum frímínútum - sem voru teknar upp í miklum kvöldúlfsham - hallar þríeykið sér aftur, gæðir sér á Conga-bitum og sýpur á kamillutei. Eftir þétta upptökulotu var ákveðið að pæla aðeins í hinni íslensku tónlistarútrás sem á sér langa og áhugaverða sögu. Frá Thor’s Hammer til Árnýjar Margrétar, allar þessar þreifingar eru varðaðar sigrum jafnt sem sorgum í mismunandi mæli. Hvað þarftu að hafa...

Indie-uppskafningarnir í The Decemberists voru iðnir við kolann á fyrsta áratug þessarar aldar, stefndu í að verða risaband, en náðu því aldrei almennilega. Það vill svo til að Haukur tilheyrir sértrúarsöfnuðinum í kringum sveitina og tilnefnir hann fjórðu plötuna, The Crane Wife frá 2006, sem þeirra bestu.

Rokksveitin Jet Black Joe spratt fullsköpuð úr höfði Seifs sumarið 1992 og fyllti ljósvakabylgjurnar með glæsismíðinni „Rain“. Frumburður hennar kom út þá um haustið og teflir doktorinn henni fram sem bestu plötu sveitarinnar.

Vínarborg í upphafi 19. aldar. Ljósakrónur, pípuhattar, púðruð andlit ... og mjög mikið af kynsjúkdómum.

Dauðarokkssveitin Death frá Florida, leidd af höfuðsnillingnum Chuck Schuldiner, er ein allra áhrifamesta sveit af þeim toganum. Schuldiner var sannur brautryðjandi þessa tónlistarforms sem reist hæst á árabilinu 1988 - 1993. Doktorinn telur þriðju breiðskífu hennar, Spiritual Healing (1990), vera hennar bestu og var sæmilega tekist á um þetta athyglisverða val.