5 Minutes Good Time

เสียงสัมผัสเป็นกฏที่คอยควบคุมถ้อยคำที่เชื่อมต่อกัน คำบางคำเป็นได้ทั้งคำด่าและคำกลอน หรือดนตรี มันจะเป็นอะไรก็ขึ้นอยู่กับว่าจะมีเสียงสัมผัสหรือเปล่า? . ความจริงแล้วเสียงสัมผัสไม่ได้มีแค่ในบทเพลง แต่ชีวิตของเราก็สามารถสร้างกฏขึ้นมา . หากเสียงสัมผัสทำให้ก้าวข้ามคำหยาบคายกลายเป็นบทกวีได้ ถ้าเรามีกฏเกณ์อะไรบางอย่างในชีวิตบ้าง เราอาจจะก้าวผ่านความยากลำบากไปก็ได้ คำถามก็คือ เรามีกฏเกณฑ์ที่คอยควบคุมชีวิตข...

ความสุขไม่ได้เกิดจากการประสบความสำเร็จเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการฝึกฝนให้เพลิดเพลินกับชีวิต และไม่ได้หมายความเราต้องใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ แต่ทำงานที่ตัวเองรู้สึกว่ามีคุณค่า หมั่นควบคุมจิตใจในช่วงเวลาที่จำเป็น ควบคุมสิ่งที่ตัวเองรู้สึกให้ได้ และเราจะมีความสุขกับชีวิตได้อย่างแท้จริง    

การจัดการเวลาต้องทำให้สัมพันธ์กับเป้าหมาย ต้องมีการวางแผนว่าจะทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร และสิ่งที่ควรทำไม่ใช่คิดแค่ว่า "จะทำอะไร" แต่ต้องคิดว่า "จะเลิกทำอะไรด้วย" เพราะการจัดการชีวิต จะต้องกล้าหาญมากพอที่จะตัดอะไรบางอย่างออกไป ไม่เช่นนั้นเราก็จะทำอะไรได้ไม่ทัน    

ทำไมคนๆ หนึ่งถึงทำงานยากๆ ได้ 4-5 งาน มีเวลาอ่านหนังสือ หรือคิดวิเคราะห์งานได้อย่างเฉียบคม เพราะการที่เราบอกว่า "ไม่มีเวลา" คืออุปสรรคอย่างแรกที่ทำให้เราทำเรื่องเหล่านี้ไม่ได้

ความสำเร็จของชีวิตไม่ใช่การรอโอกาส เราอาจต้องปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความฝันในความจริงให้ได้ทุกวัน เพราะเวลาเป็นวัตถุดิบสำคัญ ดังนั้นเราต้องลงมือทำตั้งแต่วันนี้ . ค่อยๆ ต่อภาพเล็กๆ ไปเรื่อยๆ เพราะความสำเร็จตอนอายุยังน้อย นั้นไม่สำคัญเท่าเราเดินทางไปถูกทิศ ต่อจิ๊วซอว์ถูกที่หรือเปล่า

"คุณเขียนบทความครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่" บทความที่เรียบเรียงตั้งแต่ต้นจนจบแบบบริบูรณ์ ไม่ใช่แค่ประโยคสั้นๆ ในบล็อคส่วนตัว และข้อคิดจากตอนนี้อาจจะกำลังช่วยตอบคำถามอะไรบางอย่างให้กับเราก็ได้

เรื่องที่ควรทำในตอนเช้าคือ "การอ่านหนังสือพิมพ์" เพราะข่าวรูปแบบนั้นไม่ได้ให้เราเป็นศูนย์กลาง . แต่การอ่านข่าวในอินเตอร์เน็ตบ่อยๆ มักจะได้อ่านข่าวที่ตัวเองเป็นศูนย์กลาง คือข่าวที่ตัวเองสนใจ การเสพข่าวแบบนี้ก็ค่อนข้าง ส่งผลให้เรามองโลกคล้ายเดิม . ดังนั้นเราก็ควรที่จะต้องเรียนรู้วิธีการเลือกข่าว และการมองโลกของเราอาจจะเปลี่ยนมากขึ้น

ย้อนกลับไป 40-50 ปีที่แล้ว ในอดีตมนุษย์มีความเป็นมนุษย์มากกว่าปัจจุบัน เพราะการเปลี่ยนแปลงของสังคมในสมัยก่อนเกิดขึ้นอย่างช้าๆ การแข่งขันเรื่องความสามารถก็ไม่รุนแรงเท่าตอนนี้ ไม่ต้องมีการชิงดีชิงเด่น มีหนังสือเล่มหนึ่งที่พูดถึงมุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับปัจจัยบางอย่างที่ทำให้คนเราต่างคนต่างอยู่

การล้มเลิกอะไรที่เพิ่งทำมาได้ไม่นาน การทำอะไรได้แค่ 3 วันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะรูปแบบของการใช้ชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจอันแน่วแน่ แต่เป็นการ "ฝึกหัด" เปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสมองต่างหาก ที่จะทำให้เราไปถึงเป้าหมายได้สำเร็จ    

หลายคนน่าจะเคยมีประสบการณ์ "อกหัก" ตั้งคำถามต่างๆ นานาว่า ทำไมคนๆ นั้นถึงจากเราไป เราดีไม่พอหรือเปล่า แต่ถ้าเราลองมองผู้คนรอบตัว ก็จะเห็นร่างกายคนอื่นๆ ที่เสื่อมสภาพไปตามเวลา . ซึ่งสาเหตุก็มาจากเรื่องของฮอร์โมน และความเสียใจที่เกิดขึ้นก็มาจากฮอร์โมนเช่นกัน แล้ววันหนึ่งความทุกข์เหล่านี้ก็อาจจะจากเราไปตามเรื่องของเวลา...

สิ่งที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณมนุษย์ก็คือ "ความฝัน" การล้มเลิกที่เร็วเกินไป ในวันที่เราผิดหวัง อาจจะเป็นสารกันบูดในจิตใจที่ทำให้เราทุกข์ และความล้มเหลวที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นการปฏิวัติอันยิ่งใหญ่ ที่ทำให้ความฝันเป็นจริงในอนาคตก็ได้ . ศัตรูที่จะมาทำลายความฝันคือการยึดติดกับความสำเร็จ แต่อย่าหวาดกลัว อย่าให้ความฝันทลายไปง่ายๆ

บางครั้งเวลาที่เราได้เงินเดือนมาก้อนหนึ่ง อาจจะไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เมื่อเห็นคนอื่นๆ ได้มากกว่า มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติที่เราจะเอามาเปรียบเทียบกับตัวเอง เรื่องสิ่งของ เรื่องความสัมพันธ์ก็เช่นกัน ทำให้หนุ่มสาวหลายคน ไม่หลุดพ้นไปจากความไม่พอใจในตัวเอง แต่เชื่อเถอะว่า อาจจะมีหลายคนอยากเป็นเราอยู่ก็ได้    

หลายคนน่าจะเคยเจอกับภาวะมืดบอด มองไม่เห็นหนทาง แต่ก็พยายามตะเกือกตะกาย เหมือนกับพยายามปีนเชือกให้พ้นจากปากบ่อ แต่บางครั้งเราอาจจะต้องปล่อยเชือกให้ตัวเองตกลงมา เพราะความลึกของบ่อ อาจจะไม่ทำให้เราบาดเจ็บเท่ากับ "สิ่งที่เราคิดเอาเองก็ได้"    

ในตอนที่เรากำลังเผชิญกับความทุกข์ เรามักจะรู้สึกมองไม่เห็นหนทาง รู้สึกจมปลักกับความรู้สึกแย่ๆ แต่สิ่งหนึ่งที่อยากให้เราทุกคนคิดถึงก็คือ แม้ตอนนี้เราจะเล่นดนตรีคร่อมจังหวะไปบ้าง แต่ถ้าฝึกซ้อมต่อไป อาจจะกลายเป็นนักดนตรีผู้เก่งกาจ บางทีเราอาจจะอยากขอบคุณความทุกข์ ที่จะกลายมาเป็นพลังให้กับเราในอนาคตก็ได้...

ในตอนนี้จะพูดถึงความแตกต่างระหว่างความอิจฉาและริษยา จริงๆ แล้วสองคำนี้มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญ ความริษยา คือการไม่อยากเห็นผู้อื่นได้ดีกว่า . ส่วนความอิจฉา อาจจะเป็นการเห็นผู้อื่นได้ดีกว่าแล้วรู้สึกไม่พอใจ ต้องการอยากได้บ้าง แต่ก็ยอมรับความจริง แต่ไม่ว่าความรู้สึกแบบไหนจะเกิดขึ้น เราจะต้องหัดยอมรับกับอารมณ์เหล่านี้ เพื่อให้เราเติบโตไปข้างหน้าได้

หนังสือเล่มนี้บอกเราว่า อย่าเลือกงานด้วยคิดว่า บริษัทมีความมั่นคง และเงินเดือนสูง แม้ว่าปกติคนเราจะมองเรื่องความมั่นคง เงินเดือนสูงเป็นหลัก สิ่งที่จะทำให้เรามั่นคงในการทำงานได้จริงๆ ฟังดูแล้วอาจจะขัดกับความรู้สึกของใครหลายคนมากก็คือ "ความสนุก"    

หลายคนอาจจะยังตอบตัวเองไม่ได้ว่า ชอบทำอะไร ไม่รู้ว่าทำอะไรแล้วมีความสุข และการบอกให้ตั้งเป้าหมาย คงไม่ใช่เรื่องที่นั่งนึกคิดเอาเองได้ แต่อาจต้องทำเรื่องเล็กๆ ไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีมันอาจจะพาเราไปถึงจุดหมายแล้วก็ได้  

เราทุกคนมักจะเข้าใจว่า ดอกไม้จะผลิบานตามฤดูกาลของมัน แต่ทำไมเวลาเป็นเรื่องของชีวิต เรากลับไม่เข้าใจธรรมชาติแบบนี้บ้าง . เพราะหลายครั้งที่เราเห็นเพื่อนร่วมรุ่นทยอยประสบความสำเร็จ เราก็จะหันมาถามตัวเองว่า ทำไมเราไปไม่ถึงไหนเลย? อย่าลืมว่าดอกไม้ที่ผลิบานก่อน ไม่ได้แปลว่าจะเป็นดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลก

ในชีวิตเรา "กระบวนการตัดสินใจ" เป็นเรื่องที่ไม่มีใครสอนได้ การจะเลือกระหว่าง 2 อาชีพ หรือการจะเลือกเรียนระหว่าง 2 คณะ อะไรจะทำให้เราประสบความสำเร็จมากที่สุด? . สิ่งที่จะตอบคำถามเราได้มากที่สุด ไม่ใช่การปรึกษาคนอื่น หรือศึกษา How-to แต่คือ การนั่งลงและคุยกับตัวเองว่า เราปรารถนาอยากจะได้อะไรในชีวิตจริงๆ หากถอดเรื่องพันธนาการต่างๆ ออกไป

หนังสือเพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด ได้พูดถึงการจัดลำดับความสำคัญที่เปลี่ยนไป ถ้าเราได้อ่านหนังสือเล่มนี้ เราอาจจะได้ปรับวิธีคิดในเรื่องของความสุขเลยก็ได้ และเรื่องนาฬิกาชีวิตนี้ จะทำให้เราเห็นว่า "ไม่มีช่วงชีวิตไหนที่เร็วเกินไป หรือว่าสายเกินที่จะแก้"

หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญในตอนนี้คือ "การคลายล็อคดาวน์เฟสที่ 4" และสถานการณ์ช่วงนี้ทำให้เราได้เห็นว่า New Normal อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นเยอะอย่างที่เราคิด

คนที่ทำงานหรือทำธุรกิจทุกคน แน่นอนว่ามีปัญหาที่ต้องเผชิญกันหมดในทุกวัน แต่ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นไปอย่างไร สิ่งสำคัญคือ เราทุกคนต้องหยุดถามตัวเองบ้างว่า งานนี้ยังสำคัญกับเราอยู่ไหม เรายังมี Passion กับมันจริงๆ หรือเปล่า และไม่ใช่แค่ในแง่ของปัจเจกบุคคล แต่ทั้งทีมของเราได้มีเวลาตกผลึกเรื่องเหล่านี้บ้างหรือป่าว?  

ใครที่ทำธุรกิจแล้วเปิดเพจ หรือมี Social Media แล้วได้รับ Comment ที่รู้สึกว่ากระทบกับจิตใจ เราต้องแบ่งเรื่องนี้ออกเป็น 2 ประเภท . 1.Feedback ไม่ว่าจะแรงแค่ไหนก็ตาม ถ้าอยู่ในกลุ่มนี้ถือว่าเป็นของที่ดีทั้งสิ้น เช่น ไม่ชอบสินค้า ทัศนคติของเรา แต่เป็นคำแนะนำที่ให้เราไปปรับปรุง . 2.Noise ไม่มีประโยชน์อะไร เอาไปทำอะไรต่อไม่ได้ เช่น ใส่อารมณ์เกินไป ในตอนนี้จะมาพูดถึงการจัดการกับคอมเม้นประเภทนี้

ช่วงนี้คงเป็นช่วงที่ใครหลายคนต้องมี "การเจรจา" กันมากขึ้นเป็นพิเศษ เพราะอยู่ในช่วงที่สถานการณ์ยังไม่ค่อยปกติ ในตอนนี้จะมาพูดถึง Choice Mindset คือคนที่จะยังไม่ตอบตกลงกับคำพูดที่ว่า "คุณจะเอาหรือไม่เอา?" และถ้าเราเข้าใจเรื่องนี้ได้ดี ก็อาจจะช่วยให้ผลการเจรจาเป็นไปอย่างราบรื่นก็ได้  

บทความจาก Harvard Business Review ได้พูดถึงประเด็นที่ว่า "ข้อมูลที่เยอะจะยิ่งทำให้เกิดผลที่ไม่แน่นอนหรือเปล่า?" . โดยบทความนี้จะพูดถึง ความไม่แน่นอน 3 ประเภท และแนะนำวิธีรับมือ 2 แบบคือ 1.Cognitive กระบวนการทำความเข้าใจกับตัวข้อมูลที่เราอยากรู้ หรือที่ได้รับมา 2.Emotion พาร์ทของอารมณ์ เวลาเราได้รับข้อมูล ไม่ว่าจะเยอะหรือน้อย แต่ถ้ามาในช่วงวิกฤต เราจะรับมือกับความรู้สึกเหล่านี้อย่างไร