5 Minutes Good Time

ข้อโต้แย้งในสถานะของดาวพลูโต นำไปสู่การเปิดให้ลงคะแนนเพื่อสรุปว่า "อะไรคือดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ" ทว่า "การลงคะแนนก็ดูจะขัดแย้งกับเรื่องของวิทยาศาสตร์ชีวภาพที่เป็นความจริงโดยปราศจากอคติ" สุดท้ายแม้ชื่อดาวพลูโตจะถูกตัดออก แต่นิยามของดาวเคราะห์ก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข และอนาคตเราอาจได้เห็นการเปลี่ยนแปลงรายชื่อของดาวเคราะห์อีกครั้ง

งานวิจัยชี้ ปัจจัยที่เรียบง่ายที่สุดแต่มีพลังอย่างมากต่อการตัดสินปริมาณการกินของคน คือ ขนาดของภาชนะ ที่ยิ่งมีขนาดใหญ่มากเท่าไร ก็มีโอกาสกินมากขึ้นตาม ดังนั้นหากอยากลดปริมาณการกินก็อาจต้องลดขนาดภาชนะลงด้วย

คนจำนวนมากมองว่า การมีประสบการณ์ใหม่จากการซื้อสินค้าชิ้นหนึ่ง สามารถให้ความสุขกับเขาได้มากว่าการซื้อเพียงเพราะต้องการเป็นเจ้าของอย่างเดียว ฉะนั้นก่อนจะตัดสินใจซื้ออะไร อาจต้องพิจารณาไปถึงสิ่งที่อยากได้จากสินค้าชิ้นนั้นจริงๆ

เป็นที่สังเกตว่า ความปรารถนาสามารถสร้างกรอบความคิดที่ทำให้เรามองโลกไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งโดยเฉพาะได้ เช่น ความหิวมักจะทำให้เรามองโลกด้วยกรอบความคิดของอาหารอย่างไม่รู้ตัว ฉะนั้นเพื่อชีวิตที่ดีกว่า จึงต้องเข้าใจความปรารถนาและควบคุมให้เป็น

การจัดลำดับถือได้ว่ามีความสำคัญมาก โดยเฉพาะกับการใช้ชีวิต เพราะประสบการณ์ในตอนต้นจะทำหน้าที่เป็นกรอบความคิดที่ใช้มองประสบการณ์ในตอนหลัง ฉะนั้นเราจึงต้องออกแบบลำดับของประสบการณ์อย่างชาญฉลาด

นอกจากวิธีการตั้งคำถามแล้ว การเรียงลำดับคำถามก็ถือเป็นเรื่องที่สำคัญมากเช่นกัน โดยเฉพาะหากต้องสำรวจความคิดเห็นของสาธารณะ เพราะคำถามที่ถูกถามก่อนหน้า มักจะทำหน้าที่เป็นกรอบที่ใช้ตีความหมายของคำถามถัดมา

คำศัพท์ที่แม้จะเป็นคำเดียวกัน แต่ถ้าใช้ต่างบริบทก็ทำให้เกิดกรอบความคิดที่ต่างกันได้ เช่น คำว่า “ห้าม” หากถูกนำไปใช้ในบริบททางการเมือง จะสร้าง impact ที่นำไปสู่การชักนำทางความคิดได้มากกว่า ฉะนั้นก่อนจะเลือกใช้คำใดๆ อาจต้องคำนึงถึงบริบทร่วมด้วย

กรอบความคิดที่เรานิยามขึ้นมา สามารถเปลี่ยนความรู้สึกของคนได้อย่างสิ้นเชิง เช่น หากคุณรู้ตัวว่ากำลังเผชิญกับโลกร้าย แทนที่จะหมดกำลังใจและใช้ชีวิตแต่ละวันไปอย่างสิ้นหวัง ลองให้นิยามกับชีวิตตัวเองใหม่ คุณจะพบว่าแม้แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ดูมหัศจรรย์ขึ้นมาได้

เป็นเรื่องยากที่เราจะตัดสินใจอะไรโดยไม่พิจารณาถึงบริบท และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ความคิดเห็นของคนเราจะสอดคล้องกันได้ ถ้าไม่ได้รับรู้บริบทร่วมกัน ซึ่งไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับอีกฝ่ายเสมอไป แต่การที่ได้เข้าใจบริบทของเขา จะทำให้เราเข้าใจภาพที่กว้างมากขึ้น  

เรามักถูกกรอบความคิดมาจำกัดขอบเขตกระบวนการรับรู้โดยไม่รู้ตัว ซึ่งถูกแสดงออกผ่านผลการตัดสินใจที่ไม่ได้มองถึงปัจจัยแวดล้อมอื่นๆ อย่างถี่ถ้วน ทำให้บ่อยครั้งเกิดอคติส่วนตัว ฉะนั้นเพื่อกระบวนการคิดและตัดสินใจที่ดีกว่า จึงควรทลายกรอบความคิดเดิมของตนเองให้ได้

เป็นที่น่าสังเกตว่า เหตุที่คุณมักไม่ได้รับการตอบแทนเมื่อได้ทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อคนอื่น อาจเป็นเพราะคุณเป็นพวก Giver (ผู้ให้) ที่อยู่ในหมู่ Taker (ผู้รับ) ทำให้บ่อยครั้งกลับถูกเอารัดเอาเปรียบเสียเอง ฉะนั้นก่อนจะเริ่มทำอะไร สิ่งสำคัญคือ ต้องดูสภาพแวดล้อมรอบตัวว่ามีคนประเภท Giver หรือ Taker มากกว่ากัน

หากพูดถึงการพยายามหนีห่างจากคนที่ไม่อยากยุ่งด้วย และมักมีเหตุให้ต้องมาเกี่ยวข้องกันอยู่บ่อยๆ บางที อาจเป็นเพราะเรายึดติดกับเขามากเกินไป ฉะนั้นแทนที่จะเอาหนี สู้หาทางรับมือและป้องกันน่าจะดีกว่า

หากเราพยายามเติมเต็มความรู้สึกโดดเดี่ยวด้วยใครสักคน สักวันหนึ่งก็จะกลับมารู้สึกเช่นนั้นอีก ลองคิดว่าในขณะที่อยากให้คนอื่นเข้าใจ เราเข้าใจเรื่องของตัวเองดีพอแล้วหรือยัง ฉะนั้นจึงต้องปรับมายเซ็ทใหม่ว่า ความโดดเดี่ยวเป็นสิ่งที่ชีวิตไม่มีทางหลีกหนีพ้น

คนที่มาขอร้องเรามักพูดประโยคที่ว่า "ไม่รู้จะไปขอร้องใครแล้ว" หรือ "ทำทำไปเถอะเรื่องแค่นี้เอง" ซึ่งถ้าเราไม่กล้าเอ่ยคำปฏิเสธ ก็อาจต้องเสียเวลาทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ หรือเกินความสามารถที่จะทำให้ได้ ฉะนั้นจงกล้าที่จะปฏิเสธ โดยเฉพาะกับคนซ้ำๆ เรื่องเดิมๆ

บ่อยครั้งเรื่องของคนที่เราไม่ชอบก็มักเข้ามาวนเวียนอยู่ในความคิด แน่นอนว่าเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคนคนนั้นได้ ทำให้ต้องหันกลับมาเปลี่ยนวิธีคิดของตัวเองใหม่ ที่ไม่มองตัวเองเป็นผู้ถูกกระทำ เพื่อให้สามารถก้าวผ่านเรื่องเลวร้ายที่เกิดจากเขาได้ง่ายขึ้น

บ่อยครั้งที่เราตัดสินคนอื่นเพียงเพราะคนรอบตัวบอกว่าเขาไม่ดี ซึ่งนอกจากจะไม่แฟร์กับเขาแล้ว อาจทำให้คุณพลาดโอกาสในการได้ทำความรู้จักกับคนดีๆ คนหนึ่ง ฉะนั้นเพื่อไม่ให้ตัวเองไขว้เขวไปตามความคิดของคนรอบข้าง แล้วตัดสินว่าชอบหรือไม่ชอบใครสักคนโดยใช้อคติ ให้ลองคิดว่า หากเราไม่รู้จักเขามาก่อน จะมองเรื่องนี้อย่างไร

เป็นที่น่าสังเกตว่า ยิ่งเราสะสมความรู้สึกโกรธที่ไม่มีทางระบายมากขึ้นเท่าไร สุดท้ายผลก็จะย้อนกลับมาทำร้ายเราเองมากเท่านั้น ดังนั้นเพื่อไม่ให้เรารู้สึกแย่ หรือไปทำตัวแย่ๆ เหมือนกับอีกฝ่าย ควร "ให้อภัย” และลืมเรื่องราวเหล่านั้นให้เร็วที่สุด

บนโลกโซเชียล มักมีคนที่อยากโอ้อวดหรือแสดงจุดยืนของตัวเองให้คนอื่นรู้อยู่ตลอด ซึ่งบ่อยครั้งสิ่งเหล่านี้ก็ทำให้เรารู้สึกหงุดโดยไม่รู้สาเหตุ ฉะนั้นลองถามตัวเองว่า ทำไมต้องใสใจ หากเราสามารถเลือกปล่อยผ่านและเอาเวลานี้ไปทำในสิ่งที่สร้างความสุขให้ตัวเองได้

เรามักรับข้อมูลจำนวนมากบนโลกโซเชียล เพียงเพราะไม่อยากตกข่าว ทั้งที่หลายๆ ข้อมูล ไม่จำเป็นต้องรู้เดี๋ยวนี้ หรือไม่ต้องรู้เลยก็ได้ ดังนั้นลองถามตัวเองว่า สิ่งเหล่านี้กินเวลาหรือความรู้สึกของคุณไปมากน้อยแค่ไหน เผื่อจะช่วยให้คุณมีเวลามากขึ้น

การอ่านโพสที่บั่นทอนจิตใจ ถูกบล็อกหรือเลิกติดตามโดยไม่มีสาเหตุ หรือแม้แต่ห่วงเล่นโซเชียลในขณะที่อยู่กับคนอื่น ล้วนก่อความรู้สึกเชิงลบได้ง่ายๆ ดังนั้นเลิกแคร์โซเชียว แล้วหันมาสนใจคนตรงหน้าบ้าง มันอาจทำให้คุณได้เห็นค่าของการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไป  

บางครั้งการที่ต้องมาคอยตอบคอมเมนต์  กดไลก์ กดติดตาม บนโซเชียลมีเดียอยู่ตลอด กลับยิ่งเป็นการสร้างแรงกดดันให้ตัวเอง ทั้งที่ชีวิตก็มีเรื่องให้กดดันมากพอแล้ว ดังนั้นเราจึงควรเลือกทำเฉพาะเรื่อง ทำในเวลาที่สะดวก และรู้สึกสบายใจก็พอ

ก่อนจะลาออกจากงาน ให้ถามตัวเองว่าเราเบื่ออะไรกันแน่ ตัวงาน หัวหน้า เวลา หรืออื่นๆ และลองศึกษาถึงงานใหม่ที่อยากจะไปทำด้วย โดยเฉพาะในเรื่องของเงินทุน และความรู้ เพราะถ้าหากขาดสองสิ่งนี้ไป โอกาสที่คุณจะล้มเหลวก็มีมากเช่นกัน

พูดคุยต่อ กับคุณสมบัติของการเข้ามาเป็นผู้สอบ และเปิดประเด็นใหม่ กับเรื่องอื้อฉาวของ Wirecard ว่าแท้จริงแล้ว “หน้าที่” และ “ขอบเขต” ของผู้ตรวจสอบบัญชี สำหรับกรณีนี้ มีมากน้อยแค่ไหน

การลงทุนก็เหมือนการปลูกไม้ยืนต้น ที่ต้องใช้เวลา ให้ดอก ผล ได้ออกตามฤดูกาล ฉะนั้น ลงทุนแต่พอดี ค่อยๆ ดูแล ไม่ไปคาดหวังว่าจะรวยวันนหรือพรุ่งนี้ เลือกลงทุนในสินค้าและบริการที่ชอบ รวมไปถึงบริษัทที่มีแนวโน้มเติบโตและมั่นคง ย่อมดีกว่า

หากจะจูงใจใครด้วยเงิน เราต้องรู้ก่อนว่าเขาอยู่ในโลกทางสังคมหรือโลกทางการตลาด เพราะบ่อยครั้งความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และอยากจะสร้างความสัมพันธ์อันดี ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของคนที่อยู่ในโลกทางสังคม ก็ทำให้เราไม่สามารถจูงใจเขาได้ด้วยเงิน แม้จะเป็นจำนวนเงินที่สูงมากก็ตาม