Yarınki Yüzün

geldiği gibi.

Tıpkı mitolojik kahraman Sisifos gibi. Sisifos Yunan mitolojisinde yeraltı dünyasında sonsuza kadar büyük bir kayayı bir tepenin en yüksek noktasına dek yuvarlamaya mahkum edilmiş bir kraldır. Tam en yüksek noktaya çıkardığı sırada taş aşağı yeniden yuvarlanıyor. Taşın ardından bakan Sisifos aşağı inip tekrar taşı çıkarmaya çalışıyordu. Fransız filozof Camus'a göre bu kısır döngüyü trajik yapanda...

Kapatalım gözlerimizi hadi hayal kuralım.

Sağ yanımda uçsuz bucaksız bir deniz, sol yanımda göğe kavuşan ağaçlar. Ne diyeyim ki, var olmak, bulunmak, duymak, durmak ve bakmak bazen çok güzel.

Her hikayenin anlatılacak bir zamanı vardır, eğer anlatılmazsa insanın yüreği hep o sırrın hapsinde kalır.

Kırlangıç kuşu neyi sembolize ederdi?

çam ağacını niye sevmek için elini uzatıyorsun? o batar, uzaktan sev.

Kurulu bir makineyim ya arıza yaparsam? İstemediğim hâlde ya devrelerimi yakarsam? Durmam gerek ya yere yıkılırsam? Ya bi' çuval inciri mahveden ben olursam? Bir daha düşünecek olsam aynı yanlışıİki kere yapar mıydım? sanmamEyvahlar olsun bir daha kanmamNe de zor oluyor aradıklarımı bulmam

"Yaşantı nedir? Hayat değil, hayatın yıpranmış alışılmalar sonucu pörsümüş artık kanıksanmaya yüz tutmuş dilimlerinde birdenbire parlayan bir açılış bir sevinç ya da bir heyecan bir sarsılma. benim şiirim bu tür sarsılma ve heyecanların eseri sonucu oldu." demiş Behçet Necatigil "Sevgilerde" şiirinde.

24lük yorgun olma farkındalığı ile durduğum ne ilk gece belki de ne de son

''Eve gitmek istemenin nasıl bir şey olduğunu biliyorum; ama doğru bir amaçtan başka, yönün de doğru olması gerekir. Yanlış yöne yönelmişsin dostum.'' Guy Finley'in " Vazgeçebilmek " kitabından ilhamla.

Göğe baktıran şairin dizeleriyle.

Yeniden doğmak için insanın kendindeki bazı şeyleri ölüme terk etmeyi bilmesi gerek. Kuş, sağlıkla parlayan yeni tüylere karşılık yıpranmış tüylerini dökerken böyle yapar. Bu onun için yaşamsaldır. Tüyleri mükemmel durumda değilse uçamaz. Bizim için de böyledir. Tüy değiştirmememiz, geçmişten kopamamamız, çoğu kez ilerlememize ayak bağı olur. Hayatımızın küçük ve büyük anlarında tüy dökmeye, tutul...

İlişki Denge Oyunu: Narsizmle Dans Etmek podcasti ile Hazırsanız, kendimize ve ilişkilerimize daha derin bir bakış atmaya başlayalım ve narsizmle dans etmeyi öğrenelim. İyi dinlemeler! Not: Literatüre yeni bir kelime daha ekleyip Narşizm yapmam dışında bir problem yok, lütfen Narsizm olarak duyun :)

Kuş seslerini duyabiliyor musunuz?

Hey sen! Dışarıda soğukta bekleyen Yalnızlaşan ve yaşlanan Beni hissedebiliyor musun ? ‘’ Duvarın arkasındakiler, yalnız ve üşüyenler, bu size bir çağrıdır. beni dinlemek ister misiniz ?

Kendini bildi bileli kabuğunu arayanlaraydı bu konuşma. Yaşamın ilk çabası kabuk oluşturmaktır.

Düşüncelerimizden ve duygularımızdan daha tahmin edilemez ne olabilir: bir dakika sonra ne düşüneceğiniz ya da ne hissedeceğiniz hakkında herhangi bir düşünceniz var mı? Zihnimiz aslında bir rüya kadar boş, geçici ve süreksiz. Herhangi bir düşünceye şöyle bir bakın: Gelir, bir süre kalır ve gider. Geçmiş geçmişte kalmıştır, gelecek ise henüz yaşanmadı, şu andaki düşüncemiz bile, biz onu deneyimler...

Herkesin hayatında kimi kararlarını sorguladığı, keşke farklı davransaydım dediği, pişmanlıklar yaşadığı yüzlerce deneyimi vardır kuşkusuz. Hayatından belli yanlarıyla ya da tümüyle memnun olmayan insanlar için, paralel evrenlerde yaşanan farklı hayatlara gidebilmek, istediğinde karar kılabilmek oldukça cazip olmalı.

Hayat bu, bir bakarsın her şey bir anda son bulur. Hayat bu, son dediğin an her şey yeniden can bulur.

Ve unutma geçmiş adı üstünde geçti, şu an şu an ise bir saniye sonra yine geçmiş.  Unutabilsem diye düşünmeyi bırak unutuşu kendine bağışla. Zaman en güzel ağrı kesici.