شاهنامه‌ی فردوسی، با خوانش شادروان اسماعیل قادرپناه

از آغاز بايد كه دانى درست/سر مايه‌ی گوهران از نخست كه يزدان ز ناچيز چيز آفريد/بدان تا توانایى آرد پديد سر مايه‌ی گوهران اين چهار/بر آورده بی‌رنج و بی‌روزگار يكى آتشى بر شده تابناک/ميان آب و باد از بر تيره خاک نخستين كه آتش به جنبش دميد/ز گرميش پس خشكى آمد پديد و زان پس ز آرام سردى نمود/ز سردى همان باز ترّى فزود چو اين چهار گوهر به جاى آمدند/ز بهر سپنجى سراى آمدند گهرها يک اندر دگر ساخته/ز هر گونه...

كنون اى خردمند وصف خرد/بدين جايگه گفتن اندر خورد كنون تا چه دارى بيار از خرد/كه گوش نيوشنده زو بر خورد خرد بهتر از هر چه ايزد بداد/ستايش خرد را به از راه داد خرد رهنماى و خرد دلگشاى/خرد دست گيرد به هر دو سراى ازو شادمانى و زويت غميست/و زويت فزونى و زويت كميست خرد تيره و مرد روشن‌روان/نباشد همى شادمان يک زمان چه گفت آن خردمند مرد خرد/كه دانا ز گفتار او بر خورد كسى كو خرد را ندارد ز پيش/دلش گردد از...

به نام خداوند جان و خرد/کزین برتر اندیشه برنگذرد خداوند نام و خداوند جای/خداوند روزی ده رهنمای خداوند کیوان و گردان سپهر/فروزنده‌ی ماه و ناهید و مهر ز نام و نشان و گمان برترست/نگارنده‌ی بر شده پیکرست به بینندگان آفریننده را/نبینی، مرنجان دو بیننده را نیابد بدو نیز اندیشه راه/که او برتر از نام و از جایگاه سخن هر چه زین گوهران بگذرد/نیابد بدو راه جان و خرد خرد گر سخن برگزیند همی/همان را گزیند که بین...