خط سفید جاده

این گزارش رو از روزی که تکلیف ویزای پرو مشخص شد ،پر می کنم . وقتی از شهر کوپاکابانا Copacabana به لاپاز برگشتیم ،درخواست ویزامون رو به سفارت پرو دادیم و چون خاطر جمع بودیم که تا چند روز دیگه آماده میشه اولین بلیط ماچوپیچو Machu Picchu که یکماه بعد بود رو گرفتیم ، ولی زمان مشخصی برای ویزا تعیین نکردن و مدتی بلاتکلیف موندیم .در ادامه براتون تعریف می کنم که چه پیچ وخمهایی رو برای رفتن به&nb...

مسیر سخت لاپاز در هتل هستم و روزهای کلافگی انتظار برای ویزا رو می گذرونم . همونطور که در انتهای گزارش قبلی گفتم ، قرار بود که از ایکا به سمت سالار دی کویی پاسا salar de coipassa حرکت کنیم که کسی سر راهم قرار گرفت و مسیری دیگه ای رو معرفی کرد ،چون من همیشه حسم رو دنبال می کنم تصمیم گرفتم که از همون مسیر بریم ولی دچار چالشهایی شدیم ....

چون اپیزود قبلی طولانی شده بود ،گزارش رو قطع کردم و در این اپیزود ادامه میدم . براتون از مسیری که در salar انتخاب و دنبال کردیم صحبت می کنم و گزارش بعدی هم در مورد چالش‌هایی هست که در این مسیر داشتیم ..‌..

عرصه سفید زیبا  جایی وسط کویر نمک بولیوی هستم ،در حال بالا رفتن از یک تپه.    سه روز هست که در کویر نمک (سالار دی اویونی ) salar de uyuni هستیم ، صدو ده کیلومتر درون کویر جلو اومدیم . دیشب در یکی از جزیره های اینجا به اسم جزیره ماهیگیر pescador چادر زدیم . تجربه منحصر به فردی هست .  در ادامه براتون از دو برنامه که در این مدت همراه دوستم حامد داشتیم براتون صحبت می کنم...

زندگی در لحظه ،در جاده مرگ  کماکان در جاده مرگ هستم ،دیروز به سمت پایین راه افتادم تا از جاده مرگ خارج بشم . پایین رفتم تا جایی که دسترسی به اینترنت داشتم و کارهای اینترنتیم رو انجام بدم ... در ادامه .... بقیه گزارش رو ده روز بعد پر کردم

ساعت دو ونیم شب هست و یک جای آروم در جنگل هستم ؛ وسط جاده مرگ (La Carretera de los Yungas) که یکی از جاذبه های توریستی شهر بولیوی هست .برنامه م این بود که بیام این جاده رو ببینم و رد بشم و شب جایی در ارتفاع پایین‌تر که گرم‌تر هست چادر بزنم .... در ادامه براتون از اقامت دوهفته ای در لاپاز مرتفعترین پایتخت جهان صحبت می کنم .

در ادامه گزارش قبلی ،فردای اونشب راه افتادم ، شصت تا هفتاد کیلومتر سربالایی داشتم . در حال دوچرخه‌سواری بودم که سربالایی درحال دوچرخه سواری بودم که با پسر جوانی رو دیدم که بنزین ماشینش تمام شده بود ....

این گزارش رو از جای هیجان انگیزی بالای تپه ای مشرف به دشت بزرگ و کوههای بلند در اطراف، تقدیم می کنم .دیشب اینجا یک طلوع ماه فوق‌العاده زیبا ودل انگیز داشتم . کم کم دارم ارتفاع می گیرم و فکر می کنم فردا به ارتفاع ۴۵۰۰ برسم ،بعد از اون حداقل یکماه مسیرم در دشت مرتفع خواهد بود . در ادامه از مسمومیت غذاییم ، سکونت در یک منزل ، تهیه لباس گرم ، مردم ، فستیوال محلی و بی پول شدن و...

یعد از گزارش قبلی که حرف خاصی برای گفتن نداشتم به این موضوع فکر کردم و به این واقعیت برخورد کردم که این طبیعیه که همه ی روزهای زندگی یا اتفاقات هیجان انگیز نباشه . فردای گزارش قبلی که حرکت کردم تا شهر بعدی ،مسیرم مدام سربالایی و سر پایینی بود و مسافت‌های زیاد سربالایی و سنگین وچند شب سرد داشتم ،مسیر سخت و پرفشار بود ولی از طرفی از نظر بدنی و ذهنی باید برای شرایط پیش رو آما...

گزارش رو از جایی در ارتفاع ۲۶۰۰ متری تقدیمتون می کنم . مسیرم سربالایی و پر ازبالا و پایین هست ،تا قبل از اینکه به لاپاز برسم باید ارتفاع چهارهزار و خرده ای رو هم رد کنم ،به مرور دارم ارتفاع می گیرم و بدنم هم داره کم کم به ارتفاع عادت می ‌کنه . بعد از گزارش قبلی که راه افتادم، روز چهارم دوچرخه سواریم بود ، ونیاز به یک شب راحتتر داشتم ، تصمیم گرفتم به شهر که رسیدم به هتل برم ...

جایی کنار یک رودخونه منتظر طلوع خورشید هستم تا به سمت کوچابامبا حرکت کنم .مسیرم در شروع کوههای آند هست . یک هفته خیلی پرکار و پراز خیر و برکت داشتم در سانتاکروز داشتم ؛  هفته ای که مهمانِ دوست خیلی خوب و مهربانی بودم ، کارگاه‌های زیادی در جاهای مختلف داشتم ،مسافت دوچرخه‌سواری م درسفر به نودهزار کیلومتر رسید و هفته ی منجر به تولدم ...

وقتی از چوچیز به سمت سانتا کروز راه افتادم ۳۷۰ کیلومتر راه پیش رو داشتم مسیر کفه بود وازین بابت مشکلی نداشتم ولی با دوستانم قرار گذاشته بودم سه روز دیگه خودم رو به سانتاکروز برسونم باید روزی صد وبیست کیلومتر درروز دوچرخه‌سواری می کردم ...

بالاخره وارد بولیوی شدم و داستان های من اینجا شروع شده. .

سلام ،گزارش رو از شهر کرومبا تقدیمتون می کنم .چند روزی اینجا هستم و درگیر کارهای ویزا ...

جایی در یک جنگل هستم ، در جاده های برزیل بخاطر مزارع شخصی و دامداری‌ها ،دو طرف جاده فنس کشی هست و من برای اینکه از جاده خارج بشم و جایی چادر بزنم محدودیت زیادی دارم ...‌

سلام، نزدیک اتوبان زیر چادر هستم ،مدتی هست کنار اتوبان دوچرخه‌سواری می کنم ،بنابراین نمی تونم هیچ جای خلوت وساکتی برای ضبط کردن صدا پیدا کنم . بعد از چهار پنج روزی که بخاطر بارندگی متوقف شده بودم ،به محض اینکه بارون بند اومد با دوچرخه راه افتادم ، با اینکه برنامه داشتم که مقداری از مسیر رو با ماشین برم ...

سلام ،گزارش رو از شهری به نام ایباییتی تقدیم می کنم ، چند روزی هست که اینجا بخاطر بارون متوقف شده م . وقتی با حال خیلی بد روحی بخاطر شرایط این روزهای ایران از کروچیوا خارج شدم ،هنوز تصمیم نگرفته بودم که اول به آبشار ایگواسو برم یا بولیوی ولی بخاطر حال بد و پنج روز مداوم بارندگی که پیش رو بود ،به ایگواسو نرفتم ...

این داستان عروسکیه که همیشه همراه منه و در عکسهای پنجره صبحگاهی من همیشه هست.

سه روز هست که در شهر کرو چیبا هستم و استراحت می کنم ، بعد از گزارش قبلی ، راه افتادم ، جاده ای که پیش رو داشتم اتوبان پرترافیک و پر از تریلی بود و جاذبه و زیبایی خاصی نداشت و فقط میخواستم رد بشم ،پس با کمک تکنیک استراحتهای متناوب با تمام توان رکاب زدم و با اینکه مسیر ، سربالایی زیادی داشت ، تو چهار روز چهار صد متر رکاب زدم ....

ین گزارش رو از صدو هفت کیلومتری محل اقامتم در سائو پائولو تقدیم می کنم  ولی چون کنار اتوبان چادر زدم و صدای پس زمینه زیاد هست ، پنج صبح که بیدار بشم براتون گزارش می کنم ...

سلام ، این گزارش رو از جایی وسط جنگل تقدیم می کنم ، با اتوبوس به این شهر اومدم و چون قرار هست امروز با دوستم به کوهنوردی بریم ، دیشب اینجا چادر زدیم . چهارماه گذشته در برزیل بخاطر گرما از خورشید فراری بودم ولی حالا زمستون شده و هوای منطقه سرد هست ، الان من اینجا از لابلای درختها نگاه می کنم و منتظر خورشید هستم که بالا بیاد و این قسمت گزارش رو پر می کنم که حس دل انگیز لمس و درک گرما و نور خورشید تو...

گفتگویی در مورد هزینه های سفر در این اپیزود در مورد نحوه هزینه های سفر و منبع اون صحبت کردم

این گقتگوی نسبتا مفصل در رادیو ماجرا ارایه شده و اینجا هم اون رو بارگذاری میکنم.

گزارش رو از کنار شهر سائو سباستییائو تقدیم می کنم ، بعد از اینکه چند لحظه صدای موج اقیانوس رو با هم گوش کنیم ، براتون صحبت می کنم از حس خودم از این شکل زندگی تا ملاقات خوشایند با تنها ایرانی شهر او واتوبا ....

این گزارش رو از خونه ی یک برزیلی از شهری که هنوز اسمش رو نمی دونم تقدیم می کنم .در فرهنگ برزیل صدای بلند صحبت و موسیقی یک چیز کاملا عادیه . در ادامه گزارش قبل ...من به ریو رسیدم و زمان بسیار خوبی رو با دوست قدیمیم هومن گذروندم .و سنگنورد ایرانی حسین معزی کوه رفتیم .....