Jess

เพราะอาศัยตัณหาจึงมีการแสวงหา เพราะอาศัยการแสวงหาจึงมีการได้ เพราะอาศัยการได้จึงมีความปลงใจรัก เพราะอาศัยความปลงใจรักจึงมีความกำหนัดด้วยความพอใจ เพราะอาศัยความกำหนัดด้วยความพอใจจึงมีความสยบกลัวเมา เพราะอาศัยความสยบมัวเมาจึงมีความจับอกจับใจ เพราะอาศัยความจับจับใจจึงมีความตระหนี่เพราะอาศัยความตระหนี่จึงมีการห่วงกัน เพราะอาศัยการหวงกั้นจึงมีเรื่องราวอันเกิดจากการหวงกั้น ธรรมอันเป็นบาปอกุศลเป็นเอนกย่อ...

(๑ สัทธาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศรัทธา) (๒) สีลสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศีล) (๓) จาคสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยการบริจาค) (๔) ปัญญาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยปัญญา).

ภิกษุทั้งหลายภัยที่มารดาและบุตรช่วยกันไม่ได้(โดยแท้จริง)สามอย่างเหล่านี้ มีสามอย่างคือภัยที่เกิดจากความแก่ ภัยที่เกิดจากความเจ็บไข้ ภัยที่เกิดจากความตาย

ยังมารดาบิดาผู้ไม่มีศรัทธาให้สมาทานตั้งมั่นในศรัทธาสัมปทา ยังมารดาบิดาผู้ทุศีลให้สมาทานตั้งมั่นในสีลสัมปทา ยังมารดาบิดาผู้มีความตะหนี่ให้สมาทานตั้งมั่นในจาคสัมปทา ยัง มารดาบิดาให้สมาทานตั้งมั่นในปัญญาสัมปทา

อริยสาวกละเสียดายซึ่งกันกิเลสสี่ประการไม่กระทำกรรมอันเป็นบาปโดยฐานะทั้งสี่และไม่เสพทางเสื่อม(อบายมุข)แห่งโภคะ6ทาง เมื่อนั้นเค้าชื่อว่าเป็นผู้ปราศจากกรรมอันเป็นบาปรวม 14 อย่างเป็นผู้ปิดกั้นทิศทั้งหกโดยเฉพาะแล้ว

ฆราวาสคับแคบเป็นทางมาแห่งธุลีส่วนบรรพชาเป็นโอกาสว่าง

ภิกษุทั้งหลายทำข้อหนึ่งอันบุคคลเจริญแล้วกระทำให้มากแล้วแม้กายก็สงบ แม้จิตเขาสงบ แม้วิตกวิจารก็สงบ เป็นธรรมที่เป็นไปในส่วนแห่งวิชชา แม้ทั้งสิ้นก็ถึงความเจริญบริบูรณ์ธรรมข้อหนึ่งคืออะไรคือกายคตาสติ

พุทธวัชจะนะคาระวาดฉันเลิศภิกษุทั้งหลายความรู้สึกได้เกิดขึ้นแก่เราว่า ผลวิบากแห่งกรรม 3อย่างอย่างนี้แล ที่ทำให้เรามีฤทธิ์มากมีอนุภาพมากคือ 1)ทาน การให้ 2)ทมะ การบีบบังคับใจ 3)สัญญมะ การสำรวมระวัง ดังนี้

ภิกษุในกรณีนี้เป็นผู้มีปกติเห็นกายในกายอยู่เป็นประจำ..... เป็นผู้เห็นเวทนาในเวทนาทั้งหลายอยู่เป็น..... เป็นผู้เห็นจิตในจิตอยู่เป็นประจำ มีความเพียรเผากิเลสมีสัมปชัญญะ มีสตินำอภิชฌาและโทมนัสในโลกออกเสียได้

เธอจงเสพเสนาสนะอันสงัดเธอยอมละอภิชาต์ในโลกมีจิตปราศจากอภิชฌา ละพยาบาท มีจิตปราศจากพยาบาท ละถีนะมิทธะ มีจิตปราศจากทีนะมิทธะ ละอุทธัจจะกุกกุจจะ ไม่ฟุ้งซ่านมีจิตสงบอยู่ในภายในและวิจิกิจฉา ข้ามร่วมวิจิกิจฉาเสียดาย

1)กามฉันทะนิวรณ์ 2)พยาปาทนิวรณ์ 3)ถีนมิทธนิวรณ์ 4)อุทธัจจกุกกุจจนิวรณ์ 5)วิจิกิจจฉานิวรณ์

1)กามฉันทะ 2) พยาบาท 3)ถีนมิทธะ(ความง่วงเหงาซึมเซา) 4)อุทธัจจกุกกุจจะ(ความฟุ้งซ่านและรำคาญ) 5) วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย)

ธรรมะเป็นอุปการะเฉพาะแก่อานาปานะสติภาวนา

สัญญา 10 ประการนั้นคืออนิจจะสัญญา อนัตตสัญญา อสุภสัญญา อาทีนวสัญญา ปหานสัญญา วิราคสัญญา นิโรธสัญญา สัพพโลเกอนภิรตสัญญา สัพพวังขาเรสุอนิจจะสัญญา อานาปานสติ

1)เจริญอสุภะเพื่อละราคะท 2)เจริญเมตตาเพื่อละพยาบาท 3)เจริญอานาปานะสติเพื่อตัดเสียซึ่งวิตก 4)เจริญอนิจจะสัญญาเพื่อถอนอัสมิมานะ

พริกทั้งหลายภิกษุผู้ตั้งในธรรม5ประการเหล่านี้เพิ่งเจริญธรรม4 ประการให้ยิ่งขึ้นไปคือ 1)เจริญอสุภะเพื่อละราคา 2)เจริญเมตตาเพื่อละพยาบาท 3)เจริญอานาปานสติเพื่อตัดสินซึ่งวิตก 4)เจริญอนิจจสัญญาเพื่อถอนอัสมิมานะ ภิกษุทั้งหลายเมื่อภิกษุมีอนิจจสัญญา อนัตตสัญญายอมมั่นคง ผู้มีอนัตตสัญญา ยอมถึงการถอนได้เสียซึ่งอัสมิมานะคือนิพพานในทิฐธรรมเทียว

ลมอัสสาสะ(ลมหายใจเข้า) ปัสสาสะ(ลมหายใจออก)อันจะมีเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อจะดับจิตนั้นจะเป็นสิ่งที่เค้ารู้แจ้งแล้วดับไปหาใช่เป็นสิ่งที่เขาไม่รู้แจ้งใหม่ดังนี้

เมื่อหายใจเข้ายาวก็รู้ชัดว่าเราหายใจเข้ายาวเมื่อหายใจออกยาวก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกยาวเมื่อหายใจเข้าสั้นก็รู้ชัดว่าเราหายใจเข้าสั้นเมื่อหายใจออกสั้นก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกสั้น

เมื่อหายใจเข้ายาวก็รู้ชัดว่าเราหายใจเข้ายาวเมื่อหายใจออกยาวก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกยาวเมื่อหายใจเข้าสั้นก็รู้ชัดว่าเราหายใจเข้าสั้นเมื่อหายใจออกสั้นก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกสั้น

อานาปานสติ_ อานาปานสติละได้เสียซึ่งความคับแค้น_บทที่20 ภิกษุพิจารณาเห็นอารมณ์ว่าไม่งามในกายมีสติเฉพาะในลมหายใจ ความเพียรทุกเมื่อพิจารณาเห็นซึ่งนิพพานอันเป็นที่ระงับสังขารทั้งปวง...

อานาปานสติ_ อานาปานสติละได้เสียซึ่งความฟุ้งซ่าน_บทที่19

อานาปานสติ_ อานาปานสติสามารถกำจัดบาปอกุศลได้ทุกทิศทาง_บทที่18 อานนท์เปรียบเหมือนกรองฝุ่นใหญ่ที่มีอยู่ที่หนทางใหญ่สี่แพร่ง ถ้าเกวียนหรือรถมาจากทางทิศตะวันออกก็บดขยี้กรองฝุ่นนั้น ถ้าเกวียนเร็วรถมาจากทางทิศตะวันตกก็บทขยี้กรองฝุ่นนั้น ถ้าเกวียนหรือรถมาจากทางทิศเหนือก็บทขยี้กรองฝุ่นนั้น ถ้าเกวียนหรือรถมาจากทางทิศใต้ก็หมดขยี้กรองฝุ่นนั้นนี้ฉันใด

อานาปานสติ_ อานาปานสติเป็นสุขวิหารระงับได้ซึ่งอกุศล_บทที่17

อานาปานสติ_ เจริญอานาปานสติชื่อว่าไม่เหินห่างจากฌาน_บทที่16 ภิกษุทั้งหลาย ถ้าภิกษุเจริญอานาปานสติ แม้ชั่วกาลเพียงตัดนิ้วมือ ภิกษุนี้เรากล่าวว่าอยู่ไม่เหินห่างจากฌาน

อานาปานสติ_ เจริญอานาปานะสติมีอานิสงส์เป็นเอนกประการ(อีกสูตรนึง)_บทที่15