کتابخانهی موقوفهی فرهنگی ادب
خوانش متون فارسی
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- خوانش متون فارسی را با «تذکرةالاولیا» آغاز میکنیم که بیتردید از قلّههای سربهآسمان برکشیدهی ادبیّات فارسیست.
Bezoek zeker de website van de podcast en steun de maker: podcasters.spotify.com
Auteur
کتابخانهی موقوفهی فرهنگی ادب
Categorie
Website van de podcast
Nieuwste aflevering
21 nov. 2024
Waar luisteren?
Podcasts in de app Replaio Radio Binnenkort beschikbaarPodcasts komen binnenkort naar de app. Installeer nu en zie als eerste een compleet nieuwe kijk op podcasts
Afleveringen
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۳ 21.11.2024 2:34
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۲ 14.11.2024 3:28
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۱ 07.11.2024 4:13
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۰ 31.10.2024 4:33
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۹ 24.10.2024 3:16
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۸ 10.10.2024 5:30
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت۹۷ 03.10.2024 4:35
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۶ 26.09.2024 12:05
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۵ 19.09.2024 5:30
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۴ 12.09.2024 8:39
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۳ 05.09.2024 5:50
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۲ 29.08.2024 5:30
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۱ 22.08.2024 6:21
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۰ 08.08.2024 9:18
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۹ 01.08.2024 4:14
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۸ 25.07.2024 6:21
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۷ 18.07.2024 5:01
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۶ 11.07.2024 8:07
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۵ 04.07.2024 3:20
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۴ 27.06.2024 3:42
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۳ 20.06.2024 5:40
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۲ 13.06.2024 12:59
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۱ 06.06.2024 7:06
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۰ 23.05.2024 3:36
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | نودونه | باب دوم، فصل اول، حکایت ۷۹ 16.05.2024 9:18
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
Vergelijkbare podcasts
Replaio is geen uitgever van podcasts; namen van shows, covers en audio zijn eigendom van hun makers en worden verspreid via openbare RSS-feeds