کتابخانهی موقوفهی فرهنگی ادب
خوانش متون فارسی
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- خوانش متون فارسی را با «تذکرةالاولیا» آغاز میکنیم که بیتردید از قلّههای سربهآسمان برکشیدهی ادبیّات فارسیست.
N'hésitez pas à visiter le site du podcast et à soutenir son créateur : podcasters.spotify.com
Auteur
کتابخانهی موقوفهی فرهنگی ادب
Catégorie
Site du podcast
Dernier épisode
21 nov. 2024
Où écouter ?
Les podcasts dans l'appli Replaio Radio Bientôt disponibleLes podcasts arrivent très bientôt dans l'appli. Installe-la dès maintenant et découvre en avant-première une toute nouvelle façon de vivre les podcasts
Épisodes
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۳ 21.11.2024 2:34
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۲ 14.11.2024 3:28
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۱ 07.11.2024 4:13
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۱۰۰ 31.10.2024 4:33
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۹ 24.10.2024 3:16
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۸ 10.10.2024 5:30
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت۹۷ 03.10.2024 4:35
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۶ 26.09.2024 12:05
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۵ 19.09.2024 5:30
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۴ 12.09.2024 8:39
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۳ 05.09.2024 5:50
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۲ 29.08.2024 5:30
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۱ 22.08.2024 6:21
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۹۰ 08.08.2024 9:18
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۹ 01.08.2024 4:14
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۸ 25.07.2024 6:21
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۷ 18.07.2024 5:01
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۶ 11.07.2024 8:07
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۵ 04.07.2024 3:20
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۴ 27.06.2024 3:42
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۳ 20.06.2024 5:40
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۲ 13.06.2024 12:59
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۱ 06.06.2024 7:06
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | صد | باب دوم، فصل اول، حکایت ۸۰ 23.05.2024 3:36
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
خوانش متون فارسی | اسرارالتوحید | نودونه | باب دوم، فصل اول، حکایت ۷۹ 16.05.2024 9:18
منظور ما از «خوانش» متن آنگونه خواندنِ متن است که بایسته است و شایسته -در محدودهی توان و دانستههای اندکمان-؛ خواندنی که معنا و لحن و حس و حالِ متن را به دُرُستترین و بهترین گونهی ممکن -تا آنجا که میدانیم و میتوانیم- بِنُماید و به شنونده باز دهد. ---------- نام ابوسعید ابوالخیر –زیسته از ۳۵۷ تا ۴۴۰ هجری قمری– عارفی که هر کجا یاد او رود، همهی دلها را وقت خوش شود، با تصوّف و عرفان ایرا...
Podcasts similaires
Replaio n'est pas éditeur de podcasts ; les noms des émissions, les visuels et l'audio appartiennent à leurs auteurs et sont diffusés via des flux RSS publics