پیام محبت

نیروی کثیف شهوت که مرا اسير کرده بود، از من دور شد. عیسی مسیح به من قدرت داد تا از اعتیاد به مواد مخدر آزاد شوم و شادی و محبت و امید، دل مرا پُر کرد و من آدم تازه‌ای شدم.‏

او قادر است هر ترس و دلهره‌ای را آرام سازد. زندگی هر انسان و سرنوشت هر ملتی در دستهای توانای اوست. او بی‌نظیر است چون همه چیز تحت فرمان و قدرت اوست.‏

عیسی مسیح مرا از روی فیض خود پاک و طاهر کرد. او گریۀ مرا به لبخند شادی مبدل کرد. آواز حزن و غم را از من گرفت و سرود شادمانی را از دهانم جاری نمود.‏

هرچند که من، هنوز پیام محبت خدا را درک نکرده بودم ولی خداوند مهربان فرصت دیگری به من بخشید تا از محبت او با‌خبر شوم. می‌دیدم که درون من از تاریکی و کینه پُر شده و بوی بد گناه را حس می‌کردم.‏

آن مرد جوان، با آلبرت دوست هنرستانش ملاقات می‌کند. با دعوت او به کلیسا می‌رود و می‌فهمد که خشم و نفرت هم گناه است، برای همین پیش خانوادۀ خود باز‌می‌گردد و با ایمان به مسیح خداوند، آزاد می‌شود.‏

پسر جوانی، دل‌شکسته از خانه فرار کرده و به قهوه‌خانه‌ای در کوه پناه می‌برد و آنجا زندگی می‌کند. او در رشتۀ آهنگ‌سازی موفقیت زیادی به‌دست می‌آورد و برای ادامه تحصیل در خارج، به‌ خدمت نظام می‌رود.‏

همۀ ما در حضور خدای راستین، قاتل و گناهکاريم. همه گناه کرده‌ایم و مجازات گناه، هلاکت ابدی‌ست و هیچ قاتلی نمی‌تواند وارد ملکوت خدا شود. پس هر انسانی به نجات مسيحی احتياج دارد.‏

خشم ناپاک، تهمت، بدگویی ‌و لعنت کردن ديگران عواقب وخیمی دارند و ما را به آتش جهنم محکوم می‌کنند. تنها راه نجات از گناه و نتايج شوم آن، ایمان قلبی به مسیح خداوند به‌عنوان نجات‌دهنده است.‏

اگر کينه و نفرت در دل ما باشد، از دید خدا قاتل هستيم. ریشۀ قتل، خشم ناپاک و نادرست است، پس خشم باید مجازاتی برابر با گناه قتل داشته باشد. اما با توبه از گناه و ايمان به مسيح، از محکوميت آزاد می‌شويم.‏

قتل، عملی است که انسان گناهکار به‌خاطر داشتن طبیعت گناه‌آلود خود ممکن است به‌طور عمد انجام دهد. برای این‌که ما ریشۀ قتل را برداریم باید دل‌مان با خون عيسی پاک شود.‏

انجیل، شامل خود مسیح و کار تمام و کمال اوست. مسيح در راه گناه بشر خونش بر صليب ریخته شد و مُرد، اما او در روز سوم از مردگان برخاست و زنده است. ما فقط به‌وسيلۀ ایمان به مسيح نجات می‌يابيم.‏

به مردان مسیحی حکم شده که زنانشان را دوست بدارند همان‌طور که بدن خود را دوست دارند. خدا هرگز در کلامش اجازه نداده که شوهران، به زنان خود ظلم کنند و ايشان را آزار دهند.‏

هرکس به مسيح ایمان ‌آورد، با روح‌القدس در بدن مسیح تعمید می‌گیرد. کلیسا که بدن مسيح است توسط او به فرقه‌ها تقسیم نشده بلکه ما انسانها در طول تاریخ به‌علل مختلفی فرقه‌ها را به‌وجود آورده‌ایم.‏

مسیح، هم‌ذات با خداست و با پیامبران، تفاوت‌های عمده دارد. او با مرگش کفارۀ گناه آدمیان را فراهم کرده است. مسيح، مظهر کامل خداست و نه‌فقط همه‌چیز به‌وسيلۀ او آفریده شده، بلکه همه‌چيز را نگاه می‌دارد.‏

مسیح ما را متوجه اين واقعيت می‌نماید که عدالت و نيکی واقعی، با کوشش انسانی به‌دست نمی‌آيد. فقط از راه ايمان به مسیح، عادل و نيک محسوب می‌شويم و می‌توانيم زندگی عادلانه و خداپسندانه‌ای داشته باشيم.‏

عدالت و نيکی ظاهری و ریاکاری مذهبی ما، خدا را خوشنود نمی‌سازد. عیسی مسیح، نشان می‌دهد که چقدر از شریعت راستین خدا به‌دور هستیم و آنچه برای خدا مهم است وضعیت درونی و قلبی ما می‌باشد.‏

مسافر، با مردی به اسم امیدوار همراه شد. او آنچه را که آموخته بود به امیدوار گفت. آنها در راه اسیر غول یأس گشتند اما با خواندن انجیل و یافتن کلید امید، از زندان آزاد و وارد شاهراه و شهر آسمانی شدند.‏

مسافر وقتی از دره بیرون می‌آید همسفری می‌یابد به اسم وفادار. آنها به شهر بیهودگی می‌رسند که در آنجا وفادار را به اعدام محکوم می‌کنند و می‌کُشند و مسيحی را هم شلاق می‌زنند و از شهر بیرون می‌کنند.‏

شیطان به‌سراغ مسافر مسیحی می‌آید و او، با سلاح‌های روحانی، حملات شیطان را دفع می‌کند. بعد به درۀ تاریک مرگ می‌رسد، در آنجا دچار وسوسه‌های هولناک می‌شود که به کمک خدا نجات می‌یابد.‏

مسافر مسیحی با نگاه به صلیب، از بارش خلاص شد. مسافر با زحمت از تپۀ مشکلات بالا رفت و به قصر باشکوهی رسید. میزبان قصر، به او سلاح‌های روحانی برای مبارزه با شیطان و وسوسه‌ها داد.‏

مسافر مسیحی در راه، عالم دنیادوست را دید. او گفت، به‌وسيلۀ انجام احکام شريعت می‌تواند از بارش خلاص شود و از راه منحرف شد. اما آقای خوش‌خبر او را به جادۀ اصلی برگرداند.‏

مردی از مردم شهر هلاکت در بیابان‌ها به خواندن انجيل مقدس پرداخت. او که به‌خاطر گناهانش نگران مرگ و هلاکت بود، با شخصی روبرو شد که او را برای رسيدن به شهر آسمانی راهنمایی کرد.‏

در مسیح است که ما می‌توانیم بر وسوسه‌ها و گناهان پیروز بشویم. با قدرت مسیح است که توانايی می‌يابیم تمایلات دنیوی یعنی ناپاکی و زنا و شهوت و طمع را در خود نابود کنیم.‏

قدم اول در مسیر مخرب تبدیل شدن وسوسه به گناه این است که ما تسلیم وسوسه شویم و قدم بعدی کاشتن و پروراندن دانه‌های وسوسه است. فکر و دل ما باید عوض شود و اين کارِ مسيح خداوند است.‏

زناکارانی که توبه نمی‌کنند و به مسيح ايمان نمی‌آورند، نمی‌توانند وارد ملکوت خدا شوند بلکه در جهنم افکنده خواهند شد. مسیح اول عمل زنا را محکوم می‌کند و بعد به فکر و اشتیاق برای زناکاری می‌پردازد.‏