زندگی تازه

با اجرای محبت‌آمیز قانون کاشت و برداشت و دوری از خشم و وابستگی، والدین به فرزندان می‌آموزند که هر انتخابی پیامدی دارد. همین تجربه است که آنان را در مسیر رشد، نظم و مسئولیت‌پذیری هدایت می‌کند.‏

وقتی والدین موانعی را که مانعِ پایبندی به آموزش محدودیت‌ها می‌شوند- همچون وابستگی عاطفی، همزادپنداری با احساسات فرزند، ترس از جدایی و چشم‌پوشی- در خود برطرف کنند، می‌توانند با محبت و اقتدار الهی، محدودیت‌هایی سالم پدید آورند که رشد و بلوغ فرزندان را پرورش دهد.‏

والدین با پایبندی به محدودیت‌های سازنده و آموزش حکیمانه‌ آن از راه الگوبرداری یعنی در گفتار و عمل، فرزندان خود را برای زیستی آگاهانه، منظم و مسئولانه در مسیر آزادی و رشد پرورش می‌دهند.‏

دروغگویی و ناراستی کودکان، بدترین صفتی است که می‌تواند بدبختی‌های زیادی را به بار آورد. اما با پرورش ویژگی‌ راستگویی، صداقت و تعالی‌جویی، فرزندان ما به انسان‌هایی امین، متعهد و خدا‌محور تبدیل می‌شوند که در مسیر شباهت به مسیح گام برمی‌دارند.‏

عدم احترام به واقعیت، ثمرۀ عدم وجود محدودیت‌ها است. با پرورش احترام به واقعیت و روحیهٔ ترقی‌خواه، فرزندان ما به افرادی مسئول و بالغ مبدل می‌شوند تا در رویارویی با مشکلات و موانع، با پیامدها و چالش‌ها، رویکردی رو به رشد و ترقی در پیش گیرند و به جلو حرکت کنند.‏

با پرورش ویژگی و روحیۀ آزاد و عملگرایی در فرزندان، آنان می‌آموزند که مسئولانه تصمیمات و انتخاب‌های مفید بگیرند و با اراده و پشتکار، آینده‌ای هدفمند بسازند.‏

والدین با پرورش دو ویژگی مهربانی و مسئولیت‌پذیری در فرزندان، زمینه‌ساز شکل‌گیری شخصیتی بالغ، متعهد و مسلط بر امور زندگی در آنان می‌شوند.‏

والدین با ایفای نقش سرپرست، مدیر و منبع، زمینه رشد شخصیت، خویشتن‌داری و مسئولیت‌پذیری فرزندان را در مسیر الهی فراهم می‌کنند.‏

هدف اعمال محدودیت‌های خداپسندانه، پایه‌گذاری رشد روحانی و اخلاقی فرزندان است. فرزندانی که امروز در چارچوب محبت و نظم رشد کنند، فردا انسان‌هایی بالغ، مسئولیت‌پذیر و خداپسند خواهند شد.‏

برقراری محدودیت‌های سازنده و خداپسندانه از سر محبت است، به رشد شخصیت و حکمت کودکان می‌انجامد و والدین را در تربیت الهی فرزندان یاری می‌دهد تا آنان در آینده ثمر نیکو بیاورند.‏

یکی از ماجراهای عهد عتیق، درمورد شخصی به نام نعمان اَرامی است. آنچه بر نعمان واقع شد به این واقعيت در عهد جدید اشاره دارد، که نجات و شفا تنها به‌واسطۀ ایمان به عيسی مسیح امکان‌پذير است.‏

داوود پادشاه، مِفیبوشِت را که از هر‌دو پا لنگ بود و وضعيت فلاکت‌باری داشت، یافت و او را احسان نمود. این ماجرا بيانگر وضع ما انسانهای سقوط کرده در گناه و درمانده است که مسیح ما را محبت نمود.‏

با بررسی قوانینی که خدا به قوم اسرائیل داده بود، می‌توانیم بفهمیم که آنها ‌به مسیح اشاره دارند. قانون بازخريد کردن مِلک فروخته شدۀ شخص فقير به‌وسيلۀ ولیّ يا خویشاوند نزديک، یکی از آن قوانین است.‏

با مقایسۀ اعیاد در عهد عتیق و وقايع زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود است. یکی از این اعیاد، روز کفاره می‌‌باشد که به پاک شدن گناهان توسط خون مسیح اشاره دارد.‏

با بررسی اعیاد در عهد عتیق، درمی‌یابیم که آنها نشانه‌هایی از کار عظیم عیسی مسیح هستند. یکی از این اعیاد، عید فِصَح می‌باشد و خون برۀ قربانی، نشانگر ریخته شدن خون عیسی برای نجات بشر است.‏

وقتی در عهد عتیق زندگی یونس نبی را مطالعه می‌کنیم، نمونه‌ای از مرگ و رستاخیز عیسی مسیح را که در عهد جديد واقع شد، مشاهده می‌نماييم. این‌گونه نمونه‌ها ثابت می‌کنند که عیسی، مسیح موعود است.‏

با مطالعۀ زندگی هوشع نبی، متوجه می‌شویم که این ماجرا، اشارۀ مستقیم به محبت و فيض عظیم مسیح دارد. زیرا ما نیز از‌لحاظ روحانی زناکار و ناپاک بودیم اما مسیح ما را برگزید و نجات بخشید.‏

با مطالعۀ عهد عتیق، شخصیت‌های مختلفی را می‌بینیم که نمونه‌ای از عیسی مسیح هستند. یکی از اين شخصيت‌ها، داوود می‌باشد که محل تولد، بخش‌هايی از زندگی و پادشاهی‌ او همانند عیسی مسیح است.‏

یکی از شخصیت‌های معروف در کتاب داوران، شمشون می‌باشد. با‌ توجه ‌به تولد و مأموریت او برای رهايی قوم اسرائيل می‌توان گفت که او نيز نمونه‌ای از عیسی مسیح در عهد عتیق است.‏

نام يوشع يعنی يهوه نجات است. يوشع قوم اسرائیل را به سرزمین موعود هدايت کرد و به وعده‌ای که به راحاب داده بود عمل نمود. او هم یکی از شخصیت‌های عهد عتیق است که نمونه‌ای از مسیح می‌باشد.‏

با مطالعه و بررسی زندگی و کارهای موسی، متوجه می‌شویم که او نیز یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق می‌باشد، که نمونه‌ای از عیسی مسیح است.‏

در عهد عتیق می‌بينيم که خصوصیات اخلاقی و شخصیتی یوسف و اعمالی که انجام داد، به عیسی مسیح اشاره دارند.‏

یوسف که محبوب پدرش بود و ردایی داشت که او را از دیگران متمایز می‌کرد، یکی دیگر از شخصیت‌های عهد عتیق است که زندگی او به عیسی مسیح شباهت‌هايی دارد.‏

با بررسی عهد عتیق، نمونه‌ها و شخصیت‌هایی را می‌بینیم که به عیسی مسیح خداوند اشاره دارند. اسحاق یکی از نمونه‌هايی‌ست که زندگی او شباهت‌هايی به عیسی مسیح دارد.‏

یکی دیگر از سمبل‌ها و نشانه‌هايی که در عهد عتیق به عیسی مسیح اشاره دارد، خیمۀ ملاقات و لوازم آن در زمان موسی است.‏