زندگی تازه

یکی دیگر از سمبل‌ها و نشانه‌هايی که در عهد عتیق به عیسی مسیح اشاره دارد، خیمۀ ملاقات و لوازم آن در زمان موسی است.‏

در عهد عتيق شهرهای ملجأ یا پناهگاه که به دستور خدا تعیین گردید، سمبل دیگری از عیسی مسیح است. تنها کسانی که به عیسی مسیح خداوند پناه می‌برند نجات می‌یابند و در امنیت ساکن می‌شوند.‏

در ماجرای راحاب فاحشه، آن طناب قرمزی که به پنجرۀ خانۀ او بسته شد، سمبلی از خون برۀ بی‌عیب خدا، عیسی مسیح است که بر صليب ريخته شد تا به‌وسيلۀ آن از گناهان پاک شويم و نجات و حیات يابيم.‏

یکی دیگر از سمبل‌های موجود در عهد عتیق که به عیسی مسیح و مصلوب شدن او اشاره دارد، مار برنجين در بیابان است که توسط موسی برپا شد، تا هرکه به آن نظر کند شفا بیابد.‏

صخره‌ای که در زمان موسی برای سیراب کردن قوم آب از آن جاری شد، یکی دیگر از سمبل‌های عهد عتیق است که به عیسی مسیح خداوند اشاره دارد.‏

مَنّای آسمانی، یکی دیگر از سمبل‌هایی است که در عهد عتیق اشاره به عیسی مسیح خداوند دارد. عیسی، نان حیات است که برای نجات و حيات انسان‌ها از آسمان به جهان آمد.‏

با بررسی عهد عتیق و تمرکز بر جزئیات آن، متوجه می‌شویم که یکی دیگر از سمبل‌هایی که به عیسی مسیح اشاره دارد، نردبانی است که یعقوب در خواب دید.‏

در عهد عتیق سمبل‌هایی وجود دارند که به‌صورت نمادین به عیسی مسیح اشاره می‌کنند. یکی از این سمبل‌ها، کشتی نوح است که تنها راه نجات و امنیت بود.‏

در کتاب دانیال، زمانی که شَدرَک، میشَک و عَبدنَغو را در کورۀ آتش انداختند، شخصی که در کورۀ آتش با آنها ملاقات کرد و بند‌هایشان را باز نمود و آنها را رهايی بخشید، پسر خدا، عیسی مسیح خداوند بود.‏

با مطالعۀ زندگی یوشع، متوجه می‌شویم که آن سردار لشکر خداوند که بر او ظاهر گردید و یوشع تحت هدايت او به‌سمت حصار شهر اریحا حرکت کرد، همان عیسی مسیح، پسر خدای زنده است.‏

با بررسی واقعه‌ای که در عهد عتیق برای یعقوب اتفاق افتاد، متوجه می‌شویم که آن شخص، خداوند عیسی مسیح بود که با یعقوب کشتی گرفت و او را برکت داد و نام او را از یعقوب به اسرائیل تغییر داد.‏

ما با تفتیش کتب عهد عتیق، می‌توانیم ظهور عیسی مسیح را پیش از تولد و جسم گرديدن او ببینیم. در کتاب پیدایش فصل هجدهم، یکی از آن سه شخصی که به ملاقات ابراهیم آمدند، مسیح خداوند است.‏

مسیح بارها در عهد عتیق ظاهر شده است. ملکیصدق، نمونه‌ای از مسیح در عهد عتیق می‌باشد. ملکیصدق يعنی پادشاه عدالت و او کاهن خدای متعال بود. ملکیصدق ابراهيم را برکت داد و ابراهيم به او ده‌يک داد.‏

عیسی، مسیحِ عهد عتیق است، زیرا نبوت‌های انبیاء دربارۀ مرگ، دفن، قيام، صعود، بازگشت و پادشاهی مسیح، کاملا با مرگ، دفن، قیام، صعود و پیغام فرشتگان دربارۀ بازگشت و پادشاهی عیسی تطابق دارد.‏

با مطالعۀ دقیق نبوت‌های عهد عتیق دربارۀ قيام مسیح از مردگان و صعود او به آسمان و تطبیق آنها با زندگی عیسی در عهد جدید، متوجه می‌شویم که عیسی مسيح، همان پادشاه جلال، نجات‌دهندۀ آدميان است.‏

با بررسی نبوت‌های عهد عتیق درمورد چگونگی مرگ و دفن عيسی مسیح، می‌توانیم درک کنیم که نقشۀ خدا برای نجات انسان، در عهد جدید ازطريق زندگی و مرگ عیسی تحقق یافته است.‏

مطابق با نبوت‌های عهد عتیق، عیسی مسیح با مرگ خود بر صلیب، نجات را مهیا ساخت. هديۀ نجات تنها به‌وسیلۀ ایمان به مسیح و واقعيت مرگ و رستاخيز او حاصل می‌شود و این نجات ابدی می‌باشد.‏

عهد عتیق به ما می‌آموزد که عیسی مسیح چه خدمت بزرگی به ما کرده است. او گناهان ما را بر خود گرفت و به‌جای ما مصلوب گردید و مُرد تا ما آدميان گناهکار، عادل محسوب شویم.‏

نبوت‌های عهد عتیق به ما می‌آموزند که مسیح برای انجام سه خدمت، یعنی به‌عنوان نبی، کاهن و پادشاه مسح شده بود، و محل خدمتش جلیل و خدمات او موعظه، معجزه و شفا بود.‏

در عهد عتیق، نبوت‌هایی دربارۀ تولد مسیح از باکره، مکان تولد، زندگی و خدمت او وجود دارد که به‌وسيلۀ تطبیق آنها با وقايع زندگی عیسی، به‌این‌نتیجه می‌رسيم که عیسی همان مسیح موعود است.‏

ما با مطالعه و بررسی نبوت‌های عهد عتیق درارتباط با شجره‌نامۀ مسیح و تطبیق آن با زندگی عیسی، متوجه می‌شویم که عیسی همان مسیح موعود و پسر خدای زنده است.‏

عهد عتيق، از‌پيش دربارۀ چيزهای نيکوی آينده خبر می‌داد. با مطالعۀ صحیح و عمیق عهد عتیق در کتاب مقدس، متوجه می‌شويم که همان مسیحِ عهد عتیق، در عهد جديد جسم گرديد و ميان ما ساکن شد.‏

ما با فهم، دانش، حکمت و درایت خود، نمی‌توانیم به این واقعيت برسیم که عیسی پسر خدای زنده است. اما وقتی با دعا کتب عهد عتیق را تفتیش کنیم، خدا شخصیت و جایگاه مسیح را بر ما مکشوف می‌نمايد.‏

خداوند عیسی مسیح، ازلی و ابدی است. ما با تفتیش و مطالعۀ کتب عهد عتیق و بررسی نبوت‌ها، ظهورها، سمبول‌ها، نمونه‌ها و اعياد و مراسم می‌توانیم مسیح خداوند را در عهد عتیق مشاهده کنیم.‏

مسیح برای گناهان ما جان سپرد و در روز سوم از مردگان برخاست تا انسان را از گناه، مرگ، و اسارت شیطان رهایی بخشد. او با نهایت فروتنی، تا حد مرگ بر صلیب مطیع گردید تا بهای کامل رستگاری ما را بپردازد.‏