زندگی تازه

به‌عنوانِ فرزندان خدا، در نام مسيحِ خداوند دعا کنید تا ترس‌هایتان از بین بروند. در بحبوحۀ ترس‌ها، می‌توانید از خدای صلح و آرامش، آرامش الهی او را بطلبيد. دعا کنید که ایمان‌تان زیاد شود و نترسيد.‏

ترس و ایمان مثل دو طرف یک الاکلنگ است. زمانی که ایمان بالا می‌رود، ترس پایین می‌آید و وقتی ترس بالا می‌رود، ایمان پایین می‌آيد. این دو برخلاف هم هستند.‏

شما می‌توانيد ترس‌های خود را پنهان کنید، یا فرافکنی نموده آنها را از سرِ خود باز کنيد. اما اگر صادقانه با آنها روبرو شوید و اعتراف کنید، پيروزی حاصل می‌شود.‏

نبايد ترس‌های‌مان را مخفی بکنیم. اگر می‌خواهيم بر ترس‌های خود غلبه کنيم، باید استخوان­های خشک ترس‌هايمان را بیرون بیاوریم و آشکارا به آنها اعتراف کنیم، تا با کمک خداوند بر آنها غالب آييم.‏

برای اين حقيقت شکرگزار خدای پدر باشيد که شما هیچ کاری برای نجات خودتان انجام ندادید. تنها به‌خاطر لیاقت عیسی مسیح و واقعيت مرگ و قيام او، هدیۀ نجات را از راه ايمان، دريافت کرده‌ايد.‏

وقتی به عیسی مسیح ایمان می‌آوریم، و زمان‌هايی که قدرت او را در زندگی­ خود تجربه می­کنیم، ایمان ما قوی می­شود. پادزهر ترس­های ما، ایمان و اعتماد به مسيح است نه شهامت و شجاعت خودمان.‏

ترس‌های ما ايماندارانِ به مسيح، زمانی‌ست که به اطراف خودمان نگاه می‌کنیم و بر خداوند تمرکز نداريم. ولی خداوند به ما می­فرمايد، به من نگاه کن و ببین من چقدر قدرت دارم. مترس، زیرا که من با تو هستم.‏

هرروزه با مطالعۀ کلام خدا، کتاب ‌مقدس و دعا، از روح خدا پُر شوید و پيوسته ترس‌های خود را به مسیح بسپارید. از او بخواهید که ترس‌هايتان را برطرف کند و زندگی خالی از ترس داشته باشيد.‏

اگر شما یک ایماندار راستينِ مسیحی هستید، لازم است که کلیسایِ مسیح را حمايت و خدمت کنید، خبر خوش نجات و کلام خدا را با ديگران در ميان بگذاريد. آن‌گاه می‌توانید در هر شرایطی شادمان باشید.‏

اگر شما يک ايماندار راستينِ مسيحی هستيد، به‌خاطر اتحاد و رابطه‌ای که با خدای پدر آسمانی خود داريد، در هر شرايطی می‌توانيد شادمان باشيد چون او همواره پدری نيکوست.‏

اندوهی که برای خدا باشد، موجب توبه می‌شود، که به رهايی می‌انجامد ‌و پشيمانی ندارد. اما اندوهی که برای دنياست، منشأ موت است. یک ایماندار مسیحی، نسبت به گناه حساس است و حقیقتاً دل توبه‌کار دارد.‏

عیسی مسیح، با مشکلات و ناراحتی‌های ما غریبه و ناآشنا نیست. اگرچه او هيچ‌گاه مرتکب گناهی نشد، اما درد و رنج بسیاری را برای نجات ما انسان‌های گناهکار از گناه و عواقب شوم گناه، متحمّل گردید.‏

روح‌القدس، در ايمانداران راستينِ مسيحی‌ ساکن است و آنها را هدايت می‌کند و در تصميمات زندگی‌شان راهنمای الهی آنها می‌باشد. او همچنين در سختی‌های زندگی، به آنها قوّت و حکمت و تسلی می‌بخشد.‏

از آن درِ تنگ که عيسی مسيح گشوده و به حيات منتهی می‌گردد داخل شويد و به حضور خدا راه يابيد. خداوند قادر است تا شما را ازغمها، پریشانی‌ها و ناامیدی‌های‌‍تان برهاند.‏

خدای ما، خدای پر از محبت، فیض و رحمت است و ما را خيلی دوست دارد. خواست او طبق کتاب ‌مقدس، کلامش، از ما این است که او و همينطور ساير انسانها را دوست داشته باشیم و محبت کنیم.‏

خدا به ما ايمانداران مسيحی امر فرموده که از روح‌القدس، پیروی کنیم. زیرا او معلمی مهربان، دانا و تواناست که ما را از آنچه برای‌مان مفید است آگاه می‌سازد و به انجام اراده‌های خدا هدايت می‌کند.‏

کسی که گرفتار وسوسه می‌شود، نباید بگوید، خداوند مرا به وسوسه انداخته است. چون خداوند از بدی مبراست و وسوسه نمی‌کند. انسان وقتی دچار وسوسه می‌شود که مجذوب و فریفتۀ شهوات خود باشد.‏

مسیح در جسم انسانی خود مورد حملۀ شیطان قرار گرفت و به‌وسيلۀ او وسوسه‌ شد. اما ذات الهی مسیح، قابل وسوسه شدن نبود. شیطان تمرکزش بر ذات انسانی مسیح بود.‏

مسیح، از ازل دارای الوهيت بود اما خود را خالی کرد و به‌صورت يک غلام درآمد و شبيه انسان شد. او همچنين از روی اطاعت حاضر شد مرگ بر روی صليب را برای نجات ما انسان‌های گناهکار بپذيرد.‏

اگر در موقعیّت بد و سختی به‌سر می‌بريد و نسبت به شما ظلم و بی‌عدالتی شده، مثل یوسف در عهد عتيق عمل کنيد. او به خداوند عادل اعتماد کرد و با سکوت، برای عملکرد خدای نيکو و باانصاف منتظر ماند.‏

تمام کتاب ‌مقدس، کلام زنده و پُرقدرت خداست و بر ما تأثیرات خوب می‌گذارد. اما باید مراقب تأثيرات بد بر زندگی خود باشيم و با کمک روح‌القدس و کلام خدا، تأثيرات مثبت بر زندگی ديگران داشته باشیم.‏

اين چه محبتی است که ما پيروان مسيح را فرزندن خدا، می‌خواند؟ ما که گناهکار و از جلال خدا قاصر بوديم و لیاقت نیکویی خدا را نداشتيم؟ اين، محبت خالص و پُر از فيضِ خدای آسمانها و زمین است.‏

ایمان مسيحی، نبايد فقط در چهارچوبِ خدمت در کليسا ديده شود. خدا می‌خواهد از هر ايماندارِ مسيحی برای پیش‌برد ملکوت و جلال نامش و همچنين صید جان‌های گمشده استفاده کند.‏

به انتظارات شخصی و خوابها و آرزوهای‌ خود تمرکز نکنيم. بلکه به راهِ نجات که با خون‌ گرانبهای مسيح برصليب و قيامش از مردگان فراهم شده، توجه داشته باشيم و طبق کلام خدا زندگی کنيم.‏

خداوندِ ما عیسی مسيح، جان مبارک خود را به‌خاطر ما بر صليب فدا کرد تا ما یکدیگر را محبت کنیم و از همين محبتِ ما به يکديگر، همه پی می‌برند که شاگردان مسيح هستيم.‏