וּכְשֵׁם שֶׁאֲנִי

וואס מיינט דער בעל שם טוב ווען ער זאגט מ'זאל זיך מתדבק זיין אין **אותיות**? ניט די פירוש המילות — נאר די אותיות גופא, וואס זענען גרעסער און כלל'דיגער ווי יעדע משמעות. תפילה איז א רוחניות'דיגע ארבעט וואס טוישט ניט די שפע, נאר די **צירוף** — וויאזוי דאס מופשטע איז חל אין אונזער מציאות. דערפאר קען דאסזעלבע "פארברענט הויז" ווערן אייש של קדושה, און דאסזעלבע חולי וואס ברענגט מכות אויף שונאים, ברענגט ברכ...

הלכות אישות פרק א'

הקב"ה לוקח ושמח בנו ואנחנו לוקחים ושמחים בו | זוהר פקודין מצוות לולב ערב סוכות תשפ"ז

דער שיעור אונטערזוכט די פילאזאפישע פראגע וואס עס מיינט צו נעמען א לולב און שאקלען עס אויף סוכות. ס'ווערט געוויזן אז א מענטשלעכע מעשה איז מער ווי בלויז פיזישע באוועגונגען - עס שליסט אריין די גאנצע קאנטעקסט, היסטאריע, און מערפאכע באדייטונגען. דורך אנאליזירן פארשידענע מדרשים און דעם רמב"ם'ס שיטה, ווערט ארויסגעברענגט אז די מצוה פון ד' מינים האט אסאך שכבות פון מינינג: פון קויפן א שיינע אתרוג ביז זיך בא...

דער שיעור באהאנדלט דעם חילוק צווישן דעם אמת'דיגן דין פון קדושה — פחד יצחק — און דעם פאלשן דין פון די סטרא אחרא, וואס מאכט מענטשן דעפרימירט און קריטיש אויף אלעמען. יראת העונש איז אין אמת יראת הסטרא אחרא, און א איד דארף וויסן אז ער איז גערעכט לגבי זיינע שונאים — נישט מצד חסד, נאר מצד דין עצמו. דאס איז די עבודה פון ראש השנה: מען איז ממתיק דעם דין אויף ידי דעם העכערן דין, אזוי ווי יעקב כאפט אויס עשו —...

דער שיעור רעדט וועגן די ברייטערע באדייטונג פון תשובה און יום כיפור, ווי אזוי דער רמב"ם פארשטייט אז תשובה איז נישט נאר א מצוה נאר א גאנצער פראצעס פון מענטשליכע שלימות. ס'ווערט ארויסגעברענגט אז די עיקר מעלה פון א מענטש איז זיין כח צו קאארדינירן און מיטארבעטן מיט אנדערע מענטשן, און אז שנאת חינם מיינט נישט נאר שנאה נאר די אומפעאיקייט צו ארבעטן צוזאמען. דער שיעור שטעלט פאר א פראקטישן פלאן ווי אזוי משיח...

אין דעם שיעור ערב ראש השנה תשפ"ז ווערן באהאנדלט די קבלה'דיגע ענינים פון כתיבה און דיבור — וויאזוי "כתבנו לחיים" מיינט באאמת איינגעשריבן ווערן אין דעם אורעלטן גאטליכן כתב, וואס עקזיסטירט פאר'ן בריאת העולם. א חשוב'ע נקודה איז אז יעדע השפעה — אויב פון א רבי, אויב פון ה' אליינס — דארף האבן א מקבל, אנשטאסן פילט דער משפיע אליינס א חסרון. בנוגע עבודת ראש השנה ווערט אויסגעקלערט אז יעדן מענטש'ס תפילה פאר ז...

Please support our beis medrash https://www.paypal.com/donate/?hosted_button_id=SMGXBETTK3Z94 make a monthly membership https://yitzchoklowy.com/membership-account/membership-levels/

לעשות דבר אחד בלבד בחיים מבלי זמן לחטוא | זוהר פקודין הקדמה נצביםן וילך תשפ"ו

דער שיעור באהאנדלט די נאטור פון מידות און וויאזוי מען לערנט זיי אויס. ס'ווערט געקלערט אז א מידה איז נישט בלויז זיך איינהאלטן פון שלעכטס, נאר אויסלערנען דעם הארץ צו ווילן דאס גוטע דורך נאכמאכן און הרגלים. די שיעור ברענגט ארויס אז עבודת המידות נעמט צייט - מינימום פערציג טעג - און דאס איז פארוואס אלול און עשרת ימי תשובה זענען אזוי וויכטיג פאר אמת'דיגע תשובה במידות.

דער בעל שם טוב האט געווארנט: ווער זיך נישט סומך אויף דעם בעל תפילה — דאווען פאר זיך אליינס, ווייל דער בעל דבר דארף נאר גנב'ענען די כלי זיין פון דעם בעל תפילה, און דאן איז אויס פאר אלעמען. א מענטש לעבט אין צייט, ס'איז דא כללות און פרטות — יעדע מינוט, שעה, טאג, וואך, יאר, ביז א גאנצע לעבן — האט זיין אייגענעם כח פון תשובה, ווייל הכל הולך אחרי הגמר. ווי לאנג דער טאג לויפט נאך, קענסטו נאך מאכן פון דעם...

שיעור אין פרדס רמונים שער א׳ פרק ט׳ וועגן די שאלה צי איינער וואס גלייבט נישט אין ספירות איז א כופר. דער רמ"ק מאכט א חילוק צווישן צוויי סארטן מענטשן: איינער וואס ווייסט גארנישט פון ספירות איז נישט קיין כופר, נאר איינער וואס ווייסט יא און איז במזיד מכחיש קען זיין א פראבלעם. ס'ווערט אויך באהאנדלט די היסטארישע אנטוויקלונג פון קבלה אלס אמונה, די מחלוקת רמב"ם און ראב"ד וועגן גשמיות השם, און פארוואס לויט...

וואס איז בכלל א מצוה? דער שיעור באהאנדלט דעם יסודות'דיגן אונטערשייד צווישן מצוות עשה ומצוות לא תעשה, מיט דעם זוהר'ס פארשטאנד אז אלע מצוות זענען בעיקר "נזכרים ונעשים" — א מענטש'ס מצוה אויף דער וועלט איז נאר א זכר, א שאדאו, פון וואס ס'ווערט אמת'דיג נעשה אין די עולמות העליונים. דערויף בויט זיך אויס דאס פרינציפ פון "זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו" — אז עשה ולא תעשה זענען נישט צוויי פארשידענע זאכן, נאר צו...

דער שיעור אונטערזוכט די חקירה צי א פרוש (איינער וואס האט נישט ליב תענוגי הגוף) פילט אויך ווייניגער צער, אדער איז פרישות נאר וועגן תענוג און נישט וועגן ווייטאג. ס'ווערט געבראכט אז פרישות און גבורה זענען צוויי באזונדערע מידות - פרישות איז די ריכטיגע שיעור פון תענוג (און ממילא אויך פון צער), בשעת גבורה איז די כח זיך איבערצוגעבן אויף שוועריגקייטן און צער. דער רמב"ם'ס פשט אויף די מדבר ווערט דערקלערט אז...

הכרח הספירות מן החקירה ופירוש כתוב לך ה' הגדולה | פרדס רמונים שער א פרק ח

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט דאס פונדאמענטאלע חילוק צווישן מצות עשה און מצות לא תעשה, ווי עס קומט ארויס פון דעם מדרש "זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו". דער רמב"ן'ס מחלוקת מיטן אבן עזרא ווערט דורכגענומען — צי איז דאס נאר א לשון-חילוק, אדער א גרונטיגע סתירה צווישן צוויי פארשידענע מדרגות פון עבודת ה׳: אהבה קעגן יראה, עשה קעגן לא תעשה. שבת איז דאס איינציגסטע וואו ביידע זאכן קומען זיך צוזאם, ווייל ביי דעם...

דער שיעור באהאנדלט די נאטור פון תשובה און חרטה לויט רבינו יונה און רמב"ם, און ווי אזוי "פילן שלעכט" איז א פונדאמענטאלער חלק פון כפרה. ס'ווערט אויסגעקלערט דער חילוק צווישן עבירות וואס מען טוט פון תאוה (וואס מען האט ליב) און עבירות וואס מען טוט פון אונס אדער שוועריגקייט, און פארוואס ביי תאוה העלפט ווייניגער די תירוץ פון "ס'איז געווען שווער". די הויפט נקודה איז אז אמת'דיגע חרטה באדייט נישט בלויז אינט...

דער שיעור באהאנדלט פרק ז' אין ספר פרדס רמונים וועגן די מחלוקת צי ס'איז דא צען אדער דרייצן ספירות. דער רמ"ק ברענגט פארשידענע שיטות וויאזוי צו פארשטיין די י"ג מידות הרחמים אין שייכות צו די עשר ספירות - איינע שיטה זאגט אז ס'איז דא דריי ספירות למעלה פון די צען, די צווייטע זאגט אז ס'איז דא דריי עולמות למטה (בריאה יצירה עשיה), און דער רמ"ק אליין ברענגט א נייער מהלך פון צוועלף הויות מיט א כולל. ס'ווערט א...

דער שיעור באהאנדלט דעם מקור און סוד פון תרי"ג מצוות — פון די מימרא פון רבי שמלאי, דורכן רמב"ם, ספר החינוך, ביז דעם וואס דער זוהר פארשטייט פון דעם גאנצן ענין. א הויפט נקודה איז דער חילוק צווישן מצוות עשה (מדת אהבה, זכור) און מצוות לא תעשה (מדת יראה, שמור), לויט דעם רמב"ן אין זיין פירוש אויף עשרת הדברות. דאס קולמינירט אין דעם יסוד פון "זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו" — אז יעדע מצוה כולל אין זיך ביידע מ...

דער שיעור אונטערזוכט פארוואס א בעל תאוה ווערט געקוקט אראפ ערגער ווי איינער וואס האט מורא, און פארוואס די הלכה באהאנדלט "אונס יצרו" אנדערש פון אנדערע סארטן אונס. ס'ווערט געקלערט אז תאוה איז א רצון וואס קומט פון אינעווייניג דורך הרגלים וואס מען האט זיך אליין געמאכט, בשעת פחד קומט פון דרויסן און נעמט אוועק דעם דעת. די תוספות'ס קשיא ווערט געברענגט פארוואס יצר הרע שטייט נישט אין דער גמרא'ס ליסטע פון "מ...

תפילה איז נישט קיין סתם בקשה — ס'איז אן אינסטינקטיווער צורך פון א מענטש, גענוי אזוי ווי עסן און שלאפן. דער בעל שם טוב ענטפערט די אורעלטע קשיא: אויב דער אייבערשטער טוט אלעס גוט, פארוואס דאווענט מען? — ווייל דער אייבערשטער אליין מאכט אין מענטש א רצון צו דאווענען, אזוי ווי ער האט זיך "מצמצם" געווען כדי די וועלט זאל קענען עקזיסטירן. דוד המלך האט ערשט געקענט דאווענען נאכן באקומען א הבטחה — ווייל ביז דע...

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט דער צווייטער מקום לטעות אין ספר פרדס רמונים זייט מ', וואו ס'קומט פאר א ברייתא פון רבי שמעון הצדיק וועגן דרייצן כוחות, און דער רמ"ק דערקלערט פארוואס דאס איז נישט קיין סתירה צו די עשר ספירות. ס'ווערט אויסגעארבעט דריי פארשידענע פירושים וואס די דרייצן כוחות מיינען: איינס אז ס'איז דריי שרשים עליונים למעלה מהספירות, צווייטנס אז ס'איז דריי כוחות למטה מהספירות (אלקיאל, אתריאל,...

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די חילוקים פון יציאת מצרים (ספר שמות) קעגן משנה תורה (ספר דברים): פארוואס דאס לעבן פון א איד בנוגע מצוות דרייט זיך נישט ארום ימים טובים, נאר ארום די טאג-טעגליכע זעכציג מצוות הכרחיות. דאן ווערט מסביר דער חילוק פון "עבד" (אמונה פשוטה, ידיעת ה' בדרך כלל) קעגן "בן" (ידיעת ה' בדרך פרט, פארשטיין יעדע זאך פון דעם אייבערשטנס וועלט) — לויט דעם זוהר'ס ספר פקודין. ס'ווערט אויך בא...

דער שיעור אונטערזוכט די מחלוקת צווישן צוויי פילאסאפישע שיטות וועגן גשמיות און מענטשלעכקייט. איין שיטה (אריסטו און דער רמב"ם) האלט אז עבירות פון חוש המשוש זענען נידריגער ווייל זיי זענען בהמיש, און צולייגן מענטשלעכע אלעמענטן (ווי מחשבות און סטאריס) מאכט עס נאך ערגער. די אנדערע שיטה האלט אז גראדע דאס אויסארבעטן פון גשמיות אין א מענטשלעכע וועג איז בעסער ווי בלויז בהמישע פרעסערייַ. דער שיעור ברענגט ראי...

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט פארוואס מענטשן קענען נישט סובל זיין רוב טובה, און וויאזוי הודאה איז די איינציגסטע עצה זיך צו מקבל זיין גרויסע טובה. דורך ווערטער פון חוני המעגל, דער פרשת עקב, און זוהר'דיגע מקורות ווערט דערקלערט אז חסרון איז מצד הנברא און שלימות איז מצד הבורא — ממילא איז שמחה און הכרת הטוב דאס העכסטע ניוואו פון עבודת השם. ווען מ'מאכט א הודאה שאפט מען כלים כדי צו קענען אויפנעמען נאך מער...