فرزندان نور

وقتی به مسیح ایمان می‌آوریم تولد تازه می‌یابیم، دگرگون شده و از گناه آزاد می‌شويم و برکات آسمانی را دریافت می‌نماییم. در اثر ايمان به مسيحِ زنده، با خدای حقيقی متحد می‌شويم و رابطۀ شخصی می‌يابيم.‏

محبت مسیح طول دارد زيرا به دورترین نقاط دنیا می‌رسد. محبت مسیح عمق دارد یعنی به اعماق دل‌ها نفوذ می‌کند و انسان را از باطن عوض می‌کند. محبت مسیح بلند است و ارتفاعش به‌حضور خدا می‌رسد.‏

پاک شدن دل و وجدان، نتیجۀ ايمان به مرگ مسیح بر صلیب است. مسيح بر صليب خون داد تا زندگی و قلب ما پاک بشود و وجدان راحت داشته باشيم. خون مسیح، باطن ما را کاملاً از آلودگی طاهر می‌کند.‏

پاک شدن دل و وجدان، نتیجۀ ايمان به مرگ مسیح بر صلیب است. مسيح بر صليب خون داد تا زندگی و قلب ما پاک بشود و وجدان راحت داشته باشيم. خون مسیح، باطن ما را کاملاً از آلودگی طاهر می‌کند.‏

کتاب ‌مقدس نشان می‌دهد که همۀ انسان‌ها گناهکارند و سزاوار عواقب وخیم گناه می‌باشند و برای رهایی از گناه، به نجات احتیاج دارند. خدا این نجات عظیم را توسط ایمان به مسیح خداوند، فراهم نموده است.‏

محبت عيسی مسیح، بی‌نظير و بالاتر از هر محبتی‌ است. عيسی، به‌خاطر محبت عظیمش، مرگ بر صليب را پذيرفت تا ما را نجات دهد. او جانش را در راه کسانی داد که دشمنان خدا محسوب می‌شدند.‏

مسیح، چهرۀ ديدنی خدای ناديده است. تولد، زندگی مقدس و مرگ مسیح به‌خاطر آمرزش گناهان بشر و همچنین قیام او از مردگان، بی‌نظیر است. ما دلایل زیادی برای موعظه کردن دربارۀ مسيح داریم.‏

دو قدم نخست اطاعت از خدا، اول تعمید در آب است که یک‌‌بار انجام می‌شود و دوم شرکت در آيين شام خداوند در مجالس عبادت کليسايی‌ست. اين قدم‌های اطاعت، در زندگی هر فرد مسيحی ضروری هستند.‏

شیطان برای مبارزه با ما، از ارواح شریر استفاده می‌کند. اين ارواح مخرب هستند، فکرهای پلید دارند و خداوندی مسیح را انکار می‌کنند. ارواح شریر با تعالیم دروغین، مردم را به‌سمت هلاکت سوق می‌دهند.‏

شیطان بزرگترین دشمن ما است. هیچ‌کس نمی‌تواند به‌تنهایی با شیطان مقابله کند و همگی به کمک خدا احتیاج داریم. راز موفقیت در جنگ روحانی، تکیه نمودن بر مسیح و مسلح شدن با اسلحۀ روحانی‌ست.‏

عواملی که باعث پیشرفت روحانی ما در اتحاد با مسيح می‌گردند، خواندن و مطالعۀ کتاب مقدس، دعا، رساندن مژدۀ نجات به دیگران و حضور در جلسات کلیسایی و داشتن مشارکت با ایمانداران می‌باشند.‏

نشانه‌های دیگر فرزندی خدا، سکونت روح‌القدس در قلب ما، گواهی روح‌القدس در درون ما و هدایت روح‌القدس در زندگی ما می‌باشد. روح خدا ما را یاری می‌دهد تا با پاکی و قدوسیت زندگی کنیم.‏

همۀ کسانی که به مسیح ایمان می‌آورند، تولد تازه يافته و فرزندان خدا می‌شوند. از‌جمله نشانه‌های فرزندی، به شباهت پدر آسمانی درآمدن، داشتن عدالت و محبت و وجود اصلاح و تأديب از جانب خداست.‏

اعتراف به گناه با قلبی توبه‌کار، نتیجۀ درخشیدن نور خدا در قلب ما است. اولین خصوصيت خدا که انسان بعد از توبه با آن آشنا می‌شود فیض است. شخصی که دارای روح دعاست فيض خدا را به‌خوبی می‌شناسد.‏

اگر می‌خواهیم همۀ احتیاجات‌مان تأمین شود، باید طبق ارادۀ الهی زندگی کنیم و خدا در زندگی ما در اولویت باشد. بزرگترین نياز هر انسان در زندگی، حضور خدا و داشتن رابطۀ نزديک با خدا می‌باشد.‏

خدا قادر و مایل است همۀ نیازهای ما را برطرف و مهیا سازد و فقط کافی است او را بطلبیم و به او اعتماد و توکل کنیم. خدا، پدری نیکو و پر‌محبت است و به ما توجه دارد.‏

مسیح، همۀ انسان‌ها را دوست دارد و به فکر آنها می‌باشد و می‌خواهد همگی آنها نجات يابند. پس لازم است ما از خودمحوری آزاد شویم و برای دنیا و نجات همۀ انسان‌ها دعا کنیم.‏

ما باید با ترس و احترام به‌حضور خدا در دعا وارد شویم، زیرا در برابر قدوسیت الهی قرار می‌گیریم. در دعاهای شفاعتی، ما می‌طلبيم که انسان‌ها مفهوم حاکمیت مسیح را بر زندگی خود درک کنند.‏

دعای ما ایمانداران، باید با صداقت، ستایش و شکرگزاری همراه باشد. خدا با وجود اینکه بسیار بالاتر از انسان است، اما پدری از هر لحاظ نیکو، کامل، مهربان و نزدیک به ما می‌باشد.‏

بزرگترین چیزی که انسان می‌تواند کشف کند، علت خلق شدن او می‌باشد. انسان برای این آفريده شد که با خدا رابطۀ صميمی داشته و او را بشناسد و محبت کند. هدف دعا، شناخت بیشتر خدا و صميمیت با اوست.‏

دعای حقیقی، به ارادۀ الهی توجه دارد. در زمان مشکلات، دعا قدرت دارد ما را آزاد سازد و فیض خدا درزندگی‌مان جاری ‌شود. با دعا، تسلی خدا را دریافت خواهیم کرد و سیرت الهی در ما آشکار می‌گردد.‏

کسی که زندگی پاک و مقدس و با خدا رفاقتی صميمی دارد، دارای روح دعا می‌باشد و همچنین با تمام دل خود، خدا را می‌طلبد. دعا، تلاش برای شناخت خدا و طلبیدن او با تمام وجود می‌باشد.‏

عوامل دیگری وجود دارند که به دعای ما لطمه وارد می‌کنند. این عوامل شامل روابط از‌هم پاشیده، مشغلۀ زیاد و خودخواهی ما می‌باشند که مانع داشتن مشارکت صمیمی با پدر آسمانی می‌شوند.‏

نداشتن رفاقتی صميمی و عمیق با خدا، گناه دانسته و همچنین تکبر، از‌جمله موانعی هستند که باعث می‌شوند دعاهای ما مؤثر و پُرقدرت نباشند.‏

کسانی که می‌دانستند باید منتظر خدا بمانند، بیش از افراد دیگر در تاریخ مسیحیت تأثیرگذار بوده‌اند. انتظار کشیدن برای خدا، باعث می‌شود برای نجات انسان‌ها وارد مبارزۀ روحانی بشویم.‏