sözlerimin ucunda

Merhaba sevgili dinleyici, aradan geçen onlarca günün ardından tekrar merhaba. Bu kaydı her kim dinliyorsa “iyi geceler” kaydını alan Sarper'in konuşmadığını bilmesini isterdim. O Sarper’i gömdüm. Başlığım bugün bir bıçak kadar keskin iki uçta oynayacak. Kasım ayında gömdüğüm Sarper hakkında konuşmak istiyorum biraz. 

Uzun zaman sonra tekrardan merhaba sevgili dinleyici, metamorfozu yayınladıktan sonra aklımda aslında pek çok başlık vardı, yazabileceğim onlarca satır, yüzlerce kelimem vardı. Dakikalarca konuşmak istedim, konuşursam belki içimdeki boşluğu biraz daha hızlı doldurabilirim diye de düşünüyordum sanki.

Dönüşüm insanı korkutur sevgili dinleyici, hayat kimi zamaninsanı türlü türlü yollara sokar. Bazen sadece zorunda kaldığımız için seçtiğimiz yollar vardır. Zorunda kaldığımız için vedalaştığımız insanlar, zorunda kaldığımız için ayrıldığımız yerler. Hayat hep zoraki gelir, kaldıramayıncaya dek oynar insanın üstüne. Metamorfoz bir başkalaşım sürecine verilen addır. Tabi buradaki başkalaşım böcekler...

Merhaba sevgili dinleyicim, bu kaydı alıyorum çünkü aramızabiraz mesafe girecek. Ben elbette kuytu köşelerde, bir ağacın altında, soğuğu hissettiğim gecenin en dar anında yazmaya devam edeceğim ama sana şimdiki gibi ulaşabilecek mi emin değilim. Zaten ne kadarını hissedebilirsin ki yaşadıklarımın, yani ne kadar çabalasam da tam anlamıyla hissettiremeyeceğimin farkına vardım. Aslında insan bazı şey...

Yaprakların dökülmeye başladığı zamanlara geldik demiştim,artık yavaş yavaş yeşil kahverengiye dönüyor bunu hepimiz görüyoruz. Ben bu doğal değişimi insanlara çok benzetiyorum. Her insan bir tohumdur, büyür, olgunlaşır ve yaprakları oluşur sonra o yapraklar sararıp solar, günün birinde kaldırıma düşer. Ama o düşüş bile bir son değildir, çünkü ağaç var olduğu müddetçe yapraklar yeniden ortaya çıkar...

Yaralar en çok ne zaman can yakar biliyor musun? Anlaşılmadığında. Görülmediğinde. Senin bütün kanayan taraflarını bağır çağır haykırmak isterken, karşındaki bir bakışını bile esirgiyorsa… işte o zaman yaran kanamaktan çok, için için çürümeye başlar. Benim de çok oldu öyle çürüyen yanlarım. Konuştukça duvar gibi susan yüzlere çarptım. Yara açanların çoğu, farkında bile değildi açtığı derinliğin. O...

Benim babam, suskunluğunda çok fazla şey saklar sevgili dinleyici, hepinizin babası da eminim farklı farklı tiplemelerle size bir yaşantı sağlamıştır. Hayatta kimisinin en büyük pişmanlığı da babasıyla bir vedalaşma yaşayamadan babasının ölümü olmuştur eminim. Hatta belki de benim babam da bunu yaşamıştır kim bilir? Ancak zaman farklı işleyebiliyor, bazı sözler hiç söylenemeyebiliyor. Çünkü o kada...

Her insanın hikayesi kendine hastır. İnsan kendini hikayesinden belli eder bir nevi, ya da hikayesi insanın tüm bedeni ve kimliği üzerinde bir hakimiyete sahiptir de diyebiliriz. Bazı insanlar vardır mesela hikayelerimize ortak olurlar, kimisi hikayesinde bizden bahseder ve çeker gider öylece. Kimisinin birkaç sene hikayesinde oluruz, kimisinin birkaç saniyeliğine...

Gözlerimin önünde solup giden günler, kırık kalpler ve anlamsız dakikalarda tekrar buluştuk seninle. Bu podcast doğrudan doğruya can yaralarına bağlıdır. Bu sebeple bugün biraz farklı bir konseptle karşınızdayım zaten göreceksiniz. Bazı şarkılar bize çok şey hissettirir, bazı şarkıların adeta bir dünyası vardır. Aslında benim podcastlerimde her bölümün sonuna bir şarkı koymamın sebebi de bu. Sanki...

Güvenmek... Doğasında güzel bir şey aslında. İyi insanlarınhuzurunda, vicdanlı kalplerde... Ama zaman değişti. Artık güvenmemek daha akıllıca geliyor insana. Çünkü güvendiğin her bir insan, camdan kalbine atılan küçükbir çakıl taşı gibi. Her seferinde o kalbi yeniden kurmaya çalışırsın. Onarırsın, yaşatırsın. Ama bilirsin; hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Bugün görüşlerin çatışmasında buluşuyoruz bir...

Geçmiş bizim onu ne boyutta ve nasıl hatırladığımıza bağlıolarak değişkenlik gösteren bir olgudur sevgili dinleyici. Geçmişinden kendini sıyıramazsın çünkü sen geçmişinle varsın. Geçmiş yoksa gelecek de yoktur, an da. Nietzschenin bir sözü var “Sadece aptallar, insanlara ve taşlara takılır.” Ama ben bu görüşe tam olarak katılmıyorum. Bu sözü sevdiğim biri söyler bana, özellikle şu son dönemlerde…...

Merhaba sevgili dinleyici, hayatta öyle zamanlardan geçeriz ki bazen sadece birisi yanımızda olsun isteriz, o kişinin koşulsuz şekilde bizi seveceğine inanmak isteriz, saçımızı okşayacağına… hisli hisli sarılacağına… kalbimizde bir yara daha açmayacağına… Ama o kişi gelir ve kapanmasını umduğun yaraların dikişlerini tek tek söker. Ne yazık ki, şifayı bulamadığın gibi bir de üstelik yeni bir dert o...

Dürüst hırsız kitabında Dostoyevski şöyle söyler: "Ya hatalarınla yüzleşirsin ya da hatalarınla yüzsüzleşirsin. Cahil olmak ayrı pislik olmak ayrı." Bu açıdan bakıldığında Dostoyevski bize şunu mu söylemek istiyor acaba diye düşünmeden edemiyorum: “Yaşadığın acılar, seni yanlış yollara hatta belki de çok kötü tercihlere zorlamış olabilir, zorunda olmasan da bu tercihleri uygulamış ve hat...

Sevgili kalpsiz, Sen bu kaydı dinlerken ben çoktan göçüp gitmiş olacağım. Belki kendimden bile uzak bir yere, hiç tanımadığım bilmediğim bir yere… Ben diye bir şey kalmadı eğer merakettiğin buysa sevgili kalpsiz. Biraz değiştim açıkçası, eskisi kadar severek yaşayamıyorum hayatı, yemek yemek istemiyorum canım bir şey istemiyor. Bol bol sigara ve suyla yaşantımı devam ettiriyorum şu sıralar. Mesela...

Anılarımın da silindiği noktadan hepinize tekrardan merhaba, bugün 21 Nisan 2025 ve saatler 22.30’u gösteriyor. İnsan, hayatının her bir gününde bambaşka kişiliklere bürünebilir mi? Evet bence bürünebilir. Geçtiğimiz 2 ay boyunca böyle bir kısımda hayatımın geçtiğini fark ettim. Hastalandığım zamanlar oldu, çok sevdiğim insanların hastalığa yakalandıklarını öğrendiğim anlar… Ama neoldu biliyor mus...

Güvenin kayboluşuyla birlikte insan zihni kendisini bir kapana hapseder, birlik içindeki zihin dağılır ve insan kendisini bir şüphenin pençesinde bulur. Başıma gelmez dediğin şeyler gelir, hiç ummadığın insanlar ummadığın şeyler yaparlar, kalbini kırarlar, başkalarına, başka insanlara senden çaldıklarını satarlar. Bu böyle olur ne yazık ki, en güvendiğin insanlar, seni zindanında baş başa bırakırl...

Tekrardan merhabalar, şu an Sarper Kutlukhan konuşuyor, 21. Yaşından size bir el sallıyor. Fazla konuyu uzatmak istemiyorum ama yine de uzatacağımı biliyorum Hayat müşterek derler ya, hayatımın öyle bir kısmını yaşıyorum şimdilerde. Sevdiğim insanlarla, sevdiğim anılar biriktiriyorum, sevdiğim şeyleri yapıyorum, tutkularımın, arzularımın ve içimdeki akarsuyun beni sürüklediği yere doğru yol alıyor...

Hala evi mi arıyorsun sen de benim gibi? Bulamadın mı umduğun kişileri, sevgiyi, değeri… Bir ormanın içinde kurtlardan kaçan çaresiz bir kuzu gibi. Ya da yüreğini terkettiğinde öz sevgi, ortaya çıkan değersizliğin yarattığı bir çukura atılma hissi. Şimdi seninle kapanları konuşacağız. Bir şekilde birileri bizi oraya fırlatır veya biz oraya kendi isteğimizle atlarız. Ne yazık ki. Geçmiş zamanlardan...

Bunca senedir ya kendimi kandırdıysam, bitmek bilmez bir yangının içinde öylece yanıyoruz küllenene kadar. Yeniden ve yeniden her şey en başa geri dönsün diye, her gece ve her gece gözlerimizi acıya kapatıyoruz. Sabah yüzümüze gözyaşlarımızı vuruyoruz su diye, ayılalım diye. Ayılmıyoruz. Gidiyor tek tek duygular, düşünceler ve hisler. Engel olamıyorum, kontrolümden çıktı bir şeyler. Çaresizce yapt...

Pek çok şeyle duygularını atarsın sen içinden , bazen öfkeylebazen sevgiyle bazen de kederle. Biz insanlarsa diğer tüm duyguları sandıklarımıza kilitler ve bir tek duygunun ortaya çıkmasına izin veririz genelde. Bu duyguysa genelde bizi en güçlü gösterecek olan öfke olur. Öfke ve sevgi kardeştir, hüzünse bunların birleşimidir. Ölüm ve yeniden doğuş gibi , insan ne de güzel barındırırgözyaşlarının...

Öylesine öfkeliydim ki geçmiş zamanlara ve şimdiye, önümü göremeyecek gibi olduğumda gözümü ovuşturdum. O an her şey daha da kırmızı bir hal aldı. Kontrolden çıkmıştım, cehennemi kalbinde taşıyan herkes gibi. Birbiri ardına yaktığım sigaralar, boş ver mezarlığımdaki her yer duman altı olsun dedim. Hayatla kavgası bitmeyen herkes bu duruma muhakkak sürüklenir. Er ya da geç herkesin içindeki şeytan...

Kader’e inanmak mı? Deli saçması bir şey. Yani bana şunu mu söylüyorsunuz nerede olursam olayım onunla bir şekilde karşılaşacağım… Açıkçası bu deli saçması şey şimdiki bilincimde düşündüğümde mantıklı gelmeye başlıyor. Ve duyduğum hikayeler de bunu çok destekliyor tabi. Kader insanoğlunu ikiye ayırır. Bir kısmı yalnızca sorumluluklardan kaçmak için, yalnızlığına bir kılıf bulmak için buna inanırke...

Küçücük ve bacasından duman çıkan sıcak bir evde hayalediyorum kendimi. Ben tam da oraya aitim, ruhum, bedenim ve her şeyim. Sanki yemyeşil bir arazinin ortasında vadideki bir zambak kadar nadide güzellikte tüm cazibesiyle beni oraya çekiyor. Eski ama huzurlu, biraz da ilişkilerimiz gibi. Bugün size konfor alanımızdan bahsedeceğim, farkındayım şu sıralar maneviyat yüklü şeyler dinliyorsunuz. Ama h...

Yaşadığın her şey bir çizgi yönünde öylece akıyor, akarsu gibi, asla mâni olamıyorsun. Bazı şeyleri engellemeye çalıştıkça daha beter hale geliyor, temizlemeye çalışırken tüm sıvının bezle birlikte eline bulaşması gibi… Sen temizlemeye kalkmasan da masa kirli kalacak ama. Burada ne mi anlatmaya çalışıyorum? Bazen bir şeylerin değişebilmesi için senin müdahalen şarttır. Ne kadar zor olsa da hayat h...

Bu hayatta bazen en zor şeylerden birisi de kendinden uzaklaşmaktır. İnsan öyle yaralanır ki kimi zaman artık kesikleri dikmek çok zor olur, kan kaybı durdurulamaz ve canı yanan insan kendinden de uzak bambaşka tanımadığı bir şeye dönüşür. Uzaklaşmak… kendinden kopmak ve değerlerine hatta duygularına yabancılaşmak insanın düşebileceği tehlikeli tuzaklardan birisidir.