Işıl Işıl

Kendi tiyatrom mu? Yok canım hayal... — Bölüm 10 Nasıl bir yol ,nasıl bir yöntem izlemeliyim ki devlet tiyatrosuna dönebileyim…Bu konuda akıl danıştığım bir tek kişi var, halam. Devlet tiyatrosu sanatçısı Muazzez Kurdoğlu. Bu arada ona çok şey borçlu olduğumu söylemem gerek. Beni bu mesleğe iten, tiyatrocu olmamı sağlayan o. Birbirimizi anlıyoruz, aynı dili konuşuyoruz, ikimiz de tiyatrocuyuz ama...

Eleştiri mi? Gönül Kırmak mı?.. — Bölüm 9 Sanatçının yol arkadaşıdır seyirci. Onlar birbirlerini büyütürler..  Bir oyuncu seyircisiz eksiktir, ama seyirci de sanatçısız eksiktir. Yıllar boyunca aynı sesle büyüyen insanlar vardır. Aynı şarkıyla teselli bulanlar… Aynı rolle hayatına umut katanlar… Aynı filmde çocukluğunu saklayanlar… Hayran olduğu, izlediği kişinin adını doğan çocuklarına verenler....

Risk almak… Cesaret... — Bölüm 8 Şimdi çoğumuz güvenli alanlarımızı severiz. Bildiğimiz yolları, alıştığımız düzeni, garanti görünen limanları. Ha…  Bunları  bırakmak kolay değildir. Çünkü insan, belirsizlikten korkar. Burayı anlıyorum. Ama bazen hayat bize bir soru sorar. Sen olduğun yerde kalmaya devam mı edeceksin, yoksa bilinmeyene doğru cesaretle bir adım atacak mısın? Proje: Işıl Yücesoy Kat...

Kendi Kendime Sorular — Bölüm 7 Bak, ne diyor Tebrizi. İstersen beraber kulak verelim. Bazen, akışına bırakmak gerekir; yaprakları, suyu, mevsimleri, olayları ve insanları… Ve bekleyip görmek gerekir sonuçları… Sen ol da; ister ‘yar’ ol, ister ‘yara’. Lütfun da başım üstüne, kahrın da… Ey sevgili! Bir geceliğine değiş tokuş etseydik yüreğimizi, taşıyabilir miydin acaba bendeki seni… Bir an bekle,...

Konservatuvar… Ya olursa?… Ya tutarsa?… — Bölüm 6 Koskocaman bir taş bina… Binanın ön yüzünde büyük bir yazı devlet konservatuvarı. Ama başarılı olabilir miyim hiç bilmiyorum hayatımı tamamen değiştirecek. Acaba bu değişecek hayattan mutlu olacak mıyım onu da bilmiyorum. Küçük bir bebek gibi annemin elinden tutup buradan kaçmak istiyorum içeriye girersem beni nasıl bir hayat bekliyor hiç bilemiyor...

“Üvey baba… Hanımağa… Diziler…” — Bölüm 5 Bana inanın hala hanımağa diye seslenen var sokakta. Hanımağam verin elinizi öpeyim ya da senin elin uzundur hanımağam şu oğlana bir iş bulsan, valla çok dua edeceğim. Ya da taksiye binersin borcunu vermek istersin “Estağfurullah hanımağam sizden para mı alınırmış.” Yahut daha kötüsü de var. Ay ben çocukluğumda vallahi sizden çok korkardım hanımağam yemek...

“Sanat Güneşimiz Zeki Müren” — Bölüm 4 Şarkılarla ağladık şarkılarla güldük Şarkılarda ayrıldık şarkılarda üzüldük Şarkılarda hayat, Şarkılarda ölüm Olursa olsun Ah bu şarkıların gözü olsun Diye başlıyor sanatçımız . Sonra da devam ediyor bir başka plakta Gitme Sana muhtacım Gözümde nursun başımda tacım muhtacım Beni öldür öyle git yaşamak için Senin sevgine muhtacım Muhtacım gözlerine muhtacım sö...

Şimdi sizleri 70'li yılların sonlarına götüreceğim. Ülke inanılmaz bir çıkmaza girmiş. Üniversiteler ayakta .Gençler siyasal olarak birbirine girmiş kavga kıyamet, ölüm. Yer yerinden kopuyor. Herkes televizyonlarının radyolarının başında. Bugün kaç ölü var kaç yaralı var diye.. Her çeşit fraksiyona sahip olan genç kendi mahallesine de sahip çıkıyor. Haddin varsa oradan geç. O kahvehaneye gir....

"Doğduğun Yer Mi, Doyduğun Yer Mi?" — Bölüm 2 Hani benim yaşımdakilerin bir lafı vardır doyduğun yer mi doğduğun yer mi diye. Vallahi ben buna bir şey daha ekleyebilirim doğduğun yer mi doyduğun yer mi yoksa yaşamı öğrendiğin, hayatına yön verdiğin yer mi? Bana göre galiba sonuncusu daha çok değer kazanıyor. Doğduğun yerde yaşadığın yerde anılarını bırakıyorsun ama yaşamı öğrendiğin ona...

"İyi ki Vardılar" — Bölüm 1 Bir solukta söyleyiverilen ama ilmek ilmek uğraşarak çalışarak emek vererek geçen 57 yıl. Sahneler, stüdyolar, festivaller, fuar geceleri... Ve şimdi bir mikrofon. Hayat bazen düşlerinizde bile göremeyeceğiniz insanları çıkarıyor karşınıza . Ben bu konuda çok şanslıydım çünkü profesyonel olarak yaptığım mesleğin çok değişik kulvarlarında çalıştım ve çok anı bi...