Εγώ, παραιτούμαι!

Το Εγώ Παραιτούμαι ολοκληρώνεται με μερικές ακόμα ιστορίες από τα Κάτω Πατήσια.

Το πρόβλημα με τους τουρίστες δεν αφορά πλέον μόνο τις Κυκλάδες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Αφορά και την Αθήνα που για να βρεις να κάτσεις ακόμα και στο πιο παρακμιακό χαμαιτυπείο της γειτονιάς σου πρέπει να κλείσεις τραπέζι μια εβδομάδα πριν.

Ένα αλλόκοτο σημείωμα σε ένα ταμπλό φορτηγού στα Κάτω Πατήσια, το ανατριχιαστικό Raw και το πιο κουλό πράγμα που μου έχει συμβεί σε σινεμά.

Πυραμίδες, φαλάφελ, καμήλες, η Αγορά του Αλ Χαλίλι και ένα χαμένο αεροπλάνο από Κάιρο για Αθήνα. Ένα επεισόδιο γεμάτο με τραγελαφικά σκηνικά από την πρωτεύουσα της Αιγύπτου.

Πώς είναι να βγαίνεις μόνος για ποτό και γιατί κάποιοι άντρες επιμένουν να φορούν τζιν και κλειστά παπούτσια το 2024 ακόμα κι αν έξω έχει 40 βαθμούς.

Στο σημερινό επετειακό επεισόδιο, συγκεντρώσαμε τα 10 πράγματα που μας έμαθαν οι καλεσμένοι και οι συμπαραγωγοί του podcast για τη ζωή.

Υπάρχει ρατσισμός απέναντι σε γειτονιές; Μια βόλτα από τα Κάτω Πατήσια και τα Εξάρχεια μέχρι το Ντιτρόιτ και την Ισλανδία έχει την απάντηση.

Ένα επεισόδιο-μανιφέστο για πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε την εργασία μας αποτινάσσοντας από επάνω μας το σύνδρομο της εποχής που μας θέλει να μην ζητάμε παρά μόνο να δίνουμε.

Σε αυτό το επεισόδιο ήρθε η ώρα να κλείσουμε το saga με τους μάστορες, να πάμε μια βόλτα με το ChatGPT στα Κάτω Πατήσια και να ψάξουμε απελπισμένα για να βρούμε φασόλια μαυρομάτικα.

Μια ιστορία από την πρώτη μου πρακτική ως δημοσιογράφος που δεν πήγε όπως ακριβώς την είχα ονειρευτεί.

Μιλήσαμε με τη συγγραφέα του βιβλίου «Οι αλεπούδες του Περ-Λασαίζ» για γάτες, λογοτεχνία και φεμινισμό.

Μιλήσαμε με έναν DJ για όλα όσα σκεφτόμαστε ή θα έπρεπε να σκεφτόμαστε κάθε φορά που βλέπουμε έναν άνθρωπο να προσπαθεί να μας διασκεδάσει, παλεύοντας με τα πολύχρωμα κουμπάκια μιας κονσόλας.

Ένα επεισόδιο-οδηγός για όλα τα ευτράπελα που μπορούν να σου τύχουν όταν αποφασίσεις να κατασκηνώσεις γυμνός, στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης.

Με το καλοκαίρι να βρίσκεται στα ντουζένια του, το σημερινό επεισόδιο αποτελεί μια προσπάθεια να έχουμε όλοι στο μυαλό μας πως καλό είναι στη θάλασσα να μην προσπαθούμε να κάνουμε τους μάγκες.

Πώς είναι να σε πιάνει στο μετρό επιτακτική ανάγκη για τουαλέτα, να πρέπει να δώσεις εξετάσεις για κίτρινη ζώνη στο Tae Kwon Do μπροστά στα έκπληκτα μάτια γων γονιών 12χρονων και την ίδια μέρα να παίζει η Εθνική μας κόντρα στην Ισπανία;

Τι δουλειά έχουν δύο μοναστήρια στα Πατήσια; Πώς είναι να σου παίρνουν το air condition μέσα από τα χέρια; Πού έχουν χαθεί φέτος οι κατσαρίδες; Όλες οι απαντήσεις σε ένα επεισόδιο φωτισμένο από το Άγιο Πνεύμα.

Μια ιστορία για το πώς η προσπάθεια διακοπής ενός συμβολαίου παροχής ίντερνετ μπορεί να οδηγήσει σε μονοπάτια που μόνο ο Κάφκα θα μπορούσε να είχε σχεδιάσει.

Ένα ταξίδι ενός γιου και μιας μάνας στην Κρήτη που φέρνει στο προσκήνιο τριβές και κατάλοιπα από το παρελθόν μέχρι να έρθει η τελική λύτρωση.

Μικρά μικρά από τα Κάτω Πατήσια, η αναζήτηση μιας πραγματικής μαστορόφατσας για να μας φτιάξει τα ντουλάπια της κουζίνας και το σύνδρομο του ναυτικού.

Πέρα από την ασθένεια του τίτλου, στο σημερινό επεισόδιο, θα μιλήσουμε και για το πώς είναι να πάσχεις από τη νόσο του κιθαρίστα χωρίς να έχεις αγγίξει ποτέ σου κιθάρα.

Ο κώδικας ασφαλείας της πολυκατοικίας στα Κάτω Πατήσια που έσπασε, το Υπουργείο Υγείας που θα μας βάλει να πληρώνουμε από την τσέπη μας και μετά θάνατον και μια γκουφιά που καλό είναι να μην κάνεις την πρώτη σου εβδομάδα στη δουλειά.

Τρία σημειώματα ενός διαχειριστή στην είσοδο μιας πολυκατοικίας αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για μια περιοχή παίξε-γέλασε.

Κούτες, σακούλες σκουπιδιών, κούτες, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, κούτες, μαραγκοί, κλειδαράδες, σακούλες σκουπιδιών, κούτες. Και μερικές ακόμα κούτες.

Πληκτρολόγησα «greek speakers wanted» στο google, αισθάνθηκα τυχερός, πάτησα enter και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Μια κουβέντα με έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες διηγηματογράφους της νέας χιλιετίας, ο οποίος απαντά -ως επί το πλείστον- με στίχους του Λέοναρντ Κοέν.