Diyaloglar Kulübü

Yeni yıl enerjisi, klişe dilekler, pembe umutlar… Bu bölümde onlardan pek yok. Çünkü bazı başlangıçlar takvimle değil, gökyüzüyle olur. Bu bölümde Satürn ve Neptün’ün buluştuğu, hayallerle gerçeklerin aynı masaya oturmak zorunda kaldığı bir dönemi konuşuyoruz. İnandıklarımız mı ayakta kalacak, yoksa kendimizi kandırdığımız hikâyeler mi dağılacak? Neden bazı dönemlerde her şey sisli hissedilir? Hay...

Pantone bu yıl öyle bir renk seçti ki herkes benzer soruları sormaya başladı: Beyaz gerçekten bir renk mi gibi … Bense biraz daha içerden sorular getirdim. 25 yıldır devam eden bu serüven tesadüflerle mi çevrilmiş gibi. Bu bölümde Cloud Dancer’ın ardındaki hikâyeyi bendeki yankısıyla anlatıyorum. 1963’te bir standardizasyon fikri olarak doğan Pantone’un, nasıl olup da tüm dünyanın duygu haritasını...

Bir önceki uyumadan önceki son bir saat- fısır fısır monologue yayınını aşırı yorgunken kaydettiğim için yüklerken de son kısmı almamışım. (:P)Sonunda ne dedim merak edenler için. Buyurunuz :)

Biliyorum bugün çok yoruldun sen de. .Daha fazla beynini yoracak bir şey dinlemek istemiyorsun. Şu an kafanın kaldıracağı tek şey: dümdüz konuşan biri… işte geldim. Hatırlıyor musun? Kardeşinle, kuzeninle, en yakın arkadaşınla aynı odada kalırsın ya hani…Işıklar kapanır, herkes yorganı boğazına kadar çeker. Sonra biri ‘Ya aslında bir şey diyeceğim…’ diye başlar. O fısır fısır sohbet vardır ya…Biri...

“İnsanın bazen kendi beyninden saklanası gelebilir. Benim de geldi ama kaçarken fark ettim ki beynim benden hızlı. Yıllarca ruminasyon, aşırı düşünme, kontrol çabası… Ve sonra bir gün kritik kütle ile tanıştık o görünmez eşik. O anda beynim içindeki saklı doktoru ortaya çıkardı… Bugün bunun hikâyesini anlatıyorum. Bekleyişin nasıl beklentiye dönüştüğünü… Pygmalion etkisinin kendi kendine kehanet g...

Beklentiler… Hepimizin içinde büyüyen, ama bir türlü olgunlaşmayı beceremeyen o küçük “iç ergen.” Hayatın, üzerine serildiğimiz bembeyaz çarşaf gibi tertemiz, kırışıksız ve kusursuz görünmesini isteriz ama hayat bize tek bir sahne değil, üç film birden izletirken, beklentiyi tamamen bırakmak yerine onu nasıl yönetebileceğimizi tartışıyoruz. Biraz mizah, biraz gerçek, bolca kendimize dönme hali… Bu...

Bazen hayat bizi bir kozaya sokar. Kendimi kaybettiğimi sandığım anların aslında bir dönüşüm olduğunu fark ettiğim bir dönemden konuşuyorum. Annelikle birlikte başlayan ama sadece annelikten ibaret olmayan; insan olmanın o sessiz, görünmez ve çok kişisel dönüşüm anları… Kendi kozanızdan çıkmaya hazırsanız, bu bölüm tam size göre. Bu arada hiçbir reklam ve benzer bir şey içermiyor anlattıklarım yal...

Kulübe hoş geldin. . . Revizyona çok hızlı giriş yapmış bu bölümde kafanı dağıtmak için açmış olduğun bu podcastte ruhundaki fısıltıların sebebini anlamaya başlayacaksın. .